Tibetan
སྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། ཡོན་ཏན་གཞི་རྟེན་སོ་ཐར་གང་ནུས་སྟེང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན། །སྨིན་བྱེད་དབང་ཐོབ་སྡོམ་གསུམ་མིག་ལྟར་བསྲུང་། །གདན་གསུམ་ལྷ་རུ་ཤེས་པའི་བསྐྱེད་རིམ་དང་། །མཚན་བཅས་མཚན་མ་མེད་པའི་རྫོགས་རིམ་བསྒོམ། །ཉེ་རྒྱུའི་སྤྱོད་པས་རིམ་བཞིན་མཚམས་སྦྱར་ན། །འདིའམ་འཆི་ཁ་དང་ནི་བར་དོ་རུ། །རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་དུ་རྫོགས་འཚང་རྒྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན་དུ་འདུ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། སྤང་བ་བཞིའམ་མདུན་ལྡན་གྱི་སོ་སོ་ཐར་པ་རིགས་བརྒྱད་གང་ནས་བླངས་ལ་ལུས་ངག་གི་ཉེས་སྤྱོད་ལས་ལྡོག་པར་བྱ། དེའི་སྟེང་དུ་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག་ཀྱང་། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་སྤྱད་པ་རྣམས་ལ་བཅོས་མིན་གྱི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། གཞན་དོན་དུ་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ལ་བསླབ་པར་བྱ། དེ་ལྟར་སོ་བྱང་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྦྱངས་རྗེས་རྒྱུ་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིར་ཞུགས་ནས་སྐུ་བཞིའི་རྟེན་འབྲེལ་བསྒྲིག་ཕྱིར་དབང་བཞི་བསྐུར་བས་སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་དུ་བྱས་ཏེ། སྡོམ་པ་རང་རང་གི་བསླབ་བྱ་རྣམས་དགག་དགོས་ཀྱི་གནད་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་མིག་གི་འབྲས་བུ་ལྟར་གཅེས་སྤྲས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱ་ཞིང་། སྨིན་ཟིན་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་རིམ་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡང་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཀ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་གཤེགས་མ། སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ། ཁྲོ་བོ་དང་ཁྲོ་མོ་སྟེ་གདན་གསུམ་ཚང་བར་ཤེས་པས་སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་ངོ་འཕྲོད་པའི་སྒོ་ནས་མ་དག་པའི་སྣང་བ་དབྱིངས་སུ་སྦྱོང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་བསྐྱེད་རིམ་དང་། རྫོགས་རིམ་མཚན་བཅས་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་ཐབས་དང་། དེ་དག་གི་རྒྱས་གདབ་ཏུ་གྱུར་པ་མཚན་མེད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་རྣམས་ལེགས་པར་བསྒོམ་ཞིང་། ཉེ་རྒྱུའི་སྤྱོད་པ་སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་གསུམ་སྤྱད་པས་དབང་པོ་རབ་ཚེ་འདིར་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་འགྲུབ
Chinese
以总摄的方式来结尾：功德之基是尽力守护的别解脱戒，菩提心是密咒的支分。获得成熟之灌顶后，如眼般守护三种律仪。将三座坛城了知为本尊的生起次第，以及有相和无相的圆满次第禅修。以近取之行次第串联，如此或临终以及中阴时，在自性法身刹土中圆满成佛。如是，诸佛之语的所有要义都包含在三律仪的修持中。如此，以声闻和共同道对轮回生起厌离和出离心来策励，从所断四法或具足四法的别解脱八种戒律中随一受持，并从身语的恶行中返回。在此之上，对于遍布虚空的无量有情，虽然从本初即已清净，却因未能了悟而处于痛苦之因和果中者，以无伪的慈爱和悲悯来策励，发起为利他而发愿和行持的菩提心，并修学三种戒律。如是，以别解脱戒和菩提心二者调伏自相续后，进入因坛城和依坛城四种坛城，为了建立四身之缘起，通过授予四种灌顶而成为具足三种律仪者，从了知各自律仪的遮止和应作之关键入手，如眼珠般珍爱守护。为了成熟和解脱，进入二种次第道，即在作为所依的四种坛城中，了知如来和佛母，菩萨和菩萨母，忿怒尊和忿怒母，三座圆满，从了知所净和能净入手，将不净的显现净化于法界中的坛城之轮，修持生起次第，以及圆满次第，有相自加持的次第，对气脉明点要害进行击打之方便，以及作为彼等印持的无相自生之智慧心性认知为光明，善好地修持那唯一真如的圆满次第。通过修持近取之行，有戏论、无戏论、极无戏论三种，若根器殊胜者，则此生即可成就双运之身。
English
In conclusion, summarizing the teachings: The foundation of qualities is the Pratimoksha vow, kept to the best of one's ability. Bodhicitta is a branch of mantra. Having received the ripening empowerments, protect the three vows like your eyes. Meditate on the generation stage, understanding the three seats as deities, and the completion stage with and without signs. By gradually connecting through the practices of close conduct, in this life, at the time of death, or in the bardo, may you perfectly attain enlightenment in the realm of the Svabhavikakaya. Thus, all the meanings of the Buddha's teachings are included in the practice of the three vows. In this way, inspired by renunciation and the determination to be free from samsara, which are common to the Shravakas, take whichever of the eight types of Pratimoksha vows, which involve abandoning the four or possessing the four, and turn away from the misdeeds of body and