Chinese
证悟成佛，以及直到他涅槃之夜，甚至连一个字也没有说。将不会说。因为这样说过。又，如果就共同所化之共同情况而言，则依次转了三次法轮。这三次法轮是为谁而转的所化，在何处转的处所，为了什么而转的必要等有诸多不同。如《楞伽经》中说：如医师为病人，施予药物一般，如是佛陀对众生，随其堪忍而说法。如是。第二，第一是直义为主，因为是主要宣说世俗谛的经。中间是了义为主，因为是般若波罗蜜多经。最后是不确定的，因为有共同和不共同的各种经。第三，本体、分类、量、定义四种。第一是，将证悟的广大法作为所说而宣说的众多经的圣法聚集。第二，如大乘所说，贪欲、嗔恨、愚痴，对于三毒同等的部分而行持的两万一千种对治，法蕴的数量也是同样的八万四千。如小乘所说，认为有八万法蕴。第三，在舍利子所著的论典中，认为法蕴有六千颂是量。有些人认为，蕴、界、处或者缘起等，对于每一项都完整宣说的言语集合。世亲认为，对于行持贪欲等，对于每一种烦恼都进行断除的对治完整宣说的言语集合。因为对于八万烦恼的对治，宣说了八万法蕴相符。如《俱舍论》中说：有些人说论典是量，蕴等是每一言语，对于行持的对治，宣说了法蕴相符。如是。第四，经部师以上认为，包含于色蕴中，因为认为是能表达的词语。毗婆沙师认为，包含于行蕴中，因为认为是具有非总名称的行。法蕴百
English
Having attained enlightenment and Buddhahood, and until the night he would pass into nirvana, he did not utter even a single syllable. He will not speak. Because it was said that way. Furthermore, if considered in terms of the common situation of those to be tamed in general, the three wheels of Dharma were turned in sequence. The beings to be tamed for whom these three wheels were turned, the place where they were turned, the necessity for turning them, and so on, are all different. As it is said in the Lankavatara Sutra: Just as a doctor gives medicine to a sick person, so too does the Buddha teach the Dharma to sentient beings according to their capacity to endure. Thus it is. Secondly, the first is primarily of direct meaning, because it is a sutra that mainly expounds the conventional truth as its subject. The middle one is primarily of definitive meaning, because it is the Prajnaparamita Sutra. The last one is uncertain, because there are various sutras, both common and uncommon to the vehicles. Thirdly, there are four: essence, divisions, measure, and definition. The first is: a collection of many sacred Dharma teachings from the scriptures that extensively expound the vast Dharma of realization as their subject. Secondly, according to the Mahayana, for the twenty-one thousand antidotes to actions involving equal parts of desire, hatred, and ignorance, the number of Dharma aggregates is the same, eighty-four thousand. According to the Hinayana, it is asserted that there are eighty thousand Dharma aggregates. Thirdly, in the treatise composed by Shariputra, it is asserted that the measure of the Dharma aggregates is six thousand shlokas. Some assert that it is the collection of words that completely expounds each item, such as the aggregates, elements, sense bases, or dependent origination. Vasubandhu asserts that it is the collection of words that completely expounds the antidotes that eliminate each affliction, such as actions involving desire. Because it is said that the eighty thousand Dharma aggregates correspond to the antidotes for the eighty thousand afflictions. As it is said in the Abhidharmakosha: Some say that the treatise is the measure, the aggregates and so on are each a word, and the Dharma aggregates are said to correspond to the antidotes for actions. Thus it is. Fourthly, according to the Sautrantikas and above, it is included in the form aggregate, because it is considered to be expressive words. According to the Vaibhashikas, it is included in the aggregate of formations, because it is considered to be a formation that does not possess a general name. The Dharma aggregates are one hundred
Tibetan
ད་ཁྲི་དག །གང་རྣམས་ཐུབ་པས་གསུངས་དེ་དག །ཚིག་གམ་མིང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་དག་ཏུ་འདུས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དགོས་འབྲེལ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་འདིས་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞི་བསྟན་ཏེ། རྣམ་ མཁྱེན་རྒྱུ་ལམ་ཤེས་དང་བཅས་པ་བརྗོད་བྱ་དང་། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་གསུངས་པ་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་དེ་ནི་རྗོད་བྱེད་ཡིན་ལ། དགོས་པ་ནི། ཕར་ཕྱིན་བཅུ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མདོའི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཚིག་ཉུང་ངུས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བསྟན་བཅོས་བརྩམ་པའི་དགོས་པ་དང་། མདོའི་དོན་ཟབ་མོ་དེ་ནི་གཞན་མུ་སྟེགས་བྱེད་སོགས་དང་ཉན་རང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མྱོང་བྱའམ་རྟོགས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་གང་གི་ཡུལ་ཡིན་ཞེ་ན་བྱང་སེམས་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མདོའི་ཐོས་དོན་དྲན་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བཞག་སྟེ་བསམ་སྒོམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་རྟོགས་པ་ནི་བློ་དང་ལྡན་པས་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉིང་དགོས་སོ། །འབྲེལ་པ་ནི་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཏོ། །ཞར་བྱུང་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་ངོས་འཛིན་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་མི་མཐུན་པ་མང་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཤནྟི་པ་ནི། ཡི་གེ་འདྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་ལ་འདོད། བོད་སྔ་རབས་པ་ནི། དོན་བདུན་ཅུའི་ནང་དུ་ལུས་པའི་ཆོས་སྤྱོད་རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་ལ་འདོད། ཁ་ཅིག་ནི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་འདོད་པ་སོགས་ཀྱང་སྣང་། དོན་ལ་འགལ་བ་མེད་འདྲ་ཡང་གོང་དུ་སྨོས་པ་དེ་ཡིན་ནམ་སེམས་ཏེ་མདོ་དོན་དྲན་པ་ལ་བཞག་སྟེ། ཞེས་པས། མདོའི་བསྟན་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ཡིན་ཞིང་། བློ་དང་ལྡན་པས་མཐོང་གྱུར་ཏེ། །ཞེས་པས། དེ་བཅུའི་དོན་མཐོང་ན། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་ཡོངས་རྫོགས་མཐོང་བར་འགྱུར་བས་སོ་སྙམ་མོ། །གཉིས་པ་བརྩམ་བྱ་གཞུང་གི་རང་བཞིན་ལ། གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། བསྡུས་དོན་ལུས་རྣམ་བཞག་དང་། ཚིག་དོན་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ལུས་ངོས་གཟུང་བ་དང་། གྲངས་ངེས་པ། གོ་རིམ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་ལུས་ནི་དངོས་བརྒྱད་དོན་བདུན་ཅུ་དང་ བཅས་པའོ། །རྗོད་བྱེད་ངག་གི་ལུས་ནི། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཤེས་ཉིད། ཅེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་བཅོ
Chinese
现在讲（此论的）必要。凡是能仁（释迦牟尼佛）所说的一切，无论是词还是名，都包含在色和行中。如是说故。第二，必要联系是： “一切种智道”，等等，这两句偈颂揭示了必要等四法。一切种智的因、道、智，连同所诠释的内容。导师佛陀亲自宣说了广、中、略三部般若母经，以及对它们的释义，这是能诠释的。必要在于：通过精简的语言，轻松理解成就十度之法行十事的本质的经文的广大意义，这是撰写论典的必要。经文的深奥意义，并非其他外道等，以及声闻缘觉等所能体验或理解。那么，它是谁的境界呢？它是具有智慧的菩萨们的行境。将法行十事的本质的经文，置于闻思忆念的境界中，通过思维修的智慧来成就，从而领悟般若波罗蜜多的意义，这就是有智慧者所见，是究竟的必要。联系是间接揭示的。顺便说一下，对于法行十事的认识，过去的智者们存在很多分歧。寂天论师认为：“书写、供养、布施”等等是法行十事。西藏早期的人认为，包含在七十义中的法行，是象征一切种智的十法。有些人则认为是十善业等。虽然意义上似乎没有矛盾，但我想上面所说的才是正确的，因为经文的意义在于忆念。如是说，经文所要表达的主要内容是十度，并且“有智慧者所见”。如是说，如果见到了这十度的意义，那么就会完全见到般若波罗蜜多的意义，我是这么认为的。第二，关于所著之论的自性，根据所化众生的根器，分为广、中、略三类，这里是略的。首先是略义的体性分类，以及词义的支分广释。首先是体性分类，分为：确定体性，确定数量，确定顺序。首先，确定体性分为两种：所诠释的意义之体性，包含八事和七十义。能诠释的语言之体性是：“一切种智道智”，等等，共十二句偈颂。
English
Now, the necessity (of this treatise). Whatever the capable one (Shakyamuni Buddha) has said, whether words or names, are all contained within form and formations. It is said thus. Secondly, the necessity and connection are: "The path of all-knowingness," etc. These two verses reveal the four dharmas of necessity, etc. The cause, path, and wisdom of all-knowingness, along with the content to be expressed. The teacher, the Buddha himself, has spoken the three versions of the Prajnaparamita Mother Sutra, the extensive, intermediate, and concise, along with their commentaries, which are the expressers. The necessity is: to easily understand the vast meaning of the sutra, which is the essence of the ten practices of Dharma, which accomplish the ten perfections, through concise language, which is the necessity of composing the treatise. The profound meaning of the sutra is not to be experienced or understood by others, such as non-Buddhists, as well as Hearers and Solitary Realizers. Then, whose realm is it? It is the realm of practice for intelligent Bodhisattvas. By placing the essence of the sutra of the ten practices of Dharma in the realm of hearing, thinking, and remembering, and accomplishing it through the wisdom of contemplation and meditation, the realization of the meaning of Prajnaparamita is what is seen by the intelligent, which is the ultimate necessity. The connection is implicitly revealed. Incidentally, there are many disagreements among past scholars regarding the identification of the ten practices of Dharma. Teacher Shantipa considers "writing, offering, and giving," etc., to be the ten practices of Dharma. Early Tibetans consider the Dharma practices contained within the seventy topics to be the ten dharmas that symbolize all-knowingness. Some consider them to be the ten virtues, etc. Although there seems to be no contradiction in meaning, I think the above-mentioned is correct, because the meaning of the sutra lies in remembrance. As it is said, the main point of the sutra's teaching is the ten perfections, and "seen by the intelligent." As it is said, if the meaning of these ten is seen, then the complete meaning of Prajnaparamita will be seen, so I think. Secondly, regarding the nature of the treatise to be composed, according to the capacity of the disciples, there are three types: extensive, intermediate, and concise, here is the concise one. First, there is the concise meaning of the body's classification, and the detailed explanation of the word meanings of the limbs. First, there is the body's classification, which is divided into: determining the nature of the body, determining the number, and determining the order. First, determining the nature of the body is divided into two: the nature of the meaning to be expressed, which includes the eight topics and seventy meanings. The nature of the language to be expressed is: "The path of all-knowingness and wisdom," etc., a total of twelve verses.