Tibetan
་བྱའི་སྤྱིལ་བུར་བཞུགས། །དེར་ཡང་ནག་པོའི་བདུད་ཀྱི་ཁ་རླངས་སྤྲིན། །མི་འདོད་རླུང་གིས་ཕྱོགས་བཞིར་ཁྱབ་བྱས་པའི། །འཇིགས་རྔམས་མི་བཟད་སྟོང་འུར་ཆེན་པོར་བརྟེན། །པདྨ་རིག་གྲོལ་ཟེར་བའི་ས་མཁན་ལ། །བརྟེན་ཏེ་མཚོ་སྦུག་བརྒྱུད་པའི་ས་ཉིད་ན། །རི་རོང་གཡའ་གངས་ཀྱིས་གཏམས་མཚོ་རྒྱལ་ཕུག །གྲགས་པའི་གནས་དེར་དཔོན་གཡོག་གཉིས་བཅུག་ནས། །བུག་སྒོ་རྫ་གཡམ་གྱིས་བསྡམས་བཞུགས་སུ་བཅུག །ཕོ་བཟོའི་གཏམ་གྱིས་ད་ཆ་སྐྱོན་མེད་ཚུལ། །ལན་འགའ་སྨྲས་ལ་ལམ་མཁན་རང་གནས་ལོག །དེ་ཚེ་རྗེ་འདིར་ཀུན་རྟོག་འདི་ལྟར་འཆར། །བསླུ་མེད་མཆོག་གསུམ་དམ་པའི་ཐུགས་རྗེའི་མཐུས། །འདོད་ཁམས་བདག་པོས་རྒྱུད་བསྐུལ་བདུད་སྡེའི་དཔུང་། །མི་བཟད་འཇིགས་པའི་འཕྲང་ལས་རང་གྲོལ་འདིར། །སྣ་བུག་ཙམ་གྱི་བུ་གར་གནས་འཆའ་བའི། །ཅོལ་ཆུང་བྱིས་པའི་བློ་འདི་འཁྲུལ་པར་དགོངས། །འབྱུང་པོའི་འདབ་ལྡན་རྒྱུ་བའི་དུས་དེ་ཁར། །ཕུག་པ་ལས་ཐོན་རིན་ཆེན་སྤུངས་འདྲའི་རི། །རྩེ་མོ་ཤིན་ཏུ་མཐོ་བ་མཁའ་ལ་སྙེགས། །ངོས་ཀྱི་རྫ་རྣམས་གྱེན་གཟེངས་ཁ་བ་དང་། །འཁྱགས་ཤུན་གྱིས་བཏུམ་གཤིན་རྗེའི་མཆེ་བ་ལྟར། །མི་བཟད་རབ་ཏུ་གཙིགས་པའི་གཡས་གཡོན་ལ། །གཅན་གཟན་མི་སྡུག་པའི་ཚོགས་ངུ་སྐད་དང་། །འབྱུང་པོའི་བྱ་ཚོགས་འཁུན་སྒྲ་དིར་དིར་སྒྲོག །བསེར་བུའི་རླུང་དང་འགྲོགས་པའི་བུ་ཡུག་གི། འཚུབ་མ་སྐུ་ལ་རེག་པས་འཁྱགས་ཞུན་དུ། །རོམ་རོམ་འགྲོ་བའི་རི་ལ་ཕྱག་ཞབས་བཞིས། །གར་རྟོལ་རྟེན་པ་འཚོལ་གྱིན་འཛེགས་ཕེབས་པར། །ནམ་ལངས་ཉེ་བར་ཕུག་པ་ཞིག་ཏུ་ཕེབས། །རྗེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ངལ་བས་གཟིམ་སྟབས་བཞུགས། །ཞམ་རིམ་དག་གི་ཤ་ཐང་སྩལ་བའི་ནོར། །སོལ་བ་སྙིམ་པ་གང་རྙེད་དེའི་མེ་ལ། །བརྟེན་ཏེ་ཞལ་སྐྱེམས་རླངས་ཐོན་ཙམ་ཞིག་བཞེས། །དེ་ལས་གཞན་པའི་བཟའ་བཏུང་ཆ་རྐྱེན་ནི། །རི་བོང་རྭ་དང་སྒོ་ངའི་སྤུ་བཞིན་གྱུར། །ནམ་ཞིག་དྲུང་འཚོ་བོན་བཙན་ཞེས་བྱ་བས། །གསང་ཁོག་ཆ་རྐྱེན་ཞྭ་འཐུལ་ཞིག་ཕུལ་བར། །སྐུ་ལ་རེག་བྱའི་རྫས་སུ་ཉེར་བཞེས་ནས། །ཞག་གསུམ་ལོ་ལས་རིང་བ་བྱས་ཞེས་གསུང་། །སླར་ཡང་མཚན་གཅིག་འགྱུར་མེད་ཆོས་དཔལ་གྱིས། །རི་གཤམ་ཆིབས་ཁྲིད་ཕེབས་བསུར་འབྱོར་པ་ལྟར། །ཟངས་མཚོར་ཕེབས་ལ་ཞག་གཉིས་གབ་ནས་བཞུགས། །གནས་དེར་གསོལ་ཆས་ཕྲན་བུའི་སྟ་གོན་དང་། །ལྷོ་བྲག་ཕྱོགས་སུ་ཕེབས་པའི་གཞི་བཏིངས་ནས། །ཉེར་བཞིའི་སྲོད་ལ་ཟངས་མཚོ་ནས་བསྐྱོད་དེ། །ཐོ་རེངས་རང་དགོན་ཀར་སྟེང་ཞེས་སུ་ཕེབས། །བླ་མ་ཆོ
Chinese
