Tibetan
རང་གི་གཞལ་བྱ་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་འཇལ་བྱེད་ཅིག་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བྲེ་ཚད་དང་སྲང་ཚད་བཞིན་ནོ། །གཞལ་བྱ་ལ་གསུམ་སྟེ། མངོན་གྱུར། ལྐོག་གྱུར། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་རོ། །དེ་དག་འཇལ་བྱེད་ནི། གཞལ་བྱ་མངོན་གྱུར་འཇལ་བྱེད་ལ་མངོན་སུམ་བཞི་སྟེ། དབང་པོ། ཡིད། རང་རིག །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མོ། །ལྐོག་གྱུར་གྱི་འཇལ་བྱེད་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་སྟེ། ཆོས་བཅུ་པའི་མདོར། དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་དང་། །ཆུ་སྐྱར་ལས་ནི་ཆུ་ཤེས་ལྟར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་གྱི། །རིགས་ནི་མཚན་མ་དག་ལས་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་དང་། རྣམ་འགྲེལ་དུ། ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གང་དེ་ཐམས་ཅད་འགག་ཆོས་ཅན། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། ཚད་མ་རྣམས་ནི་མི་འཇུག་པར། །མེད་ལ་མི་ འཇུག་འབྲས་བུ་ཅན། །གཏན་ཚིགས་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་ནས། །འགའ་ཞིག་ཡེ་ཤེས་འབྲས་བུ་ཅན། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མི་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་སོ། །གཞལ་བྱ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་གཏན་ཚིགས་ནི། མངོན་སུམ་དང་། དངོས་སྟོབས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ཀས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔྱད་གསུམ་དག་པའི་ལུང་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་རིག་པ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཚུལ་ནི། དགེ་སློང་དག །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྔོན་པོ་ཤེས་ཀྱི་སྔོན་པོའོ་སྙམ་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་སྔོན་པོ་ཤེས་ཀྱི་ཞེས་པ་ཡན་གྱིས་མ་འཁྲུལ་བའི་རིག་པ་དེ་བསྟན། སྔོན་པོའོ་སྙམ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས། རྟོག་བྲལ་དེ་བསྟན་པས་མངོན་སུམ་མཚན་ཉིད་གསལ་བར་གསུངས། ཡང་། དགེ །་སློང་དག་གཟུགས་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མིག་དང་ཡིད་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཞེས་པའི་མིག་དང་ཞེས་པས་དབང་མངོན་དང་། ཡིད་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་པས་ཡིད་མངོན་བསྟན། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་པས་རང་རིག་མངོན་སུམ་བསྟན། ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དག །ཅེས་པས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་བསྟན། དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་བཞི་ག་དང་། རྗེས་དཔག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་གཏན་ཚིགས་གསུམ་ཀ་མདོ་ལས་གསུངས་ཚུལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་མཁས་པས་བཀྲལ་ཚུལ་ནི། སྟོན་པ་ནས་བརྒྱུད་དེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཆོས་སྐྱོབ། །དེས་པཎ་ཆེན་མེ་ཝ་མ་ག །དེས་མཁས་མཆོག་དབྱིག་གཉེན་ལ་གསུངས་ཤིང་། དེས་གཞོན་ནུའི་དུས་སུ་རྩོད་སྒྲུབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མཛད། དབྱིག་གཉེན་ལ་རང་མཁས་ཀྱི་སློབ་མ་བཞི་བྱུང་བའི། ཚད་མ་རང་ལས་མཁས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་སྟེ། དེས་འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་དངོས་སུ་དབུགས་ཕྱུང་ནས་བརྩམས་པ་ཚད་མ་མདོ་དང་། དེའི་དགོངས་འགྲེལ་དུ། ཕྱོགས་གླང་གི་སློབ་མ་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ལས་དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་གསན་ནས། ཚད་མ་སྡེ་བདུན་མཛད་དེ། རྒྱས་པ་རྣམ་འགྲེལ། འབྲིང་རྣམ་ངེས། བསྡུས་པ་རིག་ཐིག་སྟེ་གཙོ་བོ་ལུས་ལྟ་བུའི་ བསྟན་བཅོས་གསུམ་དང་། དེ་ལས་འཕྲོས་པ་བཞི་ནི། རང་དོན་རྗེས་དཔག་ལས་འཕྲོས་པ་གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ་དང་། འབྲེལ་བ་བརྟག་པ། གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་ལས་འཕྲོས་ཏེ། རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ་དང་། རྩོད་པའི་རིགས་པ་སྟེ་ཡན་ལག་གི་བསྟན་བཅོས་བཞིའོ། །གསུམ་པ་བོད་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི། བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་དུས་སུ་སྡེ་བདུན་ཕྱི་མ་འགའ་དང་། དུལ་ལྷའི་འགྲེལ་པ་སོགས་འགྱུར། ཕྱི་དར་ལ་རྨ་དགེ་བློས་མདོ་དང་རྣམ་འགྲེལ་རྣམ་ངེས་འགྲེལ་ཆེན་དང་བཅས་པ་བསྒྱུར་ཅིང་། ཁྱད་པར་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོས་གསར་འགྱུར་དང་འགྱུར་བཅོས་དུ་མ་མཛད་ནས་འཆད་ཉན་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། རྣམ་འགྲེལ་ནི་རྣམ་ངེས་ལ་ལྟོས་ནས་བཤད་རྒྱུན་མ་ནུབ་ཙམ་དུ་གནས་པ་ལས། ཕྱིས་ཆོས་རྗེ་ས་པཎ་གྱིས་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་བསྒྱུར་བཤད་གཏན་ལ་ཕབ། འཕགས་པ་རིན་པོ་ཆེས་གསང་ཕུར་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཚད་རྒྱགས་སྦྱར་བ་སོགས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །རིག་གནས་ལྔ་པ་ནང་རིག་པ་ནི། བརྗོད་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐེག་པ་གསུམ་མམ་དགུ་སྟེ། དེ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་ནི། ཉན་ཐོས། རང་རྒྱལ། བྱང་སེམས་ཐེག་པ་གསུམ་མམ། ཡང་ན། དགོངས་འདུས་ལས། དོན་དམ་ངེས་པའི་ཐེག་པ་ནི། །གསུམ་དུ་ངེས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། །ཀུན་འབྱུང་འདྲེན་དང་དཀའ་ཐུབ་རིག །དབང་བསྒྱུར་ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །ཞེས་གསུངས། ཐེག་པ་དགུ་ནི། གསུམ་པོ་དེ་རེ་རེ་ལའང་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་སྟེ། ཉན་རང་བྱང་སེམས་གསུམ་ལ་མཚན་ཉིད་སྡེ་གསུམ་མམ་ཀུན་འབྱུང་འདྲེན་པའི་ཐེག་པ་དང་། ཀྲྀ་ཡ། ཨུ་པ་ཡ། ཡོ་ག་གསུམ་ལ་དཀའ་ཐུབ་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་ཕྱི་རྒྱུད་གསུམ་དང་། མ་ཧཱ་ཡོ་ག །ཨ་ནུ་ཡོ་ག །ཨ་ཏི་ཡོ་ག་གསུམ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་ནང་རྒྱུད་གསུམ་མོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཞི་ཆོས་ཉིད་རིས་མེད་ལ། སོ་སོའི་དབང་པོས་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་ནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་
Chinese
因为它是对于自己的所量不错误的量具。例如，就像升斗和秤一样。所量有三种：现前、隐蔽、极隐蔽。它们的量具是：所量现前的量具有四种：根、意、自证、瑜伽现量。隐蔽的所量之量具和成立方式是：以事物力量的推论之三种理据，如《十法经》中说：“从烟得知火，从水鸟得知水，具慧菩萨的种姓，从相得知。”如是，是果的理据。在《释量论》中说：“稍微具有生之相，凡是彼一切皆具灭之法。”像这样，是自性的理据。“正量不入者，于无不入有果者，观待理据之差别，有些是智慧之果。”像这样，是不见的理据。所量极隐蔽的理据是：因为现量和以事物力量的理据二者都不能成立，所以必须依靠清净的三种观察之圣教才能证悟。正量理学如何产生的历史有三种，第一种是佛陀所说的方式：比丘们！眼的识知以蓝色知，但不是认为是蓝色啊！以“以蓝色知”为止，显示了不错误的智慧。以“认为是蓝色啊！不是”显示了离分别，因此清楚地宣说了现量的体性。又说：比丘们！识知色法有两种，即依靠眼和意。以“眼”显示了根现量，以“依靠意”显示了意现量。心无有心，心的自性是光明。以此显示了自证现量。诸法中，法的眼睛无有尘垢且远离污垢，完全清净。以此显示了瑜伽现量。像这样，四种现量和作为一切推论之所依的三种理据，都如前所说，是从经中所说的方式。第二种是智者解释的方式：从导师开始传承，阿罗汉法护，他之后是班智达梅瓦玛，他之后是智者自在。
English
Because it is a measure that does not err with respect to its object to be measured. For example, like a bre measure and a srang measure. There are three types of objects to be measured: manifest, hidden, and extremely hidden. Their measures are: the measure of the manifest object to be measured has four types: sense, mind, self-awareness, and yogic direct perception. The measure and proof of the hidden object to be measured are: the three reasons of inference by the power of things, as it is said in the Sutra of Ten Dharmas: "From smoke, one knows fire, from