Tibetan
གིས་མི་ཚུགས་པ་གཉིས་སུ་རྒྱལ་པོ་འབུམ་ཕྲག་རེ་རེ། ཡུལ་མི་ཐི་ལར་རྒྱལ་པོའབུམ་དྲུག་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་། དེའི་རྗེས་སུ་ཤིང་རྟ་སྲ་བའི་བར་རྒྱལ་པོ་ཞེ་དགུ། གྲོང་ཁྱེརཀུན་སྣང་དུ་རྒྱལ་པོ་བདུན་ཁྲི་བདུན་སྟོང་། དེ་ནས་ཝཱ་ར་ཎཱ་སིར་རྒྱལ་པོ་བརྒྱ་ཐམ་པ་བྱུངབའི་ཐ་མ་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀིའོ། །དེ་རྗེས་གྲུ་འཛིན་དུ་རྒྱལ་པོ་བརྒྱ་ཐམ་པ་བྱུང་བའི་ཐ་མ་རྣ་བཅན་ནོ། །དེའི་བུ་གོ་ཏ་མ་དང་བྷ་ར་དྷྭ་ཛ་གཉིས་ལས་གཽ་ཏ་མ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ། སྐྱེས་བུ་པདྨའིརྩ་ལག་གི་གཡོ་ལ་བརྟེན། མ་བརྟགས་པར་ཡབ་རྒྱལ་པོས་གསལ་ཤིང་ལ་བསྐྱོན་ཏེ་བསདཔ་ལས་དེའི་ཁུ་ཁྲག་འདྲེས་པ་གཉིས་ལྷུངས་པ་སྒོ་ངར་གྱུར་པ་ཉི་མས་སྨིན་ནས་བརྡོལ་བན་ཁྱེའུ་གཉིས་བྱུང་སྟེ། དེ་དང་ཉེ་བའི་བུར་ཤིང་གི་གསེབ་ཏུ་ཞུགས་པ། གཽ་ཏ་མའི་སློབདཔོན་དྲང་སྲོང་མདོག་ནག་གིས་གསོས་ཤིང་། ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་སྨིན་པར་བྱས་པས་ཉི་མའིརིགས་དང་། གཽ་ཏ་མའི་བུ་ཡིན་པས་གོ་ཏམ། རང་གི་ཡན་ལག་ལས་སྐྱེས་པས་ཡན་ལགསྐྱེས། བུར་ཤིང་གི་ཚལ་ནས་རྙེད་པས་བུ་རམ་ཤིང་པ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་བྷ་ར་དྷྭ་ ཛ་བུ་མེད་པར་ཤི་བའི་འོག་ཏུ། ཁྱེའུ་གཉིས་ལས་ཕུ་བོ་རྒྱལ་སྲིད་དུ་བཀོད། དེ་ལ་བུ་མེདཔར་ཤི་བས་ནུ་བོ་བཀོད། དེའི་བུ་བརྒྱུད་ལ་རྒྱལ་པོ་བུ་རམ་ཤིང་པ་བརྒྱ་ཡུལ་གྲུ་འཛིན་དུབྱུང་བའི་ཐ་མ་འཕགས་སྐྱེས་པོ། དེས་ཆུང་མའི་བུ་རྒྱལ་སྲིད་དགའ་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུརཞིང་། ཆེན་མའི་བུ་གཞོན་ནུ་རྣམས་གྲུ་འཛིན་དུ་སྤྱུགས་པ་ལ། གངས་རི་དང་ཉེ་བ་ཆུ་བོ་སྐལལྡན་ཤིང་རྟའི་འགྲམ་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱའི་བསྟི་གནས་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་ལོ་མའི་སྤྱིལ་པོ་བཏབསྟེ་གནས་བཅས་པ་ལས། དེ་རྣམས་ལང་ཚོ་དར་བས་དྲང་སྲོང་གི་ངག་ཉན་ཏེ། མས་དབེནགྱི་སྲིང་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་འདུས་པ་ལས་བུ་དང་བུ་མོ་མང་པོ་བཙས་པ་དང་། དེ་དག་གི་ཀུཅོས་དྲང་སྲོང་གི་བསམ་གཏན་ལ་གནོད་པ་ན། དེས་བྱ་མ་བུམ་གྱི་ཆུས་རྣམ་པ་བྲིས་པ་བཞིནགྲོང་ཁྱེར་བརྩིགས་པས་སེར་སྐྱའི་གཞི་ཞེས་གྲགས། དེར་ས་གཞི་དོག་པར་གྱུར་པ་ན་ལྷསབསྟན་པའི་ས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