Tibetan
ཞེད་དོ། །དེ་ལས་འདིར་སྐབས་སུ་བབས་པ་ནི་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་འཁོར་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་གསུངས་པའི་དུས་ནི། མཁས་པ་ཁ་ཅིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོའི་གླེང་གཞི་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ལོ་བཅུ་བཞེས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་ཚ་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ། ཞེས་པར་བརྟེན་སྟོན་པ་དགུང་ལོ་ཞེ་ལྔ་བའི་དུས་གསུངས་པར་འདོད་པ་དང་། ཆགས་ལོ། འབྲུག་པ་པད་དཀར་སོགས་ང་གཅིག་པར་གསུངས་པར་འདོད། གཞན་ཡང་ལྷ་བབས་དང་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་སྔོན་དུ་བཤད་པ་སོགས་དུ་མ་མཆིས་ནའང་ལྷ་བབས་ཀྱི་ཉིན་འདུལ་བ་ལས། དེའི་ཚེ་རབ་འབྱོར་ཤིང་དྲུང་གཅིག་ན་འདུག་པས་དེ་རྣམས་མཐོང་སྟེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱང་སྟོན་པ་བོར་ནས་རང་གི་གནས་སུ་འགྲོ། མི་འདི་དག་ཀྱང་ལོ་བརྒྱ་ནས་འཆི། སྟོན་པ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་གོ་སྙམ་པས་དོན་དེ་བསྒོམས་པས་མི་རྟག་པར་བཤད་པ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་གསུང་སྐབས། ཀུན་དགའ་བོ་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ། ཟག་པ་ཟད་པ། ཞེས་གླེང་གཞིར་བྱུང་བ་དང་། འཇམ་དཔལ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་གླེང་གཞིར། རབ་འབྱོར་དང་། རབ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དང་། ཞེས་སྣང་བས་ཆེ་ཆུང་གིས་ཁྱད་ པར་ཡོད་ན་ལས། གཞན་འདི་ནས་བཤད་པའི་རབ་འབྱོར་ཤེར་ཕྱིན་ཞུ་བ་པོའི་གྲས་སུ་ཡོད་པ་དེ་ཡིན་པར་བྱས་ན། ངེས་པར་ལྷ་བབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དགོས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོའི་གླེང་གཞིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་འབུམ་དུ་ཚང་བ། ཞེས་པས་ཀུན་དགའ་བོ་འདུལ་བ་དང་མངོན་བྱུང་མཐུན་པར། གཞོན་ནུས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་སོ། །དེ་ཐོས་པ་དང་ཉི་མ་དེ་ཉིད་ལ་གྲགས་འཛིན་མ་ལ་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་སོ། །བདུད་རྩི་ཟས་ལའང་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉིན་མོ་ཟླ་བ་ཡང་སྒྲ་གཅན་གྱིས་ཟིན་ཏོ། །ཞེས་དང་། བདུད་རྩི་ཟས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་དག་ཀྱང་བཏང་། བསོད་ནམས་དག་ཀྱང་བྱས་ནས་ཁྱེའུའི་མིང་ཅིར་གདགས་ཞེས་དྲིས་པས་ཉེ་དུ་དག་གིས་གང་གི་ཚེ་འདི་བཙས་པ་དང་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་དགའ་བར་གྱུར་པས་དེའི་ཕྱིར་ཁྱེའུའི་མིང་ཀུན་དགའ་བོར་བཏགས་སོ། །ཞེས་སྟོན་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་པ་དང་ཀུན་དགའ་བོ་བཙས་པ་དུས་མཉམ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ལ་ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་དགོས་པས་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གྲངས་སོང་ཟིན་པ་ངེས་ཅན་
Chinese
敬礼。因此，这里正当其时的是中间无相法轮。而宣说它的时间是，有些智者根据《如来藏经》的开篇说：“世尊现证菩提后十年，在酷热的时节，于王舍城鹫峰山。”认为导师四十五岁时宣说。恰洛、竹巴白莲等认为五十一岁时宣说。此外，还有在天降和神变之前宣说等多种说法，但在天降日，律藏中说：“当时，具寿住在树下，看到了那些景象。诸天也舍弃导师，回到自己的处所。这些人也将在一百年后死去。导师也将入灭，因此这些法都是无常的。”他思索着这个道理，宣说了无常。在宣说般若时，开篇说：“除了阿难陀之外，所有人都已是阿罗汉，没有烦恼，漏尽。”以及《文殊根本续》的开篇中，出现了“舍利弗”和“大舍利弗”。如果大小有所区别，那么如果将这里所说的舍利弗视为般若经的请问者之一，那么必定需要在天降之后。同样，《如来藏经》的开篇中说：“具寿阿难陀等十万比丘具足。”因此，阿难陀与律藏和现观相符。青年获得了无上智慧。听到这个消息的当天，著名持女也生了一个男孩。甘露食也生了一个男孩。就在同一天，月亮也被罗睺罗遮蔽了。并且，甘露食也同样布施，行善，然后询问给孩子起什么名字，亲戚们说，因为这个孩子出生时，整个城市都感到高兴，所以给孩子起名叫阿难陀。因此，导师现证菩提和阿难陀出生是同时。律藏中说，受比丘戒需要二十岁，因此可以确定导师成佛后已经过去了二十多年。
English
Homage. Therefore, what is relevant here is the intermediate signless wheel of Dharma. As for the time when it was spoken, some scholars, based on the introduction to the Tathāgatagarbha Sūtra, say, "The Blessed One, ten years after attaining complete enlightenment, during the very hot season, on Vulture Peak Mountain in Rājagṛha," believe that the teacher spoke it when he was forty-five years old. Chag Lotsawa, Drukpa Pema Karpo, and others believe that it was spoken when he was fifty-one years old. Furthermore, although there are many accounts, such as it being