water birds, one knows water, the lineage of the wise Bodhisattva, one knows from the signs." Thus, it is the reason of the effect. In the Commentary on Valid Cognition, it says: "Slightly possessing the characteristic of arising, whatever that is, all possess the dharma of cessation." Like this, it is the reason of nature. "Those who do not enter into valid cognition, do not enter into non-existence, possessing results, depending on the difference of reasons, some are the result of wisdom." Like this, they are the reasons of non-apprehension. The reason of the extremely hidden object to be measured is: because neither direct perception nor the reason of the power of things can establish it, one must rely on the scriptures of the three pure examinations to realize it. There are three histories of how the science of valid cognition arose, the first is the way the Buddha spoke: Monks! The consciousness of the eye knows blue, but it is not thinking it is blue! Up to "knows blue" shows the non-erroneous wisdom. By saying "thinking it is blue! it is not" shows the freedom from conceptuality, thus clearly explaining the nature of direct perception. Again, he said: Monks! There are two types of knowing form, namely relying on the eye and the mind. By "eye" he showed sense direct perception, and by "relying on the mind" he showed mental direct perception. Mind does not have mind, the nature of mind is luminosity. By this he showed self-awareness direct perception. In all dharmas, the eye of dharma is without dust and free from defilement, completely pure. By this he showed yogic direct perception. Like this, all four direct perceptions and the three reasons that are the basis of all inferences are as previously explained, from the way they are spoken in the sutras. The second is the way the scholars explained it: From the Teacher, the lineage is: Arhat Dharmaraksha, after him is Pandit Mewama, after him is the Wise One.
Chinese
也对世亲说了。他年轻时也写了以辩论闻名的量论著作。世亲有四位精通的弟子，其中比量论本身更精通的是陈那。他著有由文殊菩萨亲自加持而写的《量经》，以及对该经的注释。陈那的弟子自在军从法称那里听取了教诲，创作了量论七论，即广释《释量论》，中释《定量论》，略释《理滴论》这三部如身体般的主要论著，以及由此衍生的四部论著，即从自利比量中衍生的《因滴论》和《关系考察》，以及从利他比量中衍生的《他相续成》和《辩论理则》这四部支分论著。第三，关于在西藏的翻译情况：在前弘期翻译了一些量论七论的后几部，以及调伏天女的注释等。后弘期，热译师翻译了经和《释量论》、《定量论》以及大疏等。特别是，俄大译师进行了多次新译和修订，并通过讲授和研习确定下来。《释量论》相对于《定量论》而言，其讲授传承几乎消失殆尽，后来法王萨迦班智达大力弘扬，从而确定了翻译和讲授。圣者仁波切在桑浦寺校对了《释量论》的篇幅等，使其变得非常广博。第五，声明学，从所诠释的角度来说，有三乘或九乘。其中三乘是：声闻乘、缘觉乘、菩萨乘这三乘，或者，在《意集经》中说：“了义决定的乘，决定宣说了三种，生起引导和苦行智，自在方便之乘。”九乘是：将这三乘各自再分为三类，即声闻、缘觉、菩萨这三乘分为事续部三类或生起引导之乘，事部（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) ཀྲྀ་ཡ། ，梵文天城体，kṛya，梵文罗马拟音，克里亚，事业），行部（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) ཨུ་པ་ཡ། ，梵文天城体，upāya，梵文罗马拟音，乌巴亚，方便），瑜伽部这三类称为苦行智乘，即外三续，以及摩诃瑜伽（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) མ་ཧཱ་ཡོ་ག ，梵文天城体，mahāyoga，梵文罗马拟音，玛哈瑜伽，大瑜伽），阿努瑜伽（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) ཨ་ནུ་ཡོ་ག ，梵文天城体，anuyoga，梵文罗马拟音，阿努瑜伽，随瑜伽），阿底瑜伽这三类称为自在方便之乘，即内三续。所有这些都是基于基法性无偏颇，并根据各自根器的领悟方式的见解，进行闻思修的智慧。
English
