Tibetan
ཚུལ། དགོངས་གཞི། དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་འགྲེལ་རིགས་པའི་ཕྱིར། དགོངས་གཞི། རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་རིམ་གྱིས་ཉུང་དུ་སོང་བ་དང་། དགོས་པ་གདུལ་བྱ་རྣམས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད། ལྷ་མོ་དྲི་མ་མེད་པ་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་ན་གདོང་དམར་ཅན་གྱི་ཡུལ་དུ་དམ་པའི་ཆོས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བསྟན་པ་ལྔ་སྟོང་དུ་གནས་པ་ལས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཕྲག་བཅུའི་དང་པོ་དགྲ་བཅོམ། གཉིས་པ་ཕྱིར་འོང་། གསུམ་པ་རྒྱུན་ཞུགས། བཞི་པ་ཤེས་རབ། ལྔ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན། དྲུག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས། བདུན་པ་མངོན་པ། བརྒྱད་པ་མདོ་སྡེ། དགུ་པ་འདུལ་བ། བཅུ་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་ཙམ་འཛིན་པའི་ལེའུ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ལྔ་བརྒྱ་པ་གང་གི་དུས་ཡིན་པ་བཞག་ཏུ་ཡོད་དེ། འདས་ལོ་ཕུག་ལུགས་དང་བསྟུན་ནས་བརྩིས་ན། སྔ་ཕན་འབྲས་བུའི་དུས་གསུམ། སྒྲུབ་པའི་དུས་ལས་ཤེར་ཏིང་གཉིས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་གྱ་བདུན་ཙམ་འདས་ཤིང་། ད་ཕྱིན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཕྲོ་དང་། ལུང་གི་དུས་གསུམ། རྟགས་ཙམ་འཛིན་པ་སྟེ་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་ལྔར་ཉེ་བར་ཙམ་ཡོད་པར་གསུངས་ནའང་། དེང་སང་ནི་བསྟན་པའི་དར་ནུབ་ལ་བལྟས་ནས། བླ་ཁབ་ཆེ་ཞིང་གྲ་ས་མང་བ་རགས་པ་རྣམས་སུའང་སྙིང་པོའི་བསྟན་པ་ཧ་ཅང་མི་གསལ་བས་ལུང་གི་དུས་ཙམ་ལ་སླེབས་ཡོད་པ་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ནོངས་པ་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་བ་ནི། བདག་གིས་མངོན་པའི་ཆོས་འདི་ཕལ་ཆེར་ནི། །ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ཚུལ་གྲུབ་བཤད། །ཉེས་པར་ཟིན་གང་དེ་འདིར་བདག་གིས་ཉེས། །དམ་ཆོས་ཚུལ་ལ་ཚད་མ་ཐུབ་རྣམས་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་འདིར་བཤད་པའི་ལུགས་རྣམས་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གང་གི་ལུགས་ཡིན་བཞག་ཏུ་ཡོད་དེ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་བདག་གིས་བརྩམས་པའི་མངོན་པའི་ཆོས་ཕལ་ཆེར་ནི་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའི་ཚུལ་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། བསྟན་བཅོས་འདིར་ཉེས་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། མངོན་པའི་མདོ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྩོམ་པ་པོ་བདག་གིས་ཉེས་པར་བཤད་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཚད་མར་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་བ་ཡིན་པས་སོ། །གསུམ་པ་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བག་ཡོད་བསྟེན་རིགས་པ་ནི། སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་མིག་ནི་ཟུམ་གྱུར་ཅིང་། །དཔང་གྱུར་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ནུབ་པ་
Chinese
方式、意图、必要。因为以对实际造成损害的三种方式进行解释是合理的。意图：证悟的教法在相续中产生的越来越少。必要：使所化众生生起欢喜。对实际造成损害：在《无垢妙女请问经》中说：“我涅槃后两千五百年，在面红种人的地方，圣法将兴盛。”因为这将会实现。因此，在教法住世五千年中，有十个五百年，第一个是阿罗汉，第二个是不还者，第三个是预流果，第四个是智慧，第五个是禅定，第六个是戒律，第七个是论藏，第八个是经藏，第九个是律藏。 第十个是仅仅持有出家形象的篇章。因此，可以确定哪个五百年是哪个时期。如果按照过去的年份来计算，那么前三个是果期，修持期中有智慧和禅定两个时期，戒律篇章已经过去了八十七个时期。现在是戒律的剩余部分，以及经部的三个时期，仅仅持有形象，据说接近五个五百年。但现在根据教法的兴衰来看，即使在寺院众多的大寺院中，核心的教法也非常不明显，似乎已经到了经部的时期。第二是请求宽恕过错：我所说的这部论藏，大部分是按照迦湿弥罗分别说部的宗派来建立的。哪里有错误，我在此忏悔。对于圣法的真实，我无法衡量。这是说，可以确定这部论典中所说的宗派是哪个宗派的说法，因为论师世亲我所造的这部论藏，大部分是按照迦湿弥罗分别说部的宗派来阐述的。这部论典中哪里有错误的说法，那不是因为论藏的经典有错误，而是因为作者我说了错误的话，所以向成为圣法之量的佛陀薄伽梵请求宽恕。第三是希求解脱的人们应该依止谨慎：导师、世间的眼睛已经闭上，作为见证的人们大部分已经消失。
English
