Tibetan
རྫས་སུ་སྦྱར་ཏེ། ཡུལ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་བཤད་ཀྱི་མཆོད་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཕུལ་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་མཚོན་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ། དགེ་བ་དུས་ནམ་ བྱས་ཀྱང་རུང་། གང་ཟག་སུས་བྱས་ཀྱང་རུང་། དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཤིང་བསྡོམ་ནས་བདག་གིར་བསྔོར་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། འགྲོ་ཀུན་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་། །བྱས་དང་བྱེད་འགྱུར་དེ་བཞིན་བྱེད་པ་དང་། །བཟང་པོ་ཇི་བཞིན་དེ་འདྲའི་ས་དག་ལ། །ཀུན་ནས་ཀུན་ཀྱང་བཟང་པོར་རེག་གྱུར་ཅིག །ཅེས་དང་། སྡུད་པ་ལས། གང་ཡང་སངས་རྒྱས་སྲས་རྣམས་དང་ནི་ཉན་ཐོས་དང་། །སློབ་དང་མི་སློབ་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་པ། །བསྡུས་ནས། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གང་དུ་བསྔོ་བའི་ཡུལ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་བདེ་འབྲས་སམ། ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱང་འདས་མ་ཡིན་པར། མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོངས་སུ་བསྔོར་མི་གཞུག་གོ །ཞེས་དང་། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་མདོ་ལས། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་དག་ཀྱང་། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་སར་བསྔོའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཇི་ལྟར་བསྔོ་བའི་ཆོ་ག་ལ། ལྟ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པས་ཟིན་པ་དང་། ཐབས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་འཕངས་པ་གཉིས་ལས། དེའི་དང་པོ་ལྟ་བ་བདག་མེད་པས་ཟིན་པ་ནི། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པས་བསོད་ནམས་ཀྱང་མཚན་མར་དམིགས་སུ་མེད་ལ། ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། གང་གིས་བྱེད་པ་པོ་དང་། གང་ལ་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་། ཇི་ལྟར་བྱས་པའི་དགེ་རྩ་རྣམས་ཐམས་ཅད་མདང་གི་རྨི་ལམ་ལྟར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་བསྔོ་སྟེ། མདོ་ལས། མེ་ལོང་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་དག་ལ། །ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡི། །བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་བ་ལྟར། །ལྗོན་པས་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། ཡུམ་ལས། གལ་ཏེ་མཚན་མར་བྱེད་ན་བྱང་ཆུབ་བསྔོ་མ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་མཚན་མ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་བསྔོ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཐབས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་འཕངས་པ་ནི། དགེ་བའི་རྩ་ བ་ཐམས་ཅད་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས་བསྔོ་བ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དངོས་སམ་ཡང་ན་བརྒྱུད་ཀྱང་རུང་། །སེམས་ཅན་དོན
Chinese
作为助缘，以向诸位圣地略微供养善说之供的善根为代表和所依，无论何时行善，无论何人行善，无论以何物行善，都可全部汇集归纳后作为自己的进行回向。正如极其广大的《华严经》中所说：“众生所有诸善业，已作、正作、未来作，以及一切贤善地，愿彼一切皆贤善。”以及《摄颂》中所说：“所有佛子与声闻，有学无学诸善根，有漏无漏皆摄集。”因此，第二，回向之处，不是世间安乐之果，也不是偏颇的寂灭，而应回向于不住寂灭、遍知一切的佛陀果位。正如《胜母经》中所说：“一切善根，除了遍知一切之外，不能回向于声闻和独觉的果位。”以及《回向经》中所说：“此等诸善根，回向于佛陀果位。”因此，第三，如何回向之仪轨，分为见解通达一切法无自性和方便菩提心摄持两种。其中前者，见解通达无自性，即胜义谛中一切法无自性，因此福德也无相可执。但在世俗谛中，以了知作者、所缘境和所作之善根等一切，如昨夜之梦般显现而无自性的方式进行回向。正如经中所说：“如于清净明镜中，现出无自性之面容，如是智者应知法。”以及《胜母经》中所说：“若执著于相，则非菩提回向。若不执著于相，则是菩提回向。”后者，方便菩提心摄持，即将一切善根与遍布虚空的众生共同回向。正如《入行论》中所说：“无论直接或间接，利益众生。
English