于鸟雀之茅屋中安住。于彼处亦有黑魔之口气云，不悦之风于四方遍布，依凭可怖难忍之大喧嚣，于名曰莲花解脱之掘地者，依凭之，于经由湖底之处，山谷崖冰所覆，湖王岩洞，于此著名之处，置入师徒二人后，以泥灰封堵洞口，令安住。以大丈夫之语，言说如今无恙之状，数次言说后，引路人返回原地。彼时尊者心中生起如是之念，以不欺之三宝圣众之慈悲力，欲界自在天所驱使之魔众军队，于难忍恐怖之险境中，自身解脱于此，于鼻孔般之小孔中，安住栖身之，此为幼小孩童之分别念，应视为错谬。于鬼神之飞禽游荡之时，自洞穴而出，如珍宝堆积之山，顶端甚高，直逼天空，表面之泥土皆向上耸立，为冰雪所覆盖，如阎罗之獠牙，于难忍至极之左右，有凶猛可怖之兽群嚎叫之声，鬼神之鸟群发出呜咽之声，瑟瑟作响。与寒风相伴之暴风雪，尘土接触身体，于冰冷消融中，手足并用，于缓缓移动之山上，寻找攀登之处而攀登，近黎明时分，到达一洞穴。尊者甚为疲惫，以睡眠之姿安住。以下人等所赐予之肉汤之财物，寻得一把煤炭，依凭其火，仅享用些许热气腾腾之饮品。除此之外，其余饮食之条件，犹如兔角与鸟蛋之毛。某时，名曰仲措本赞者，献上一顶隐秘之毡帽，作为身体可触之物而接受，言说三日犹如一年般漫长。再次，于一夜间，由不变法吉祥者，如于山下备马迎接般到来，前往铜湖，隐藏两日而住。于彼处，略备饮食之资粮，并奠定前往洛扎（Lhodrak）方向之基础，于二十四日之傍晚，自铜湖出发，于黎明时分，到达名为噶登（Kardeng）之自家寺院。喇嘛
English
He stayed in a bird's nest-like hut. There, too, was a cloud of black demon's breath, and an unpleasant wind spread in all directions. Relying on a great, unbearable, terrifying roar, he relied on the earth digger named Padma Rigdrol. In the very place that passed through the lake bottom, the cave of the Lake King, filled with mountain valleys and glaciers, after placing the master and servant there in that famous place, he sealed the cave entrance with clay and mud and made them stay there. With the words of a brave man, he said that everything was fine now, and after saying it several times, the guide returned to his place. At that time, this thought arose in the lord's mind: "By the power of the infallible compassion of the Three Jewels, the army of demons urged on by the lord of the desire realm, from this unbearable and terrifying danger, I am freed. To dwell and settle in a hole the size of a nostril, this is the deluded mind of a small child." At that time when the winged spirits were wandering, a mountain like a pile of jewels emerged from the cave, its peak very high, reaching for the sky. The clay on its surface stood upright, covered with snow and ice, like the fangs of Yama. On the unbearable and extremely steep left and right sides, there were cries of fierce and hideous beasts, and the bird flocks of spirits made sobbing sounds, rustling. The blizzard accompanied by the cold wind, the dust touched his body, and in the cold melting, with his hands and feet, he climbed the slowly moving mountain, searching