Manner, intention, necessity. Because it is reasonable to explain in terms of the three ways of causing harm to reality. Intention: The arising of realized teachings in the continuum gradually diminishes. Necessity: To generate joy in the beings to be trained. Causing harm to reality: In the Sutra of the Immaculate Lady's Questions, it is said, "Two thousand five hundred years after my nirvana, in the land of the red-faced people, the holy Dharma will flourish." Because this will be accomplished. Therefore, in the five thousand years that the teachings abide, there are ten five-hundred-year periods. The first is Arhat, the second is Anagami, the third is Srotapanna, the fourth is wisdom, the fifth is samadhi, the sixth is discipline, the seventh is Abhidharma, the eighth is Sutra, the ninth is Vinaya. The tenth is said to be the chapter of merely holding the appearance of ordination. Therefore, it can be determined which five-hundred-year period is which time. If calculated according to the past years, the first three are the fruition period, the practice period has wisdom and samadhi, and eighty-seven periods have passed from the discipline chapter. Now is the remainder of discipline, and the three periods of Sutra, merely holding the appearance, it is said to be close to five five-hundred-year periods. But now, looking at the rise and fall of the teachings, even in the large monasteries with many monks, the core teachings are very unclear, and it seems to have reached the Sutra period. Second, asking for forgiveness for faults: This Abhidharma that I have spoken, most of it is established according to the Vaibhashika school of Kashmir. Wherever there is a mistake, I confess it here. For the truth of the holy Dharma, I cannot measure. This is to say that it can be determined which school's statement the doctrines spoken in this treatise are, because this Abhidharma composed by the teacher Vasubandhu, most of it is explained according to the Vaibhashika school of Kashmir. Wherever there is a mistaken statement in this treatise, it is not because there is a mistake in the Abhidharma sutra, but because I, the author, have spoken wrongly, so I ask forgiveness from the Buddha Bhagavan, who has become the measure of the holy Dharma. Third, those who desire liberation should rely on mindfulness: The teacher, the eye of the world, has closed, and most of the people who were witnesses have disappeared.
Tibetan
ན། །དེ་ཉིད་མ་མཐོང་རང་དགར་གྱུར་པ་ཡི། །ངན་རྟོག་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་འདི་དཀྲུགས་སོ། །རང་བྱུང་རང་བྱུང་བསྟན་པ་གཅེས་འཛིན་རྣམས། །མཆོག་ཏུ་ཞིར་གཤེགས་འགྲོ་མགོན་མེད་པ་ན། །འདོམས་མེད་ཡོན་ཏན་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཡི། །དྲི་མས་དགའ་མགུར་དེང་སང་འདི་ན་སྤྱོད། །དེ་ལྟར་ཐུབ་པ་དག་གི་བསྟན་པ་ནི། །ལྐོག་མར་སྲོག་ཕྱིན་འདྲ་དང་དྲི་མ་རྣམས། །སྟོབས་དང་ ལྡན་པའི་དུས་སུ་རིག་ནས་ནི། །ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བག་ཡོད་གྱིས། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་ཞིང་རང་དགར་སྤྱོད་པར་གྱུར་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ངན་རྟོག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་དཀྲུགས་ཤིང་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་དང་། སེལ་བར་བྱེད་པའི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཟུམ་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར། དཔང་པོར་འོས་པར་གྱུར་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་སོགས་ཕལ་ཆེར་ཟད་པ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བག་ཡོད་བསྟེན་པར་རིགས་ཏེ། ཐུབ་པ་ཡང་དག་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལྐོག་མར་སྲོག་ཕྱིན་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པ་ནི་སྙིགས་མ་རྣམས་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་དུས་སུ་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་བྱུང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་དེའི་སྲས་བསྟན་པ་གཅེས་པར་འཛིན་པ་རྣམས་མཆོག་ཏུ་ཞི་བར་གཤེགས་པས། འགྲོ་བ་རྣམས་མགོན་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། འདོམས་པ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་དུག་གསུམ་གྱི་དྲི་མས་དེང་སང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