He also spoke to Vasubandhu. In his youth, he also composed treatises on logic that were famous for debate. Vasubandhu had four highly skilled disciples, among whom Dignāga was more skilled in logic itself. He composed the Compendium on Valid Cognition, which was directly inspired by Mañjuśrī, and its commentary. From Dignāga's disciple Īśvarasena, Dharmakīrti heard the teachings and composed the Seven Treatises on Valid Cognition: the extensive Commentary on Valid Cognition (Pramāṇavārttika), the intermediate Ascertainment of Valid Cognition (Pramāṇaviniścaya), and the concise Drop of Reasoning (Nyāyabindu), which are the three main treatises like the body, and the four treatises derived from them: the Drop of Reasons (Hetubindu) and Examination of Relations (Sambandhaparīkṣā) derived from inference for oneself, and the Establishment of Other Continuums (Saṃtānāntarasiddhi) and Reasoning for Debate (Vādanyāya) derived from inference for others, which are the four branch treatises. Third, regarding the translation into Tibet: During the early dissemination of the teachings, some of the later parts of the Seven Treatises and the commentary by Dulha were translated. During the later dissemination, Rma Dge Blo translated the Compendium, the Commentary on Valid Cognition, the Ascertainment of Valid Cognition, along with the great commentary. In particular, Ngok Lotsāwa Chenpo made many new translations and revisions, and established them through teaching and study. The transmission of the Commentary on Valid Cognition, in relation to the Ascertainment of Valid Cognition, remained only to the extent that the lineage of explanation did not disappear. Later, Chöje Sakya Paṇḍita greatly promoted it and established the translation and explanation. The fact that the Holy One Rinpoché collated the extent of the Commentary on Valid Cognition at Sangpu Monastery and so on, caused it to become extremely extensive. Fifth, the science of inner knowledge: From the perspective of what is to be expressed, there are three or nine vehicles. Among these, the three vehicles are: the three vehicles of the Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas, or, according to the Gongdü: "The definitive vehicle of ultimate meaning, is taught as definitely threefold: the arising guide and ascetic knowledge, the vehicle of empowering means." The nine vehicles are: each of these three is further divided into three, that is, the three vehicles of Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas are divided into the three categories of the characteristic division or the vehicle of arising guidance, the Kriya (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) ཀྲྀ་ཡ། ，梵文天城体，kṛya，梵文罗马拟音，kṛya，Action), the Upaya (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) ཨུ་པ་ཡ། ，梵文天城体，upāya，梵文罗马拟音，upāya，Method), and the Yoga, which are called the vehicle of ascetic knowledge, that is, the outer three tantras, and the Mahāyoga (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) མ་ཧཱ་ཡོ་ག ，梵文天城体，mahāyoga，梵文罗马拟音，mahāyoga，Great Yoga), the Anuyoga (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) ཨ་ནུ་ཡོ་ག ，梵文天城体，anuyoga，梵文罗马拟音，anuyoga，Subsequent Yoga), and the Atiyoga, which are called the vehicle of empowering means, that is, the inner three tantras. All of these are based on the impartial nature of the ground, and the wisdom of hearing, thinking, and meditating is focused on the view of how each individual's faculties realize it.