Chinese
由于次第产生，有嫩嫩的状态，由此产生软软的状态等等，前前是因，后后以果的体性生灭，并且不间断地产生。 “和”等词是与后面的词汇集的意思，所以不需要特意解释。 越来越大地生长，是因为大小、形状和形态等量的差别不同，所以是刹那间变化的。 同样，如果身体是常恒的，那么与最初的时候相比就不会有变化，所以用食物等使身体增长就变得没有意义了。 但那是不可以的，因为用食物等使身体增长是无可否认的。 由此成立了刹那无常。 眼识等依靠自己的所依根的实物而产生，对于刹那自性的无常来说，那样是合理的，如果是常恒的，那么对于它来说作为所依是不可能的。 因为常恒不需要依靠任何因，而且常恒产生其他的果是不合理的缘故。 即使那样，不依靠根就不会产生眼识等，因此，所依根和能依的识二者都成立为刹那无常。 如果认为，所依根常恒，由此产生能依的无常识有什么相违呢？ 就像骑乘的马等不在，骑马的人等也不在一样。 所依不变成其他的，常恒地住着，而能依的识不住着而变成其他的，那是不可能的。 就像所依的布烧了，能依的蓝色也烧了一样，所依和能依二者在无常的体性上无有差别。 由于贪欲等身体的形态发生变化，以及孩子和青春等在其他不同的状态中完全成熟地产生，这是无可否认地成立的。 如果是常恒存在的，那么不可能见到那样的变化和成熟，因为事物的状态是怎样的，就不可能从中产生其他的形态，因此成立为刹那。 如果不是刹那变化的，而是暂时常恒地存在，有什么相违呢？ 极其相违，如果第一个刹那不坏灭，而是那样存在的话，那么最初的状态是怎样的，就将永远那样存在，最终永远不会变化。 因为在第一个刹那有
English
Due to arising in sequence, there is the state of being tender, and from that arises the state of being soft, etc. The former is the cause, and the latter arises and ceases with the nature of the effect, and arises without interruption. The words "and" etc. are for gathering with the following words, so there is no need to explain them specifically. Growing larger and larger is because the differences in size, shape, and form, etc., are different, so it changes in an instant. Similarly, if the body were permanent, then there would be no change compared to the initial time, so it would become meaningless to increase the body with food, etc. But that is not possible, because it is undeniable that the body increases with food, etc. Thus, momentary impermanence is established. Eye consciousness, etc., arise relying on the objects of their own supporting sense faculties, which is reasonable for the impermanence of momentary nature. If it were permanent, then it would not be possible for it to be a support, because the permanent does not need to rely on any cause, and it is not reasonable for the permanent to produce other effects. Even so, eye consciousness, etc., do not arise without relying on the sense faculties. Therefore, both the supporting sense faculties and the supported consciousness are established as momentary impermanence. If you think, what contradiction is there if the supporting sense faculties are permanent and thereby produce the supported impermanent consciousness? Just as when the riding horse, etc., is not there, the rider, the person, etc., is also not there. It is impossible for the supported consciousness to not remain and change into something else while the support does not change into something else and remains permanent. Just as when the supporting cloth is burned, the supported blue color is also burned, both the support and the supported are inseparable in the characteristic of impermanence. It is undeniably established that the form of the body changes due to attachment, etc., and that children and youth, etc., arise fully matured in other different states. If it were permanently abiding, then it would not be possible to perceive such changes and maturation, because whatever the state of the thing is, it is impossible for another form to arise from it. Therefore, it is established as momentary. If it were not momentarily changing, but temporarily abiding permanently, what contradiction would there be? It is extremely contradictory. If the first moment does not perish but remains as it is, then the initial state will always remain as it is, and will never change in the end. Because in the first moment there is
Tibetan
ནས་སྐབས་གཞན་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་། ཁྱད་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ན་ཡང་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ་དངོས་པོ་དུས་ཀུན་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱིས་རྟག་པ་མ་དམིགས་པས་སོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་མི་འགྱུར་བར་གནས་ཏེ་རྟག་ནས་གཟོད་འགག་གོ་སྙམ་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ཐང་ཅིག་དང་ཡུད་ཙམ་དང་ཞག་དང་ཟླ་བ་ལོ་དང་བསྐལ་པའི་བར་དུ་མ་འགྱུར་བར་རྟག་པར་གནས་ཤིང་དེའི་མཐར་འགག་པ་ཡིན་ན། འགགས་ཡུན་རིང་ཐུང་ཡོད་པར་མི་རིགས་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་པོ་སྐྱེས་མ་ཐག་གི་སྐད་ཅིག་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་གྱི། འཇིག་ཁ་མའི་སྐད་ཅིག་ཏུ་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་མ་ཐག་པ་དང་འཇིག་ཁ་མའི་དངོས་པོ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་ན་སྐྱེས་མ་ཐག་པ་ཡང་འཇིག་ཁ་མའི་སྐད་ཅིག་བཞིན་དུ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའམ། འཇིག་ཁ་མའི་དངོས་པོ་ཡང་སྐྱེས་མ་ཐག་གི་སྐད་ཅིག་བཞིན་དུ་ད་དུང་ཡུན་ཇི་སྲིད་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་ཅིས་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དང་པོ་སྐྱེས