Tibetan
་བཟུང་ནས་མཐར་ཅིག་ཅར་དུ་གསལ་བ་ལ་སྦྱངས་པས་དང་པོ་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ལྷའི་རྣམ་པ་ཝལ་ཝལ་འཆར། དེ་ནས་རེག་མཐོང་གི་མཚན་ མ་ཡོད་པ་ལྟར་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་གསལ། དེ་ནས་རང་ལུས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནུབ་ནས་ལྷའི་གསལ་སྣང་དང་ང་རྒྱལ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་འབྱུང་། དེ་གསུམ་ལ་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ། སྣང་བའི་ཡུལ། ཞེན་པའི་ཡུལ་དུ་གསལ་བ་ཟེར། དེ་ལྟར་ཡུལ་གསུམ་གསལ་ནས་སྐུའི་ཆ་ཤས་དང་རྒྱན་ཆ་ཕྲ་མོ་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་གསལ་སྣང་འདོན་ཞིང་། དེ་ལས་ལྷ་སྐུ་ཆེ་ཆུང་མང་ཉུང་ཐུན་རིང་ཐུང་སོགས་མ་ངེས་པ་ལ་རྩལ་སྦྱངས་པས་ལྷ་གྱད་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་བདེ་བར་འགྱུར་བ་ལ་བསླབ་ཅིང་། ཚུལ་དེས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་གསལ་སྣང་ཐོན་པ་ན་སེམས་ཉིད་གདོད་ནས་ལྷར་དག་པ་ལས་གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད་པ་དང་། སེམས་དང་ལྷ་སྐུ་དབྱེར་མེད། དེ་ཡང་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་དུ་ཤེས་པ་ནི་གནད་དམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་ནས་ཏིང་འཛིན་གསུམ་ནས་བསྟོད་པའི་བར་ལས་བྱང་བཞིན་གཞུང་བསྲངས་རྗེས་བཟླས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། རྩ་བའི་གཞུང་ལས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བསྙེན་པ་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པས། ཐོག་མར་ཕྲེང་བ་བྱིན་རློབ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། དང་པོ་སྐུའི་བསྙེན་པ་ནི། བདག་དཔལ་ཆེན་པོ་ཡབ་ཡུམ་དུ་བསྒོམས་པའི་སྐུ་ལ་ལྷ་དགུ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རྫོགས་པའི་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་། ཁྱད་པར་གཙོ་བོའི་རྒྱན་ཆ་ཕྲ་མོའི་བར་ཡང་གསལ་བའི་ངང་ནས་བཟླས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཐུགས་ཀྱི་བསྙེན་པ་ནི། བདག་ཉིད་དཔལ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་རིན་པོ་ཆེ་ཟུར་བརྒྱད་པ་མཐིང་གསལ་བཻ་ཌཱུཪྱ་ལྟ་བུའི་ཟུར་བརྒྱད་ལ་འབྲུ་བརྒྱད་ལྗང་དམར་ཡུངས་འབྲུ་ཕྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་བསྐོར། དེའི་ནང་དུ་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དོང་རྩེ་ཙམ་གྱི་སྟེང་དུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་རྡོར་སེམས་ཚོན་གང་ཙམ་པ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་གཡས་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཀར་གསོར་ཞིང་གཡོན་དྲིལ་བུ་དཀུར་བརྟེན་པ་དེའི་ཐུགས་ཀར་མ་ལས་ཉི་དཀྱིལ་སྲན་མ་ཕྱེད་ཚལ་ཙམ་གྱི་སྟེང་དུ། རྡོ་རྗེ་ནས་ཙམ་གྱི་ལྟེ་བར་ཧཱུྃ་ཡིག་མཐིང་ག་སྤུས་བྲིས་པ་ལྟ་བུ་རུ་ལུ་འབྲུ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྐོར་བ་དང་། རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་ཕྱིར་ཡང་འབྲུ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྐོར་བར་བསམས་ནས་སྔགས་བཟླས་པས་ རུ་ལུ་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་འོད་ཟེར་དབུགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོས། འཕགས་པ་དང་མ་མོ་བརྒྱད
Chinese
