Tibetan
་ཕྲག་བརྒྱ་པ། རྒྱས་པའི་འབྲིང་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་པ། རྒྱས་པའི་བསྡུས་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་དང་། ལྷའི་དབང་པོ། ཀླུའི་ཡུལ་རྣམས་སུ་བཞུགས། འབྲིང་གི་རྒྱས་པ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ། འབྲིང་གི་འབྲིང་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ། འབྲིང་གི་བསྡུས་པ་ཤེས་རབ་ཁྲི་པ། བསྡུས་པའི་རྒྱས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ། བསྡུས་པའི་འབྲིང་ཡུམ་ཆེན་བམ་པོ་བཅོ་བརྒྱད་པ། བསྡུས་པའི་བསྡུས་པ་ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྡུད་པ་སྟེ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་པ་དག་ཚིག་ལྷུར་ལེན་པ་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་དོན་དུ་འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ། སྤྲོས་ཏེ་གོ་བ་བར་མ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ལ་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་དང་། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ། ཤེས་རབ་ཁྲི་པ། མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བ་ལ་དེའི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་འབུམ་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྡུད་པ་རྣམས་གསུངས་པར་བཞེད་པ་དང་། ཡང་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་སུས་བདག་བྱེད་བགྲོས་པར་མ་དན་པར་ཐོབ་ཤ་བྱས་པས་ཀླུའི་སྐལ་བར་འབུམ། ལྷའི་སྐལ་བར་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ། མིའི་སྐལ་བར་ཉི་ཁྲི། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཁྲི་པ་སོགས་སོ་སོའི་ཐོབ་སྐལ་དུ་བྱུང་བ་ལས། བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ཡོད་པར་མི་འདོད་པར་ཡང་སྣང་ལ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལེའུ་ཉེར་བརྒྱད་པ་ལས། ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་དེ་བསྐྱེད་པ་འབྱིན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་ པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །ཞེས་པའི་ཡུམ་དེ་ལ་བརྗོད་བྱ་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་མ་ཕྱེ་མཁས་པ་སྔ་མ་རྣམས་སྲས་ཡུམ་བཅུ་བདུན་དུ་མཛད་པས་འབུམ། ཉི་ཁྲི། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ། ཤེས་རབ་ཁྲི་པ། བརྒྱད་སྟོང་པ། སྡུད་པ་རྣམས་ཡུམ་དུ་བགྲངས་པའི་ཡུམ་དྲུག །ཤེར་ཕྱིན་བདུན་བརྒྱ་པ། ལྔ་བརྒྱ་པ། སུམ་བརྒྱ་པ། ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ། རབ་རྩལ་རྣམ་གནོན་གྱིས་ཞུས་པ། ཀཽ་ཤི་ཀས་ཞུས་པ། ཡི་གེ་གཅིག་མ། ཡི་གེ་ཉུང་ངུ་། ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་སྲས་སུ་བཞེད་ན
Chinese
十万颂般若经，广本的中等十万颂般若经，广本的略本一万颂般若经，依次安住在持国天王、帝释天、龙族之地。中等的广本二万五千颂般若经，中等的中等一万八千颂般若经，中等的略本一万颂般若经，略本的广本八千颂般若经，略本的中等般若母经十八卷，略本的略本《功德宝聚》，这是广、中、略三种的分类。后来的学者们认为，为了摄受那些喜欢长篇大论的众生，宣说了圣十万颂般若经；为了那些喜欢适中理解的人，将所有意义归纳为二万五千颂般若经、一万八千颂般若经、一万颂般若经；对于那些喜欢通过提纲挈领来理解的人，将所有意义归纳为八千颂般若经；为了那些执着于偈颂的人，将十万颂般若经的所有意义归纳为《功德宝聚》。还有一种说法是，佛陀涅槃后，关于谁来掌管般若经，因为没有商议好，就采取了抓阄的方式，结果龙族分到了十万颂般若经，天族分到了一万八千颂般若经，人族分到了二万颂般若经，阿修罗分到了一万颂般若经等等，各自获得了应得的部分。因此，有人认为不存在一亿颂般若经和十万颂般若经。在八千颂般若经第二十八品中，佛告阿难：此般若波罗蜜多是过去、未来、现在诸如来应供正遍知之母，是出生、产生一切智智之因。如来应供正遍知已宣说。因此，对于这部经母，早期的智者们将所诠释的八种现观分为十七位母子，即十万颂般若经、二万五千颂般若经、一万八千颂般若经、一万颂般若经、八千颂般若经、《功德宝聚》这六部经被视为般若母。七百颂般若经、五百颂般若经、三百颂般若经、一百五十颂般若经、《胜力能摧请问经》、《憍尸迦请问经》、《一字经》、《略字经》、《般若心经》这十一部经被认为是佛子。
English