As a contributory cause, taking the root of virtue from offering a small amount of well-spoken offerings to all the holy places as a representation and basis, no matter when virtue is done, no matter by whom it is done, no matter what kind of thing is done, all can be gathered and summarized and dedicated as one's own. Just as it is said in the extremely vast Avatamsaka Sutra: "All the virtuous deeds of sentient beings, those that have been done, are being done, and will be done, as well as all the virtuous grounds, may all of them be virtuous." And as it is said in the Compendium: "All the sons of the Buddhas and the Shravakas, those with learning and without learning, the virtuous roots with outflows and without outflows, are all gathered together." Therefore, secondly, the object of dedication is not the fruit of worldly happiness, nor a one-sided Nirvana, but should be dedicated only to the state of Buddhahood, which is non-abiding Nirvana and knows all aspects. Just as it is said in the Mother of the Conquerors: "All roots of virtue, except for knowing all aspects, cannot be dedicated to the state of the Shravakas and Solitary Buddhas." And as it is said in the Sutra of Complete Dedication: "These roots of virtue, I dedicate to the state of Buddhahood." Therefore, thirdly, the ritual of how to dedicate is divided into two: the view of being seized by the selflessness of all phenomena, and the means of being propelled by the mind of enlightenment. The first of these, the view of being seized by selflessness, is that in the ultimate sense, all phenomena are without inherent existence, so merit is also without characteristics to be fixated on. But in conventional truth, all the agents, objects, and virtuous roots of how it was done are dedicated with the understanding that they appear like a dream of yesterday but are not established in inherent existence. Just as it is said in the Sutra: "Just as in a perfectly pure mirror circle, the appearance of a face circle without inherent existence, so should the wise know all phenomena." And as it is said in the Mother: "If one fixates on characteristics, it is not a dedication to enlightenment. If one does not fixate on characteristics, it is a dedication to enlightenment." The latter, the means of being propelled by the mind of enlightenment, is to dedicate all roots of virtue in common with sentient beings who pervade the sky. Just as it is said in the Bodhicharyavatara: "Whether directly or indirectly, for the benefit of sentient beings.
Tibetan
་ལས་གཞན་མི་བྱ། །སེམས་ཅན་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོའོ། །ཞེས་གསུངས། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་དགེ་བ་རྣམས་འབྲས་བུ་ལན་རེ་སྨིན་ནས་འཛད་ལ། གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་དགེ་བ་ནི་འབྲས་བུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་མི་འཛད་པར་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དགེ་བ་གཞན་ཀུན་ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་ནི། །འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལྗོན་ཤིང་རྟག་པར་ཡང་། །འབྲས་བུ་འབྱིན་ནས་མི་ཟད་འཕེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་བསྔོ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། དགེ་རྩ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འདུན་པས་བསྒྱུར་བའི་བློ་དང་། ཚིག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མཐུ་བསྡོམ་པ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། །འདུན་པའི་རྩེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །གང་གིས་སྨོན་ལམ་ཅི་བཏབ་པ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། རྒྱུ་དགེ་རྩ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ཚིག་དང་སྨོན་པ་བསྡོམས་པ་ནི་བསྔོ་བ། རྒྱུ་དགེ་རྩ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་སྨོན་པ་ཙམ་ནི་སྨོན་ལམ་སྟེ། དེའང་འདིར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འདུན་ཞིང་བསྒྱུར་བའི་བསྔོ་སྨོན་མཚོན་བྱེད་ཙམ་ཞིག་བགྱིད་ན། འོ་སྐོལ་གྱི་སྟོན་པ་སྔོན་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་སུ་གྱུར་པའི་ཚེ་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ལ་རང་གི་ཤ་ཁྲག་བྱིན་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བསོད་ནམས་འདི་ཡིས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཉིད། །ཐོབ་ནས་ཉེས་པའི་དགྲ་རྣམས་ཕམ་བྱས་ཏེ། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་རྦ་ཀློང་འཁྲུག་པ་ཡི། །སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་འགྲོ་བ་སྒྲོལ་བར་ཤོག །ཅེས་དང་། གཞན་ཡང་། དབང་གིས་སྨིན་ཅིང་དམ་ཚིག་སྡོམ་པར་ལྡན། །རིམ་གཉིས་ལམ་ལ་བསྙེན་སྒྲུབ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། །དཀའ་བ་མེད་པར་རིག་འཛིན་གོ་འཕང་བགྲོད། །དངོས་གྲུབ་རྣམ་གཉིས་བདེ་བླག་འགྲུབ་གྱུར་ཅིག །ཞི་ཁྲོ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོས་ལུང་སྟོན་ཅིང་། །མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་བུ་ བཞིན་སྐྱོང་བ་དང་། །ཆོས་སྐྱོང་སྲུང་མས་བར་ཆད་ཀུན་སེལ་ཞིང་། །ཡིད་ལ་སྨོན་པ་མཐའ་དག་འགྲུབ་གྱུར་ཅིག །རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་པ་དང་། །བསྟན་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པའི་དོན་ཀུན་འགྲུབ། །མ་ལུས་སྐྱེ་རྒུའི་འགལ་རྐྱེན་ཀུན་ཞི་ཞིང་། །ཕུན་ཚོགས་མཐའ་དག་ཡིད་བཞིན་འབྱོར་གྱུར་ཅིག །བདག་ཀྱང་རང་བཞིན་རྒྱུད་ཀྱི་ཕྱ
Chinese
不做其他事，为了仅仅利益有情众生，一切回向于菩提！如是说。其原因在于，未被菩提心所摄持的善根，成熟一次果报后就会耗尽；而被菩提心所摄持的善根，即使产生果报也不会耗尽，而是越来越增长。如《入行论》中所说：其他善行如芭蕉，生果已尽便坏灭，菩提心树恒生果，不尽反更增繁茂。因此，以方便智慧摄持的回向，其自性是：以希求善根转化为菩提之心，以及殊胜词句的力量的总和。如《文殊师利庄严佛土经》中所说：一切诸法皆是缘，悉住于意乐之顶，何者发何等愿，即能如是而成就。如是说。回向和发愿的区别是：先有善根作为因，然后加上词句和愿望，这是回向；没有善根作为因，只有发愿，这是发愿。那么，在这里做一个象征性的，希求并转化成圆满菩提的回向发愿。就像我们的导师过去作为国王慈力的时候，将自己的血肉布施给夜叉后所说的那样：以此福德愿我速疾成，证得一切知者之果位，一切过失之敌皆降伏，从生老病死之海解脱众生。以及，愿以灌顶成熟，具足三昧耶戒律，二次第道修持究竟，毫不费力地趋入持明果位，两种成就轻易获得。愿寂怒化身之轮作授记，空行母们如子般照料，护法神们消除一切障碍，心中所愿全部实现。愿佛法兴盛，愿持教者的愿望全部实现，愿所有众生的违缘全部平息，愿一切圆满如意而至。愿我也能自性相续的方面
English
I will do nothing else. For the sake of sentient beings alone, may all be dedicated to enlightenment! Thus it is said. The reason for this is that virtues not grasped by the mind of enlightenment are exhausted after ripening once, but virtues grasped by the mind of enlightenment do not diminish even after the fruit has arisen, but increase more and more. As stated in the Bodhisattvacharyavatara: All other virtues are like banana trees, which are exhausted after producing fruit. The tree of the mind of enlightenment always bears fruit and increases without end. Therefore, the nature of dedication through the means of wisdom is: the mind that transforms the root of virtue into the desire for enlightenment, and the power of special words combined. As stated in the Mañjuśrī Field of Qualities: All dharmas are causes, and they abide at the peak of desire. Whatever aspiration is made, it will be accomplished accordingly. Thus it is. The difference between dedication and aspiration is: dedication is when the cause of virtue comes first, and then words and aspirations are combined. Aspiration is when there is only aspiration without the cause of virtue coming first. So, here, I will make a symbolic dedication and aspiration that seeks and transforms into perfect enlightenment. Just as our teacher, when he was King Loving Strength, gave his flesh and blood to the yakshas and said: By this merit, may I quickly attain the state of omniscience, subdue all enemies of faults, and liberate beings from the ocean of birth, old age, sickness, and death. And also, may I be matured by empowerment, possess the vows of samaya, complete the practice of the two stages of the path, effortlessly enter the state of vidyadhara, and easily attain the two kinds of accomplishments. May the wheel of peaceful and wrathful manifestations prophesy, may the dakinis care for me like a child, may the Dharma protectors eliminate all obstacles, and may all wishes in my heart be fulfilled. May the Buddha's teachings flourish and spread, may all the wishes of the upholders of the teachings be fulfilled, may all adverse conditions of all beings be pacified, and may all perfections come as desired. May I also, in terms of the nature of my own lineage,