Tibetan
ང་། ཆོས་དང་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་བསྟོད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ང་ཡིར་འཛིན་པའི་སྔོན་དུའམ་དང་པོར་ང་ཞེས་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱིས་བདག་ཡོད་པ་ལ་ཞེན་པར་གྱུར་ཅིང་། བདག་གི་འདི་ཞེས་མིག་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཆགས་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིས། ཟོ་ཆུན་འཕྱན་ལྟར་རང་དབང་མེད་པ་སྲིད་རྩེ་ནས་མནར་མེད་པར་འཁོར་བ་ཡི་འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེར་གྱུར་གང་དེ་ལ་འདུད་དོ་ཞེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཟོ་ཆུན་འཁྱུད་མོ་དང་འདྲ་ན་དེ་ཐག་པས་བསྡམས་པ་དང་འདྲ་བར་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལས་ཉོན་གྱི་ཐག་པས་ཆེས་དམ་དུ་བསྡམས་པ་༡དང་། འཁྲུལ་འཁོར་བསྐོར་མཁན་དང་འདྲ་བར་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པ་ལ་རགས་ལས་པར་འཇུག་པ་༢དང་། འཁོར་བའི་ཁྲོན་པ་ཆེན་པོ་སྲིད་རྩེ་ནས་མནར་མེད་པར་ཐུག་པ་ཟབ་ལ་བར་མེད་དུ་འཕེན་པ་༣དང་། ཐུར་དུ་ངན་འགྲོར་ངང་གིས་འགྲོ་ཞིང་གྱེན་དུ་བདེ་འགྲོར་འབད་པས་དྲང་དགོས་པ་༤དང་། མ་རིག་སྲེད་ལེན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། འདུ་བྱེད་སྲིད་པའི་ལས་དང་། ལྷག་མ་བདུན་གྱིས་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་གསུམ་གྱི་སྔ་ཕྱི་བར་གྱི་རིམ་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་མི་ཟིན་པ་དེ་དག་གཅིག་རྗེས་སུ་གཅིག་འཇུག་པས་བར་མེད་པ་༥མགལ་ མེ་ལྟ་བུའོ། །ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ཆུ་གཉེར་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཙོག་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་མཐུན་དྲུག་གིས་སོ། །གཉིས་པ། འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་དཔེར་ན་རླུང་གིས་གཡོ་བའི་ཆུ་ཡི་ནང་གི་ཟླ་བ་ལྟར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་སྡོད་པར་གཡོ་བ་དང་། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་མཐོང་བ་ཡི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་ལ། སྙིང་རྗེར་གྱུར་གང་དེ་ལ་འདུད་ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་ཆུ་དྭངས་པ་རླུང་མི་དྲག་པས་གཡོ་བའི་ནང་གི་ཟླ་བ་ལྟར་ཞེས་རྟེན་ཆུ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་མཚོར། དེ་རྒྱས་ཕྱིར་འབབས་པ་མ་རིག་པའི་ཆུ་སྔོན་རྒྱ་ཆེ་བ། ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་ནང་ན་གནས་པ། མཁའ་ཟླ་ལྟར་ལས་དཀར་ནག་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་མདུན་ན་གནས་པ་རྣམས་ཆོས་ཙམ་ལ་བཏགས་པ་སྐད་ཅིག་རེ་ལ་འཇིག་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང
Chinese
我，对无有法与所缘之慈悲的赞颂二则。第一则：在我执产生之前，或者最初以“我”之执著而执着于有我，并且以“我的这个”而对眼等事物产生实执而生起贪著，如水桶般无有自主，从有顶至无间地狱轮回的众生，对其生起慈悲者，我顶礼。如同水桶的旋转，如同被绳索捆绑一般，有情世界被业和烦恼的绳索紧紧束缚1；如同旋转轮子的人，依赖于意识的驱动而运行2；轮回的巨大深井，从有顶直至无间地狱深不见底地抛下3；向下自然堕入恶趣，向上则需努力才能到达善趣4；虽有无明、贪爱、取着的烦恼，以及行、有的业，和其余七支所生的遍行烦恼三者，但这三者的先后顺序并非完全确定，它们一个接着一个地进入，没有间断5，如同火把一般。日复一日，痛苦之苦和变异之苦，以及遍布的行苦三种，如同水波一般，因其污浊，故以六种法相应。第二则：众生如同被风吹动的水中之月般，刹那也不停歇地动摇，并且对以自性空性而见到的众生，对其生起慈悲者，我顶礼。也就是说，如同清澈的水，在微风吹动下水中的月亮一般，与所依之水一同，每一刹那都在无常变动，并且见到自性空性，同样地，菩萨们也被慈悲所控制，在众生视蕴为实在的大海中，为了增长而流淌的无明之水广阔无边，在非理作意的分别念之风吹动下安住其中，如同虚空中的月亮般，黑白业的影像般显现在眼前者，仅仅是安立为法的，每一刹那都在坏灭的众生为对境，并且以自性空
English
I offer two praises to compassion that is without Dharma and object. The first: Before the arising of the ego, or initially, clinging to the existence of a self with the grasping of "I," and generating attachment with the clinging to reality to objects such as the eye as "this is mine," like a water bucket without autonomy, to the beings who revolve from the peak of existence to the Avici hell, I prostrate to the one who has compassion for them. Just as the rotation of a water bucket, like being bound by a rope, the world of beings is tightly bound by the ropes of karma and afflictions 1; like someone turning a wheel, it operates relying on the movement of consciousness 2; the great well of samsara, from the peak of existence to the Avici hell, is thrown down deeply and without interruption 