The Hundred Thousand Verse Prajnaparamita, the extensive medium Hundred Thousand Verse Prajnaparamita, and the extensive concise Ten Thousand Verse Prajnaparamita, are respectively located in the realms of the Gandharva King Dhrtarastra, the Lord of the Gods, and the Nagas. The medium extensive Twenty-five Thousand Verse Prajnaparamita, the medium medium Eighteen Thousand Verse Prajnaparamita, the medium concise Ten Thousand Verse Prajnaparamita, the concise extensive Eight Thousand Verse Prajnaparamita, the concise medium Great Mother in Eighteen Fascicles, and the concise concise Collection of Precious Qualities, these are the divisions of extensive, medium, and concise. Later scholars believe that in order to benefit beings who enjoy lengthy texts, the Holy Hundred Thousand Verse Prajnaparamita was taught; for those who enjoy intermediate understanding, all meanings were condensed into the Twenty-five Thousand Verse Prajnaparamita, the Eighteen Thousand Verse Prajnaparamita, and the Ten Thousand Verse Prajnaparamita; for those who enjoy understanding through outlines, all meanings were condensed into the Eight Thousand Verse Prajnaparamita; and for those who are attached to verses, all meanings of the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita were condensed into the Collection of Precious Qualities. Another view is that after the Buddha's Parinirvana, there was no agreement on who should manage the Prajnaparamita, so lots were drawn. As a result, the Nagas received the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita, the Gods received the Eighteen Thousand Verse Prajnaparamita, humans received the Twenty Thousand Verse Prajnaparamita, and the Asuras received the Ten Thousand Verse Prajnaparamita, each receiving their due share. Therefore, some do not believe that there are One Hundred Million Verse Prajnaparamita or Hundred Thousand Verse Prajnaparamita. In the twenty-eighth chapter of the Eight Thousand Verse Prajnaparamita, the Buddha said to Ananda: This Prajnaparamita is the mother of all Buddhas, Arhats, Perfectly Enlightened Ones of the past, future, and present. It is the cause of birth and production of all omniscience. Thus have the Tathagatas, Arhats, Perfectly Enlightened Ones declared. Therefore, regarding this Mother, earlier scholars divided the eight topics to be expressed into seventeen mothers and sons, namely, the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita, the Twenty-five Thousand Verse Prajnaparamita, the Eighteen Thousand Verse Prajnaparamita, the Ten Thousand Verse Prajnaparamita, the Eight Thousand Verse Prajnaparamita, and the Collection, these six scriptures are considered as the Mothers. The Seven Hundred Verse Prajnaparamita, the Five Hundred Verse Prajnaparamita, the Three Hundred Verse Prajnaparamita, the One Hundred and Fifty Verse Prajnaparamita, the Sutra Requested by Surata-samghata-vikramin, the Sutra Requested by Kausika, the One-Letter Scripture, the Short-Letter Scripture, and the Heart Sutra, these eleven scriptures are considered as the Sons.
