Tibetan
་བྱས་པ་ཐོད་སྐུའི་མདུན་ངོས་སུ་བཤམ། གཞན་ཡང་ཡི་དམ་ཆོས་སྐྱོང་དང་གཏེར་སྲུང་སོགས་ཀྱི་གཏོར་མ་དང་དེའི་གཡས་གཡོན་དུ་སྨན་ཕུད་དང་རཀྟའི་ཞལ་བུ། མཐའ་སྐོར་དུ་ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པའི་ཁྱད་པར་སོགས་ལག་ལེན་ལྟར་བཀོད་ལེགས་པར་བཤམ། རང་ཉིད་རྟེན་དང་ཁ་སྤྲོད་དུ་ཡོང་བའི་སར་འབྲས་སམ་ས་དཀར་གྱིས་གཡུང་དྲུང་ཆོས་སྐོར་དུ་བྲིས་ཤིང་ཀུ་ཤ་བཀྲམ་པའི་ཁར་སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་འཇམ་ཞིང་བདེ་བ་གདི ང་། དེའི་མདུན་དུ་རྡོར་དྲིལ་ཌཱ་མ་རུ་ནང་མཆོད་འཐོར་ནས་སོགས་བཞག གཞན་ཡང་ཚོགས་རྫས་སོགས་འདིར་དགོས་པའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་འདུ་བྱས་ནས། ཐོག་མར་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་འཇིག་པར་སླ་བའི་རྟེན་ལ་བསམ་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ལུས་ཀྱི་བྱ་བྱེད། ངག་ གི་སྨྲ་བརྗོད། སེམས་ཀྱི་ཆགས་སྡང་སོགས་སྲིད་པའི་ཕུན་ཚོགས་ལ་སྲེད་པའི་བློ་ཐག་བཅད། རྐྱེན་ཅི་བྱུང་ཡང་ཆོས་མིན་པ་བྱ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཉམས་ལེན་མཐར་སྐྱེལ་གྱི་ཞེ་དམ་དྲག་པོས་བླ་མ་ལ་མོས་གུས། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕན་ཡོན་ཤེས་པས་ལྷ་འདི་སྒྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་སྐལ་བ་རེ་བཟང་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་གསལ་གདབ། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་རྒྱུད་བསྐུལ་ནས་ལྷ་སྔགས་མཚན་བཅས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་། དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་མཚན་མེད་ཀྱི་རྩིས་ཟིན་པར་བྱས་ནས། ཐུན་མཚམས་སུ་ཡང་ཉམས་ཆག་བཤགས་སྡོམ་གྱི་བསམ་པ་དྲག་པོས་ཕྱག་མཆོད་སོགས་བསགས་སྦྱང་དང་བསྙེན་པ་ལ་བར་ཆད་མི་འབྱུང་ཞིང་དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པའི་གསོལ་འདེབས་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྙེན་པ་དངོས་མ་ཚུགས་པའི་གོང་གི་ཞག་བདུན་ནམ་གསུམ་དང་གཅིག་སོགས་གང་འབྱོར་ལ་ཐུན་བཞིའམ་གཉིས་སོགས་གང་འོས་ཁོང་གྲིམས་ཤིང་སྤྱོད་ལམ་སྙོམས་པས་བྱ་ཞིང་། འདི་རྣམས་ཐོ་མཚམས་མ་བཅད་པའི་གོང་དུ་བྱེད་པའང་ཡོད་དེ་དགོས་པ་ལྷག་པོ་མེད་ན་སྐབས་འདིར་བྱེད་པ་གཞུང་གིས་ཟིན་ཅིང་རྣམ་གཡེང་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པས་ལེགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ནི་ཐུན་བཞིའི་རིམ་པས་བསྒྲུབ་སྟེ། དེ་ཡང་། ཐོ་རེངས་དང་། སྔ་དྲོ་དང་། ཕྱི་དྲོ་དང་། སྲོད་ཐུན་བཞིར་བྱས་པས་སྤྱོད་ལམ་འཇུག་པ་བདེ་ཞིང་ཁྲིགས་འཚམས་པར་འགྱུར་བས་སྔར་སྨོས་པའི་བསག་སྦྱོང་རྣམས་རེ་ཞིག་ཆོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དགོང་མོ་དེ་ནས་སམ། སང་སྔ་ཐུན་གང་བདེ་ནས་འགོ་འཛིན་པ་ལས་འདིར་ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ནངས་པར་ལྡང་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ལངས་ནས་བདེ་བའི་སྟན་ལ་བསམ
Chinese
将（供品）陈设在颅骨的前面。此外，本尊、护法和伏藏守护者等的朵玛，以及在其左右两侧的甘露精华和血食。周围按照仪轨陈设内外供品的差别等，妥善布置。自己来到与所依物相对的地方，用米或白土画上右旋的雍仲（卐）符号，在铺设吉祥草的上面，铺设柔软舒适的坐垫。在其前面放置金刚铃、手鼓、内供、朵玛等。此外，将此处所需的一切资具，如会供品等准备齐全。首先，想到人身难得易逝，为了生起三摩地，断除身体的作为，语言的言说，以及内心的贪嗔等，断除对世间圆满的贪恋。无论发生什么，都要下定决心不去做不符合佛法的事情，以强烈的虔诚心对待上师，以慈悲心对待众生，因为知道三摩地的利益，所以反复清楚地认识到能够修持此本尊是多么好的福分。以这样的方式激励自相续，进行本尊、咒语、名号等的瑜伽，并且认识到其自性本空，做到三轮体空，达到无相的境界。在座间，以强烈的忏悔心进行顶礼、供养等积资净障，并恳切祈祷修持不出现障碍，迅速获得成就。像这样，在没有真正开始修持之前的一周、三天或一天等，根据自己的能力，进行四座或两座等修持，约束身心，行为如法。这些也可以在没有确定座间休息时间之前进行，如果没有特别的必要，最好是在这个时候进行，因为经典中是这样规定的，而且不会被其他散乱所打断。第二，正行是通过四座的次第来修持的。也就是，黎明、上午、下午和黄昏，分为四座，这样行为容易进入，而且整齐合适。暂且允许之前所说的积资净障可以停止，从那天晚上，或者第二天早上哪座方便就开始。这里以后者为准，早上通过起床瑜伽起床后，思维安乐的坐垫。