་པ་ནས་མཐར་འཇིག་པའི་སྐད་ཅིག་གི་བར་གྱི་ཡུན་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་དུ་སྐད་ཅིག་གཞན་དང་གཞན་ཡིན་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་མི་འཇིག་མཐར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་འདི་རིགས་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཀུན་གྱི་གནད་ཀྱང་འདི་ལ་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་བ་ལས་གནས་པ་ལ་ནི་མི་སྲིད་དང་ཞེས་པ་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་གཉིས་ཀའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་། དང་པོ་མི་འཇིག་མཐར་མི་འགྱུར་ཞེས་པའང་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་གསུང་མོད། འདོད་ཆགས་སོགས་ཀྱིས་ལུས་འགྱུར་བ་དེ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་སྔར་གྱི་དངོས་པོ་དེ་བཞིན་གནས་པ་ལ་མི་སྲིད་པ་དང་། བྱིས་པ་དང་གཞོན་ནུ་སོགས་ཀྱི་གནས་ སྐབས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་དང་པོ་འགག་ནས་སྐད་ཅིག་གཞན་སྐྱེ་བ་ལ་འཐད་ཀྱི། དང་པོ་མི་འཇིག་ན་མཐར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་དང་པོ་ཡི་གནས་སྐབས་མ་ཞིག་པར་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གོ་རིམ་བཞིན་སྦྱར་ན་ཡང་དོན་ལ་ཁྱད་མེད་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་དམན་དང་མཆོག་གི་སྐྱེ་བ་དམིགས་པ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པར་འདོད་པ་ལ་དེ་ལྟར་རུང་གི། སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ན་མཐར་འགྱུར་བའང་མི་རིགས་པས་དམན་དང་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་སྐྱེ་བ་མི་རུང་བ་དང་། དེ་བཞིན་འོད་གསལ་བ་དང་འོད་མི་གསལ་བ་མི་རུང་བ་ནི་སྔར་གྱི་རིགས་པས་ཤེ
Chinese
如同没有其他时机一样，即使在所有后续的刹那，所有无差别的法都变成唯一的常法，这也是极不合理的，因为在任何时候都没有观察到自性常有的法。如果认为诸法在一定程度上不变化而住留，然后才坏灭，那么诸法在一瞬间、短暂的时间、一天、一个月、一年乃至一劫的时间里不变化而常住，并在最后坏灭，坏灭的时间长短是不合理的，因为一切法都会像最初生起的那一刹那一样常住，永远不会变成坏灭时的刹那。如果生起时和坏灭时的法是同一个，那么生起时也会像坏灭时的刹那一样，在生起时就坏灭吗？或者坏灭时的法也会像生起时的刹那一样，仍然持续存在一段时间吗？因为它们被认为是同一个。因此，从最初生起到最后坏灭的刹那之间有多长的时间，就可以推断出有多少个不同的刹那。所谓“最初不坏，最后不变”是推理的根本，所以一切的关键也都在于此。注释中说“对于住留是不可能的”，这是变化的生起和完全成熟两者的成立之因，而“最初不坏，最后不变”也是作为成立之因的另一种说法。贪欲等使身体变化，这不是刹那的，而是说原来的法那样住留是不可能的。孩童和青少年等的状态完全成熟，这也是第一个刹那坏灭后，另一个刹那生起才合理的。如果最初不坏，那么最后也不会改变，因为最初的状态不消失，就会永远存在。即使按照顺序排列，也看不出意义上有差别。同样，观察到低劣和殊胜的生起，这在认为刹那无常的情况下是可行的。如果不是刹那无常，那么最终的变化也是不合理的，因此不可能产生低劣和殊胜的生起。同样，光明和不光明也是不可能的，这可以用之前的推理来理解。
English
Just as there is no other time, even in all subsequent moments, it is highly unreasonable for all undifferentiated phenomena to become solely permanent, because at no time is a self-natured permanent phenomenon observed. If one thinks that phenomena remain without changing for a certain period of time and then cease, then if phenomena remain permanent without changing for a moment, a short time, a day, a month, a year, or even a kalpa, and then cease at the end, it is unreasonable to have a long or short duration of cessation, because all phenomena will remain permanent like the first moment of arising, and will never become the moment of destruction. If the phenomenon at the time of arising and the phenomenon at the time of destruction are the same, then will the time of arising also perish at the moment of arising like the moment of destruction? Or will the phenomenon at the time of destruction also remain for a certain period of time like the moment of arising? Because they are considered to be the same. Therefore, the length of time from the first arising to the final moment of destruction allows us to infer how many different moments there are. The so-called "initially not decaying, ultimately not changing" is the root of reasoning, so the key to everything lies in this. The commentary says, "For abiding, it is impossible," which is the establishment of both the arising of change and complete maturation, and "initially not decaying, ultimately not changing" is also said to be another way of establishing it. The change of the body due to desire, etc., is not momentary, but it is said that it is impossible for the original phenomenon to remain as it is. The complete maturation of the state of children and adolescents, etc., is also reasonable only when the first moment ceases and another moment arises. If it does not decay initially, then it will not change ultimately, because if the initial state does not disappear, it will remain forever. Even if arranged in order, no difference in meaning is seen. Similarly, the observation of inferior and superior births is feasible when one believes in momentary impermanence. If it is not momentary impermanence, then the ultimate change is also unreasonable, so it is impossible to produce inferior and superior births. Similarly, light and non-light are also impossible, which can be understood by the previous reasoning.