Tibetan
ལེའུ་ལྔ་པ་སྡོམ་གསུམ་འགལ་མེད་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ། ༈ ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ་སྟོན་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །དེ་བསྟན་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱིས་འཛིན་བཤེས་གཉེན་ཚོགས། །ཁྱད་པར་བདག་རྒྱུད་སྡོམ་གསུམ་བཀའ་དྲིན་གྱིས། །སྨིན་མཛད་རྩ་བའི་བླ་མར་ཕྱག་བགྱིའོ། །སྦྱང་གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་གནས་ལུགས་ཤེས། །སྦྱང་འབྲས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གོ་འཕང་འདོད། །སྦྱང་བྱའི་དྲི་མ་འདོར་ལས་གཞན་མེད་ན། །སྦྱང་ཐབས་སྡོམ་གསུམ་ལམ་འདིར་ཅིས་མི་འཇུག ། གསུམ་པ་སྡོམ་པ་གསུམ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་འགལ་མེད་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་དཔྱད་པས་དོན་བསྡུ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། བརྗོད་བྱའི་ལུས་ངོས་བཟུང་བའི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་མཐའ་དཔྱད། སྡོམ་གསུམ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟའི་སྡོམ་གསུམ་གང་ཟག་རྒྱུད་གཅིག་ལ། །རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་དགག་དགོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་པས། །གནད་ཀྱིས་མི་འགལ་དུས་སྐབས་གང་གཙོར་སྤྱད། །ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སོ་བྱང་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་རིམ་པར་ནོད་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་ལྡན་ཞེ་ན། དེ་བཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པ་ལ་འདིར་དོན་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་ནས་གསུངས་པས་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་དང་ཡང་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འབབ་སྟེ། བསམ་གཏན་ངལ་གསོ་ལས། ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་རིག་པ་འཛིན། །སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་དག་དང་མ་འགལ་བར། །རང་རྒྱུད་སྡོམ་ཞིང་གཞན་ཕན་ཅི་འགྲུབ་དང་། །ཅི་སྣང་དག་པའི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བར་བྱ། །ཞེས་པའི་དོན་འགྲེལ་བ་ཤིང་རྟ་རྣམ་དག་ཏུ་འཆད་པ་ན། ཇི་སྐད་དུ། འོ་ན་གང་ཞེ་ན། གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་གསུམ་ལྡན་དུ་བསྲུང་བ་ལ། རང་ལྡོག་མ་འདྲེས། དགག་དགོས་ཡོངས་རྫོགས། ངོ་བོ་གནས་འགྱུར། ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན། སྡོམ་པ་གསུམ་གནད་ཀྱིས་མི་འགལ་བ། དུས་སྐབས་ཀྱིས་གཙོ་བོར་གང་འགྱུར་བྱ་བ་དང་དྲུག་གོ །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་དོན་དྲུག་ལས། དང་པོ་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་ནི། དེ་ཡང་བླང་ཡུལ་བསམ་པ་ཆོ་ག་རྣམས། །སོ་སོར་ངེས་ཕྱིར་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་རང་གང་ལས་བླང་བའི་ཡུལ། གང་གིས་ལེན་པའི་བསམ་པ། ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཆོ་ག་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས། ཇི་སྲིད་བླང་བའི་དུས་ཀྱང་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་གནས་གྱུ
Chinese
第五章 总结三律仪无违之义 ༈ 顶礼三宝！ 圆满正等觉，是清净妙道的导师； 持彼教法，以讲修而住的善知识众； 尤其以三律仪加持，成熟我相续的根本上师，我顶礼您！ 若知清净之基，如来藏之实相； 若欲清净之果，圆满佛陀之果位； 若除清净之垢，此外别无他法； 那为何不入，此清净之法，三律仪道？ 第三，以三种律仪在一个人相续中无违地修持之方式进行辨析，从而总结要义，这有三个方面：从确定所说之体的角度作简要提示；从支分广说的角度作辨析；从总结三种律仪修持方式的角度作结尾。第一方面是： 如是三律仪于一人相续， 自性不混，遮止所需，究竟圆满。 本体转变，功德增上， 要点不违，时机何者为主而行。 这是说，如是别解脱戒、菩萨戒、密咒戒这三种律仪，依次受持的修行者相续中如何具足呢？为了确定这一点，这里归纳为六个要点进行阐述，与全知法王无垢光尊者的观点一致。在《禅定休息》中说： 声闻菩提心与持明者， 三律仪等不相违背， 自相续调伏，他利何能成， 一切显现，转为清净道。 对于此义，在《解说妙道车》中解释说： “那么，什么是呢？”对于一个人相续中具足三种律仪并守护，有自性不混、遮止所需、究竟圆满、本体转变、功德增上、三种律仪要点不违背、以及时机以何者为主而行这六点。 第二方面，在六个要点中，第一个自性不混是： 彼之所受之境、发心、仪轨等， 各自确定，故自性不混。 这是说，这三种律仪，自己从何处受的所缘境，以何种心态受的意乐，如何受的仪轨各不相同，乃至受持的时间也各自确定，因此，本体转
English
Chapter Five: Summarizing the Meaning of the Inseparability of the Three Vows ༈ Homage to the Three Jewels! The perfectly enlightened Buddha, who shows the pure and excellent path; The community of spiritual friends who uphold that teaching through explanation and practice; Especially to the root guru who ripens my mind-stream through the kindness of the three vows, I prostrate! If one knows the nature of the sugata-garbha, the basis for purification; If one desires the result of purification, the state of perfect Buddhahood; If there is nothing other than abandoning the stains to be purified; Then why not enter this path of purification, the