English
Arrange (the offerings) in front of the skull cup. In addition, arrange the tormas of the yidam, dharma protectors, and treasure guardians, etc., and the essence of nectar and blood offerings on their left and right sides. Around them, arrange the differences between inner and outer offerings according to the practice, and arrange them well. Come to a place facing the object of refuge, draw a right-turning Yungdrung (swastika) symbol with rice or white earth, and spread a soft and comfortable cushion on top of the kusha grass. Place the vajra bell, hand drum, inner offering, and torma, etc., in front of it. In addition, prepare all the necessary equipment, such as tsok offerings, etc., that are needed here. First, thinking of the rarity and impermanence of human life, in order to generate samadhi, abandon the actions of the body, the speech of language, and the attachment and aversion of the mind, and abandon the attachment to worldly perfections. No matter what happens, resolve not to do anything that is not in accordance with the Dharma, treat the lama with strong devotion, treat sentient beings with compassion, and because you know the benefits of samadhi, repeatedly and clearly recognize how good it is to be able to practice this deity. In this way, inspire your own mindstream, practice the yoga of the deity, mantra, name, etc., and realize that its nature is empty, achieve the emptiness of the three wheels, and reach the state of no characteristics. In the breaks between sessions, perform prostrations, offerings, etc., with a strong sense of repentance to accumulate merit and purify obscurations, and earnestly pray that there will be no obstacles to practice and that accomplishments will be quickly attained. Like this, for a week, three days, or one day, etc., before actually starting the practice, perform four or two sessions, etc., according to your ability, discipline your body and mind, and act in accordance with the Dharma. These can also be done before determining the break time between sessions, and if there is no special need, it is best to do it at this time, because this is what the scriptures prescribe, and it will not be interrupted by other distractions. Second, the main practice is to practice through the order of four sessions. That is, dawn, morning, afternoon, and dusk, divided into four sessions, so that behavior is easy to enter and is neat and appropriate. For the time being, allow the accumulation and purification mentioned earlier to be stopped, starting from that night, or the next morning, whichever session is convenient. Here, taking the latter as the standard, get up in the morning with the yoga of getting up, and think of a comfortable cushion.
