Tibetan
གྱིས་གནས་ལུགས་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་པས་སྒྲིབ་པ་ས་བོན་གྱི་ཆ་སྦྱངས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་རྩ་བར། གཉིས་པར་བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པ་སྟེ༔ ཞེས་པས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས། དང་པོ་ལའང་། བསྐྱེད་རིམ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་རྒྱས་པ་དང་། རྫོགས་རིམ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་རྟེན་ཙམ་དུ་བསྐྱེད་རིམ་བསྡུས་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྩ་བར། དང་པོ་རྒྱས་པའི་རིམ་པ་ལ༔ མོས་ན་དེ་ཡི་མན་ངག་རྣམས༔ སྒྲུབ་ཐབས་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ༔ ཞེས་པས་སྒྲུབ་རྟེན་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ཉིད་དེ་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་ལས་བྱང་ལྟར་ཕྱི་དཀྱིལ་སྒོམ་པ་ཕྱི་སྒྲུབ་བསྙེན་པའི་ཡན་ལགནང་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་ལུས་ལ་འགོད་པ་ནང་སྒྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག གསང་བ་ལྟར་རྩ་ལ་འགོད་པ་གསང་སྒྲུབ་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་། ཡང་གསང་སེམས་ལ་འགོད་པས་ལྷ་སྐུ་རིག་རྩལ་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ཡིན་པས། ཕྱི་མ་གཉིས་དོན་ལ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་གོ །འོན་ཀྱང་ད་རེས་འདིར་རྫོགས་རིམ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་དེ་དག་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ཀྱི༑ སྤྲོ་ན་རྩ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་མ་བུ་དང་། རྗེས་མཛད་པའི་བསྙེན་ཡིག་སོགས་ལས་ཤེས་ པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། སྐུ་ཕྱག་རྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། གསུང་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྩ་བར། ཡང་ན་སྔོན་འགྲོ་མཐར་ཕྱིན་པས༔ སྟོང་ཉིད་ངང་ལས་སྐད་ཅིག་གིས༔ རང་ཉིད་ཇོ་བོ་སྤྱན་རས་གཟིགས༔ རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་ཡོངས་རྫོགས་པ༔ གསལ་ལ་མ་འདྲེས་དམ་ཚིག་ལྷའི༔ ངོ་བོར་བསྒོམས་པའི་ལུས་ཀྱི་དབུས༔ དྷཱུ་དབུ་མ་ནི། བདེ་མཆོག་ལས། རྒལ་ཚིགས་དབྱུག་པའི་རྣམ་པ་འདི། །མཆོག་གི་ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་བརྟན། །ཕུང་པོ་ཁམས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཀ་བ་ཞེས་ནི་མངོན་བརྗོད་བྱ། །ཏཱི་ཕྱི་དཀར་ནང་དམར་བ༔ དྭངས་ཤིང་མི་གཡོའི་འགྲམ་གཉིས་ན༔ རོ་མ་དང་ནི་རྐྱང་མ་གཉིས༔ ཁྲག་དང་ཁུ་བས་གང་བ་ཉིད༔ འཁོར་ལོ་བཞི་ཡི་ལྟེ་བ་རུ༔ ཐིམ་པའི་ཚུལ་དུ་མི་མངོན་པ༔ རོ་མ་ལས་ནི་རཀྟ་དང་༔ རྐྱང་མ་ལས་ནི་ཤུ་ཀྲ་གཉིས༔ ལྷན་ཅིག་སྟེང་དང་འོག་དག་ནས༔ འཕྱུར་བ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་སོན༔ དེ་གཉིས་ཟླ་བ་ཉི་མར་གྱུར༔ དེ་དབུས་རླུང་སེམས་དྭངས་མ་ཧྲཱིཿ གསུམ་ཀ་གཅིག་འདྲེས་དེ་ཉིད་ལས༔ འོད་འཕྲོས་ཚུར་འདུས་ཡོངས་གྱུར་པ༔ རང་ཉིད་ཅི་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་སེམས༔ དྭངས་གསལ་འབར་བའི་འོད་འཕྲོ་བ༔ རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་
Chinese
通过如实地亲身体验，清净了业障的种子部分，从而圆满了智慧的积聚。对此，根本上说：“第二是生起和圆满”，由此分为生起次第和圆满次第两种。第一种又分为两种情况：一种是主要进行生起次第的修习，另一种是仅作为辅助，简略地修习生起次第。第一种，根本上说：“首先是广大的次第，如果喜欢，就按照其口诀，如仪轨般地修习。” 这是指依靠修习的所依，将自己与本尊融为一体，如事业仪轨般地观修外坛城，这是外修近修的支分；如仪轨般地将坛城安立于身体上，这是内修修习的支分；如秘密般地将坛城安立于脉上，这是秘密修事业的结合；更秘密地将坛城安立于心上，从而将本尊身认知为明觉的技艺。因此，后两者实际上是伟大修习的支分。然而，这次是主要进行圆满次第的场合，所以对这些采取舍弃的态度。如果喜欢，可以从根本的仪轨母本和后来的近修仪轨等处了解。 第二，分为身手印瑜伽和语念诵瑜伽两种。第一种，根本上说：“或者，通过圆满前行，从空性中刹那间，自己成为怙主观世音，具备一切庄严和服饰，清晰而不混杂，观想为誓言本尊的自性，在身体的中央。དྷཱུ་（藏文）， मध्य(梵文天城体)，madhya(梵文罗马拟音)，中脉”。《胜乐》中说：“脊柱的形状，是胜乐金刚的稳固之处，蕴、界等是佛陀的柱子，这是隐语。”ཏཱི་（藏文），तेजस्(梵文天城体)，tejas(梵文罗马拟音)，光明，外面白色里面红色，清澈而不动摇的两侧，是罗摩和迦那玛两条脉，充满着血液和精液，在四个脉轮的中心，以融入的方式不显现，从罗摩脉中产生红色的明点，从迦那玛脉中产生白色的明点，两者一起从上到下，流动成为法轮，两者变成月亮和太阳，其中心是风、心和清净的ཧྲཱིཿ（藏文，梵文天城体，hrīḥ梵文罗马拟音，大种），三者融为一体，从中发出光芒，收回并完全转变，自己成为何等智慧的心，清澈明亮，发出光芒，具备庄严和服饰