path of the three vows? Third, analyzing how to practice the three vows without contradiction in the mind-stream of a single individual, thereby summarizing the meaning, has three aspects: briefly introducing from the perspective of grasping the body of the subject matter; analyzing in detail from the perspective of elaborating on the limbs; and concluding from the perspective of summarizing and presenting how to practice the three vows. The first is: Such three vows in the mind-stream of one individual, Self-nature unmixed, negation necessary, completely perfect. Essence transforms, qualities increase, Key points not contradictory, which to primarily apply in which situation. This means, how are these three vows of individual liberation, bodhisattva, and mantra, successively received, present in the mind-stream of a practitioner? To establish this, here it is explained by summarizing into six points, which aligns with the view of the omniscient Dharma King, Drimé Özer (Vimalamitra). In Samten Ngalso (Resting the Mind in Meditation), it says: Śrāvakas, Bodhicitta, and Vidyādharas, Without contradicting these three vows, Taming one's own mind-stream, whatever benefit for others is accomplished, And transforming whatever appears into the path of purity. Explaining the meaning of this in the commentary Shingta Namdak (The Pure Chariot), it says: "So, what is it?" For maintaining the three vows completely in the mind-stream of one individual, there are six points: self-nature unmixed, negation necessary, completely perfect, essence transforms, qualities increase, the key points of the three vows are not contradictory, and which to primarily apply in which situation. Second, among the six points, the first, self-nature unmixed, is: Their objects of taking, intention, rituals, etc., Each determined separately, therefore self-nature is unmixed. This means that these three vows, the object from which one takes them, the intention with which one takes them, and the rituals by which one takes them are all different. Even the time for which one takes them is determined separately. Therefore, the essence transforms.
Tibetan
ར་ཀྱང་ལྡོག་པ་ལ་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པས་རང་རང་གི་ལྡོག་ཆ་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་དེ། ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པར་སོ་སོར་གནས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སོ་ཐར་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དང་། བྱང་སྡོམ་ནི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཁས་བླངས་ཀྱི། སྔགས་སྡོམ་ཐོབ་དུས་དེ་དང་དེ་ཉམས་རྐྱེན་དང་གཏོང་རྒྱུར་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་པས་ཆོ་ག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་བླངས་པའི་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་རམ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ཉིད་སླར་སེམས་བསྐྱེད་བླངས་པས་དེར་གནས་གྱུར་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་གང་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ལ་ཀུན་སློང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ལྡོག་པ་དང་། སྡོམ་པའི་ལྡོག་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། སྔ་མ་ཚེ་འཕོས་པའི་དུས་སུ་མི་གཏོང་སྟེ། དེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་གཏོང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་སྡོམ་པ་ཁས་བླངས་པའི་དུས་ཀྱི་ལྡོག་ཆ་ནི་ཚེ་འཕོས་པའི་དབང་གིས་གཏོང་སྟེ། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་དེ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་མཐའ་ཅན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་རབ་དབྱེ་ལས། ཐེག་ཆེན་སོ་སོ་མཐར་ཡིན་ཡང་། །དགེ་སློང་ལ་སོགས་སྡོམ་པ་ཡི། །ལྡོག་པ་ཤི་བའི་ཚེ་ན་གཏོང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལྡོག་པ་དང་། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཤི་ཡང་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་དགག་དགོས་ཡོངས་རྫོགས་ནི། དགག་བྱ་ཉོན་མོངས་དགོས་པ་མི་འཆིང་བར། །རང་རང་ལམ་གྱི་ངོས་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །སྤོང་བསྒྱུར་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སོ་སོ་ཡང་། །ཉོན་མོངས་རང་མཚན་སྤོང་བར་མཁས་རྣམས་མཐུན། །ཞེས་པ་སྟེ། སྡོམ་པ་གསུམ་ཀས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་སྡོམ་པར་གཅིག་སྟེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཆོས་གང་ཞིག་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི། ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་པ་འདི་ནི་ཆོས་མ་ཡིན། འདུལ་བ་མ་ཡིན། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག །ཆོས་གང་ཞིག་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བ་འདི་ཆོས་ཡིན། འདུལ་བ་ཡིན་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག །ཅེས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་མི་ཚངས་སྤྱོད་ལྟ་བུ་ཉན་ཐོས་པས་སྤྱོད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་མི་སྤྱོད་པ་དང་། སྡོམ་པ་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པས་སྤྱད་པ་གཉིས་དགག་བྱ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་པ་དང་། དགོས་པ་
Chinese
而且，由于相违品不可能有共同的基础，所以各自的相违品不会混淆，因为它们在获得后不会消失，而是各自存在。这也是因为，别解脱戒是直到生命结束，菩萨戒是直到证得菩提心为止才受持的。而密咒戒在获得时，并没有说有什么失毁的因缘和舍弃的条件。例如，以发菩提心为意乐，按照声闻乘的仪轨所受持的大乘别解脱戒，或者声闻乘的比丘戒本身，再次发起菩提心后，转变为安住于此的相续中的别解脱戒，无论是哪一种，它都有发菩提心的意乐的相违品和戒律的相违品两种。前者在死亡时不会舍弃，因为它不是菩萨戒的舍弃因缘。后者，即受戒时的相违品，会因死亡而舍弃，因为比丘戒是具有寿命期限的戒律。正如《辨别论》中所说：“大乘各别解脱，纵然直至终结，比丘等之律仪，相违于死亡时舍，菩提心之相违品，及其果报死亦生。” 第二，所断与所需全部：所断烦恼所需不束缚，各自道之面上完全具，断除转变道用各别异，烦恼自相断除智者同。意思是说，三种律仪都是断除自身相续中的不善，这一点是一致的。《律藏》中说：“任何法，直接或间接地成为贪欲的因缘，而不能脱离贪欲，这并非是法，并非是律，并非是导师的教法，应当了知。任何法，直接或间接地成为脱离贪欲的因缘，而不会成为贪欲的因缘，这是法，是律，是导师的教法，应当了知。”对于嗔恨等也广说了。例如，对于不净行，声闻乘虽然有能力行持却不行持，以及通过上面两种律仪的方法来行持，这两种都是断除所断烦恼，以及所需
English
Moreover, since contradictory entities cannot have a common basis, their respective contradictory aspects do not mix, because they remain separate without being lost after being obtained. This is also because the Pratimoksha vows are taken until the end of life, and the Bodhisattva vows are taken until the essence of enlightenment. However, when the mantra vows are obtained, there is no mention of conditions for their deterioration or abandonment. For example, the Mahayana Pratimoksha vows taken with the intention of generating Bodhicitta according to the Shravaka tradition, or the Shravaka Bhikshu vows themselves, which are transformed into the Pratimoksha vows in the continuum that abides therein after generating Bodhicitta again, whichever it may be, it has two contradictory aspects: the intention of Bodhicitta and the vows. The former is not abandoned at the time of death, because it is not a cause for abandoning the Bodhisattva vows. The latter, the contradictory aspect at the time of taking the vows, is abandoned due to death, because the Bhikshu vows are vows with a lifetime limit. As it is said in the Differentiation Treatise: "Although the Mahayana Pratimoksha is until the end, the vows of Bhikshus, etc., are abandoned at the time of death. The contradictory aspect of Bodhicitta, and its result, arise even after death." Second, the entirety of what needs to be abandoned and what is needed: What needs to be abandoned, the afflictions, what is needed does not bind, completely possessing the face of each path. Transforming abandonment into the path, each is different, but the wise agree on abandoning the self-nature of afflictions. This means that all three vows are the same in abandoning non-virtue in one's own continuum. In the Vinaya Sutra, it is said: "Any Dharma that directly or indirectly becomes the cause of attachment, and does not become free from attachment, this is not Dharma, not Vinaya, not the Teacher's teaching, it should be known. Any Dharma that directly or indirectly becomes the cause of being free from attachment, and does not become the cause of attachment, this is Dharma, Vinaya, the Teacher's teaching, it should be known." It is also extensively explained regarding hatred and so on. For example, with regard to impure conduct, the Shravakas do not engage in it even though they have the ability to do so, and engaging in it through the methods of the two higher vows, both of these are abandoning the afflictions to be abandoned, and what is needed.