Tibetan
། གཉིས་པ་ནི། འཇམ་དབྱངས་བཀའ་བསྡུས་ཀླུ་སྒྲུབ་སོགས་ཀྱིས་བཀྲལ། །ཞི་བ་ལྷས་སྤེལ་ཟབ་མོ་ལྟ་བའི་ལུགས། །བྱམས་པས་བཀའ་བསྡུས་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་བཀྲལ། །ཇོ་བོ་རྗེས་སྤེལ་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པའི་སྲོལ། །པདྨའི་རིང་ལུགས་ནཱ་གརྫུ་ན་མཐུན། །ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱིར་བཀའ་བསྡུ་ལ་ཐུན་མོང་བ་ནི་བཀའ་བསྡུ་རིམ་པ་གསུམ་སྔར་བཤད་ལྟར་ཡིན་ལ། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལྟར་ན། རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བའི་སྡུད་པ་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། འཇམ་དཔལ་དང་། གསང་བའི་བདག་པོ་དང་། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ལྷོ་ཕྱོགས་བི་མ་སཾ་བྷ་བའི་རི་ལ་རྒྱལ་སྲས་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་འདུས་ཏེ། བྱམས་པ་འཇམ་དབྱངས་གསང་བདག་གསུམ་གྱིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་བསྡུས་པར་བཤད་དོ། །འདིར་ཁྱད་པར་བ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་སྲོལ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་ལས། ཟབ་མོ་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་རྣམས་རྗེ་བཙུན་འཇམ་དབྱངས་དང་། རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པ་མགོན་པོས་བཀའ་བསྡུས་ཏེ། དེ་དང་དེས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སློབ་དཔོན་ནི་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་གཉིས་ཡིན་ཞིང་། དེ་གཉིས་ཀའང་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་འཆད་པ་ལ་འཁྲུལ་མེད་ཉིད་དུ་རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དཔལ་ལྡན་ཞེས་གྲགས་པ། །དེ་མིང་ཀླུ་ཞེས་བོད་པ་སྟེ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་འཇིག་བྱེད། །ང་ཡི་ཐེག་པ་འཇིག་རྟེན་ཏུ། །བླ་མེད་ཐེག་པ་རབ་བསྒྲུབས་ནས། །ཞེས་དང་། ཐོགས་མེད་ཅེས་བྱའི་དགེ་སློང་ནི། །བསྟན་བཅོས་དེ་ཡི་དོན་ལ་མཁས། །མདོ་སྡེ་དྲང་དོན་ངེས་པའི་དོན། །རྣམ་པ་མང་པོ་རབ་ཏུ་འབྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གང་དག་བྱམས་མགོན་གྱིས་གཞན་སྟོང་གི་སྲོལ་ཕྱེ་བ་བཞིན་དུ་འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་རང་སྟོང་སྲོལ་འབྱེད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མཛད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེས་རང་སྟོང་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་མི་སྣང་ཞིང་། འཇམ་དཔལ་ཞལ་ལུང་དང་ལྟ་འདོད་མདོར་བསྟན་ལས་ནི་གཞན་སྟོང་གི་ཚུལ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་པ་པོ་ནི། བྱམས་མགོན་དང་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་གཉིས་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་མཛད་པ་པོ་གཞན་དག་འདི་གཉིས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་བ
Chinese
第二是，文殊结集，龙树等作疏解，寂天弘扬，深观之宗风。弥勒结集，无著兄弟作疏解，觉沃杰弘扬，广行之传统。莲花之宗风，与龙树相合。如是。总的来说，关于结集，共同之处如前所说，是三次结集的次第。就大乘不共之处来说，《正理火》中说：“大乘是佛所说，因为根本结集者是普贤、文殊、秘密主和弥勒等所结集。”如是，如国王之都的南方毗摩三婆婆山上，聚集了十万王子，据说弥勒、文殊、金刚手三者结集了三藏。此处，就两大车轨的差别来说，从大乘的经藏中，深观方面由至尊文殊，广行方面由弥勒怙主结集。而他们各自摄受的大乘论师是怙主龙树和圣无著二位。他们二者都是被佛陀授记为在阐释大中观究竟义方面不会有错谬的，如云：“名为吉祥之比丘，其名号为龙，破有与无之边，于我之教在世间，善说无上之教法。”以及“名为无著之比丘，精通彼论之义，经部了义与不了义，善加分别诸多相。”如是说。有些人说，如同弥勒怙主开创了他空宗风一样，文殊也造了开创自空宗风的论典，这种说法是不合理的。因为没有见到他造的阐释自空的论典，而且从《文殊面授》和《见解略义》中，他空的观点是很明显的。因此，开创车轨者是弥勒怙主和龙树论师二位，因为其他的释论作者都是依靠这两位的论典而入门的。其中，龙树足开启了
English
Secondly, Manjushri compiled the teachings, which were explained by Nagarjuna and others. Shantideva propagated the profound view tradition. Maitreya compiled the teachings, which were explained by the Asanga brothers. Atisha propagated the vast conduct tradition. The Padma tradition is in accordance with Nagarjuna. Thus it is. Generally speaking, regarding the compilation, the common aspect is as previously stated, the order of the three compilations. As for the uncommon aspect of the Mahayana, the Torgey Barwa states: "The Mahayana was spoken by the Buddha, because the root compilers were Samantabhadra, Manjushri, Vajrapani, and Maitreya, etc." Thus, it is said that on the Vimalasambava mountain south of the King's City, ten hundred thousand princes gathered, and Maitreya, Manjushri, and Vajrapani compiled