Tibetan
ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཇི་ལྟ་ན་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ལགས། ཞེས་སོགས་དྲིས་པའི་ལན་གྱིས་ནི། མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་བསྟན་ཏོ། །སྐབས་དེར་ཕྱིན་དྲུག་རེ་རེའི་ནང་དུ་གཞན་ལྔ་པོ་ཚང་བར་གསུངས་པ་འཕྲོས་ནས། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ནང་དུ་བསམ་གཏན་ཚང་ཚུལ་དྲིས་པའི་ལན་དུ། བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་དང་། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་པོ་དེ་དག་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་། སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་གནས་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་གོ །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་མཉམ་བཞག་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་དང་རྗེས་ཐོབ་རྟེན་འབྲེལ་ལ་རྟོག་ཚུལ་གཉིས་བསྟན་ཏོ། །འདི་གཉིས་ཀ་མཐོང་ལམ་དུ་མི་རུང་བས་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་དུ་མི་གཏོགས་ཀྱང་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡིན་པས་དེའི་སྡེ་ཚན་དུ་བསྡུས་པའོ། །འོ་ན་འདི་སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་དངོས་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་དུས་སུ་སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་སྦྱོར་བ་ཉེར་བསྡོགས་མི་སྐྱེ་ཞིང་། སྒོམ་སྤང་རྟོག་པའི་:སྙིང་༼གཉེན་༽པོ་ཡང་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་འདིའི་རྗེས་ཐོབ་མཐོང་ལམ་དུ་མི་འཇོག་པ་བདེན་མོད། མཉམ་བཞག་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་དུ་མི་རུང་བ་ཅི་ཞེ་ན། དེའི་ཤེས་བྱེད་ནི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཉེར་ལེན་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་པོ་གང་རུང་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་གྱི་ས་གཞན་དུ་དབང་པོ་འཕོ་བའི་ལོང་མེད་པའོ། །དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་གྱིས་ནི་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་དེ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོད་རྒལ་དེ་གང་ཡིན་དྲིས་པའི་ལན། མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལ་ཆོས་གཞན་མ་སྤེལ་བའི་ཡར་སོང་གཅིག་དང་། བརྒྱད་ལ་འགོག་པ་སྤེལ་བའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཅིག་དང་། དགུ་པ་འདོད་སེམས་སྤེལ་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞིག་སྟེ། གསུམ་གསུངས་པ་ནི་དངོས་གཞིའི་ཐོད་རྒལ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་སྦྱོར་བ་སྡུད་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ནི། འགོག་དང་། ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ལ། འདོད་པར་གཏོགས་པའི། ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྦྱོར་དངོས་གཉིས་ཀྱི་བར་དང་། དངོས་གཞི་གསུམ་སོ་སོའི་བར་དུ་ཡང་འདོད་སེམས་རེ་རེས་བར་དུ་ཆོད་དགོས་པ་ནི་རྩ་བས་མདོའི་དགོངས་པ་བླངས་པ་ཡིན་ལ། འགྲེལ་པས་ནི་མདོའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་བཤད་དོ། །ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་འཇུག་ལ། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ནི་དངོས་གཞི་གསུམ་བསྟན་ལ། དེ་ཡང་རྐང་པ་དང་པོས་དངོས་གཞི་ཆུང་ངུ་དང་། འགོག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲར་འགྲོ། ཞེས་པས་འབྲིང་དང་། གཅིག་དང་གཉིས་གསུམ། སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཆེན་པོ་བསྟན་ཏོ། །འདིས་འབྲིང་པོ་ཁོ་ན་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྐབས་སུ་ནི་བརྒྱད་བརྒལ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དྲུག་ཚན་དྲུག་གི་ནང་ན་ཡོད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་བསམ་གཏན་དེ་ནི་གནས་ཚུལ་ལ་སྒོམ་ལམ་ཁོ་ནར་ངེས་ལ། གཞུང་དུ་བསྟན་ཚུལ་ནི། མཐོང་རྩེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དང་། སྒོམ་ལམ་གྱི་སྦྱོར་དངོས་གཉིས་ཏེ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་དྲུག་ཚན་དྲུག་ཏུ་སྟོན་པའི་མདོ་ལས་འཕྲོས་ནས། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་འདི་དག་གི་མདོ་དང་རྒྱས་པར་བསྟན་ན་དེ་ལ་བྱང་ཆེན་འཚང་རྒྱ་བར་འཚལ་བས། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་འདི་དག་གིས་མདོ་དང་རྒྱས་པ་ཀུན་ཆུབ་པར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་གོམས་པར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་ཡིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་མི་རྒྱུ་བ་དེ་ལྟར་བགྱིའོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ནི། སྒོམ་ སྤང་དུ་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་བཞི་བཤད་དོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུས་ལྗང་བུ་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་རྩ་བ་དང་ཡལ་ག་དང་། སྡོང་བུ་དང་། འབྲས་བུ་མ་དམིགས་པར་དུས་དུས་སུ་ཆུས་བྲན་ཞིང་། རིམ་གྱིས་ཡལ་ག་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆེན་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །ལོ་མ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ནི་བརྟེན་པ་ཡོན་ཏན་བཤད་དོ། །དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ། བྱང་ཆེན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཚང་རྒྱ་བར་འཚལ་བ་དེའི་བསོད་ནམས་ཇི་ཙམ་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར། ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་གྱིས་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་སྦྱོར་གསུངས་སོ། །གསོལ་བ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་
Chinese
当与大母（指般若波罗蜜多）相应时，如何才能使布施、持戒、忍辱、精进、禅定和智慧的波罗蜜多修习圆满呢？ 诸如此类问题的回答，揭示了见道顶加行。 当时，在六度中的每一度都完整包含了其他五度的说法之后，又问及智慧波罗蜜多中如何包含禅定的问题。 佛陀开示说：当与大母（指般若波罗蜜多）相应时，要区分那八种解脱和九次第等至，并安住于狮子奋迅三摩地。 安住于该三摩地后，分别观察十二缘起支是否符合规律。 诸如此类的开示，揭示了入定时的狮子奋迅和出定后观察缘起的方式。 这两者都不能成为见道，因此不属于见道顶加行，但因为是见道顶加行的特殊道路，所以被归入该类别。 那么，这是否是修道顶加行本身呢？ 不是的。 因为此时，修道顶加行的近取加行不会生起，也没有获得修断所断的对治品。 那么，即使不将此出定状态置于见道中是正确的，但为什么入定时的狮子奋迅不能成为见道顶加行呢？ 其理由是，见道的十六刹那全部依赖于作为其近取因的加行道法顶的智慧，即六种禅定地中的任何一种，只能依赖于此，而没有时间将根转移到其他地上。 之后，善现请问：大菩萨的狮子奋迅三摩地是什么呢？ 这个问题以及随后的回答，揭示了修道的加行狮子奋迅。 询问大菩萨的超越三摩地是什么，回答说：在九次第等至中，有一种是不加入其他法的向上行，一种是在第八定中加入灭尽定，第九定中加入欲心而入定。 所说的这三种是正行。
English
When engaging with the Great Mother (referring to Prajñāpāramitā), how does one perfect the practice of the perfections of generosity, ethics, patience, diligence, concentration, and wisdom? The answer to questions such as these reveals the peak application of the Path of Seeing. At that time, after the statement that each of the six perfections completely includes the other five, the question was asked about how concentration is included within wisdom. The Buddha taught: When engaging with the Great Mother (referring to Prajñāpāramitā), one should distinguish those eight liberations and the nine sequential abidings, and abide in the Samadhi of the Lion's Play. Having abided in that Samadhi, one should separately examine whether the twelve links of dependent origination accord with the proper order or not. Such teachings reveal the two ways of abiding in the Samadhi of the Lion's Play during meditative equipoise and examining dependent origination during post-meditation. Since neither of these can be the Path of Seeing, they do not belong to the peak application of the Path of Seeing. However, because they are a special path of the peak application of the Path of Seeing, they are included in that category. So, is this the actual peak application of the Path of Meditation? No, it is not. Because at this time, the preparatory application of the peak application of the Path of Meditation does not arise, and the antidote to the conceptual thoughts to be abandoned by meditation has not yet been attained. So, while it is true that this post-meditation state is not placed on the Path of Seeing, why can't the Samadhi of the Lion's Play during meditative equipoise be the peak application of the Path of Seeing? The reason is that all sixteen moments of the Path of Seeing rely solely on the wisdom of the peak of Dharma of the Path of Application, which is the immediate cause, and which depends on any of the six dhyana grounds. There is no time to transfer the senses to another ground. Then, Subhuti asked: What is the Samadhi of the Lion's Play of a Great Bodhisattva? The answer to this question reveals the application of the Path of Meditation, the Lion's Play. When asked what is the Transcendent Samadhi of a Great Bodhisattva, the answer is: Among the nine sequential abidings, there is one upward progression without introducing other dharmas; one meditative absorption in the eighth [sphere] that introduces cessation; and one meditative absorption in the ninth [sphere] that introduces desire. These three that were spoken of are the main practice.
