Tibetan
རྟོག་གི་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པར་ཡུལ་སྣང་ལ་དེར་འཛིན་མ་ཞུགས་པའི་ངང་དུ་དྭངས་སང་ངེ་ཡེར་རེ་ཝལ་ལེ་སྟོན་གནམ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་ལྟར་གསལ་སྟོང་དུ་ལྷན་ནེར་གནས་པ་ནི་ཞི་གནས། སྣང་ཡུལ་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོགས་ལ་འཛིན་བྱེད་མ་ཞུགས་ཤིང་། རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་ལ་སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་པ་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་མཐོང་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་སྟེ། དེའང་རྟོག་ཚོགས་རང་སར་ཞི་བའི་གནས་ཆ་ཞི་གནས། ཡིན་ལུགས་རྗེན་པར་མཐོང་བའི་གསལ་ཆ་ལྷག་མཐོང་། ཐ་དད་མེད་པར་ངོ་བོ་གཅིག་པས་ཟུང་འཇུག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཐག་བཅད་དོ། །དེའང་མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། སྐྱེ་བ་པོ་ཡི་ཞི་གནས་དང་། །ལྷག་མཐོང་གོམས་པར་བྱས་ན་ནི། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་འཆིང་བ་དང་། །མཚན་མའི་འཆིང་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཞི་གནས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་མགོ་ནོན་ལ། །ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་ཉོན་མོངས་རྩ་བ་འབྱིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ལ་རྩོལ་མེད་ཀྱི་དྲན་པས་བལྟས་པས་རང་ཞིར་སོང་ནས་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་པའི་ཚེ། ཤར་གྲོལ་རིག་པ་གསལ་དག་རྗེན་སང་ངེ་བ་དེ་ལྷག་མཐོང་དང་། གང་ཤར་རང་ཞིའི་ཆ་དང་རིག་དྭངས་དང་བཅས་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ཞི་གནས་སོ། །མདོར་ན་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་མི་དགག་པར་སྒོ་ལྔ་རང་ཡན་དུ་ཀློད་ལ། རིག་པའི་ངང་ཤེས་པས་ཡུལ་ཕྱིར་མི་འབྲང་བ། གསལ་དྭངས་ཕྱེད་པ། རེ་དོགས་བཅོས་བསླད་མེད་པའི་སོ་མར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཡུལ་སྣང་དང་འཛིན་སེམས་མ་སྤངས་རང་སར་གྲོལ། སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་དུ་གྲོལ་ནས་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཡང་ཚེགས་མེད་པར་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྒོམ་པའི་དུས་ཀྱི་རིག་པ་སྟོང་གསལ་ཤར་གྲོལ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཆ་ཤས་རྣམས་ཀྱང་ངོས་བཟུང་ལ་སྐུ་བཞི་དང་སྦྱར་ཏེ་ངོ་སྤྲོད་ཚུལ་ལྟ་བའི་སྐབས་བཞིན་དང་། མཉམ་བཞག་ ཏུ་ཡིན་ལུགས་ལ་བཟླ་བ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་སྐབས་སོགས་ཀྱང་མ་འདྲེས་པར་ངོ་སྤྲད་དོ། །གསུམ་པ་སྤྱོད་པའི་ངོ་སྤྲོད་ནི། སྔར་ལྟ་བ་ལ་བཟླའི་སྐབས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ལྟར་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཙམ་དུ་ཐག་ཆོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྤྱོད་པ་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་སྐབས་འདིར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ། ཇི་སྲིད་བདག་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དབྱིངས་སུ་མ་ནུབ་ཀྱི་བར་དེ་སྲིད་དུ་མེད་བཞིན་དུའང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་བསླུ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ
Chinese
没有分别念的收放，在对境显现上不生起执着的状况中，清亮、鲜明、坦荡，如秋日晴空无云般，光明空性中坦然安住，这是止。了知显现如幻，不生起执取，了知自性如虚空，而显现不灭，智慧显现与心识无二，空明无戏论的实相，通透赤裸地见到，这是胜观。也就是，分别念的生起自然寂灭的安住部分是止，赤裸见到实相的光明部分是胜观，无有差别，本体一味，因此断定为任运成就一味的自性。正如《经部·意趣决定解说》中所说：“生起者的止和，胜观如果串习，则从恶趣的束缚和，相的束缚中解脱。”又如《入行论》中所说：“以止息灭烦恼头，以胜观则断烦恼根。”也就是说，无论生起什么分别念，以无勤的觉知观照，自然寂灭，生起解脱同时，生起解脱的觉性，明澈清净赤裸，这就是胜观，所生起自然寂灭的部分，以及觉性和清净一起安住，这就是止。总而言之，不对六识的对境加以否定，五根自然放松，以觉性的自知，不随境转，明澈清净，以无有希求、疑虑、改造、伪饰的本然状态修持，则对境显现和执着心识不舍弃而自然解脱，显现心识解脱为无二，甚至可以毫不费力地获得天眼等五种神通，修持时的觉性，空明生起解脱无别的部分，也加以辨认，与四身结合而进行介绍的方式，如见解时一样，在等持中 对实相进行串习，以及后得分别的阶段等，也毫不混淆地进行介绍。第三是行为的介绍：之前在见解上进行串习时，虽然已经确定一切法如幻相般，并非实有，只是光明显现而已。然而，在行为上进行区分的此时，需要了解的是，只要我执的分别念没有融入法界，那么即使明知一切皆空，业果也不会虚假地显现。例如在梦中
English
Without the gathering and dispersing of thoughts, in the state where no grasping arises towards the perceived objects, being clear, bright, and open, like an autumn sky free from clouds, abiding serenely in luminous emptiness, this is Śamatha (calm abiding). Realizing appearances as illusory, without engaging in grasping, realizing the nature as space-like, while appearances are not obstructed, the wisdom of non-duality of appearance and mind, the reality of emptiness and clarity, free from elaboration, seeing it nakedly and thoroughly, this is Vipaśyanā (insight). That is to say, the aspect of abiding where the arising of conceptual thoughts naturally subsides is Śamatha. The aspect of clarity that sees reality