speech. On top of that, for all sentient beings pervading the sky, although primordially pure, yet because they do not realize this, they engage in the causes and results of suffering, be inspired by unfeigned love and compassion. Generate the supreme Bodhicitta, which is the nature of aspiration and engagement for the sake of others, and train in the three trainings. Having thus tamed the mind-stream with both Pratimoksha and Bodhicitta, enter the four mandalas of cause and support, and in order to establish the interdependence of the four bodies, having received the four empowerments, become one who possesses the three vows. Protect each of the vows with care, like the apple of your eye, knowing the key points of what is to be abandoned and what is to be done. In order to ripen and liberate, enter the two stages of the path. That is, in each of the four mandalas that serve as the basis, knowing that the Tathagatas and their consorts, the Bodhisattvas and their consorts, the Wrathful deities and their consorts, the three seats are complete, purify impure appearances into the expanse by recognizing what is to be purified and what purifies, and meditate on the wheel of the mandala, the generation stage. And the completion stage, the stage of self-blessing with signs, the means of striking the vital points of the channels, winds, and bindus, and as the seal of those, the self-arisen wisdom of no signs, recognizing the mind-essence as luminosity, meditate well on the completion stage of that very suchness. By practicing the close conduct, the three of with elaboration, without elaboration, and extremely without elaboration, if one's faculties are sharp, one will attain the body of union in this very life.
Tibetan
། འབྲིང་འཆི་ཁའི་འོད་གསལ་ལས་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུར་ལྡང་། ཐ་མ་བར་དོ་ནས་བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་མངོན་པར་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་བགྲོད་དེ་རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རང་རིགས་ཀྱི་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞལ་མཐོང་བ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དང་། དབུགས་དབྱུང་བ་ཐོབ་ནས་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཏེ། དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྒྱུ་འཕྲུལ་མངོན་བྱང་ལས། དག་པ་ས་ཡི་དབང་ཉིད་ཕྱིར། །སྟོན་པ་ལྔ་དང་ཆོས་རབ་ལྔ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡོངས་རྫོགས་པ་ལས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ལྟར་བཤད་ནས་ལེའུའི་སྐབས་བསྡུ་བ་ནི། སྡོམ་གསུམ་སྤྱིར་བཤད་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་ལྔ་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་ལེའུ་ལྔ་ལས། འདིས་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་སྤྱིར་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་འགལ་མེད་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་གྱི་མཐའ་དཔྱད་ནས་བཤད་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་ལེའུ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གཞན་གནོད་སྤོང་དང་གཞན་ཕན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། །སོ་བྱང་རྣམ་གཉིས་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་རྫས་སུ། །གནས་གྱུར་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་ངོ་བོ་གཅིག །གནང་བཀག་འགལ་མེད་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ། །ལེགས་པར་བཀྲལ་བའི་ངག་ཚིག་ལེགས་བཤད་ལས། །ཐོབ་པའི་དགེ་ཚོགས་དབང་ཐོབ་བྱང་སེམས་དང་། །ལྷན་ཅིག་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི། །བདེ་ཆེན་དཔལ་མངའ་བདེ་ལྡན་མགོན་གྱུར་ཅིག། །། གསུམ་པ་བཤད་པ་རྫོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། རྩོམ་པའི་རྒྱུ་བརྩེ་བའི་སྙིང་རྗེ། རྩོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཇི་ལྟར་བརྩམས་པའི་ཚུལ། དེས་ཐོབ་དགེ་བ་བསྔོ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེང་སང་མ་སྦྱངས་མུ་ཅོར་སྨྲ་བ་བརྒྱས། །རང་གི་ཡེ་ཤེས་རྡུལ་ཙམ་མ་རྟོགས་པར། །