Tibetan
འང་། སྡུད་པ་དང་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་གཉིས་སོ་སོར་བགྲང་བ་ནི་ཞིབ་ཏུ་མ་བརྟགས་པ་གླེགས་བམ་ཡང་མ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལ་ལེའུ་གྱ་བདུན་ཡོད་པའི་གྱ་བཞི་པ་སྡུད་པ་ཡིན་པ་དང་། དེའི་དབང་འབྲིང་བསྡུས་ཀྱི་དབྱེ་བའང་ནོར་བ་དང་། གཞན་ཡང་ཉི་མའི་སྙིང་པོ། ཟླ་བའི་སྙིང་པོ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་རྣམས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་དུ་བཞེད་པའི་སྲས་ཡུམ་དོན་གྲངས་ནོར་ཞེས་བརྗོད་པ། སྡུད་པ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པའི་མཇུག་ཆ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནའང་། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་དང་། ཕལ་ཆེན་བཟང་པོའི་དཔལ་གྱི་ལེའུ་གཅིག་པ། ཕལ་ཆེན་གྱི་སའི་ལེའུ་དང་མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་པ་དང་། བཟང་སྤྱོད་དང་འཕགས་པ་ཚིག་གཅིག་པ། རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོ། ཤེར་ཕྱིན་རང་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་སྒོ་ཉེར་ལྔ་པ་སོགས་དང་། དེར་མ་ཟད་རྒྱུད་འབུམ་པ་ནས་བརྟག་གཉིས་ཕྱུངས་པ། སྒྱུ་དྲྭ་ལས་མཚན་བརྗོད་སོགས་དང་། ཤེར་སྙིང་ལྟ་བུའང་མདོ་དང་སྔགས་གཉིས་ཀ་ནས་འབྱུང་བ་སོགས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་སྔར་གསུངས་ཟིན་དང་གཞན་དང་གཞན་དུ་གསུངས་པ་དང་། མང་ཉུང་དང་ཟློས་བུ་སོགས་གང་འདུལ་གྱི་རྣམ་པར་གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་སྒོ་༼དུ་༽མ་མཆིས་པ་དང་། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཡེ་ཤེས་སྡེའི་འགྱུར། སྡུད་པ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱི་འགྱུར་ཏེ་འགྱུར་ཡང་མི་འདྲ་བས་རང་རྐང་སོ་སོར་བགྲངས་ཀྱང་མི་འགལ་ལམ་སྙམ་མོ། །གང་ལྟར་ཡང་དེ་དག་ཀུན་གྱི་ཕྱི་མོར་གྱུར་བ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ས་འོག་ཀླུའི་མཆོད་ཡུལ་ དུ་བཞུགས་པ་དེ་སྤྱན་འདྲེན་པ་པོ་འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་རབ་འབྱམས་སོ་དྲུག་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ང་འདས་ནས། །ལོ་ནི་བཞི་བརྒྱ་ལོན་པ་ན། །དགེ་སློང་ཀླུ་ཞེས་དེ་འབོད་འབྱུང་། །བསྟན་པ་ལ་ནི་དད་ཅིང་ཕན། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ཐོབ་པ། །ལོ་ནི་དྲུག་བརྒྱ་དག་ཏུ་འཚོ། །རིག་པ་རྨ་བྱ་ཆེན་མོ་ནི། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་ཀྱང་འགྲུབ། །ཅེས་དང་། འཕགས་པ་སྤྲིན་ཆེན་པོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་ཀུན་དགའ་བོ་ལི་ཙ་བྱི་གཞོན་ནུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱ་ལོན་པ་ན་ཀླུ་ཞེས་བྱ་བའི་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་ནས། ངའི་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏེ་མཐར་གྱིས་དང་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་འོད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཤེར་ཕྱིན་སྟོང་ཕྲ
Chinese
而且，将《摄类》和《八千颂》分别计数，是没有仔细考察，也是没有见到经书的过失。为什么呢？因为《八千颂》有八十七品，其中的第八十四品是《摄类》，而且对它的上中下摄的分类也错了。另外，将《日藏》、《月藏》、《手金刚》、《普贤》、《金刚幢》等也认为是般若波罗蜜多，说成是佛母的意义和数量错误。即使《摄类八千颂》的结尾部分出现的《宝塔》和《贤护之吉祥品》的一品，《贤劫品》和《十地经》等也是一样的。《善行》和《圣者一字》，《缘起心要》，《般若波罗蜜多自百五十品》二十五门等。不仅如此，从《续部十万颂》中取出《二观察》，从《幻网》中取出《名号赞》等。《般若心经》等也从经和密两种中出现等，对于诸佛的教言，有以前说过的，也有其他地方说过的，多少和重复等，随所化众生的根器而以各种形式宣说，没有其他的利生方便之门。而且，《八千颂》是智军的译本，《摄类》是吉祥积的译本，译本也不同，所以各自单独计数也没有相违之处吧。无论如何，成为所有这些根本的《十万颂》在地下龙族的供养处。 居住在那里，迎请它的人是《文殊根本续》第三十六品中说：如来我涅槃后，四百年时满，有比丘名为龙，彼人信且利佛教，得极喜地，寿命六百年。大明咒孔雀王，彼大士夫亦能成。以及《圣大云十二千颂》中也说：阿难陀，名叫离车族童子一切众生见皆喜悦者，我涅槃后四百年时，将变为名为龙的比丘，他将极力弘扬我的教法，最终在名为渐次光明的世界中，将变为如来智慧生处光。如是所说，般若波罗蜜多千