nakedly is Vipaśyanā. Without difference, the essence is one taste, therefore, it is determined to be spontaneously accomplished in the nature of one union. As it is said in the "Sūtra Unraveling of Intentions": "The Śamatha of the arising one, and if Vipaśyanā is practiced, then from the bonds of bad migrations, and from the bonds of signs, one will be liberated." And as it is said in the "Bodhicaryāvatāra": "With Śamatha, one subdues the head of afflictions, with Vipaśyanā, one uproots the root of afflictions." That is to say, whatever conceptual thought arises, by looking at it with effortless mindfulness, it naturally subsides, and the arising and liberation are simultaneous. The awareness of arising and liberation, clear, pure, and naked, that is Vipaśyanā. The aspect of whatever arises naturally subsiding, and abiding together with awareness and clarity, that is Śamatha. In short, without negating the objects of the six consciousnesses, let the five senses relax naturally, with the self-knowing of awareness, not following after objects, clear and pure, practicing in a natural state without hope, doubt, fabrication, or artifice, then the appearance of objects and the grasping mind are not abandoned, but naturally liberated in their own place. Appearance and mind are liberated as non-dual, and even the five kinds of clairvoyance, such as the divine eye, will be attained without effort. The parts of awareness during meditation, the inseparability of emptiness-clarity and arising-liberation, are also identified, and the way of introducing them by combining them with the four bodies is the same as in the view, and in Samāhita (equanimity) Practicing the reality, and the stages of post-meditation differentiation, etc., are also introduced without confusion. Third is the introduction of conduct: Previously, when practicing the view, although it has been determined that all dharmas are like illusory appearances, not truly existent, but merely luminous appearances. However, at this time of distinguishing conduct, what needs to be understood is that as long as the conceptual thought of self-grasping has not dissolved into the Dharmadhātu, then even knowing that everything is empty, the results of actions will still appear infallibly. For example, in a dream.
Tibetan
་མེ་སྣང་བའི་ཚེ་དེ་ལ་དུ་བ་ཡང་འཁྲུལ་སྣང་ལ་འཆར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གང་ལའང་འཛིན་ཞེན་མེད་པའི་ངང་ནས་དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་སྤྱོད་ཅིང་། སྡོམ་གསུམ་འགལ་མེད་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས། དེའང་གནད་བསྡུས་ན༑ སོ་ཐར་གྱི་བསླབ་བྱ་དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་གནོད་ཆ་དང་བཅས་པ་སྤོང་། བྱང་སྡོམ་གྱི་བསླབ་བྱ་བདག་བས་གཞན་གཅེས་ཀྱི་ལྷག་བསམ་ལྡན་པས་ཕན་པ་སྒྲུབ། སྔགས་སྡོམ་གྱི་བསླབ་བྱ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉུག་སེམས་སྒྲིབ་བྲལ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ལྷར་ཡེ་ནས་རྫོགས་པས་དག་སྣང་དང་མོས་གུས་བྱ་ཞིང་། ཁྱད་པར་བླ་མ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་མོས་གུས་དང་ཞབས་ཏོག་ལ་ཚད་བཟུང་མེད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟེན་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བའི་བར་བསླབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུའི་ངོ་སྤྲོད་ནི། རིན་ཆེན་རྒྱ་མཚོ་ལས། འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །རྫོགས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ས། །སྣང་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །མཆེད་པ་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་སྟེ། །ཐོབ་པ་དམ་པ་འཕགས་པའི་ལམ། །ཉེ་བར་ཐོབ་པས་རྫོགས་པའོ། །ཞེས་པས། ཡེ་ཤེས་བཞིའི་རིམ་པས་སློབ་པའི་ལམ་བཞི་བགྲོད་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། དེའང་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་བསྒོམས་པས་སེམས་ཉིད་གཉུག་མའི་ངང་དུ་བློའི་འཇུག་པ་ཞི་ནས་དྭངས་གསལ་གཡོ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོག་མར་སྐྱེས་པ་ནི་འོད་གསལ་དང་པོ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་ཅིང་ཚོགས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རིམ་པར་འཆར། དེ་ནས་སེམས་ཉིད་སྟོང་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྔ་མ་ལས་ཆེས་ཆེར་གོམས་པས་སྣང་བ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ཅ ད་ཀྱི་རང་བཞིན་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་འོད་གསལ་གཉིས་པ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཐོབ་བོ། །དེ་ནས་ཆེས་ཆེར་གོམས་པས་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟག་པ་མེད་པ་དང་པོར་མཐོང་བ་ནི་འོད་གསལ་གསུམ་པ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ས་དང་པོ་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཐོབ་བོ། །དེ་ནས་ཆེས་ཆེར་གོང་དུ་འཕེལ་བས་མཐོང་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་འོད་གསལ་བཞི་པ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སྒོམ་ལམ་དགུའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རིམ་པར་འཆར་ཞིང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ས་དགུའི་དྲི་མ་རྣམས་སྦྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། ས་བདུན་པོ་ནི་སེམས་ཡིན་ཏེ། །སྣང་བ་མེད་པ་བརྒྱད་པའོ། །ས་མཆོག་དང་ནི་སངས་རྒྱས་ལ། །དེ་དག་ང་ཡི
Chinese
就像在火光中，烟雾也会在错觉中显现一样。因此，在对任何事物都没有执着的状态下，不错误地取舍善恶，将三律仪无违地融于一个座垫上进行修持是必要的。简而言之，从别解脱戒的学处来说，要通过直接和间接的方式，断除所有伤害他人的行为。从菩萨戒的学处来说，要以珍爱他人胜过自己的利他心来成办利益。从密咒戒的学处来说，要对一切众生的本有心性圆满具足无垢的三金刚本尊生起清净观和敬信。特别是，要了知殊胜上师是所有佛陀的自性，以无有止境的敬信和侍奉来依止。行为与时间相关的，称为中间学处。第三是果的介绍。如《宝海》中所说：“光明有四种，圆满后是大智慧之地，显现无分别，扩展是智慧幻化，获得是殊胜圣道，接近获得即是圆满。”因此，以四种智慧的次第，显示了修习四道的次第。也就是，通过修习止观双运之道，心性在本有状态中，心的活动止息，最初生起清净明澈、不动摇的智慧，这就是第一光明，显现的智慧，已经把握了解脱的道路，并且次第显现资粮道的功德。之后，由于心性空明智慧比之前更加纯熟，证悟显现如梦如幻，并且证悟一切法的自性为一味，这就是第二光明，扩展的智慧，获得了加行道的功德。之后，由于更加纯熟，心性光明智慧首次见到无漏，这就是第三光明，获得的智慧，获得了初地见道的功德。之后，由于更加向上增长，使已经见到的更加纯熟，这就是第四光明，被称为接近获得的智慧，九修道的功德次第显现，并且清净俱生九地的垢染。正如《楞伽经》中所说：“七地是心，无显现是第八，胜地和佛陀，那些是我的。”
English
Just as in the light of a fire, smoke also appears in illusion. Therefore, in a state of non-attachment to anything, one should practice without mistakenly adopting or rejecting good and evil, and integrate the three vows harmoniously on a single seat. In brief, from the perspective of the Pratimoksha vows, one should abandon all actions that harm others, both directly and indirectly. From the perspective of the Bodhisattva vows, one should accomplish benefit with the altruistic intention of cherishing others more than oneself. From the perspective of the Mantra vows, one should generate pure perception and devotion, as the innate mind of all sentient beings is primordially complete as the deity of the three vajras, free from obscurations. In particular, one should know that the supreme lama is the embodiment of all Buddhas, and rely on him with limitless devotion and service. Conduct related to time is called intermediate training. The third is the introduction to the result. As it says in the "Precious Ocean": "Luminosity has four aspects, after completion is the place of great wisdom, appearance is non-conceptual, expansion is illusory wisdom, attainment is the noble path of the noble ones, near attainment is completion." Thus, the order of the four wisdoms shows the way to traverse the four paths of learning. That is, by meditating on the path of union of calm and insight, the activity of the mind subsides in the innate state of mind, and the clear, unwavering wisdom arises for the first time, which is the first luminosity, the wisdom of appearance, having grasped the path of liberation, and the qualities of the accumulation path gradually manifest. Then, because the wisdom of the emptiness and clarity of mind is much more familiar than before, appearances are realized as dreamlike illusions, and the nature of all dharmas is realized as one taste, which is the second luminosity, the wisdom of expansion, and the qualities of the path of preparation are attained. Then, because of greater familiarity, the luminosity of mind, the wisdom of luminosity, is seen for the first time without outflows, which is the third luminosity, the wisdom of attainment, and the qualities of the first ground, the path of seeing, are attained. Then, because of greater increase, making what has been seen more familiar, this is the fourth luminosity, called the wisdom of near attainment, and the qualities of the nine paths of meditation gradually manifest, and the stains of the nine co-emergent grounds are purified. As it says in the Lankavatara Sutra: "The seven grounds are the mind, the non-appearance is the eighth, the supreme ground and the Buddhas, those are mine."