Chinese
这是关于超越顶峰的解释。其中，关于汇集修习的论述是： “止”等两句，以及“属于欲”等两句，是修习和正行之间的间隔，并且在三个正行各自之间，也需要以各自的意念作为间隔，这是根本依据经部的意旨而提出的。而注释则是如实地解释了经部的文字。在超越顶峰中，“于等持”等句，是显示了三个正行。其中，第一句显示了小正行，以及“与止之间不相同”显示了中等正行，以及“一和二三”等两句显示了大正行。这并非仅仅显示了中等正行，因为在那时没有超越八的必要。这样，在六组六个中的般若波罗蜜多的禅定，从情况来看，确定只是修道。而在论典中显示的方面是：殊胜见道的道路，以及修道的修习和正行二者，总摄为三者来讲述。这样，从显示六组六个的经部中引申出来， 善现请问：如来如果对这些法的经和广说进行开示，那么对于菩萨成佛来说，是否需要以这六度波罗蜜多的经和广说全部通达呢？然后需要串习，然后需要以意领悟，然后需要如是地使心和心所法不流散。等等，这是讲述了修道 所断除的四种分别念。 善现，例如，如果有人想要使幼苗生长，却不关注根、枝、干和果实，只是时时浇水，逐渐地枝等就会变得圆满，同样，菩萨行持六度，就能获得一切种智。 就像叶子、花朵和果实一样，能使一切有情得到近处的滋养。等等，这是讲述了所依的功德。 然后，善现请问：菩萨为了证得无上菩提，其福德会增长多少呢？对于这个问题的回答，是宣说了无间顶加行。 请问：一切种智
English
This is an explanation of transcendence at the peak. Among these, the treatise on collecting practices is: "Cessation," and so on, in two lines, and "belonging to desire," and so on, in two lines, is the interval between practice and actualization, and also between each of the three actualizations, it is necessary to have each thought as an interval, which is the root taking the meaning of the sutra. The commentary explains the words of the sutra as they are. In transcendence at the peak, "in meditative absorption," and so on, shows the three actualizations. Among them, the first line shows the small actualization, and "different from cessation" shows the medium, and "one and two three," and so on, in two lines, shows the large. This does not only show the medium, because there is no need to transcend eight at that time. In this way, the samadhi of the Prajnaparamita in the six sets of six is definitely only the path of meditation in terms of the situation. The way it is shown in the treatise is: the path of the distinction of the peak of seeing, and the practice and actualization of the path of meditation, which are summarized into three to explain. Thus, arising from the sutra showing six sets of six, Subhuti asked: If the Tathagata teaches the sutra and extensive explanation of these dharmas, then for the Bodhisattva to attain enlightenment, is it necessary to fully understand all the sutras and extensive explanations of these six paramitas? Then it is necessary to familiarize oneself, then it is necessary to understand with the mind, then it is necessary to make the mind and mental dharmas not scattered in this way. And so on, this is to explain the four kinds of conceptualizations that are abandoned on the path of meditation. Subhuti, for example, if a person wants to grow a seedling, but does not pay attention to the root, branches, trunk, and fruit, but only waters it from time to time, gradually the branches and so on will become complete, similarly, the Bodhisattva practices the six perfections and attains omniscience. Like leaves, flowers, and fruits, it will become a close sustenance for all sentient beings. And so on, this is to explain the qualities of dependence. Then, Subhuti asked: How much will the merit of the Bodhisattva who seeks to attain unsurpassed enlightenment increase? The answer to this question is the explanation of the uninterrupted peak application. Asked: Omniscience