Tibetan
་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པས། ས་བདུན་པ་མན་ཆ ད་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སེམས་སུ་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་དང་། བརྒྱད་པར་དེ་ཉིད་དབྱིངས་སུ་དག་ཀྱང་སྣང་མེད་ཀྱི་དབུ་མ་ལ་ཞེན་པའི་ཆ་ཅུང་ཟད་ཡོད་ཅིང་། དགུ་པ་དང་བཅུ་པར་དེ་ཡང་དག་ནས་མཉམ་རྗེས་ལ་གསལ་མི་གསལ་གྱི་ཆ་ཕྲ་མོ་ཙམ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་ལ༑ དེ་ནས་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ནི། ས་བཅུའི་མཐའ་མར་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆེས་ཕྲ་བའི་གཉིས་སྣང་དང་འགྱུར་བདེའི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་བཅོམ་ནས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་མཛད་ཅིང་། དེ་ཡང་རྒྱུད་བླར། ཆུ་མཚོ་སོགས་བཞིན་འདོད་ཆགས་སོགས། །གློ་བུར་ཉོན་མོངས་དག་པ་ནི། །མདོར་ན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །འབྲས་བུ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་རྗེས་ཐོབ་པ། །དེ་ནི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བསྟན། །ཅེས་པས། ལམ་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྲལ་འབྲས་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྲལ་འབྲས་རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་དག་པའི་སྐུའོ། །དེའང་སྒྲིབ་པ་སངས་ པའི་ཚེ་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མཐར་ཐུག་པའི་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། དེའི་རང་གདངས་འགག་མེད་ཆོས་སྐུ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་འཆར་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་རྩལ་སྣང་གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་དུ་སྐུ་དང་མཛད་པའི་རྣམ་པར་རོལ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་ནུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། དེ་ལྟར་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྐུ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོར་རོ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། སྐུ་བཞི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་བཞུགས་ཤིང་། རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་མཐུ་ལས་རྒྱལ་སྲས་སར་གནས་རྣམས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལ་གཞན་སྣང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པར་བསྟན་ནས་དོན་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་དེ་དག་ཐོབ་པའི་དུས་ནི། དབང་པོ་རབ་ཚེ་འདིར་གྲོལ་ཏེ། དེ་ལའང་དབང་པོའི་རིམ་པས་རབ་ལོ་གསུམ། འབྲིང་ལོ་ལྔ། ཐ་མས་མི་ལོ་བདུན་ལ་གྲོལ་བར་གསུངས་ཤིང་། དབང་པོ་འབྲིང་བར་དོར་གྲོལ་ཚུལ་ནི། འབྱུང་བ་ཕྲ་རགས་དང་འོད་གསལ་གཞིའི་ཐིམ་རིམ་གྱིས་ཆོས་
Chinese
是自性。如是说，七地以下，在后得位稍微执着于心，八地时，虽然彼者于法界清净，然仍有稍微执着于无相中观之分，九地和十地时，彼者亦清净，于俱时位有明与不明之细微分，如是宣说现证如所有性之义。之后，究竟之果，于十地之末，以尽所有智摧毁极细微之二取和变化安乐之细微习气，而现证圆满正觉。如《宝性论》云：如水海等贪等之，突发烦恼清净者，总之无分别智之，果是极赞当宣说。一切种类胜具足，佛陀之身是后得，彼是后而获得之，智慧之果如是示。如是说，道位俱生智之离系果，是断德圆满之解脱身，后得智之离系果，是证德圆满之正觉身。彼者，于诸障垢清净之时，如虚空之自性般现证，此乃究竟之离戏空性之分，是法身。彼之自性光明，无灭，与法身本体无别，于坛城轮中显现，是报身。彼二无别之游舞，于所化有情之他显中，示现身和事业之相，是为化身。如是自续所摄之三身，彼者于法界智双运之体性中，融为一体，是自性身。四身任运成就而安住，自续所摄之二色身之威力，对安住于佛子位者和有情众生，示现他显报身和化身之无量相，而作利益。获得彼等果位之时，利根者于此生解脱，其中亦有利根者三年，中根者五年，钝根者七年而解脱。中根者于中阴解脱之方式，是细微和粗大之五大和光明为基础之次第融入之法
English
is its nature. As it says, below the seventh bhumi, there is a slight clinging to the mind in the post-meditation state. In the eighth bhumi, although that itself is purified in the dharmadhatu, there is still a slight clinging to the Madhyamaka of non-apprehension. In the ninth and tenth bhumis, even that is purified, and it is said that the meaning of suchness, with only a subtle aspect of clarity and non-clarity in simultaneous and subsequent states, is realized. Then, the ultimate result is that at the end of the tenth bhumi, with the wisdom of the limit of existence, the extremely subtle duality and the subtle habitual tendencies of