Tibetan
སུམ་མམ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རོ་གཅིག་པས་ཞལ་གཅིག་པ། གཞི་དུས་སུ་གདོད་མའི་ཆོས་དབྱིངས་མཉམ་པ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་ལྡོག་ཆ་ནས་བདེན་པ་གཉིས་དང་། འབྲས་དུས་སུ་ཚོགས་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པའམ་ཇི་ལྟ་བ་དང་། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བས་ཕྱག་གཉིས་པ། གཞི་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལ་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རོ་གཅིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་མཚོན་པའམ། ཁྱད་པར་འབྲས་དུས་སུ་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགྲོ་དོན་མཛད་པས་ཕྱག་མཚན་རྡོར་དྲིལ། གཞི་དུས་སུ་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ལ་སྲིད་ཞི་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་དང་། འབྲས་དུས་སུ་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་མཐར་ཕྱིན་པས་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས་ཞབས་གཉིས་ཡབ་རྡོར་སྐྱིལ་དང་ཡུམ་པད་སྐྱིལ། གཞི་དུས་སུ་ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བས་རང་བཞིན་ལ་གོས་མ་མྱོང་ཞིང་འབྲས་དུས་སུ་དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་དར་གྱི་ཆས་གོས་ལྔ་ དང་། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་རོལ་པས་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་གཅོད་ཅིང་མི་རྟོག་པའི་བདེ་བ་སྐྱོང་བས་ཡུམ་གྲི་ཐོད་འཛིན་པ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་ཡབ་ཡུམ་འཁྲིལ་སྦྱོར་དུ་བཞུགས་པ་སོགས་བརྟེན་པ་ལྷ་དང་། དེས་མཚོན་ནས་རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་གདན་ཁྲི་དང་བཅས་པ་དང་། གཞི་འབྲས་ཀྱི་དག་པ་ལས་དཔགས་ནས་ལམ་དུས་ལའང་དག་དྲན་ཇི་ལྟར་ནུས་ནུས་སུ་སྦྱར་ཞིང་། མདོ་འགགས་ནི་གཉུག་མ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བཞུགས་པ་ལས། ཡོན་ཏན་གང་དང་གང་ཞིག་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོར་གདོད་ནས་དག་པ་དེར། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྒོམ་པའི་རྟེན་བརྟེན་པ་དེའང་རྣམ་པར་དག་པར་མོས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དག་པ་ནི་མངོན་རྟོགས་ནམ་སྒོམ་པའི་ཚེ་དྲན་པར་བྱ་དགོས་མོད། ཁྱད་པར་སྐབས་འདིར་དག་པ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེར་མོས་པ་ཤུགས་དྲག་པོ་རེ་བཞག་པའི་མཐར་ལྷའི་གསལ་སྣང་དང་ང་རྒྱལ་སྦྲེལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་གོ །དེར་མ་ཟད་ཡབ་ཡུམ་རྗེས་ཆགས་ཀྱིས་ཞུ་བདེ་དྲངས་ཏེ། ལུས་སེམས་ལ་བདེ་བར་ཤར་བའི་ཚེ། དེའི་ངང་ལས་ལྷ་སྐུའི་རྣམ་པ་སལ་ལེ་བ་དང་ང་རྒྱལ་ལམ་མེ་བ་དེ་ལ་འཛིན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྩིས་བཏབ་ནས་བསྒོམས་པས། དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་བདེ་གསལ་
Chinese
三世或身与智慧一体故一面。于基位时，虽未动摇于原始法界平等性，然从反体而言有二谛。于果位时，二资粮圆满或具有如所有性与如量性之智故二臂。于基果二者，具境五智一体，表征自生之智慧与境空性离戏论，或特别是于果位时，以方便智慧之门作利生事业故手持金刚铃。于基位时，于原始之住法不分别轮回涅槃，于果位时，于智慧与大悲达至究竟故从轮回涅槃之边解脱，故双足父金刚跏趺坐与母莲花跏趺坐。于基位时，未曾因烦恼之苦而沾染自性，于果位时，从彼解脱故具五种丝绸衣饰。 并且，一切善法自性圆满故发髻。一切欲妙受用为智慧之庄严故以八宝严饰。断除一切分别念且守护无分别之乐故母持钺刀颅器。双运空性与大悲故父母双运而住等是所依之本尊。由彼等所表征之能依为宫殿及座垫宝座等。从基果之清净推测，于道位时亦应尽力忆念清净。总而言之，于本初法性之上，诸佛之功德皆为自性任运成就而住，无论何种功德，皆于本尊与所依之坛城，及彼等之体性，从本初即清净之处，以三摩地修持之所依能依亦须观想为清净。如是清净，虽于现观或修持之时须忆念，然特别是于此处，对于彼等清净各别安立强烈之信解后，将本尊之明相与慢心相结合而一心专注。不仅如此，父母双运之后降下融乐，于身心生起安乐之时，于彼状态中，清晰之本尊身相与鲜明之慢心，以无执如幻之方式修持，则一切坛城皆为安乐明