English
By actually experiencing it as it is, the seed part of the obscurations is purified, thereby perfecting the accumulation of wisdom. In relation to this, the root text states: "Secondly, there are generation and completion," thus dividing them into two stages: the generation stage and the completion stage. The first is further divided into two approaches: one where the generation stage is the primary focus, and another where the generation stage is condensed as merely a support for the completion stage. The first approach, as stated in the root text: "Firstly, in the extensive stage, if inclined, contemplate according to its instructions, as in the sadhana." This refers to relying on the support of practice, uniting oneself with the deity, and contemplating the outer mandala as in the action ritual, which is a branch of outer practice and approach; establishing the mandala on the body as in the instructions, which is a branch of inner practice and accomplishment; establishing the mandala on the channels as in the secret, which is the union of secret practice; and even more secretly, establishing the mandala on the mind, thereby recognizing the deity's form as the skill of awareness. Therefore, the latter two are actually branches of great practice. However, since this is a time when the completion stage is the primary focus, these are set aside indifferently. If inclined, one can learn from the root sadhana mother text and the subsequent approach texts. Secondly, there are two types: the yoga of body mudras and the yoga of speech recitation. The first, as stated in the root text: "Alternatively, through the completion of the preliminaries, from emptiness in an instant, one becomes Lord Avalokiteśvara, complete with all ornaments and attire, clear and unmixed, contemplating as the essence of the samaya deity, in the center of the body. དྷཱུ་ (Tibetan), मध्य(Sanskrit Devanagari), madhya (Sanskrit Romanization), Central Channel." In the Chakrasamvara it says: "The form of the spinal column is the stability of the supreme Heruka. The aggregates, elements, etc., are the pillars of the Buddhas, this is expressed as a metaphor." ཏཱི་ (Tibetan), तेजस्(Sanskrit Devanagari), tejas (Sanskrit Romanization), Light, white outside and red inside, on the two clear and unwavering sides, are the two channels, Roma and Kyangma, filled with blood and semen, at the center of the four chakras, imperceptible in a state of absorption, from the Roma channel arises the red bindu, and from the Kyangma channel arises the white bindu, together flowing from above and below, becoming the Dharma wheel, these two become the moon and sun, in its center is the wind, mind, and pure ཧྲཱིཿ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, hrīḥ Sanskrit Romanization, Great Seed), all three blend into one, from which light radiates, retracts, and completely transforms, oneself becomes what kind of wisdom mind, clear and radiant, emitting light, possessing ornaments and attire.