抓住之后，最终练习达到清晰，首先在意识的领域中，神灵的形象鲜明地显现。然后，就像有触觉和视觉的特征一样，在感官的显现中清晰。然后，以自身为代表的所有不净显现消失，完全安住于神灵的清晰显现和傲慢之中。这三者被称为在意识的领域、显现的领域和执着的领域中清晰。这样，三个领域清晰之后，身体的各个部分和微小的装饰品也发出清晰的显现。由此，神像的大小、多少、长短等不确定，通过练习，被称为神变得巨大。学习无论如何禅修都能感到快乐。通过这种方式，当所依和能依的清晰显现出现时，心性原本就是清净的神，除此之外别无他求，心和神像没有区别。而且，明白这是清晰空性、无执着，这是最关键的。如此确定之后，从三个三摩地到赞颂之间，像精通一样调整经文后，就开始念诵。根本经文中说，要做身语意的修持。因此，首先要加持念珠。首先是身之修持：观想自己为大吉祥父母，生起对九尊神自然成就的圆满的定解。特别是，即使是主尊的微小装饰品也要清晰地观想，然后念诵。第二是意之修持：观想自己为大吉祥尊的心间，在月轮之上，有一个八面宝珠，像深蓝色琉璃一样，八个面上围绕着八个绿红色的芥子大小的种子字。其中，在阿字上，有一个像圆尖一样大小的月轮，其上有一个一寸大小的智慧萨埵金刚萨埵，身色白色，一面二臂，右手持金刚杵于心间，左手持铃于腰间。在其心间，在玛字上，有一个像半个豆子大小的日轮，其上有一个像芥子大小的金刚杵，金刚杵的中心有一个蓝色的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉字字面意思：吽）字，像用墨水写成的一样，周围围绕着八个如如（藏文：རུ་ལུ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：rulu，汉字字面意思：如如）字，金刚杵的中心外面也围绕着八个种子字。这样观想后念诵咒语，从如如（藏文：རུ་ལུ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：rulu，汉字字面意思：如如）中，五种智慧的光芒与气息一同向十方放射。圣者和八部母
English
Having grasped it, one trains in clarifying it until it is completely clear. First, in the realm of the mind, the form of the deity vividly appears. Then, as if possessing tangible and visible characteristics, it becomes clear to the senses. Subsequently, all impure appearances represented by one's own body vanish, and one remains single-pointedly in the clear appearance and pride of the deity. These three are called clarity in the realm of the mind, the realm of appearance, and the realm of attachment. Thus, when the three realms are clear, each part of the body and even the smallest ornaments emit clear appearances. From this, one trains in the uncertainties of the deity's size, quantity, length, and so on, and it is said that the deity becomes gigantic. One learns to be happy no matter how one meditates. In this way, when the clear appearances of the support and the supported arise, the nature of mind is primordially pure as a deity, and there is nothing else to seek. Mind and the deity's form are inseparable. Moreover, understanding this as clear emptiness, without grasping, is the crucial point. Having ascertained this, one engages in recitation after straightening the text, becoming proficient from the three samadhis to the praise. As the root text states, one should perform the approach of body, speech, and mind. Therefore, first, the rosary is blessed. The first is the approach of the body: Generate the certainty that the body, having meditated on oneself as the Great Glorious Father and Mother, is complete with the nine deities naturally and spontaneously present. In particular, even the smallest ornaments of the main deity should be clearly visualized, and then the recitation should be performed. The second is the approach of the mind: In the heart of oneself as the Great Glorious One, on top of a moon mandala, there is an eight-faceted jewel, like a clear blue lapis lazuli, with eight seed syllables of green and red, each the size of half a mustard seed, surrounding each facet. Within that, on top of a moon mandala the size of a pea, there is a Wisdom Being Vajrasattva, about the size of a finger, with a white body, one face, and two arms, holding a vajra in the right hand raised to the heart, and a bell in the left hand resting on the hip. In its heart, on top of a sun mandala the size of half a bean, there is a vajra the size of a barleycorn, with a blue Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉字字面意思：吽) syllable at the center, like a finely drawn one, surrounded by eight Rulus (藏文：རུ་ལུ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：rulu，汉字字面意思：如如), and outside the center of the vajra, there are also eight surrounding seed syllables. Having visualized this, when reciting the mantra, from the Rulus (藏文：རུ་ལུ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：rulu，汉字字面意思：如如), the rays of the five wisdoms radiate together with the breath in the ten directions. The noble ones and the eight mothers
Tibetan
་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་འཕོག་ཐུགས་དམ་གྱི་རྒྱུད་བསྐུལ། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་དབུགས་དང་བསྟུན། བདག་གི་ཐུགས་ཀར་ཐིམ་པའི་འཕྲོ་འདུ་མགལ་མེ་བསྐོར་བ་ལྟ་བུས་བཟླས་པ་བྱའོ། །གསུམ་པ་གསུང་གི་བསྙེན་པ་ནི། ཡང་ཐུགས་ཀའི་རུ་ལུའི་འོད་ཟེར་སྲོག་དག་པ་ནས་བྱུང་སྟེ་ལྗགས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའི་སྟེང་ན་རྡོ་རྗེ་ནས་འགྲེང་ཙམ་གྱི་འཆང་བཟུང་གི་དབུས་སུ་ཟླ་བ་དམར་པོའི་སྟེང་ན་ཨཾ་དམར་པོ་རུ་ལུ་འབྲུ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྐོར་ཏེ་ཡོད་པ་ལ་འཕོག་རྐན་དང་ལྕེའི་བར་ནས་འོད་ཟེར་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་འཕྲོས་པས། གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དཔལ་ཆེན་ཁྲག་འཐུང་གི་ལྷ་ཚོགས་རུ་ལུའི་སྒྲ་སྒྲོག་པར་བསམས་ནས་བཟླའོ། །དེ་ལྟར་དམིགས་སྐོར་གསུམ་པོ་ཕྲུག་གཅིག་ཏུ་གསལ་ནུས་ན་ཐུན་སུམ་ཆའི་དབྱེ་བས་བཟླ་མི་དགོས་ལ། མི་ནུས་ན་འཛབ་དགོངས་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཐུན་གྱི་སུམ་ཆ་བགོས་ཏེ་སྔར་གྱི་སྒོམ་རྒྱུ་དེ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་གསལ་བ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་བཟླའོ། །བཟླ་བྱའི་སྔགས་ནི་དེ་གསུམ་ག་ལ།ༀ་རུ་ལུ་རུ་ལུ་ཧཱུྃ་བྷྱོ་ཧཱུྃ་ཞེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྩ་བར། འབྲུ་བརྒྱད་མ་མོ་བརྒྱད་དང་རེ་རེ་བཞིན་སྦྱར་བའི་རྗེས་ཉིད་དུ། ཀུན་འདུས་དཔལ་ཆེན་ཡབ་ཡུམ་གཉིས། །ཡང་དག་དོན་གྱི་ལྷ་དགུ་གསལ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཡང་སྔགས་ཧ་ཅང་མྱུར་བ་དང་བུལ་བ་དང་། སྒྲ་དྲག་པ་དང་། ཞན་པ་དང་། གཉིད་རྨུགས་སོགས་བྱིང་བ་དང་། འཕྲོ་རྒོད་སོགས་སྔགས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གསལ་སྣང་དང་ང་རྒྱལ་བརྟན་པོས་སྔགས་སྒྲ་གསལ་ཞིང་དག་པར་བཟླ་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསླབ་ཅིང་ཐུན་མཐར་དབྱངས་གསལ་ཁ་ཤས་བཟླ་ཞིང་སྟོང་ཚིགས་ཀྱི་མཆོད་བསྟོད་བསྡུས་པ་རེ་བྱས་ནས་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་མི་དམིགས་པའི་དབྱིངས་སུ་བསྡུ་ཞིང་ཕཊ་གསུམ་གྱིས་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ལྷ་སྐུར་ལངས་ཏེ་སྣོད་བཅུད་ལྷ་སྔགས་འོད་གསལ་གྱི་འཁོར་ལོར་རྒྱས་བཏབ་ནས་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་ཐུན་གྱི་གཅོད་ཚུལ་ནི། ཐོག་མར་ ཐོར་མཐུན་ནས་མགོ་བཟུང་ན་སྨོས་མ་དགོས། གཞན་དུ་ཉིན་གཉིས་པ་མན་ཆད་ཐོར་ཐུན་གྱི་འགོར་སྔོན་འགྲོ་ལས་བདུན་ཚང་བར་བྱ་ཞིང་། བཟླས་པའི་འགོར་ཕྲེང་བར་བྱིན་རླབས་ཀྱང་བྱ། དེ་ཕྱིན་ཐུན་གཞན་གསུམ་གྱི་འགོར་སྲུང་འཁོར་གསལ་འདེབས་ཙམ་བྱས་རྗེས་ཏིང་འཛིན་གསུམ་ལ་ཞུགས་ཆོག་ཅིང་། འཕྲེང་བ་བྱིན་རླབས་ཀྱང་མི་དགོ
Chinese
于其心间转移，策励誓言之续流。所有成就汇集，与气息相随。如旋转火把般，念诵融入我心。三者为语之修持：又，心间的如鲁（藏文：རུ་ལུ）之光芒，从命根中生出，于莲花八瓣之舌上，在金刚杵至竖立之执持中央，于红色月轮之上，有红色ཨཾ་（藏文，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：藏文种子字），由如鲁八字围绕，从转移上颚与舌间的光芒，向十方世界一切处遍布，所有显现之色，皆观想为大吉祥饮血尊之坛城，发出如鲁之音声而念诵。如是，若能于一座中明观三观想，则不必以一座三分之一来念诵。若不能，则将一座分为三份，分别用于三个念诵观想，以前的观修次第分明，一心专注地念诵。念诵之咒语，于彼三者皆为：ༀ་རུ་ལུ་རུ་ལུ་ཧཱུྃ་བྷྱོ་ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）仅此而已。根本文中说：八字与八母，一一相连之后，总集大吉祥父母尊，真实义之九尊明。如是，咒语过快与过慢，声音过强与过弱，以及昏沉睡眠等沉没，散乱掉举等咒语和三摩地之过失皆需舍弃。以三摩地之明观和稳固之我慢，清晰而 শুদ্ধ念诵咒语之声音，需一心专注地修习，于一座之末尾，念诵一些元音和辅音，做一些简略的空性之供赞，念诵ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：），将坛城之轮收摄于不可思议之法界中，以三遍ཕཊ་（藏文，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）从一座间隙之本尊身相中起立，将外器内情增长为本尊咒语光明之轮，结合于如水流般之瑜伽中。其一座之截断方式为：首先 若从共同之首座开始，则无需赘述。否则，从第二天开始，于共同首座之初，需圆满七支前行。于念诵之初，亦需加持念珠。此后，其余三座之初，仅需明观守护轮即可入于三摩地，亦无需加持念珠。