the three pitakas. Here, considering the difference between the two great chariots, from the Mahayana sutras, the profound view aspect was compiled by the venerable Manjushri, and the vast conduct aspect was compiled by the regent Maitreya. And the Mahayana teachers who were embraced by them were the protector Nagarjuna and the noble Asanga. Both of them were prophesied by the Buddha to be unerring in explaining the ultimate meaning of the great Madhyamaka, as it is said: "A monk known as Palden, his name will be called Naga, he will destroy the sides of existence and non-existence, in my teachings in the world, he will well establish the unsurpassed teachings." And "A monk named Asanga, is skilled in the meaning of that treatise, he will well distinguish the definitive and interpretable meanings of the sutras in many ways." Thus it is said. Some say that just as Maitreya propagated the zhentong tradition, Manjushri also composed treatises that initiated the rangtong tradition, but this is unreasonable. Because there is no evidence that he composed treatises explaining rangtong, and from the Manjushri Oral Transmission and the Concise Meaning of Views, the zhentong view is clear. Therefore, the founders of the chariot are Maitreya and the teacher Nagarjuna, because other commentators enter by relying on the treatises of these two. Among them, Nagarjuna opened the wheel of
Tibetan
ར་པའི་དགོངས་འགྲེལ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་དབུ་མ་རིགས་ཚོགས་དང་། འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་དགོངས་འགྲེལ་གཞན་སྟོང་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་བསྟོད་ཚོགས་སོགས་ཀྱིས་བཀའི་དགོངས་པ་ལེགས་པར་བཀྲལ་ཞིང་། དེ་དང་དེའི་སྲོལ་འཛིན་རིམ་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ཐལ་རང་གི་སློབ་དཔོན་རྣམས་དང་། འཇིགས་མེད་ཆོས་སྐྱོང་ཞབས་ཡིན་ལ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཕྱག་བཞེས་ནི་ཞི་བ་ལྷ་དང་ཛེ་ཏཱ་རི་སོགས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་ལོ། །ཡང་སྲོལ་འབྱེད་གཉིས་པ་ནི། རྒྱལ་ཚབ་མི་ཕམ་མགོན་གྱིས་གཞན་སྟོང་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་བསྟན་བཅོས་བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔ་མཛད་དེ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ལ་བསྟན་པ། སྐུ་མཆེད་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཀྲལ་བའི་སྲོལ་དེ་ཉིད་ཕྱོགས་གླང་ཆོས་གྲགས་དང་ཙནྡྲ་གོ་མི་ལ་སོགས་པས་བཟུང་ཞིང་། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཕྱག་བཞེས་དེ་བོད་ཡུལ་འདིར་ཇོ་བོ་ཨ་ཏི་ཤས་སྤེལ་བར་མཛད་དོ། །རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བའི་ཞབས་ཀྱིས་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོགས་མེད་རྣམ་གཉིས་གྲུབ་མཐའ་གཅིག་པར་བཀྲལ་ཏེ། དེས་མཛད་པའི་དབུ་མ་རྒྱན་ལས། བྱམས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གསུངས་ཤིང་། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱང་ནི་བཞེད་པ་ཡི། །ཚད་མ་ལུང་དང་ལྡན་གྱུར་པའི། །བདེན་པ་གཉིས་པོ་འདིར་བཤད་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་ཞིང་། ཞི་བ་འཚོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་འདི་དང་དགོངས་པ་ཕྱོགས་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལུགས་སྲོལ་གཉིས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ། མཁས་མཆོག་སྔ་མ་རྣམས་དབུ་སེམས་ཀྱི་ལུགས་སོ་སོར་བཞེད་ཅིང་། དེ་གཉིས་ལྟ་བ་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་སྣོད་ལ་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་གི་རྣམ་བཞག་སོགས་ཁྱད་པར་དུ་མ་ཡོད་པར་གསུངས་ཏེ། རབ་དབྱེ་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ། །དབུ་མ་སེམས་ཙམ་རྣམ་པ་གཉིས། །དེ་གཉིས་ལྟ་བ་ཐ་དད་པས། །ཆོ་ག་ཡང་ནི་ཐ་དད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་འདིར་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་དབུ་མ་པར་བཤད་ནས། དེའི་ཕྱག་ལེན་བྱང་སར་གསུངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་སུ་འདོད་པ་མི་འགལ་ལམ་སྙམ་ན། དབུ་མ་པའི་གང་ཟག་གིས་གྲུབ་མཐའ་འོག་མའི་ཆོ་གས་གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱག་བཞེས་མཛད་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་གང་ཟག་གིས་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་པའི་ཆོ་གས་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་འབོགས་པ་དང་། གསང་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་ཆོ་གའི་སྒོ་ནས་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ག