English
One face because the three kayas or form and wisdom are one. In the ground state, although not moving from the original Dharmadhatu equality, there are two truths from the opposite aspect. In the fruition state, having the wisdom of knowing the two accumulations to the end or as they are and as many as they are, hence two arms. In both the ground and fruition, the five object-possessing wisdoms are of one taste, representing the self-born wisdom and the emptiness of the object, free from elaboration, or especially in the fruition state, accomplishing the benefit of beings through the door of skillful means and wisdom, hence holding the vajra and bell as hand symbols. In the ground state, not distinguishing samsara and nirvana in the original state, and in the fruition state, having reached the end of wisdom and great compassion, hence liberated from the extremes of samsara and nirvana, hence two feet, the father in vajra posture and the mother in lotus posture. In the ground state, not having experienced the suffering of afflictions touching the nature, and in the fruition state, being completely liberated from it, hence having five silk garments. And, because all virtuous dharmas are naturally complete, the hair is in a topknot. Because all desirable qualities are enjoyed as ornaments of wisdom, adorned with eight precious ornaments. Because cutting off all conceptual thoughts and cherishing the bliss of non-conceptuality, the mother holds a curved knife and skull cup. Because uniting emptiness and great compassion, the father and mother reside in union, etc., are the deities to be relied upon. Represented by these are the dependent palace, cushions, throne, etc. Judging from the purity of the ground and fruition, one should also apply the recollection of purity as much as possible during the path. In short, upon the original Dharmata, the qualities of the Buddhas reside as naturally spontaneously accomplished. Whatever qualities, in the mandala of the deity and the dependent, and in the essence of those, from the beginning pure, the dependent and the relied upon, which are meditated upon with samadhi, must also be visualized as pure. Such purity, although it must be remembered at the time of manifestation or meditation, especially here, after placing a strong faith in each of those purities, one focuses single-pointedly on the samadhi that combines the clear appearance of the deity and pride. Moreover, after the father and mother unite and the melting bliss descends, when bliss arises in body and mind, in that state, the clear form of the deity and the bright pride are meditated upon by regarding them as illusion-like without grasping, then all mandalas are blissfully clear.