ན་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ནི་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་:འདོད་པ་དང་། ༼ཐར་པ་འདོད་པ་དག༽བག་ཡོད་ལ་བསྐུལ་བ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་དུས་ནམ་ཡང་མི་ནུབ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བཅད་པ་འདི་ནི་རྩོམ་པ་པོའི་གང་ཟག་ཤཱཀྱའི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པའི་དགེ་སློང་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ན་རྫོགས་སོ་ཞེས་སྨོས་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱ་དཔེ་ལས་བོད་དུ་སྒྱུར་བ་པོ་ཡོད་དེ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛི་ན་མི་ཏྲ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་གཤེས་ཉེན་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བན་དྷེ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་སྐད་གསར་བཅད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙེ་མ་ལས། སྙོམས་
Chinese
那。 未见真如任自为， 恶分别念扰此教。 自生自生珍教者， 极寂灭逝众无怙。 无诫毁坏诸功德， 垢染欢喜今此行。 如是能仁之教法， 隐没如夺命及垢， 有势之时知已者， 欲解脱者当谨慎。 如是说。未见真如且任性而为的人们的恶分别念，扰乱了佛教，使其变得污浊。对于这样的行为，能够进行遮止和建立，以及消除的导师，即成为世间之眼的佛陀，已经闭目并进入涅槃。堪为见证的大车乘等大多已逝，因此，想要解脱的人们应该谨慎行事。能仁、正等觉佛陀的教法，如同暗中被夺去生命一般，因为不会长久存在，这是在五浊兴盛之时才能认识到的。自生、圆满正等觉的佛陀及其子嗣，珍视教法的人们已经进入极乐寂静，众生变得无依无靠。因为见到无有教诫而毁坏功德，被三毒的垢染所染污，如今在这世间欢喜而行。如是，教法如《别解脱经》中所说：是劝勉欲望和（想要解脱的）谨慎。佛陀的教法无论何时都不会衰败，因为胜者的事业的行持将普遍兴盛。这部《俱舍论》的偈颂，是作者，即进入释迦教法的比丘大学者世亲所著，因为已经完全完成，所以说是“完成”。而且，这部论典是从梵文翻译成藏文的，印度的堪布吉那弥扎，是国王的近臣，以及校对大译师班智达拜则（音译）以新梵文的方式确定的。《俱舍论》的注释《珍宝穗》中，
English
Na. Those who have not seen the true nature, acting arbitrarily, Evil thoughts disturb this teaching. Self-born, self-born, those who cherish the teachings, Have passed into supreme peace, and beings are without protectors. Without discipline, destroying all virtues, Defilements rejoice and act in this world today. Thus, the teachings of the Able One, Are like a life taken in secret, and defilements, When the time of strength is known, those who desire liberation should be cautious. Thus it is said. The evil thoughts of those who have not seen the true nature and act arbitrarily have disturbed and defiled the teachings of the Buddha. To such actions, the teacher who can prevent and establish, and eliminate, the Buddha who is the eye of the world, has closed his eyes and entered Nirvana. The great chariots who were worthy of witness have mostly passed away, therefore, those who desire liberation should act with caution. The teachings of the Able One, the perfectly enlightened Buddha, are like a life taken in secret, because they will not last long, this is recognized when the five degenerations are flourishing. The self-born, perfectly enlightened Buddha and his sons, those who cherish the teachings, have entered supreme bliss and peace, and beings have become helpless. Because it is seen that without precepts, virtues are destroyed, and defiled by the defilements of the three poisons, they now rejoice and act in this world. Thus, the teachings, as stated in the Sutra of Individual Liberation: are exhortations to desire and (those who desire liberation) to be cautious. The teachings of the Buddha will never decline, because the actions of the Victorious One's activities will universally flourish. These verses of the Abhidharma-kosa are written by the author, the great scholar Bhiksu Vasubandhu who entered the Shakya teachings, and because it is completely finished, it is said to be "finished." Moreover, this treatise was translated from Sanskrit into Tibetan by the Indian Khenpo Jinamitra, who was a close minister of the king, and the great reviser-translator Bandhe Pal-tsek (transliteration) determined it in the manner of the new Sanskrit. In the commentary on the Abhidharma-kosa, The Sheaf of Jewels,