changing bliss are destroyed, and perfect Buddhahood is manifested. Moreover, in the Uttaratantra, it says: 'Like water, oceans, etc., attachment, etc., the sudden cleansing of afflictions, in short, the result of non-conceptual wisdom, is highly praised and should be declared. The Buddha's body, endowed with all kinds of excellence, is the post-meditation. It is shown that it is the result of wisdom obtained after.' As it says, the separated result of the wisdom of the path of simultaneous abiding is the completely pure liberation body, and the separated result of the wisdom of the post-meditation is the completely pure perfect enlightenment body. When those obscurations are cleared away, the ultimate part of emptiness, free from elaboration, is manifested as the nature of space, and that is the Dharmakaya. Its self-radiance, unceasing, one in essence with the Dharmakaya, appearing as a wheel of the mandala, is the Sambhogakaya. The compassionate and powerful wisdom that manifests the play of those two as inseparable, showing the form of body and activity in the other-appearance of those to be tamed, is the Nirmanakaya. Thus, the three kayas gathered by one's own continuum, that itself is united as one taste in the essence of the union of dharmadhatu and wisdom, is the Svabhavikakaya. The four kayas are present as the great self of spontaneous accomplishment, and through the power of the two form kayas gathered by one's own continuum, the limitless aspects of the other-appearance Sambhogakaya and Nirmanakaya are shown to those abiding in the bodhisattva bhumis and to the assembly of sentient beings, and thus benefit is accomplished. The time of obtaining those results is that the keenest faculties are liberated in this life. Among them, according to the order of faculties, the keenest are liberated in three years, the middling in five years, and the dullest in seven years. The way the middling faculties are liberated in the bardo is through the gradual absorption of the subtle and gross elements and the basis of clear light.
Tibetan
སྐུའི་འོད་གསལ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྒེག་མོས་མེ་ལོང་ལ་བལྟ་བ་ལྟ་བུའི་གདམས་པས་ངོས་ཟིན་ཏེ་བར་དོ་དང་པོ་ལ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ལ། དེར་མ་གྲོལ་ན་སྙིང་གའི་འོད་གསལ་ལ་རིགས་ལྔའི་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་བཞུགས་པའི་གནད་ཀྱིས་རིགས་ལྔ་ཚོམ་བུའི་སྣང་བ་འཆར་ཏེ། དེར་མ་པང་དུ་བུ་འཇུག་པ་ལྟར་ངོ་འཕྲོད་ནས་བར་དོ་བར་པ་ལ་གྲོལ་ལོ། །དེར་ངོ་མ་འཕྲོད་ཀྱང་སྔར་གདམས་པའི་གནད་མཐོང་བ་ཡིན་ན་ཆོས་ཉིད་བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་མཐུས་བར་དོ་མཐའ་མ་ལ་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་དུ་དབུགས་ཕྱུང་སྟེེ་གྲོལ་བའོ། །དབང་པོ་ཐ་མ་རྣམས་ནི། བར་དོ་དང་པོ་དང་བར་པ་ལ་གྲོལ་བར་མ་ནུས་པས་འབྱུང་བཞི་ཕྲ་བའི་ལུས་བླངས་ཏེ་སྲིད་པ་བར་དོར་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟར་འཁྱམས་ཤིང་། སྐྱེ་གནས་ལ་སྲེད་པ་སྐྱེས་པས་མཚམས་སྦྱར་ནས་མཐོ་རིས་ཀྱི་རྟེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་སྟེ། སྔ་མའི་ལམ་གྱི་འཕྲོ་ མཐུད་ནས་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། གལ་ཏེ་ཟབ་མོའི་ལམ་འདི་ལ་ཞུགས་རྗེས་སྒོམ་པའི་རྩོལ་བ་ཞན་པར་གྱུར་ཀྱང་སྡིག་ལྟུང་གིས་མ་གོས་ན་ཤིན་ཏུ་འགྱངས་ནའང་སྐྱེ་བ་བདུན་ནས་མཆོག་འགྲུབ་པར་གསུངས་པས་ཚེ་འདིའི་བདེ་བ་ལ་མ་ཞེན་པར་ཟབ་མོའི་ལམ་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སོ། །ཞེས་རྫོགས་རིམ་ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་ཁྲིད་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་མདོར་བསྡུས་པ་འདིའང་ཟབ་ལམ་ལ་གཅིག་ཏུ་མོས་པའི་དགེ་སློང་སྤོང་བ་པ་བློ་ལྡན་ལྷུན་གྲུབ་ལ་སོགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཅན་མང་པོས་བསྐུལ་ཞིང་། ཁྱད་པར་བཀའ་དྲིན་མཉམ་མེད་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྗེ་བཙུན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཏེར་ཆེན་བླ་མ་མཆོག་གི་བཀའི་གནང་བ་ཐོབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། གང་གི་ཕྱག་བཞེས་ཀྱི་རྒྱུན་ལྟར་མཁས་གྲུབ་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དུ་མས་བརྒྱན་པ་གངས་རིའི་ཁྲོད་ཀྱི་པདྨ་འོད་ཨོ་རྒྱན་སྨིན་གྲོལ་གླིང་གི་ཆོས་གྲྭ་ཆེན་པོར་ཟིན་ཐུན་དུ་སྤེལ་བ་སྟེ། གཉོས་ཀྱི་བན་ཆུང་རྨོངས་པ་དྷརྨ་ཤྲཱིའི་སུག་ལས་སོ། །འདིས་ཀྱང་ཟབ་ལམ་གྱི་བསྟན་པ་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག །དགེའོ།། །།
Chinese
以身之光明，远离一切戏论之智慧，如美女照镜般的诀窍，若能认识，则于第一中阴得解脱。若未能于此解脱，则以心间光明中五部佛身与净土安住之要诀，五部佛聚集之景象显现。若能于彼如母亲怀抱婴儿般认识，则于第二中阴得解脱。若未能于彼认识，然若见及先前诀窍之要点，则以法性谛实之加持力，于最后中阴，于自性化身净土中出气而得解脱。下等根器者，未能于第一中阴与第二中阴解脱，故取四大微细之身，于有中阴如梦境般游荡。因生起对生处之贪恋而结合，获得殊胜圆满之天界所依。延续先前之道，于彼生即得解脱。若入此甚深道后，纵然禅修之精进力衰弱，然若未被罪业染污，则纵然极其迟缓，亦云七世之后成就。故不应贪恋今生之安乐，而应精进修持甚深道，此乃极其重要。如是，此乃对圆满次第，了义精髓之引导的简要介绍，乃应众多一心渴求甚深道之比丘瑜伽士洛丹伦珠等之劝请。尤其依仗获得无与伦比，三世一切诸佛之本体，至尊法王掘藏大上师之开许。如其传承之行持，于众多贤哲成就者所庄严之雪山围绕之莲花光邬金敏卓林之大法学院中，作为笔记而传播。乃由尼约氏之愚昧小僧法吉祥（དྷརྨ་ཤྲཱཱིཿ，梵文天城体：धर्मश्री，梵文罗马音：Dharmaśrī，汉语字面意思：法吉祥）所书。愿以此令甚深道之教法于一切方时增长广大。善哉！
English
Through the luminosity of the body, the wisdom that is free from all elaborations, and the key point of recognizing it like a beautiful woman looking into a mirror, one will be liberated in the first bardo. If one is not liberated there, then due to the key point of the five Buddha bodies and pure lands residing in the luminosity of the heart, the appearance of the five Buddha families gathering will arise. If one recognizes it there like a mother embracing her child, one will be liberated in the second bardo. If one does not recognize it there, but if one sees the key points of the previous instructions, then through the power of the blessing of the truth of reality, in the final bardo, one will exhale in the spontaneously arising nirmanakaya pure land and be liberated. Those of inferior faculties, unable to be liberated in the first and second bardos, will take a subtle body of the four elements and wander in the bardo of existence like a dream. Because of the arising of craving for a place of birth, they will unite and obtain an excellent and complete support of the higher realms. Continuing the previous path, they will be liberated in that very life. If, after entering this profound path, the effort of meditation becomes weak, but if one is not tainted by sins and downfalls, then even if it is very delayed, it is said that one will attain supreme accomplishment after seven lifetimes. Therefore, one should not be attached to the pleasures of this life, but should strive to meditate on the profound path, which is extremely important. Thus, this is a brief introduction to the guidance of the essential meaning of the completion stage, urged by many who are solely devoted to the profound path, such as the monk yogi Lodhen Lhundrup and others who are intent on it. In particular, relying on obtaining the permission of the incomparable, the essence of all Buddhas of the three times, the venerable Dharma King, the great treasure revealer, the supreme lama. According to the tradition of his practice, it was spread as a note in the great Dharma college of Padma Od Ogyen Mindroling, adorned by many wise and accomplished holy beings, surrounded by snow mountains. Written by the ignorant little monk of Nyos, Dharmaśrī (དྷརྨ་ཤྲཱིཿ, Devanagari: धर्मश्री, Romanization: Dharmaśrī, Literal meaning: Auspicious Dharma). May this cause the doctrine of the profound path to increase and spread in all directions and times. May it be virtuous!