for a place to climb. Near dawn, he arrived at a cave. The lord himself was very tired and stayed in a sleeping position. The wealth of meat soup given by the lower attendants, he found a handful of coal, and relying on its fire, he only enjoyed a little hot drink. Other than that, the conditions for food and drink were like rabbit horns and bird egg feathers. Once, a man named Drungtso Bon Tsen offered a secret felt hat, which he accepted as an object to be touched by the body, and said that three days felt like a year. Again, one night, Changmey Chöpal came as if he were welcoming him with a horse from the foot of the mountain, and went to Zangtso, where he hid for two days. There, he prepared a small amount of food supplies, and laid the foundation for going to Lhodrak. On the evening of the twenty-fourth, he set out from Zangtso and arrived at his own monastery called Kardeng at dawn. Lama
Tibetan
ས་འཕེལ་ཟེར་བས་ཞབས་ཏོག་བསྒྲུབས། །ཞག་གསུམ་བར་དུ་སྐུ་ལ་བརྟེན་པར་མཛད། །སྐབས་དེར་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་འབུམ་རམས་པས། །བྱ་མ་རྟ་མངགས་གནད་གསང་ཞུ་ཡིག་འབྱོར། །དེ་འཕྲལ་སྲོད་ལ་སྔོ་ལུང་ལ་བརྒྱུད་ནས། །གསུམ་མདོ་སྡེར་ཁའི་ལ་ཕུག་ཅིག་ཏུ་ཕེབས། །ལྷོ་ཕྱོགས་རང་ནོར་གཉེར་ཁ་པར་མངགས་པས། །འབྲས་ལྷོ་འགྱུར་མེད་འཕེལ་རྒྱས་ས་དེར་འབྱོར། །དེ་ལས་ཆིབས་གཉིས་བཟང་གོས་སྔོ་སྐྱ་ཡུག །རྒྱན་བཞི་སེར་པོའི་རྩག་པ་དང་བཅས་པ། །ལྗོན་འདབ་ཕུར་མའི་ཡང་རྩེ་འཁོར་དྲུག་གཅིག །རང་གིར་བཟུང་ནས་ནོར་གྱི་གཉེར་ཁ་པོ། །རང་དགོན་བྱང་ཆུབ་གླིང་དུ་ལྡོག་པར་མཛད། །རྣམ་བཀྲའི་རྒྱན་བཞི་སེར་པོའི་ལ་པ་ཤག །ཕྱི་རྗེས་མི་རྗེ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་རྒྱལ། །བོད་ཁམས་སྐྱོང་བའི་རྗེ་བོར་ཕེབས་པའི་དུས། །ཐོག་མའི་མཇལ་འཕྲད་དུས་སུ་ཕུལ་ཞེས་གསུངས། །དེ་ནས་བསྐྱོད་དེ་རང་དགོན་གནས་གཞིའི་ཐང་། །གླ་དཀྱིལ་ཞིག་ཏུ་གབ་བཞུགས་སྲོད་ཡོལ་ཙམ། །གནས་གཞིའི་བླ་བྲང་ཕེབས་ལ་དེའི་བླ་མ། །དགེ་སློང་བསླབ་གསུམ་ཞེས་པས་བསྙེན་བཀུར་ཞུས། །ནམ་སར་ཐོ་རེངས་དེ་ལས་བསྐྱོད་མཛད་ནས། །བཙན་གྲོ་གཞུང་དང་བན་སའི་ཡུལ་གྲུ་བརྒྱུད། །རྣམ་འཕྱང་ས་ཁྱིའི་མཆུ་ཟླའི་ཚེས་གཅིག་གི། ཉི་ཤར་བན་ས་བསམ་གྲུབ་དགོན་དུ་ཕེབས། །སྐབས་འདིར་ཆིབས་དང་ན་བཟའི་སྤྲོས་པ་བཅས། །ལྷ་ལྡན་ཕྱོགས་ཀྱི་མང་འགྱེད་དོ་དམ་པར། །རྫུ་བའི་གཡོ་ཐབས་དུ་མའི་མཛད་པ་ཡིས། །བཟན་ཤིང་བསྡུ་དང་བགྲོད་དཀའི་ལམ་སྲུང་ལས། །རང་གར་རྟོལ་བའི་མཛད་པ་བདག་གིར་བཞེས། །བསམ་དགོན་ཞབས་དྲུང་འཇམ་དབྱངས་འཁོར་བཅས་ཀྱིས། །ཞག་བཞིའི་བར་དུ་གུས་པས་ཞབས་ཏོག་བསྒྲུབས། །འོན་ཀྱང་ནང་དུ་ངན་སེམས་དུག་ཆུ་ཁོལ། །ངག་ཏུ་འཁྱོག་བཤད་འཇམ་པོའི་ཟོལ་སྦྱོར་སྨྲ། །རང་དོན་རྙེད་ན་ཕ་མ་དགྲ་བཅོམ་ལ། །བརྡོ་བའི་སྡིག་ཏོའི་རྣམ་པར་ལྷུར་བླངས་པའི། །དགྲ་ལག་སྤྲོད་པའི་འཕྲུལ་གྱི་བྱ་བ་བསྒྲུབས། །དེ་ཚེ་དཀོན་མཆོག་བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་དང་། །རྗེ་ཡི་སྐུ་བསོད་སྟོབས་སུ་གྱུར་པའི་མཐུས། །གཉེན་ཡང་དགྲ་བོར་གྱུར་པའི་འཇིགས་ཉེན་ལས། །ཟླ་བ་གཟའ་ལས་གྲོལ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར། །བསམ་ངན་སྦྱོར་བ་རྩུབ་པའི་སྐུ་ཉེ་དེར། །གནོད་ལན་ཕན་པས་འཇལ་བའི་རྣམ་ཐར་གྱི། །གྱི་ལིང་རྟ་ཡི་བཞོན་པ་གཉིས་བཞག་ནས། །དེ་ལས་ཆིབས་གཡག་ལ་བརྟེན་རིམ་པར་ཕེབས། །འདི་ནུབ་རོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་སྲང་གི། ཀཀྞི་ཞིག་གི་འོག་ཏུ་གནས་མལ་མཛད། །ནངས་པར་སྔ་ཐེགས་གནས་ཆེན
Chinese
名为萨培的人提供了服务， 三天之中都侍奉着他。 当时，大善知识班让巴， 派人送来了一封关于重要秘密的信。 立刻在夜晚通过青隆， 到达了桑多德凯的拉普山洞。 派人去南方取自己的财物， 到达了锡金南方不变增长的地方。 从那里来了两匹好马，青蓝色的绸缎， 以及四种装饰的黄色饰品。 树叶茂盛的顶端有六个轮子， 自己拿着，作为财物的管理人， 返回了自己的寺庙菩提林。 各种颜色的四种黄色饰品拉巴夏， 后来的人主索南多杰坚赞， 在成为统治卫藏地区的君主的时候， 说是要在初次见面的时候献上。 之后动身前往自己的寺庙所在地， 在中间的一个空地上隐藏着，直到傍晚。 前往寺庙的拉章，那里的喇嘛， 名叫格隆拉森的人进行了款待。 第二天黎明从那里出发， 经过赞卓宗和班萨的地区， 在南仲土狗年（1958）四月的初一， 太阳升起时到达了班萨桑珠寺。 此时，包括坐骑和服装的装饰， 都交给了拉萨方向的供养管理人， 用各种欺骗的手段， 从收集食物和看守难以通行的道路中， 自己随意逃脱的行为自己承担。 桑寺的夏仲蒋扬和他的随从们， 四天之中恭敬地提供了服务。 然而内心却沸腾着恶毒的毒水， 口中说着虚伪的甜言蜜语。 为了自己的利益，即使是父母也视为仇敌， 完全采取了投掷石块的罪恶行为。 做了出卖给敌人的阴谋。 那时，依靠着三宝真谛的加持， 以及上师的福报增长的力量， 从亲人也变成敌人的危险中， 就像月亮从罗睺星中解脱出来一样。 对于心怀恶意、行为粗暴的亲近之人， 用利益回报损害的行为， 留下了两匹吉岭马的坐骑， 从那以后骑着牦牛依次前进。 在名为“此努绒”的道路上， 在卡卡尼的下面安顿了下来。 第二天早上早起，前往大
English
A person named Sa Pel provided service, For three days, he attended to him. At that time, the great spiritual friend Bumrampa, sent a letter about important secrets by messenger. Immediately in the evening, passing through Ngolung, He arrived at the Lapuk cave of Sumdo Derkha. He sent someone to the south to retrieve his own possessions, Arriving at the place of unchanging growth in southern Sikkim. From there came two good horses, blue-green silk, And yellow ornaments with four decorations. The top of the lush tree had six wheels, He took it himself, as the manager of the property, And returned to his own monastery, Bodhi Ling. The four yellow ornaments of various colors, Lapa Shag, The later lord of men, Sonam Tobgyal, Said that when he became the ruler of U-Tsang, He would offer it at the first meeting. After that, he set off to his own monastery's location, Hiding in an open space in the middle until evening. He went to the Labrang of the monastery, where the lama, Named Gelong Lapsum, offered hospitality. The next morning, he set off from there at dawn, Passing through the areas of Tsandro Dzong and Bensa, On the first day of the fourth month of the Earth Dog year (1958), He arrived at Bensa Samdrub Monastery at sunrise. At this time, including the decorations of the mount and clothing, He handed them over to the manager of offerings in the direction of Lhasa, Using various deceptive means, From collecting food and guarding difficult roads, He took upon himself the act of escaping at will. The Shabdrung Jamyang of Sam Monastery and his entourage, Respectfully provided service for four days. However, inside, evil thoughts boiled like poisonous water, And in his mouth, he spoke deceitful sweet words. For his own benefit, he regarded even his parents as enemies, Fully adopting the sinful act of throwing stones. He carried out the conspiracy of handing him over to the enemy. At that time, relying on the blessings of the Three Jewels and the truth, And the power of the lama's increasing merit, From the danger of even relatives turning into enemies, He became like the moon freed from Rahu. To that close person with malicious thoughts and harsh actions, He repaid harm with benefit, Leaving behind two Giling horses as mounts, From then on, he proceeded gradually on yaks. On the road called "This Nup Rong," He settled down under a Kakani. The next morning, he got up early and went to the great