English
Moreover, counting the "Compendium" and the "Eight Thousand Verse Sutra" separately is a mistake due to not investigating carefully and not having seen the scriptures. Why is that? Because the "Eight Thousand Verse Sutra" has eighty-seven chapters, and the eighty-fourth chapter is the "Compendium." Furthermore, the classification of its upper, middle, and lower sections is also incorrect. Additionally, considering "Sun Essence," "Moon Essence," "Vajrapani," "Samantabhadra," and "Vajra Banner" as Prajnaparamita and saying that the meaning and number of the Mother of the Buddhas are wrong, even though the "Compendium of the Eight Thousand Verse Sutra" appears at the end, the one chapter of "Jewel Pinnacle" and "Glorious Auspicious Protector," the "Kalpa of Good Fortune" chapter, and the "Ten Bhumi Sutra" are the same. "The Practice of Good" and "The Noble Single Syllable," "The Essence of Dependent Arising," "The Prajnaparamita Self-Hundred Fifty Verses" with twenty-five doors, and so on. Moreover, extracting the "Two Examinations" from the "Hundred Thousand Tantras," extracting the "Praise of Names" from the "Net of Illusion," and so on. The "Heart Sutra" and the like also appear from both Sutra and Tantra. For the teachings of the Buddhas, there are those that have been said before, those that have been said in other places, and those that are said in various forms according to the dispositions of the beings to be tamed, with varying amounts and repetitions, without other means of benefiting beings. Moreover, the "Eight Thousand Verse Sutra" is a translation by Yeshe De, and the "Compendium" is a translation by Pal Tsek, and since the translations are different, counting them separately may not be contradictory. In any case, the "Hundred Thousand Verse Sutra," which is the basis of all of these, resides in the place of offering for the Nagas underground. The one who invites it is mentioned in the thirty-sixth chapter of the "Root Tantra of Manjushri": "After I, the Tathagata, pass away, when four hundred years have passed, a monk called Naga will appear. He will have faith in and benefit the teachings. Having attained the stage of great joy, he will live for six hundred years. The great peacock mantra, even that great being will accomplish." And in the "Noble Great Cloud Twelve Thousand Verse Sutra," it is also said: "Ananda, this Licchavi youth named 'Joyful to See by All Beings' will, four hundred years after my Nirvana, become a monk named Naga. He will greatly spread my teachings, and eventually, in the world called 'Gradual Light,' he will become the Tathagata 'Light, the Source of Wisdom.'" As it is said, the Prajnaparamita Thousand