Tibetan
སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རོལ་པར་འཆར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་ལ་གསལ་བརྟན་གྱི་མྱོང་བ་ཐོན་མཚམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་ཕྲ་བའི་གནས་ལ་བསླབ་སྟེ། རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་གྱི་ནང་དུ་བརྟེན་པ་ལྷ་སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཙམ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་སྟོང་གསུམ་ཙམ་གྱི་ནང་དུ་ལྷ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་སྒོམ་པ་སོགས་ཆེ་ཆུང་མ་ངེས་པ་ལ་རྩལ་སྦྱངས་བས། གཞལ་ཡས་ཁང་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་པ་ཆེར་མ་སོང་ཞིང་། ལྷ་སྟོང་གསུམ་ཙམ་དུ་སྒོམ་པ་ཡང་ཆུང་དུ་མ་སོང་ཡང་དོག་པ་དང་མི་འཚམས་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་དང་། ཡང་རྟེན་ སྟོང་གསུམ་ཙམ་པ་ཆུང་དུ་མ་སོང་ཞིང་ལྷ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་པ་ཆེར་མ་སོང་བར་ཆེ་ཆུང་གི་སྐྱོན་མེད་པར་འཚམས་པ་སོགས་ཇི་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་བདེ་བ་ནམ་མཁའ་ལ་མདུང་བསྐོར་བ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལྷ་སྐུའི་རོལ་པར་སྤྲོ་བ་སོགས་རྩལ་སྣང་གོང་སྤེལ་གྱིས་བོགས་ཕྱུང་པས། མ་དག་པའི་ལས་སྣང་འདི་ཐམས་ཅད་དག་པ་ལྷ་སྐུར་བསྒྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལྷའི་སྣང་ཞེན་ལ་བསླབ་པའི་དམིགས་སྐོར་བཞི་དང་། རྣམ་པ་བྱེ་བྲག་སོ་སོ་ལ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་གོ་རིམ་འདི་ཁོ་ན་ལྟར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དགོས་པ་མ་ཡིན་པས། གང་སེམས་བཟུང་སླ་ས་ནས་བཟུང་བས་ཆོག་ཅིང་། འོན་ཀྱང་སྔར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མྱོང་བའི་སྣེ་མ་ཟིན་པ་ཡིན་ན། ཐོག་མར་རྣམ་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ལ་གཙོ་བོར་བཏོན་ཏེ། དེས་ལྷ་སྐུའི་གསལ་སྣང་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སེམས་ཟིན་པས་ཞི་གནས་གྲུབ་པ་ཞིག་དགོས། དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གྱི་སྐྱོན་ཡང་། གལ་ཏེ་རྣམ་རྟོག་ཆིག་སྐྱེར་བ་འཕྲོ་ན་འཕྲོ་རྦད་ཆོད་ཀྱིས་བསྒོམ། ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འཕྲོ་ན་རིག་པ་འཇུར་མིག་ནས་འདོན། འདོད་ཡོན་གྱིས་སེམས་གཡེང་ན་ཉེས་དམིགས་བསམ། སྒོམ་པས་སྐྱོ་ཞིང་འཚེར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕན་ཡོན་བསམས་ཏེ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་སོགས་སྐྱོན་འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་བསལ་ནས་བསྒོམ། ལྷ་སྐུའི་གསལ་སྣང་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་ཚེ། དེ་ཉིད་ལ་ཐུན་ཆུང་གྲངས་མང་བས་སྣ་མ་འདོགས་པར་བྱས་ཏེ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་། ཞག་བདུན་ཙམ་གྱི་བར་ཞག་རེ་ཞིང་ཐུན་ཇེ་རིང་ལ་གཏོང་བ་དང་། ཐུན་མཚམས་སུའང་ལྷའི་གསལ་སྣང་དེ་ཉིད་སྐྱོང་ཅི་ཐུབ་བྱ། ཡང་ཞག་བདུན་གྱི་བར་ཐུན་ཇེ་ཆུང་ལ་གཏོང་ཞིང་ཐུན་མཚམས་སུའང་གསལ་སྣང་མ་བྲལ་བར་སྐྱོང་བ་སོགས་ཐུན་གྱི་སྐྱེ་འབྲི་ཡང་ཁམས་ཚོད་དང་སྦྱར་ནས་བསླབ། གལ་ཏེ
Chinese
空性的智慧。将显现为法身游舞的禅定安住。对于这些人，从产生明晰稳定的体验开始，为了修习禅定的力量，应学习微细的处所。例如，在芥子大小的所依宫殿中观想三千大千世界的诸佛，在三千大千世界大小的宫殿中观想芥子大小的诸佛等，对于大小不定的境界修习力量。这样修习，芥子大小的宫殿也不会变大，观想成三千大千世界的诸佛也不会变小，没有狭窄和不协调的过失。又如，所依 三千大千世界大小的宫殿也不会变小，诸佛芥子大小也不会变大，没有大小的过失而协调等，无论如何观修，都能以如在虚空中挥舞长矛般的禅定，将一切显现变幻为本尊身相的游舞等，通过增上力量显现而获得解脱。因此，应努力于将所有这些不净的业相转化为清净本尊身相的禅定。如是，对于修习本尊显现执着的四种要点，以及对于执着于各种不同相状者，并非必须完全按照此顺序。可以从容易把握的方面入手。然而，如果以前没有获得禅定的体验，那么首先应着重于将心专注于相状。通过这种方式，一心专注于本尊身相的明晰显现，从而成就止观。那时，也有禅定的过失。如果妄念如瀑布般涌现，就应以彻底斩断的方式进行修习。如果妄念如流水般不断，就应将觉性从眼孔中放出。如果贪欲使心散乱，就应思维过患。如果因修行而感到厌倦和疲惫，就应思维禅定的利益，从而生起欢喜等，应立即消除过失并进行修习。当将心专注于本尊身相的明晰显现时，不要因短时间多次数而感到厌烦，应保持等持。大约七天的时间里，每天逐渐延长修习的时间。在座间休息时，也应尽力保持本尊的明晰显现。同样，在七天的时间里，逐渐缩短修习的时间，在座间休息时，也应保持明晰显现不离等，修习时间的增减也应结合自身情况进行调整。如果