3; downwards it naturally falls into the lower realms, and upwards one must strive to reach the higher realms 4; although there are the afflictions of ignorance, craving, and grasping, as well as the karma of action and existence, and the three pervasive afflictions born from the remaining seven branches, the order of these three is not entirely fixed, they enter one after another without interruption 5, like a torch. Day by day, the suffering of suffering and the suffering of change, and the three pervasive sufferings of conditioned existence, like water ripples, because they are impure, therefore they are in accordance with the six dharmas. The second: Beings are like the moon in the water stirred by the wind, moving without stopping for even a moment, and to the sentient beings who are distinguished by seeing emptiness as their own nature, I prostrate to the one who has compassion for them. That is, like the moon in clear water stirred by a gentle breeze, together with the supporting water, it is impermanent in every moment, and seeing emptiness as its own nature, similarly, bodhisattvas, controlled by compassion, in the ocean of beings seeing aggregates as real, the vast water of ignorance flowing to increase it, abiding within it stirred by the wind of improper attention, like the moon in the sky, those appearing before them like reflections of black and white karma, are merely established as dharma, with beings who are decaying in every moment as the object, and with emptiness as their own nature.
Tibetan
་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། མདོར་ན་ བདེན་མེད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང་། མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང་། དེ་གཉིས་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེའོ། །དེས་ན་སྙིང་རྗེ་གསུམ་ཀའི་རྣམ་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་དུ་འདྲ་ཡང་། དམིགས་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བརྩམ་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་དངོས་ལ། གནས་སྐབས་ཀྱི་ས་བཤད་པ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་ས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ས་བཅུ་སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། ས་ཡི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་རབ་དགའ་སོགས་ལྔ་བཤད་པ་དང་། ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་བཤད་པ། རིང་དུ་སོང་བ་སོགས་བཞི་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བཤད་པ། གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ། གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ། བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ། ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བ་བཤད་པ་དང་ལྔ། དང་པོ་ལ། ས་དང་པོ་དངོས་བཤད་པ་དང་། ལེའུའི་སྐབས་བསྡུ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཁྱད་གཞི་ས་ཡི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན། ཁྱད་ཆོས་ས་ཡི་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། སའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་འདི་ ཡི་སེམས་གང་ཞིག་འགྲོ་བ་རྣམས། རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་ཅིང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བཅུ་སོགས་སྨོན་ལམ་འབུམ་ཕྲག་གྲངས་མེད་པ་ཕྲག་བཅུ་ས་དང་པོ་པས་འདེབས་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྨོན་ལམ་གྱི་ནང་དུ་འདུས་པས་སྨོན་ལམ་དེས་དགེ་བ་རྣམས་རབ་ཏུ་བསྔོས་ཤིང་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་དང་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། རང་གི་རྒྱུད་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཡོན་ཏན། ས་དང་པོར་ལྷག་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་དོན་ལྡན་གྱི་མཚན་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན། རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་སོགས་བླང་བྱའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན། ངན་སོང་སོགས་སྦྱང་བྱ་འགགས་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ། དང་པོ་ནི། ས་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་དོན་དམ་པའི་སེམས་དེ་ནི་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ཡིས། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་བསྙད་དོ་སྟེ་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། རིགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན། སྤངས་པའི་ཡོན་ཏན།
