Tibetan
ད་པ་ལ་སེམས་མེད་པ་ཞིག་མིན་ན་ལྷ་ཡེ་ཤེསཔ་ལ་སྲི་ཅི་ལ་ཡོད་ཀྱང་ལྷ་དེ་སྒྲུབ་མཁན་དེས་དམ་ཚིག་ཉམས་ཤོར་བ་ལྟ་བུས་སྲི་ཆགསནས་ཕྱིས་ལྷ་དེ་སྒྲུབ་མཁན་རྣམས་ཀྱང་དམ་ཉམས་ཉེན་ཡོད་པས་ད་ལྟ་དམ་སྲི་མནན་སྒྲུབསོགས་དགོས་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཡིན་གསུངས། བདུན་པའི་སྐབས་ཞི་ལྷག་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུབཞེད་པ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་ཞི་ལྷག་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བཞེད་དེ། གནས་ཆ་ཞི་གནས་དང་རིགཆ་ལྷག་མཐོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསུངས། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་ཀ་རིམ་ཅན་ལྟརགསུངས་ཀྱང་ཉམས་སུ་ལེན་དུས་གསུམ་ཀ་ཆབས་ཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན། འདི་ནིསེམས་རིག་གི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བ་སོགས་མ་བྱས་པར་སྤྱིར་ཤེས་པ་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའི་ངངརང་བབ་ཏུ་སྐྱོང་བ་ཡིན་པས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་སྒོམ་པ་དང་ཁྱད་ཆེ། འོན་ཀྱང་གང་ཟག་འགའཞིག་ལ་ནི་ཚུལ་འདིས་ཀྱང་དངོས་གཞིའི་ཉམས་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བའང་ཡོད་དོ། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་སྐྱེ་ཐབས་རང་ལུས་ལྷ་སྐུ་ཡབ་ཡུམ་འཁྲིལ་སྦྱོར་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། སྐུའི་འོད་ཟེར་བཀྲག་ལ་འཚེར་བ་དང་། སྒྲིབ་མེད་ཟང་ཐལ་དུ་བསྒོམ་དགོས། ཉམས་སུ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་དངོས་འཛིན་སོགས་བྱས་ན་ཉམས་ཀྱི་སྣ་བསྐྱིལ་བ་ཡིན་པས་དེའདྲ་མི་བྱེད་པར་ཉམས་གང་སྐྱེས་ལ་ངོ་ལེན་རྩིས་གདབ་མེད་པར་བཞག་དགོས། དེ་ལྟ་བུལ་ཉམས་བྱུང་རྒྱལ་དུ་སྐྱོང་བ་ཟེར། ཉམས་གསུམ་ཆ་མ་མཉམ་ན་གོལ་བར་འགྲོ་བས་ཆ་ སྙོམས་པར་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས། མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ལ་ཤེས་ཉམས་དང་། ནམ་མཁའལྟ་བུའི་སྔོ་སངས་རྒྱ་ཆེ་བས་ཁྱབ་པར་སྣང་བའི་སྣང་ཉམས་ཀྱང་ཡོད་གསུངས། མི་རྟོགཔའི་སེམས་སྦྱོང་སྒོམ་སྐབས་དང་པོ་རླུང་རོ་བསལ་ནས་རླུང་དྭངས་སྙིགས་ཕྱེ་དགོས། སེམསསྦྱོང་རེ་རེའི་མཐར་སེམས་དེ་འབྱོངས་པའི་གསོལ་འདེབས་དང་འདུན་པ་སྨོན་ལམ་སོགསཀྱང་བྱ་དགོས། སྐྱབས་འགྲོའི་སྐབས་འབྲུག་པ་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་རྒྱུན་དུའང་། ཀ་དགགཏིང་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་པ་ཚིག་ནུས་ཆེ་གསུངས་པས་དོན་དུ་གཏིང་གསལ་གྱི་ཡེཤེས་སམ་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཆོས་སྐུ་དང་། ཐོད་རྒལ་རིག་པའིརྩལ་དབང་བསྐུར་ནས་གཟུགས་སྐུ་དང་། ཞིང་སྣང་ལ་གདངས་ཕྱི་ནང་གཉིས་སུ་ཕྱེ་དགོསཔའི་ནང་གདངས་དེ་ལ་ལོངས་སྐུ། རིག་རྩལ་གྱིས་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་ཐུགསརྗེ་སྤྲུལ་སྐུ་ཞེས་གསུངས། སྐྱབས་ཡུལ་གཙོ་བོ་སྔར་གྱི་བླ་རྣམ་ལྟར་བི་མ་ལ་བསྒོམ་པའིགསུང་རྒྱུན་ཡང་ཡོད། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དུས་ཡན་ལག་བདུན་པའི་སྐབས་ཕྱག་གྲངསགསོག་པ་ཕྱག་ལེན་ཡིན། སྐྱབས་འགྲོ་རྐྱང་པ་གསོག་དུས་ཐུན་མཐར་སྐྱབས་ཡུལ་བསྡུསནས་སེམས་ངོ་སྐྱོང་བ་དང་། སྐྱབས་སེམས་གཉིས་དཀྱུས་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་སྐབསསྐྱབས་ཡུལ་ཉིད་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དཔང་པོར་ཡང་ཞུ་དགོས། སྐབས་འདིར་སྐྱབས་འགྲོའིཉམས་ལེན་ལ་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་བར་དོ་བཅས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཚུལ་ལུགས་ཀྱི་འགགབསྡུ་ཞིག་ཀྱང་མཛད་སོང་། སེམས་བསྐྱེད་ལ་ངོ་བོ། དབྱེ་བ། ལེན་ཚུལ། བསླབ་བྱ། ཉམསཔ་གསོ་ཚུལ་བཅས་རགས་རིམ་ཙམ་གསུངས། ནམ་སྙིང་མདུན་ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་པའིཆོ་ག་སྒྲུབ་ཐབས་ཀུན་བཏུས་ནང་ཡོད་གསུངས། ཉམས་རྟོགས་སྐྱེ་བའི་འགལ་རྐྱེན་སྒྲིབསྦྱོང་སྐབས། སྤྱིར་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་གང་ཡང་ཉམས་སུ་མ་གྱུར་པ་མེད་ལ། འདིརལམ་གྱི་སྐབས་འབྱུང་བའི་ཤེས་སྣང་གི་ཉམས་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་སུམ་མཐོངབའི་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། སྡིག་སྦྱོང་སྤྱི་ཁྱབ་ཙམ་ལ་བི་མ་སྙིང་ཐིག་ལས་འབྱུང་བའི་རྡོརསེམས་བསྒོམ་བཟླས་ཉིད་བྱ་བ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་རང་ལུས་ཐ་མལ་དུ་གསལ་བའི་ལུས་ ནང་དབུས་སུ་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་རྩ་དབུ་མ་དང་། གཡས་གཡོན་གཉིས་སུ་རྐྱང་མ་དང་རོ་མདཀར་དམར་ཁུ་ཁྲག་གིས་གང་བ་སྲེག་སྦྱང་མ་བྱས་པ་མོག་མོག་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། རྩགཉིས་འཁོར་ལོ་བཞི་ཐད་དབུ་མ་ལ་ཟུག་ཅིང་། དབུ་མའི་ཡར་སྣ་སྤྱི་བོ་དང་། མར་སྣ་ལྟེའོག་ཏུ་རོ་རྐྱང་དང་འདྲེས་ནས་ཟུམ་པ། རོ་རྐྱང་གི་ཡར་སྣེ་སྨིན་མཚམས་ནས་སྣ་སྦུབ་ཏུ་ཟུགཔ། ལྟེ་འོག་སྤུ་ན་གུའི་ཐད་ནང་ཨ་ཐུང་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རྡོར་སེམས་ཡབ་ཡུམ་དམརཔོ་ཁྲོ་ཆགས་ཀྱི་ཉམས་ཅན་རུས་པ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ཞེས་པ་དབུ་རྒྱན་དང་མགུལ་རྒྱནསོགས་ལ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱན་དང་རྩེ་ཕྲན་སོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་དང་། རྩ་འཁོརགྱི་འདབ་གྲངས་ཐུགས་སྒྲུབ་བཞིན་ལ་རྩ་འདབ་རྣམས་དབུ་མ་ནས་རྩེ་མོའི་བར་གདུགསརྩིབས་བཞིན་སོ་སོར་བརྐྱང་སྟེ་ཡོད་པར་བསྒོམ་པ་ཉིད་གེགས་ཆུང་གསུངས། ཡུམ་ལ་མཆོདཕྱིར་ཐོགས་མེད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཡུམ་མཚོན་བྱེད་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་དང་། ཡིགབརྒྱ་རྡོར་སེམས་ལྟར་འབྲུ་གསུམ་གྱིས་བཅིངས་ཏེ་བཏོན་ཡང་ཆོག དེའང་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཞེསའདོན་པ་གཙོ་ཆེར་དགོངས་འདུས་ལུགས་ཡིན། སུ་ཏོཥ་ཡོ། སུ་པོཥ་ཡོ་ཞེས་འདོན་པ་ལསཥ་ཡོ་མི་ཟེར། མཁྱེན་བརྩེ་རིན་པོ་ཆེས་ཟི་དིར་ཞེས་པ་དར་མཐིང་ཁྲ་འོད་ཀོར་ལྟར་སྐུ་སྟོདལ་ཟླུམ་པོར་བསྐོར་བ་སྣེ་གཉིས་སྐ་རགས་ནས་དྲངས་ཏེ་རླུང་གིས་འཕུར་བ
Chinese
如果不是无情之物，那么智慧本尊怎么会有邪魔呢？如果修本尊的人，因为类似违犯誓言而产生邪魔，之后修本尊的人也有违犯誓言的危险，所以现在镇压邪魔等也是这个原因。第七（灌顶）时，虽然有寂止和胜观的体性各异的观点，但这里认为寂止和胜观的体性是一致的，因为安住是寂止的部分，而智慧是胜观的部分。虽然说乐、明、无念三种是次第产生的，但在实修时，三种是同时修的。这没有区分心和觉性等的差别，而是普遍地在明和无念的状态中自然安住，所以与大圆满的禅修差别很大。然而，对某些人来说，通过这种方式也能产生殊胜的实修证悟。生起乐、明、无念的体验的方法是，观想自身为双运本尊，以及观想本尊身的光芒闪耀，以及观想无碍透明。无论生起什么体验，如果执着实有等，就会破坏体验，所以不要那样做，对于生起的任何体验，都不要承认或执着。那样就叫做任运修持体验。如果三种体验不平衡，就会出错，所以要平衡地修持。无念的体验有觉受体验，以及像天空一样湛蓝广阔，普遍显现的显现体验。在修无念的心时，首先要排除浊气，分离清气和浊气。每次修心结束时，也要做成就此心的祈祷、愿望和发愿等。在皈依时，竹巴仁波切的传承中也有“ཀ་དགགཏིང་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །”（藏文）（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：本来清净，深明法身），说这句话力量很大，意思是深明的智慧或极度空性的智慧就是法身，以及托噶智慧的能量灌顶后是色身，以及对于净土显现，要区分外内两种光芒，内光芒是报身，智慧能量遍布轮涅，所以是悲心化身。主要的皈依境也有像以前的上师们一样观想比玛拉的传承。上师瑜伽时，在七支供养时
English