Tibetan
་གཏན་གྱི་འདུག་སྟངས་བཅས་ལ་མཚམས་གཅོད། བརྡའ་སྒོ། བརྡའ་ཕྱག །དམ་བཅའ། བྱིན་འབེབས། མཆོད་རྫས་བརླབས་པ། བཤགས་པ་སྟེ་སྔོན་འགྲོའི་ལས་བདུན་ཡོངས་རྫོགས་ལས་བྱང་ལྟར་བྱས་ནས། དངོས་གཞི་ཏིང་འཛིན་གསུམ་ནས་བཟུང་སྒྲུབ་རྫས་སྒྲུབ་གཞི་བསྒྲུབ་བྱ་ཐམས་ཅད་བདག་མདུན་དབྱེར་མེད་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་གིས་ བསྡུས་པར་བསྒོམ་པ་ནི་གཞུང་འདིའི་དོན་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་སྙམ་དུ་གནས་ལུགས་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཛིན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་མཁའ་ཁྱབ་ཏུ་བསྒོམ་པ་ཀུན་སྣང་། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུག་གི་རང་བཞིན་ཧཱུྃ་ཡིག་མཐིང་གར་བསྒོམ་པ་རྒྱུ་ཏིང་སྟེ། འདི་གསུམ་གྱིས་སྐྱེ་འཆི་བར་དོ་གསུམ་གྱི་བག་ཆགས་སྦྱོང་བ་དང་སྦྱོར་ཏེ། དེ་ཏིང་གིས་འཆི་བ་སྦྱོང་ཞིང་ཆོས་སྐུ་ལམ་དུ་བྱེད། ཀུན་ཏིང་གིས་བར་དོ་སྦྱོང་ཞིང་ལོངས་སྐུ་ལམ་དུ་བྱེད། རྒྱུ་ཏིང་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་དང་བཅས་པས་སྐྱེ་སྲིད་དང་ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་སྦྱོང་ཞིང་སྤྲུལ་སྐུའི་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ལམ་དུ་བྱེད། མཐར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་འོད་གསལ་དུ་བསྡུ་ཞིང་ལྡང་བས་ནི་ཕྱིས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་ལྟོས་པའི་སྲིད་པ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྦྱོང་ཞིང་རང་བཞིན་ཆོས་སྐུའི་ངང་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྔགས་ལམ་གྱི་སྦྱང་བྱར་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་དོན་དུ་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་ཞེན་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མེད་ཅིང་། དེ་ཡང་སྣང་བ་ནི་སེམས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་མ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་འདི་ཡིན་ལ། ཞེན་པ་ནི་ཡུལ་སྔ་མ་ལ་ཕྱི་མ་མུ་མཐུད་པའི་རྟོག་པ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དེ་ཡིན་ཞིང་། རྟོག་པ་ལ་མཚམས་སྦྱོར་བཅོལ་ནས་དེའི་ངང་རང་སར་བཞག་པའི་སྣང་ཆ་ལྷར་སློང་བ་ཡིན་ལ། མཚམས་སྦྱོར་གྱི་རྟོག་པ་དེ་ལ་ནང་གི་ཡིད་བྱེད་ཕྲ་མོ་ཟེར་ཡང་མུ་མི་མཐུད་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་ཕལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ཏིང་གི་སྟོང་ཉིད་དེས་སྦྱངས་པའི་ངང་ལས་རྩལ་སྙིང་རྗེར་ལངས་པའི་འཕེན་ཤུགས་ལྷ་སྐུའི་གསལ་སྣང་ལམ་མེ་བ་ཅིག་ཅར་དུ་གསལ་བ་ལ་སེམས་བཟུང་ཞིང་། དེ་ལྟར་མི་གསལ་ན་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་མཐའ་བ རྟགས་ནས། བྱིང་ན་མས་རིམ་དང་རྒོད་ན་ཡས་རིམ་གྱིས་སྐུའི་ཆ་ཤས་ལ་སེམས
Chinese
对恒常的住法等加以限制。手印（藏文：བརྡའ་སྒོ།），手势（藏文：བརྡའ་ཕྱག），誓言，加持，供品加持，忏悔，即是如前行仪轨般完成所有七种前行法后，从正行三种等持开始，将所有修持物、修持处、所修持之物，观想为自前无别，以一个誓言的坛城 来摄集，这是安住于此论的意义。也就是说，一切法从原始以来，自性清净，空性，离戏，安住于自生智慧的状态，即是如是性的等持。对于未能如此证悟的众生，修持无执如幻般的遍布虚空之慈悲，即是普现。观想空性与慈悲双运的自性，蓝色吽字（藏文：ཧཱུྃ་，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉字字面意思：吽），即是因等持。以此三者清净并结合生、死、中阴三者的习气。彼等持清净死亡并使法身成为道。普等持清净中阴并使报身成为道。因等持与果坛城的轮涅以及各种事业的行持相结合，并使化身的事业等成为道。最终，坛城的轮涅收摄于光明中，并从光明中升起，从而清净后来与投生相关的后世习气，并象征着从自性法身的状态中利益众生。此外，作为密咒道所要清净的痛苦，实际上无非是庸常的显现与执着。其中，显现是心识迷乱的显现，即是不清净的器情世界；执着是对先前境持续不断的念头相续。将念头托付于连接，并将显现部分转化为本尊，安住于其状态。连接的念头被称为内在的微细作意，但由于不连续，因此不是普通的念头。因此，所有不清净的显现，都通过彼等持的空性来清净，从其状态中，力量作为慈悲升起，神像的明亮显现瞬间清晰显现，心专注于此。如果不够清晰，则观察沉掉与掉举的边际，如果沉没，则从下往上逐步观想，如果掉举，则从上往下逐步观想身体的各个部分，心专注于此。