་གྲོང་ཁྱེར་བརྩིགས་པས་ལྷས་བསྟན་ཞེས་བྱའོ། །དུས་ནམཞིག་རྒྱལ་པོ་འཕགས་སྐྱེས་པོ་བུ་རྣམས་དྲན་ཏེ་དྲིས་པས། གཞོན་ནུ་རྣམས་སྲིང་མོ་དང་འདུསཔ་ཐོས་ནས། དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཕོད་པ་ཞེས་བརྗོད་པས། དེང་ཕྱིན་ཆད་ཤཱཀྱའི་རིགས་ཞེསགྲགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་སྲིད་དགའ་བུ་མེད་པར་ཤི་བས། ཆེན་མའི་བུ་ཕུ་བོ་གསུམ་རིམཔར་བཀོད་པའང
Chinese
在无法胜过的两个地方，各有国王一千亿。在弥梯罗国，有国王一百六十八万。此后，在车乘坚固的地方，有国王四十九位。在具光城，有国王七万七千。此后，在瓦拉纳西，出现了一百位国王，最后一位是国王克里吉。此后，在船持国，出现了一百位国王，最后一位是耳。他的儿子是乔答摩和婆罗堕遮，乔答摩出家了。依靠莲花茎的摇动，没有考察，父亲国王用光明木杖击打而死，他的精血混合物滴落，变成卵，被太阳晒熟后破裂，生出两个孩子。他们进入附近的蔗糖林中。乔答摩的老师黑色的仙人养育了他们，被太阳的光芒晒熟，所以是太阳的种姓，因为是乔答摩的儿子，所以叫乔答摩，因为从自己的肢体中出生，所以叫肢生，因为在蔗糖林中找到，所以命名为蔗糖树。
English
In two places that cannot be overcome, there were a hundred billion kings each. In the country of Mithila, there were one million six hundred and eighty thousand kings. After that, in the place of strong chariots, there were forty-nine kings. In the city of Kun Snang, there were seventy-seven thousand kings. After that, in Varanasi, there were one hundred kings, the last of whom was King Kṛki. After that, in Grudzin, there were one hundred kings, the last of whom was Ear. Of his two sons, Gotama and Bharadhvaja, Gotama became a renunciate. Relying on the swaying of the lotus stalk, without investigation, the father king struck and killed him with a bright wooden staff, and the mixture of his semen and blood fell, turning into an egg, which was ripened by the sun and burst open, giving birth to two children. They entered the nearby sugarcane grove. The black sage, Gotama's teacher, raised them, and because they were ripened by the sun's rays, they were of the solar race, and because they were Gotama's sons, they were called Gotama, and because they were born from their own limbs, they were called Limb-born, and because they were found in the sugarcane grove, they were named Sugarcane Tree.
Tibetan
་ཤི་བས་ཐ་ཆུང་རྐང་གདུབ་ཅན་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཏེ་དེའི་བུ་གནས་འཇོག དེའིབུ་ས་ཁྱིམ་ནས་བརྒྱུད་པའི་རྒྱལ་པོ་ལྔ་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་སེར་སྐྱར་བྱུང་བའི་ཐ་མ་རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟབཅུ་པ་སོགས་བཅུ་གཉིས་བྱུང་བའི་ཐ་མ་ནི་གཞུ་བརྟན། དེ་ལ་བུ་སེང་གེ་འགྲམ་དང་སེངགེ་སྒྲ་གཉིས། སེང་གེ་འགྲམ་གྱི་བུ་བཞིའི་དང་པོ་ཟས་གཙང་མ། དེའི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདསདང་གཅུང་དགའ་བོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྲས་སྒྲ་གཅན་ཟིན་ཏེ། དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་མངཔོས་བཀུར་བའི་རྒྱལ་བརྒྱུད་རྫོགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་མང་པོས་བཀུར་བ་ནས་བཟུང་ཟས་གཙངཡན་ཆད་དུ་རྒྱལ་པོ་ས་ཡ་ཆིག་འབུམ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་བཅུ་བཞི་རྣམས་བྱུང་བ་ལགས། གཞན་ཡང་མ་གྷ་དྷའི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ། པདྨའིརྒྱལ་པོ་འཆར་བྱེད། འཕགས་རྒྱལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་ལ་སོགས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་མཐོང་ ལྡན་དགེ་བའི་བརྒྱུད་ལ་ལག་བཟང་སོགས་རྒྱལ་པོ་བཞི། ཆོས་རྒྱལ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་བརྒྱུདཔ་མྱ་ངན་བྲལ་ལ་སོགས་པ་བཞི། དེ་ནས་ཧ་རི་ཙནྡྲ་སོགས་ཙནྡྲའི་མིང་ཅན་བཅུ་དགུ། དེའི་ནང་ནས་ཨཀྵ་ཙནྡྲ་སོགས་ཙནྡྲ་བདུན་ཞེས་གྲགས་པ་དང་། གཽ་པཱ་ལ་སོགས་པཱ་ལའི་རིགསཀྱི་རྒྱལ་པོ་བཅུ་བཞི། དེ་ནས་མེས་བྱིན་དང་ཀ་ནིཥྐ་སོགས་འཐོར་བུ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་བདེབར་སྐྱོང་བའི་རྒྱལ་པོ་མཐའ་ཡས་པ་བྱོན། ཁྱད་པར་གངས་རིའི་འཕྲེང་བས་བསྐོར་བ་པུརརྒྱལ་བོད་ཀྱི་ཡུལ་འདིར། མ་སངས་སྤུན་དགུ། རྒྱལ་ཕྲན་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ། རྒྱལ་ཕྲན་སིལ་བུབཅུ་གཉིས་དང་བཞི་བཅུས་རིམ་གྱིས་དབང་བྱས་པར་བཤད་ཀྱང་སྤྱི་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའིརྒྱལ་པོ་མ་ཡིན་པས་རྒྱལ་ཕྲན་ཉིད་དུ་ཟད་ཅིང་། དེས་ན་རྒྱལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྒོ་འཕརའཇུག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བོད་སྤྱི་ལ་དབང་བའི་རྒྱལ་པོ། མི་རྗེ་ལྷས་མཛད་པ་ལ་སྔ་བ་ཤཱཀྱལི་ཙ་བཱིའི་རིགས་ལས་དམག་བརྒྱ་པའི་སྲས་ཡ་མཚན་ཅན་མི་ལས་འདས་པ་ཞིག་བཙསཔ་ལྷ་འདྲེའི་སྤྲུལ་པར་དོགས་ནས་སྤྱུགས་པ་ཡུལ་ཡར་ཀླུངས་ཀྱི་ལྷ་རི་རོལ་པའི་སྟེང་ནསལྷ་སྐས་ལ་བརྒྱུད་བཙན་ཐང་སྒོ་བཞིར་བབས་པ་གཉའ་བར་ཁྲི་བྱས་ཏེ་གདན་དྲངས་པསགཉའ་ཁྲི་བཙན་པོར་གྲགས། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་གནམ་གྱི་ཁྲི་བདུན། བར་གྱི་སྟེང་གཉིས། སའི་ལེགས་དྲུག ལྡེ་བརྒྱད། དེ་ནས་རྒྱལ་རབས་བཞི་པ་ལྷ་ཐོ་ཐོ་རི་གཉན་བཙན་གྱི་དུསསུ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབུ་བརྙེས། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལྔའི་ཐ་མ་གནམ་རི་སྲོང་བཙན་གྱི་སྲསཆོས་རྒྱལ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོའི་དུས་སུ་བསྟ
Chinese