Tibetan
ཡོངས་རྫོགས་པའི༔ སྙིང་གར་ཨུཏྤལ་དམར་པོའི་དབུས༔ ཏིང་འཛིན་ཧྲཱིཿཡིག་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡང་ན་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པ་མི་ནུས་ན་བསྡུས་པ་འདི་ཙམ་བསྒོམ་ཞེས་འདམ་ཁ་ཅན་དུ་གསུངས་པའོ། །དེའི་སྒོམ་ཚུལ་ནི། ཐོག་མར་གནད་ཐེམས་ལས། དངོས་གཞི་ཉམས་དང་རྟོགས་པའི་རྩལ༔ སྐྱེད་བྱེད་མྱུར་བའི་ལམ་གྱི་སྒོ༔ ཞེས་པས་སྔོན་འགྲོ་ནི་དངོས་གཞིའི་ལམ་གྱི་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ཡིན་པས་སྔར་མཐར་ཕྱིན་པ་སོང་ན། སྐྱབས་སེམས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཙམ་གྱིས་ཆོག་མོད། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན། སྔ་ཐུན་ལ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་རྣམས་དྲག་ལ་འཇུར་བ་ཡུན་རིང་ཐུང་ཅི་རིགས་པར་བྱ་ཞིང་། ཕྱི་ཐུན་རྣམས་ལ་བསྡུ་ན་ཐུན་ལ་འཇུག་པའི་སྔོན་འགྲོ་ཙམ་བྱས་རྗེས་ལུས་གནད་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་སྤྱི་དང་མཐུན་པ་ཙམ་བྱས་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་སྟོང་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། དེ་མ་རྟོགས་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འགག་མེད་སྙིང་རྗེའི་རྩལ་སྣང་ཀུན་ཏུ་སྣང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དར་ཅིག་མཉམ་པར་བཞག དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ལས་པདྨ་དང་ཉི་ཟླའི་གདན་ལ་བདག་ཉིད་ཇོ་བོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་སྐུ་མདོག་དམར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་པ། ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་ཐུགས་ཀར་ཐ ལ་མོ་སྦྱར་བའི་བར་དུ་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པས་ཡུམ་ལ་འཁྱུད་པ། འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་གཡས་པདྨའི་ཕྲེང་བ་དང་། གཡོན་ཨུཏྤལ་དམར་པོའི་སྡོང་བུ་འཛིན་པ། ཞབས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཅན་དར་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་རུས་པའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ། སྐུ་ལས་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ། མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཁྲོ་འཛུམ་ཆགས་པའི་ཉམས་ཅན། དེའི་པང་ན་ཡུམ་གསང་བ་ཡེ་ཤེས་མ་སྐུ་མདོག་དམར་གསལ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་པ། ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་གྲི་གུག་དང་ཐོད་པ་འཛིན་པས་ཡབ་ཀྱི་མགུལ་ནས་འཁྱུད་པ། གཡས་འོག་མས་རལ་གྲི་དང་། གཡོན་འོག་མས་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་འཛིན་པ། ཞབས་གཉིས་པདྨའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་ཡབ་ལ་འཁྱུད་པ་གཅེར་བུ་སྐྲ་གྲོལ་ཞིང་ལང་ཚོ་རྒྱས་པའི་ཉམས་ཅན་རུས་པའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པའོ། །དེ་ནི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་སྟེ། རིམ་གྱིས་གསལ་བཏབ་ཅིང་། མི་གསལ་ན་བྲིས་སྐུ་ལྟ་བུ་ལ་མིག་རེངས་རེངས་སུ་བལྟས་པས་ཡིད་ལ་གསལ་སྣང་ཤར་བ་ན་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་བཞག་ནས་བསྒོམས་པས་གསལ་བར་འགྱུར་གསུང་སྟེ
Chinese
圆满中，心间红莲花中央，禅定舍（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥）字如芥子般。”如是说。又或者说，如果不能广修，就修此简略之法，这是带有选择性的说法。其修法是：首先，在窍诀书中说：“实修验相证悟力，速生道之门。”因此，前行是生起实修道之验相证悟之门，如果以前已经圆满，仅以皈依发心上师瑜伽即可。如果不是这样，早课时，共同和不共的前行都要猛烈而持久地修持，时间长短随力而为。晚课时，如果简略，只需做入座的前行，然后身体姿势与七支坐法相同，观想能取所取二者皆摄的诸法，自性清净故为空性，即如是之禅定。对于未证悟此理，如幻之众生，则于无间大悲之自性光明，于周遍显现之禅定中稍作安住。从二者双运之因中，于莲花和日月之座上，自身即是怙主大悲尊观世音，身色红色，一面四臂。前两臂于心间，双手结金刚缚印，拥抱明妃。下两臂，右持莲花念珠，左持红莲花茎。双足金刚跏趺坐，身着绸缎、珍宝和骨饰。身放无垢之光芒。美丽悦意，具有忿怒微笑之相。其怀中，明妃秘密智慧母，身色明红，一面四臂。前两臂持钺刀和颅碗，拥抱父尊之颈。右下臂持宝剑，左下臂持卡杖嘎。双足莲花跏趺坐，拥抱父尊，赤身裸体，头发散开，具有青春美貌之相，以骨饰庄严。这是观修誓言尊之次第，逐渐使之清晰。如果不清晰，就盯着唐卡等画像，眼睛不要眨动，当心中出现清晰的景象时，就一心专注于此而修持，就会变得清晰，如是说。