རང་བཟོའི་ཆོ་གས་རྨོངས་རྣམས་ཚིམ་པའི་དུས། །སྐྱབས་དེ་བསམ་གྱིན་སྙིང་ནས་མཆི་མ་བཀུ། །ཞེས་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ནི་གཤེགས། དེ་དག་གི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ཀྱང་རིམ་གྱིས་ནུབ་པས་སྙིགས་མ་ལས་ཀྱང་སྙིགས་མར་གྱུར་པ་དེང་སང་གི་དུས་བསྟན་པ་ཉམས་སྨད་པར་གྱུར་པ་ལ་ཐུགས་སྐྱོ་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་ལ་སྙིང་རྗེའི་ཀུན་སློང་གཡོས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན། ད་ལྟའི་དུས་འདིར་རང་གིས་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ལ་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་མ་སྦྱངས་ཤིང་། སྒོམ་པ་ཉམས་ལེན་གྱི་སྒོ་ནས་རང་གི་ཡེ
Chinese
中间临终的光明中，显现双运之身。最终在中阴阶段，以真实的加持力，从现喜等自性化身的刹土中，显现金刚不动佛等如来及其眷属，次第如见其面，并获得灌顶、授记成佛、以及安慰，从而在原始法界中圆满成佛，二利究竟圆满。如是亦如《幻化网根本续》所说：为了清净地的自在，五佛与五妙法，五种圆满的智慧，趋入圆满菩提之精华。如是说。 如是说后，总结章节。即：分为总说三戒之次第，此为第五品。也就是说，此论共有五章，此为第五章的解释，阐述了如何在一个人的相续中无矛盾地修持三种戒律。在此说道：断除他害与成办他利的方便，别解脱与菩萨两种戒律，作为密咒誓言的物质，转变处所，各自返回，不混杂，本体一味。允许与禁止无有相违，修持之方式，从善妙解释的言辞善说中，所获得的善聚，愿与获得灌顶的菩萨，以及一同修持佛法的俱生之，大乐吉祥，具乐者成为怙主！ 第三，讲述圆满之事业有四：著书之因是慈悲心，著书之必要理由，如何著书之方式，以及由此所获之善根回向。第一是：如今未经学习却多言妄语之辈众多，自己对智慧丝毫未证悟，以自创的仪式满足愚昧之徒的时代，思及救怙主，从内心流下眼泪。也就是说，往昔的智者成就者们已经逝去，他们的论典也逐渐衰落，变成了比末法时期还要恶劣的时代，因为对教法衰败感到悲伤，所以生起了对所化众生的慈悲心。如何呢？如今这个时代，自己没有通过闻思很好地学习论典，也没有通过禅修实修来证悟自己的智慧
English
In the intermediate luminosity of death, the Sambhogakaya arises. Finally, in the Bardo, through the blessings of truth, from the pure lands of the Nirmanakaya, such as Abhirati, the Tathagatas, such as Vajra Akshobhya, along with their retinues, appear in order, and one sees their faces, receives empowerment, is prophesied to Buddhahood, and receives comfort, thereby becoming fully enlightened in the primordial realm, and the two benefits are completely fulfilled. As it is said in the Magical Net of Manifest Enlightenment: "For the sake of the power of the pure land, the five Buddhas and the five excellent Dharmas, the five complete wisdoms, go to the essence of complete enlightenment." Thus it is said. Having said that, the chapter is summarized. That is, it is divided into the order of generally explaining the three vows, which is the fifth chapter. That is to say, this treatise has five chapters, and this is the commentary on the fifth chapter, which explains how to practice the three vows without contradiction in the mindstream of one person. Here it is said: The means of abandoning harm to others and accomplishing benefit for others, the two vows of Pratimoksha and Bodhisattva, as the substance of the Mantrayana vows, transforming the place, returning to oneself, not mixing, the essence is one. Allowing and prohibiting are not contradictory, the way of practicing, from the well-explained words of good explanation, the accumulation of merit obtained, may the Bodhisattva who has obtained empowerment, and the co-emergent one who practices the Dharma together, the great bliss and glory, the blessed one become the protector! Third, there are four aspects to the completion of the explanation: the cause of writing is loving-kindness, the reason for writing, the way of writing, and the dedication of the merit obtained thereby. The first is: Nowadays, there are many who speak nonsense without having studied, without realizing even a particle of their own wisdom, in an age when the ignorant are satisfied with self-made rituals, thinking of the refuge, tears flow from the heart. That is to say, the wise and accomplished ones of the past have passed away, and their treatises are gradually declining, becoming even worse than the degenerate age, because of sadness over the decline of the teachings, compassion arises for the beings to be tamed. How is it? In this present age, one has not studied the treatises well through hearing and thinking, nor has one realized one's own wisdom through meditation and practice.