死后，塔琼康杜坚成为了国王，他的儿子是内觉。他的儿子是萨钦，从那里传下来的国王五万五千人在色迦出生，最后是国王辛塔楚巴等十二位，最后一位是久丹。他有两个儿子，森格昂和森格扎。森格昂的四个儿子中的第一个是萨钦玛。他的儿子是巴瓦丹达和弟弟嘎瓦。巴瓦丹达的儿子是扎坚辛。到此为止，受众人尊敬的王室血统就结束了。这样，从受众人尊敬者开始，到萨钦为止，出现了一亿两万一千五百一十四位国王。此外，玛嘎达的国王祖坚宁布，科萨拉的国王萨嘉，巴玛的国王恰杰，帕嘉的国王饶囊等等。国王通丹，德瓦世系中有拉桑等四位国王。曲嘉弥昂梅的世系中有弥昂扎等四位。之后，哈日赞扎等十九位名为赞扎的人。其中，被称为阿卡赞扎等七位赞扎。郭巴拉等巴拉种姓的国王十四位。之后，梅钦和卡尼什卡等是零星的。出现了无数守护世界的国王。特别是，被雪山环绕的普尔嘉波（古象雄）西藏这片土地上。玛桑兄弟九人。二十五个小邦。据说十二个和四十个小邦依次统治，但由于不是统治整个西藏的国王，所以只是小邦。因此，为了进入佛陀事业的门槛，统治整个西藏的国王。早于人王拉杰的是释迦利扎维种姓的百军之子，出生了一个非凡的、超乎常人的孩子，怀疑是神魔的化身而被抛弃，从雅隆地方的拉日若贝山上，通过天梯降落到赞塘郭西，被抬到脖子上，被迎请，因此被称为聂赤赞普。从那以后，天之七座宝座。中间的两座台阶。地之六善。雷八。之后，第四代国王拉托托日年赞时期，神圣的佛法开始。之后，五位国王中的最后一位南日松赞的儿子，曲嘉松赞干布时期，
English
After death, Tashi Chung Kangduchen became the king, and his son was Nejo. His son was Sachin, and from there, fifty-five thousand kings were born in Serkya, the last of whom were King Shingtachupa and twelve others, the last one being Zhudan. He had two sons, Senge Ngam and Senge Dra. The first of Senge Ngam's four sons was Sachima. His son was Bawadanda and his younger brother Gawa. Bawadanda's son was Zagyenzin. Up to this point, the royal lineage that was respected by the many came to an end. Thus, starting from the one respected by the many, up to Sachima, there were one hundred and twenty-one thousand five hundred and fourteen kings. In addition, King Zukchen Nyingpo of Magadha, King Salgyal of Kosala, King Chajé of Padma, King Rabnang of Pagyal, and so on. King Tongden, in the lineage of Dewa, there were four kings including Laksang. In the lineage of Chögyal Myangönme, there were four including Myangön Dral. After that, there were nineteen people named Zandra, including Hari Zandra. Among them, there were known as seven Zandras, including Aksha Zandra. There were fourteen kings of the Pala lineage, including Gopala. After that, Mechin and Kanishka and others were scattered. Countless kings who protected the world appeared. In particular, in this land of Purgyal Tibet, surrounded by a range of snow mountains. The nine Masang brothers. Twenty-five petty kingdoms. It is said that twelve and forty petty kingdoms ruled in succession, but since they were not kings who ruled the whole of Tibet, they were merely petty kingdoms. Therefore, in order to enter the threshold of the Buddha's activity, the king who ruled the whole of Tibet. Earlier than the human lord Lhajé was the son of the hundred-army of the Shakya Lizavi lineage, an extraordinary, superhuman child was born, suspected of being an emanation of gods and demons, and was abandoned, from Lhari Rolpai Mountain in Yarlung, descended the ladder of the gods to Zantang Goshi, was carried on the neck, and was invited, therefore he was called Nyatri Tsenpo. From then on, the seven thrones of heaven. The two steps in the middle. The six virtues of the earth. Lé eight. After that, in the time of the fourth king, Lhato Tori Nyentsen, the sacred Dharma began. After that, the son of Namri Songtsen, the last of the five kings, during the time of Chögyal Songtsen Gampo,