English
In the completeness, in the center of the red lotus in the heart, the Samadhi Hrih (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Chinese literal meaning: sha) syllable is like a mustard seed.” Thus it is said. Or, if one cannot practice extensively, then practice this concise method, which is a selective statement. The method of practice is: First, in the book of key points, it says: “The skill of cultivating the experience and realization of the actual practice, the door to the path of quick generation.” Therefore, the preliminary practice is the door to generating the experience and realization of the actual path. If one has already completed the preliminary practices, then it is sufficient to rely on refuge, bodhicitta, and guru yoga. If not, in the early session, both the common and uncommon preliminary practices should be practiced vigorously and persistently, for as long or short as one is able. In the later session, if one is simplifying, one only needs to do the preliminary practice for entering the session, and then the body posture should be the same as the seven-point posture, contemplating that all phenomena, including both the apprehended and the apprehender, are empty due to their self-nature being pure, which is suchness samadhi. For sentient beings who have not realized this truth and are like illusions, one should rest for a moment in the unobstructed great compassion of the self-nature luminosity, in the samadhi of all-pervading manifestation. From the cause of the union of the two, on the lotus and sun-moon seat, one's own self is the Lord of Great Compassion, Avalokiteśvara, with a red body, one face, and four arms. The first two arms are at the heart, with the hands forming the vajra-bound mudra, embracing the consort. The lower two arms, the right one holds a lotus rosary, and the left one holds a red lotus stem. The legs are in the vajra posture, adorned with silks, jewels, and bone ornaments. The body radiates immaculate light. Beautiful and pleasing, with a wrathful and smiling expression. In his lap, the consort Secret Wisdom Mother, with a bright red body, one face, and four arms. The first two arms hold a curved knife and a skull cup, embracing the father's neck. The lower right arm holds a sword, and the lower left arm holds a khatvanga. The two legs are in the lotus posture, embracing the father, naked, with hair unbound, possessing the appearance of youthful beauty, adorned with bone ornaments. This is the order of visualizing the samaya being, gradually making it clear. If it is not clear, then stare at a thangka or other image without blinking, and when a clear image appears in the mind, then focus on it single-mindedly and practice, and it will become clear, so it is said.