English
Transfer to his heart, urging the lineage of vows. Gather all accomplishments and follow the breath. Like turning a torch, recite it, merging into my heart. The third is the approach of speech: Again, the light of Rulu (Tibetan: རུ་ལུ) in the heart arises from the life force, and on the eight-petaled lotus of the tongue, in the center of the vajra to the upright holding, on the red moon, there is a red Aṃ (Tibetan, Devanagari: अं, Romanized Sanskrit: aṃ, literal Chinese meaning: Tibetan seed syllable), surrounded by the eight syllables of Rulu, from the light of the transferred palate and tongue, spreading to all directions of the ten worlds, all appearing forms are visualized as the mandala of the Great Glorious Blood Drinker deity assembly, reciting the sound of Rulu. Thus, if the three visualizations can be clearly visualized in one session, then it is not necessary to recite with a division of one-third of a session. If not, divide the session into three parts, each used for the three recitations and visualizations, with the previous meditation sequence clear, reciting with one-pointed mind. The mantra to be recited, for all three, is: Oṃ Rulu Rulu Hūṃ Bhyo Hūṃ (Tibetan, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , literal Chinese meaning: ) only. In the root text, it says: After the eight syllables are connected one by one with the eight mothers, the united Great Glorious Father and Mother, the nine deities of true meaning are clear. Thus, the mantra being too fast or too slow, the sound being too strong or too weak, and sinking into dullness and sleep, scattering and agitation, etc., all faults of mantra and samadhi must be abandoned. With the clarity of samadhi and the stability of pride, the sound of the mantra should be recited clearly and purely, and one should practice with one-pointed mind, and at the end of the session, recite some vowels and consonants, and make some brief offerings and praises of emptiness, reciting Hūṃ Hūṃ Hūṃ (Tibetan, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , literal Chinese meaning: ), gathering the wheel of the mandala into the inconceivable realm of reality, with three repetitions of Phaṭ (Tibetan, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , literal Chinese meaning: ) arising from the deity's form in the interval of the session, increasing the outer vessel and inner essence into the wheel of deity mantra light, combining it with the yoga of the continuous stream. The way to cut off the session is: First If starting from a common first seat, then there is no need to elaborate. Otherwise, from the second day onwards, at the beginning of the common first seat, the seven-branch preliminary practices must be completed. At the beginning of the recitation, the rosary should also be blessed. After that, at the beginning of the other three sessions, only the protective wheel needs to be visualized to enter samadhi, and there is no need to bless the rosary.