Chinese
在拉派的释论中，通过将一切法确定为自空的《中观理聚论》和将最后法轮的释论确定为他空的《赞颂集》等，很好地解释了佛陀的意旨。并且，那些传承各自宗派的，宣说无自性的中观应成派和自续派的论师们，以及无畏护法足（འཇིགས་མེད་ཆོས་སྐྱོང་ཞབས་）是。菩提心的修持，是由寂天（ཞི་བ་ལྷ་，Śāntideva， शांतदेव，寂天）和杰达日（ཛེ་ཏཱ་རི་，Jetāri，जेतारि，胜军）等广泛弘扬的。另外，第二位开创者是，嘉擦弥旁贡（རྒྱལ་ཚབ་མི་ཕམ་མགོན）造了确定他空的论典《慈氏五论》，并传给圣者无著（འཕགས་པ་ཐོགས་མེད）。由昆仲二人很好地解释的那个传统，是由陈那（ཕྱོགས་གླང་，Dignāga，दिङ्नाग，陈那）、法称（ཆོས་གྲགས་，Dharmakīrti，धर्मकीर्ति，法称）和旃陀罗瞿弥（ཙནྡྲ་གོ་མི་，Candragomin，चन्द्रगोमि，月称）等掌握的。菩提心的修持是由阿底峡尊者（ཇོ་བོ་ཨ་ཏི་ཤ）在这片藏地弘扬的。宝生寂静足（རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བའི་ཞབས）将龙树（ཀླུ་སྒྲུབ་，Nāgārjuna，नागार्जुन，龙树）和无著（ཐོགས་མེད་，Asaṅga，असङ्ग，无著）二者解释为宗派相同。由他所造的《中观庄严论》中说：“慈氏无著所宣说，龙树亦是如此许，具足正量与圣教，此说二谛之道理。”并且，寂护（ཞི་བ་འཚོ་，Śāntarakṣita， शान्तरक्षित，寂护）等也似乎与此意趣相合。如此两种传承的菩提心仪轨，之前的智者们各自认为有中观和唯识的规矩。并且，因为二者见解的差别，所以在受戒的法器上，有大小的安立等诸多差别，如《辨别论》中说：“大乘菩提心，中观与唯识，两种之差别，见解有不同，仪轨亦不同。”因为这样说的缘故。如此，在这里将无著昆仲解释为中观派，那么，他们的修持，在《菩萨地论》中所说的菩提心仪轨，认为是唯识宗的规矩，难道没有相违吗？并非如此，中观派的人以较低宗派的仪轨来摄受所化，这样做是没有相违的。为什么呢？因为大乘的人以声闻乘共同的仪轨来授予比丘戒，以及无上瑜伽的瑜伽士以事续和行续的仪轨来摄受他人，这些都是存在的。并且，
English
In the commentary of Ra, the meaning of the Buddha's words is well explained by the collections of Middle Way reasonings that establish all phenomena as self-empty, and the collections of praises that establish the meaning of the final turning of the wheel as other-empty. Furthermore, the teachers of the consequentialist and autonomous schools of Madhyamaka, who uphold those traditions and assert the absence of inherent existence, and Jikme Chokyong Zhap (Fearless Dharma Protector Feet) are [examples]. The practice of generating bodhicitta was widely propagated by Shantideva and Jetari, among others. Moreover, the second founder of the tradition is GyaltsapMipham Gon, who composed the five treatises of Maitreya's Dharma, which establish other-emptiness, and taught them to the noble Asanga. That tradition, which was well explained by the two brothers, was upheld by Dignaga, Dharmakirti, Candragomin, and others. The practice of generating bodhicitta was propagated in this land of Tibet by Jowo Atisha. Rinchen Jungne Zhiwe Zhap explained that Nagarjuna and Asanga both have the same philosophical view. In his Madhyamaka Ornament, he says: "What Maitreya Asanga taught, Nagarjuna also accepted, Endowed with valid cognition and scripture, Here, the two truths will be explained." Furthermore, Shantarakshita and others also seem to have a similar intention. Thus, regarding the bodhicitta rituals of the two traditions, the earlier learned masters considered them to be separate systems of Madhyamaka and Mind-Only. And because of the difference in their views, there are many differences in the vessels for taking vows, such as the classification of large and small. As it is said in the Differentiation: "The bodhicitta of the Great Vehicle, Has two aspects, Madhyamaka and Mind-Only. Because those two have different views, Their rituals are also different." Because it is said so. Thus, if here the brothers Asanga are explained as Madhyamikas, then is it not contradictory to consider their practice, the bodhicitta ritual explained in the Bodhisattva Grounds, as the system of Mind-Only? It is not contradictory for a Madhyamika person to adopt the practice of subduing disciples with the rituals of a lower philosophical system. Why? Because it is possible for a person of the Great Vehicle to bestow the vows of a monk with the rituals common to the Hearers, and for a yogi of Highest Yoga Tantra to subdue others through the rituals of Kriya and Charya. And,