English
The wisdom of emptiness. It will abide in the samadhi that appears as the play of the Dharmakaya. For those, from the point of arising clear and stable experience, in order to train the power of samadhi, one should train in subtle places. For example, visualizing the deities of a thousand-three thousand world systems within a support of a palace the size of a mustard seed, and visualizing deities the size of a mustard seed within a palace the size of a thousand-three thousand world systems, etc., one trains power in sizes that are not fixed. By training in this way, the palace the size of a mustard seed will not become large, and visualizing the deities as a thousand-three thousand world systems will not become small, and there will be no fault of narrowness or inappropriateness. Again, the support A palace the size of a thousand-three thousand world systems will not become small, and deities the size of a mustard seed will not become large, and there will be no fault of size and it will be appropriate, etc. However one meditates, with a samadhi like brandishing a spear in the sky, all appearances are transformed into the play of deity forms, etc., by enhancing the power of appearance, one is liberated. Therefore, one should strive in the samadhi that transforms all these impure karmic appearances into pure deity forms. Thus, for the four key points of training in deity appearance and attachment, and for those who cling to various distinct aspects, it is not absolutely necessary to follow this order exactly. It is permissible to start from what is easy to grasp. However, if one has not previously grasped the edge of the experience of samadhi, then one should first focus on holding the mind on the appearance. In this way, one must achieve calm abiding by focusing one-pointedly on the clear appearance of the deity form. At that time, there are also faults of meditation. If discursive thoughts arise like a waterfall, one should meditate by cutting them off completely. If discursive thoughts arise continuously like a stream, one should release awareness from the eye-hole. If desire distracts the mind, one should contemplate the faults. If one feels weary and tired from meditation, one should contemplate the benefits of samadhi, thereby generating joy, etc. One should immediately eliminate faults and meditate. When focusing the mind on the clear appearance of the deity form, one should not become weary by doing short sessions many times, but should maintain equanimity. For about seven days, one should gradually lengthen the sessions each day. During the breaks between sessions, one should also try to maintain the clear appearance of the deity as much as possible. Similarly, for seven days, one should gradually shorten the sessions, and during the breaks between sessions, one should also maintain the clear appearance without separation, etc. The increase and decrease of session times should also be adjusted according to one's own condition. If