If it is not an inanimate object, then how could a wisdom deity have obstacles? If the practitioner of the deity creates obstacles due to something like breaking vows, then later practitioners of the deity also risk breaking vows, so the reason why it is now necessary to suppress obstacles, etc., is also this, he said. In the seventh (initiation), although there are views that peaceful abiding and insight are different in nature, here it is considered that peaceful abiding and insight are the same in nature, because abiding is part of peaceful abiding, and wisdom is part of insight. Although it is said that bliss, clarity, and non-thought arise sequentially, in actual practice, all three are practiced simultaneously. This does not differentiate between mind and awareness, etc., but generally cultivates awareness in a clear and non-conceptual state, so it is very different from the meditation of Dzogchen. However, for some individuals, even this method can give rise to special experiential realizations of the main practice. The way to generate the experience of bliss, clarity, and non-thought is to visualize oneself as a union of male and female deities, and to visualize the radiance of the deity's body shining brightly, and to visualize unobstructed transparency. Whatever experience arises, if one clings to reality, etc., it will spoil the experience, so do not do that, and for whatever experience arises, do not acknowledge or cling to it. That is called cultivating experience spontaneously. If the three experiences are not balanced, one will go astray, so one must practice them in a balanced way. The experience of non-thought includes the experience of awareness, and the experience of appearance, which appears vast and expansive like the blue sky. When practicing the mind of non-thought, one must first eliminate impure air and separate pure and impure air. At the end of each mind practice, one must also make prayers, wishes, and aspirations for the accomplishment of that mind. During refuge, in the tradition of Drukpa Rinpoche, there is also the saying, "ཀ་དགགཏིང་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །" (Tibetan) (梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：Originally pure, deeply clear Dharmakaya), saying that this sentence has great power, meaning that the deeply clear wisdom or the wisdom of extreme emptiness is the Dharmakaya, and after the empowerment of the energy of Tögal wisdom is the Rupakaya, and for the appearance of the pure land, one must distinguish between outer and inner radiance, the inner radiance is the Sambhogakaya, and the wisdom energy pervades samsara and nirvana, so it is the compassion Nirmanakaya. The main object of refuge also has the tradition of visualizing Vimalamitra like the previous lamas. During Guru Yoga, at the time of the seven-branch offering
Chinese
积攒数量是实践。仅仅积累皈依时，在最后一次要收摄皈依境，生起心性。当皈依和发心二者合一修持时，也要请皈依境作为发心的见证者。此时，对于皈依的修持，也作了包括前行、正行、后行的修持方式的总结。对于发心，略说了体性、分类、修持方式、学处、以及恢复堕落的方法。说这些在南宁前堕罪的遣除仪轨总集中有。在生起证悟的违缘，净除罪障时，一般来说，轮涅的一切显现没有不成为修持的。这里是指在道之时的觉受，以及如实见到法性的证悟等。对于普遍的罪障清净，可以做从比玛心髓中所出的金刚萨埵的观修念诵。特别的是，在自身明观为凡夫之身后， 身体的中央有极其清净的中脉，左右两边有充满白红精血的左右脉，是未经烧炼，湿乎乎的样子。二脉在四个脉轮处插入中脉。中脉的上端在梵穴，下端在脐下与左右脉混合而封闭。左右脉的上端从眉间插入鼻孔。在脐下毛发丛生处，观想与阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）字无别的红色忿怒相金刚萨埵父母，具有骨饰和珍宝饰品，所谓头饰和颈饰等，以各种珍宝的镶嵌和顶端的细小装饰等来庄严。脉轮的瓣数如同心髓修法一样，观想脉瓣从中央到末端如伞骨般各自伸展，这样观想是小的障碍。为了供养佛母而无有阻碍，是因为这正是代表智慧佛母的关键。百字明可以像金刚萨埵一样用三个字来束缚而念诵。其中，主要念诵“舍达雅”。念诵“苏托夏哟，苏波夏哟”而不念“夏哟”。钦哲仁波切所说的“孜迪尔”，是指像深蓝色光圈一样围绕着上半身，两端从腰带处拉出，被风吹动。