taught before the Descent from Heaven and miracles, on the day of the Descent from Heaven, the Vinaya states, "At that time, Rāhula was sitting under a tree and saw those things. The gods also abandoned the teacher and went to their own places. These people will also die in a hundred years. The teacher will also pass into Parinirvana, so all these dharmas are impermanent." He contemplated this meaning and explained impermanence. When the Prajñāpāramitā was being taught, the introduction states, "Except for Ānanda, all were Arhats, without afflictions, with exhausted outflows." And in the introduction to the Mañjuśrīmūlatantra, "Śāriputra" and "Mahā-Śāriputra" appear. If there is a difference in size, then if Śāriputra, who is mentioned here, is considered to be among those who requested the Prajñāpāramitā, then it must necessarily be after the Descent from Heaven. Similarly, the introduction to the Tathāgatagarbha Sūtra states, "The venerable Ānanda and other hundreds of thousands of monks were complete." Therefore, Ānanda is in accordance with the Vinaya and Abhisamaya. The youth attained unsurpassed wisdom. Upon hearing this news, on that very day, a boy was born to the famous Dhāraṇī. A boy was also born to Amṛta Food. On that very day, the moon was also seized by Rāhula. And Amṛta Food likewise gave alms and performed virtuous deeds, and then asked what name should be given to the boy. The relatives said that because the whole city rejoiced when this child was born, the boy was named Ānanda. Therefore, the teacher's attainment of complete enlightenment and Ānanda's birth were simultaneous. The Vinaya states that one must be twenty years old to receive full ordination, so it is certain that more than twenty years had passed since the teacher's enlightenment.
Tibetan
དུ་དགོས་པར་གྲུབ་པ་སོགས་ནས། དུས་དགུང་ལོ་ང་བརྒྱད་པ་མེ་སྦྲུལ་དུ་གསུངས་པ་མཁས་པ་ཕལ་ཆེར་བཞེད་པས་འདིར་ཡང་རེ་ཞིག་དེ་བཟུང་ངོ་། །གང་དུ་གསུངས་པའི་གནས་ནི། རྡོར་གཅོད་མཉན་ཡོད་དུ་གསུངས་པས་མཚོན་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཀྱང་གཙོ་བོ་འདུལ་བ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་ལས། མཉན་ཡོད་གནས་བཅས་ཙམ་པ་ཀ། ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ཡངས་པ་ཅན། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང་དྲུག་པོ་སྟེ། །འདི་དག་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་གྲགས། །ཞེས་གྲོང་ཆེན་པོ་དྲུག་གི་ནང་ཚན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ཆའི་སའི་ཆ། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཛྙཱ་ན་མི་ཏྲས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོའི་ཡོན་ཏན་ལ་གྲགས་པ་སྟེ། ཡུལ་ལྗོངས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་སྤྱིའི་མིང་དུ་བཏགས་པའོ། །བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡུལ་ལྗོངས་དེ་རྒྱ་ཆེ་བས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་དེ་མཐོ་ལ་བྱ་མང་པོ་འདུ་བའི་ཕྱིར་མིང་དུ་བཏགས་པའོ། །ཞེས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་འོད་མའི་ ཚལ་རྣམས་ཁྱོན་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པར་བཤད་ཅིང་། རི་དེའི་དབྱིབས་བྱ་རྒོད་ཀྱི་མགོ་བོ་འདྲ་བ་ཡོད་པས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོར་གྲགས་པའམ། དེར་སྟོན་པ་གཤེགས་པ་ན་བདུད་ཀྱིས་བྱ་རྒོད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ཆོས་ཁྱེར་བ་སྟོན་པའི་མཐུས་དེ་ཉིད་དུ་བོར་བ་རྡོར་གྱུར་ནས་བཞི་རིམ་བྱས་ཏེ་ཆོས་གོས་ལྟ་བུར་འདུག་པས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོར་སླར་ཡང་གྲགས་པ། ནང་དོན་དང་སྦྱར་ན། གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཟབ་མོ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་ནས་ནི། །དག་ཅིང་རྡུལ་རྣམས་མེད་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོག་རྣམས་ལ། །མདོ་སྡེའི་དབང་པོ་འདི་བཤད་དོ། །ཞེས་ངེས་པའི་དོན་དུ་ཆོས་དབྱིངས་ལ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རིའི་ཐ་སྙད་མཛད་ནས་དེར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་སྟོན་པར་གསུངས་པ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང་ཉི་ཁྲི་གཉིས་མཚུངས་པར། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་རི་ཞེས་པ་ནས། གདན་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་སྐུ་དྲང་པོར་བསྲངས། དགོངས་པ་མངོན་དུ་བཞག །སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་བཞུགས་ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མི་འབྱུང་ཞིང་། རི་དེའི་བཤད་ཚུལ་ཞིབ་པར་ནི། དཀོན་བརྩེགས་འདུས་པ་དང་པོ་སྡོམ་པ་གསུམ་བསྟན་པའི་གླེང་གཞི་ལས། རིའི་རྒྱལ་པོ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་དེ་ནི། མཐོ་བ། ཟླུམ་པ། གནམ་འཕངས་དང་། རྒྱར་ཡངས་པ། ལོ་ཏོག་ཐམས་ཅད་
Chinese
从必须如此成立等等开始。关于佛陀五十八岁时宣讲《金刚经》的年份为火蛇年，大多数学者都这样认为，所以这里也暂时采纳这个说法。关于宣讲的地点，虽然不能确定《金刚经》一定是在舍卫城宣讲的，但主要根据《律藏·花鬘》记载：舍卫城以及瞻波迦，瓦拉纳西和广严城，王舍城等六个地方，这些被称为大城市。这六大城市中，王舍城是其中之一。此外，学师智友说：王舍城在鹫峰山上。这是因为国王以具身心要的功德而闻名，所以以国土的城市总名称来命名。鹫峰山之所以得名，是因为该地区广阔，鹫峰山高耸，吸引了许多鸟类聚集。因此，王舍城、鹫峰山和光明园林都在同一个区域内。据说这座山的形状像鹫的头，因此被称为鹫峰山。或者，当导师前往那里时，魔鬼化身为鹫，偷走了世尊的法衣，但由于导师的力量，法衣掉落在此地，变成了石头，形成了四层，看起来像袈裟，因此再次被称为鹫峰山。结合其内在含义，《金光明经》中说：鹫峰山是法界，深奥是佛陀的行境，如来安住于此，清净无染，为诸殊胜菩萨宣讲此经王。从究竟的意义上讲，以鹫峰山来指代法界，并宣称大乘佛法在此地传承不断。与《般若十万颂》和《二万五千颂》相同，经中只提到：世尊在王舍城的山上，于狮子座上端身正坐，专注思维，结跏趺坐。关于这座山的详细描述，见于《宝积经·第一会·三律仪经》的序言中：山王鹫峰山，高耸、圆润、与天空相接、广阔，遍布各种作物。
English
From the establishment of necessity, and so on. Regarding the time when the Buddha was fifty-eight years old, it is said to be the Fire Snake year, which is accepted by most scholars, so we will tentatively adopt that here as well. Regarding the place where it was taught, although it is not certain that the Diamond Sutra was taught in Shravasti, it is mainly based on the Vinaya-Flower Garland, which states: Shravasti, as well as Champaka, Varanasi and Vaishali, Rajagriha, and these six places are known as great cities. Among these six great cities, Rajagriha is one of them. Furthermore, the teacher Jñana Mitra said: Rajagriha is on Mount Vulture Peak. This is because the king was famous for the qualities of embodiment and essence, so it was named after the general name of the country's cities. The reason why it is called Vulture Peak is because the area is vast, Vulture Peak is towering, attracting many birds to gather. Therefore, Rajagriha, Vulture Peak, and the Bright Garden are all in the same area. It is said that the shape of the mountain resembles the head of a vulture, hence it is called Vulture Peak. Or, when the teacher went there, the demon transformed into a vulture and stole the Bhagavan's robes, but due to the teacher's power, the robes fell here, turned into stone, formed four layers, and looked like a kasaya, so it was again called Vulture Peak. Combining its inner meaning, the Suvarnaprabhasa Sutra says: Vulture Peak is the Dharmadhatu, profound is the realm of the Buddhas, the Tathagata abides here, pure and without defilements, and expounds this sutra to the supreme Bodhisattvas. In the ultimate sense, Vulture Peak is used to refer to the Dharmadhatu, and it is proclaimed that the Mahayana Dharma lineage is transmitted continuously in this place. Similar to the Hundred Thousand Prajnaparamita Sutra and the Twenty-five Thousand Prajnaparamita Sutra, the sutra only mentions: The Bhagavan was on the mountain of Rajagriha, sitting upright on a lion throne, focusing his mind, and sitting in the lotus position. A detailed description of this mountain can be found in the introduction to the Ratnakuta Sutra, First Assembly, Sutra on the Three Vows: The king of mountains, Mount Vulture Peak, is tall, round, connected to the sky, vast, and full of all kinds of crops.