Chinese
對有情眾生作意。總之， 是對以無實有性所區分的有情作意，對以無常性所區分的有情作意，以及對未以這兩者中任何一個所區分的僅僅是有情作意的慈悲。因此，要知道三種慈悲的行相，在想要遠離痛苦方面是相同的，但在所緣境方面有所不同。第二，關於所造論典的真實內容，有暫時的地的解釋和究竟的地的解釋兩種。第一，有分別解釋十地和解釋地的功德兩種。第一，有解釋極喜等五地，解釋第六地現前地，解釋遠行等四地。第一，有解釋初地極喜地，第二離垢地，第三發光地，第四焰慧地，第五難勝地五種。第一，有真實解釋初地和總結章節兩種。第一，有簡要指示作為特徵基礎的地的本質，廣泛解釋作為特徵的地的功德，以及通過陳述地的功德來總結三種。第一是：這位佛子 的心，無論哪個眾生，見到無自性，為了使之解脫，被慈悲所支配，並且初地者發起如十大菩薩願等無數十萬個願，這些願包含在普賢菩薩的願中，因此，通過這些願，善根被完全回向，並且安住在無二顯現的智慧初地極喜地，這被稱為超越世間的第一個心。第二，有使自己的相續美麗的功德，以威力壓倒他人的相續的功德，以及顯示初地殊勝的功德三種。第一，有獲得有意義的名稱的功德，獲得出生於種姓等應取之特點的功德，以及惡趣等應斷之障礙止息的功德三種。第一是：從進入初地開始，由於獲得了真實的意念，就被稱為真實的菩提薩埵，因為是聖者菩薩。第二，有種姓的功德，斷除的功德。
English
Focusing on sentient beings. In short, It is the compassion that focuses on sentient beings distinguished by the absence of inherent existence, focuses on sentient beings distinguished by impermanence, and focuses only on sentient beings not distinguished by either of these two. Therefore, it should be known that the aspects of all three compassions are the same in wanting to be free from suffering, but there is a difference in the object of focus. Second, regarding the actual content of the treatise to be composed, there are two types: the explanation of the temporary grounds and the explanation of the ultimate grounds. First, there are two types: explaining the ten grounds separately and explaining the qualities of the grounds. First, there are explanations of the five grounds such as Joyful, explanations of the sixth ground Manifest, and explanations of the four grounds such as Far-Reaching. First, there are explanations of the first ground, Joyful, the second Immaculate, the third Illuminating, the fourth Blazing, and the fifth Difficult to Subdue. First, there are two types: explaining the first ground in reality and summarizing the chapters. First, there are three types: briefly indicating the essence of the ground as the basis of characteristics, extensively explaining the qualities of the ground as characteristics, and concluding by stating the qualities of the ground. The first is: This son of the Buddha, Whatever being's mind, seeing the absence of self-nature, in order to liberate them, is dominated by compassion, and the first ground practitioner makes countless hundreds of thousands of aspirations such as the ten great Bodhisattva vows, which are included in the aspirations of Samantabhadra Bodhisattva, therefore, through these aspirations, the virtues are completely dedicated, and abiding in the wisdom of the first ground, Joyful, which is without dualistic appearance, is called the first mind that transcends the world. Second, there are three types: the merit of beautifying one's own continuum, the merit of overpowering others' continuums, and the merit of showing the superiority of the first ground. First, there are three types: the merit of obtaining a meaningful name, the merit of obtaining the characteristics to be taken such as being born into a lineage, and the merit of stopping the obstacles to be abandoned such as the evil realms. The first is: From the moment of entering the first ground, because of obtaining the true mind, one is called the true Bodhisattva, because one is a noble Bodhisattva. Second, there is the merit of lineage, the merit of abandonment.