English
Accumulating numbers is practice. When accumulating refuge alone, at the end of the session, gather the objects of refuge and cultivate the mind. When practicing refuge and bodhicitta as one, you must also ask the objects of refuge to be witnesses of bodhicitta. At this time, for the practice of refuge, a summary of the practice methods including preliminary, main, and intermediate stages is also made. Regarding bodhicitta, the nature, divisions, methods of practice, precepts, and methods of restoring lapses are briefly explained. It is said that these are in the collection of rituals for reversing the fall in front of Namnying. When obstacles to the arising of experience and realization are purified, in general, none of the appearances of samsara and nirvana have not become practice. Here, it refers to the experiences that occur during the path, and the realization of directly seeing the meaning of reality. For general purification of sins, one can do the Vajrasattva visualization and recitation from the Vima Nyingtik. In particular, after clearly visualizing oneself as an ordinary body, In the center of the body is the extremely pure central channel, and on the left and right are the left and right channels filled with white and red essence and blood, which are unburnt and moist. The two channels insert into the central channel at the four chakras. The upper end of the central channel is at the crown of the head, and the lower end is closed at the navel, mixed with the left and right channels. The upper end of the left and right channels inserts into the nostrils from between the eyebrows. At the hair follicles below the navel, visualize the red, wrathful, and passionate Vajrasattva parents, inseparable from the A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A), possessing bone ornaments and jewel ornaments, such as headdresses and necklaces, adorned with various jewel inlays and small decorations at the top. The number of petals of the chakras is like the heart essence practice, and visualize the petals of the channels extending from the center to the end like umbrella ribs, each separately. It is said that this visualization is a small obstacle. The reason for being unobstructed in order to offer to the mother is that this is the key to representing the wisdom mother. The hundred-syllable mantra can also be bound with three syllables like Vajrasattva and recited. Among them, the main recitation is "Hridaya". Reciting "Sutosayo, Suposayo" instead of "Shayo". Khyentse Rinpoche's "Zidir" refers to the dark blue halo surrounding the upper body, with the two ends pulled out from the belt and blown by the wind.