English
Cutting off the permanent way of dwelling, etc. Mudra (Tibetan: བརྡའ་སྒོ།), gesture (Tibetan: བརྡའ་ཕྱག), vows, blessings, consecration of offerings, confession, which are the seven preliminary practices, are completed as in the preliminary practice manual. From the main practice of the three samadhis onwards, all the objects of practice, the basis of practice, and the object to be practiced are contemplated as inseparable from oneself and the front, gathered by a single mandala of samaya. To contemplate this is to abide in the meaning of this text. That is, all dharmas are primordially, naturally, completely pure, emptiness, free from elaboration, and the spontaneously arisen wisdom. To abide in the state of suchness is the samadhi of suchness. For sentient beings who have not realized this, to contemplate boundless compassion like an illusion, pervading the sky, is the all-appearing. To contemplate the nature of the union of emptiness and compassion, the blue Hūṃ syllable (Tibetan: ཧཱུྃ་, Sanskrit Devanagari: हूँ, Sanskrit Roman transliteration: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽), is the cause samadhi. These three purify and combine the habitual tendencies of the three states of birth, death, and bardo. That samadhi purifies death and makes the dharmakāya the path. The all-samadhi purifies the bardo and makes the sambhogakāya the path. The cause samadhi, together with the wheel of the fruition mandala, purifies the activities of existence and various actions, and makes the activities of the nirmāṇakāya, etc., the path. Finally, the wheel of the mandala is gathered into clear light, and by rising from the clear light, it purifies the habitual tendencies of future existences related to rebirth, and symbolizes benefiting beings from the state of the svabhāvikakāya. Furthermore, the suffering that is to be purified by the mantra path is in reality nothing other than ordinary appearances and attachments. Among them, appearance is the impure world of vessel and contents, the appearance of a deluded mind; attachment is the continuous stream of thoughts following one another. Entrusting the connection to thoughts and transforming the appearance into a deity, abiding in that state. The thought of connection is called the subtle inner attention, but because it is not continuous, it is not an ordinary thought. Therefore, all impure appearances are purified by the emptiness of that samadhi, and from that state, the power arises as compassion, and the clear appearance of the deity's form appears vividly in an instant, and the mind focuses on this. If it is not clear, then observe the extremes of sinking and excitement. If sinking, contemplate gradually from the bottom up, and if excited, contemplate gradually from the top down, focusing the mind on the parts of the body.