Tibetan
པོའི་གནས་ལུགས་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་རྣམ་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཉིད་བཅུ་ལ་དབང་འབྱོར་བས་དེ་དང་དེའི་ལས་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ཅིང་། ཁྱད་པར་དབང་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱིན་ཕེབས་པས་དབང་དོན་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་འབྱོར། ཁྲིད་བཀའ་གསུང་དུས་སོ་སོའི་ཉམས་མྱོང་གི་སྣེ་ནས་ཁྲིད་མཁས་པས་ཟབ་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་འཁྲུལ་མེད་ངོ་འཕྲོད་པས་ཉམས་མྱོང་དྲོད་ཚད་ཐོབ་པ་མང་དུ་ཐོན། གདུལ་བྱ་ཐུན་མོང་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་ཡང་བསྲུང་བཟློག་སོགས་ཕྲིན་ལས་བཞིའི་ལས་ཕྲན་དོན་ལྡན་དུ་གྲུབ་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་། གདོན་དྲག་པོས་བཟུང་བའི་ནད་པ་ལུས་རེངས་པ། ངག་ལྐུགས་པ། སེམས་སྨྱོ་འབོག་གིས་འཆི་བར་ཐག་བཅད་པ་དུ་མ་ཡང་། བཀའ་བསྒོ་བྱིན་རླབས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་བསྒྱུར་ཁ་ཅི་རིགས་མཛད་པའི་མོད་ལ་གསོས་པ་དང་མཛེ་འཕྲོ་ཆོད་པའང་མང་དུ་བྱུང་། འཆི་ཁར་འཕོ་བའི་མཚམས་སྦྱོར་དང་རྗེས་འཛིན་མཛད་པ་ལ་སྤྱི་བོ་འཕར་ཞིང་སྐྱེ་བ་ངོས་ཟིན་ཡང་མང་། སད་སེར་དང་མི་ཕྱུགས་ནད་རིམས་ཀྱིས་མནར་བ་ལ་ཐུགས་གཏད་པ་ཙམ་གྱིས་བཟློག་ཅིང་ཞི་བ་སོགས་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་རེ་བ་ཡིད་བཞིན་དུ་སྐོང་བ་ལ་དབང་འབྱོར། དོན་དེ་རྣམས་མཆོག་དམན་སུས་བསྐུལ་ཡང་མི་ཆོས་ངོ་འཛིན་གྱིས་དབྱེ་བ་མི་འབྱེད་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རེ་བ་ཡིད་བཞིན་དུ་སྐོང་། ཕྱག་ཏུ་འབྱོར་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཆེ་ཆུང་གང་ལ་ཡང་འཁོར་འདབས་ཀྱི་བསྲི་ཚགས་མེད་པར་དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་བརྟེན་པ་མང་པོ་དང་ཁྱད་པར་བཀའ་གཏེར་གྱི་གླེགས་བམ་བརྒྱ་ཕྲག་བརྒལ་བ་གསར་དུ་སྤེལ་ཞིང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུར་སྨིན་པར་མཛད་པས་མཚོན། མདོར་ན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་འཆིང་བས་མ་གོས་ཤིང་བསྟན་འགྲོའི་ཕན་བདེ་ཁོ་ན་སྐུ་སྲོག་ལས་ཀྱང་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་ཀྱིས་དབུས་གཙང་ལྷོ་མོན་སོགས་གདུལ་བྱའི་ཞིང་རྣམས་སུ་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་རྣམ་ཐར་གཞན་ཕན་གྱི་ཕྲིན་ལས་རིས་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས་དོན་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་སྩོལ་བ་ལས་གཡེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ངང་ནས་དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཉིས་པ་ཆུ་སྟག་དབོ་ཟླའི་ཉེར་གཉིས་ལ་དབུ་གཙུག་འཕྱུར་པོར་འཕར་བ་ལས་སྤོས་དུད་ལྟ་བུའི་རླངས་པ་འཕྲོ་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་སུ་བསྡུས་སོ། །མཆོད་འབུལ་རྟེན་བཞེངས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱོང་བ་གཏེར་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཏེར་བདག་གླིང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་དོ། ། གཏེར་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱ
Chinese
安住于本然之状态中，化现金刚上师自身已获得十自在，从而对各自之事引入定解。尤其在灌顶之时，因智慧的加持降临，灌顶之义融入相续。传授口诀、教言之时，各自从经验的角度出发，善于传授口诀，无谬地认识甚深道的证悟，从而涌现出许多获得经验暖相之人。对于共同所化众生而言，息增怀诛等四事业之支分，无碍地成就具有意义，对于被强烈鬼神所附体的病人，身体僵硬、口不能言、心神错乱而断定为死亡的许多人，也立即通过加持、祈祷和缘起的转变等各种方法而痊愈，麻风病痊愈的也很多。临终时进行颇瓦的连接和后世的引导，头顶梵穴跳动且确认转世者也很多。对于遭受冰雹和人畜瘟疫折磨的众生，仅仅通过关注就能遣除和息灭等等，对于满足每个众生的愿望都获得了自在。无论高低贵贱，无论谁来请求，都不会以人情世故来区分，而是如意满足所有人的愿望。对于手中所拥有的任何大小财物，都不会吝惜眷属，而是用于建造众多的三宝所依，特别是新印制超过百部的经藏和伏藏典籍，并通过供养布施使之成熟为积资粮之因。总之，他未被世间八法所染污，以视众生之利乐胜过自身性命的菩提心，在中藏、卫藏（西藏中部）、洛门（不丹）等所化之地，以三轮之行，无偏地开展利他事业，毫不懈怠地赐予二利之果任运成就。五十二岁时，在水虎年（1842年）四月二十二日，头顶梵穴处跳动，如香烟般散发出蒸汽，融入化身坛城光明法身界中。供养、布施、建造佛像等事业的传承由大伏藏师法王（藏文：ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ།，梵文：Dharma-rāja，梵文罗马拟音：Dharma-rāja，法之王）掘藏师（藏文：གཏེར་བདག་གླིང་པ།，梵文：Ratna-lingpa，梵文罗马拟音：Ratna-lingpa，宝洲）自己来主持。
English
Remaining steadfast in the state of suchness, the manifested Vajra Master himself, having attained mastery over the ten suchnesses, instilled definite understanding in each and every activity. Especially during empowerment, the blessings of wisdom descended, and the meaning of empowerment was transmitted into the lineage. During the transmission of instructions and precepts, he skillfully guided from the perspective of personal experience, enabling the unmistaken recognition of the profound path's realization, resulting in many who attained the warmth of experience. For ordinary disciples, the minor activities of the four actions—pacifying, increasing, magnetizing, and wrathful—were accomplished meaningfully without hindrance. Many patients possessed by fierce spirits, suffering from stiff bodies, muteness, and mental derangement, who were on the verge of death, were immediately healed through blessings, prayers, and various auspicious transformations. Furthermore, many cases of leprosy were resolved. At the time of death, he facilitated the connection of transference of consciousness (phowa) and guidance for future lives, with the crown of the head throbbing and the recognition of rebirth being common. He averted and pacified hailstorms and epidemics afflicting humans and livestock simply through his attention, fulfilling the wishes of each being as desired. Regardless of who requested, whether high or low, he did not discriminate based on worldly considerations but fulfilled everyone's wishes as desired. He spared no expense for the possessions he had, regardless of size, for the benefit of the retinue, using them to construct many objects of refuge for the Three Jewels, and especially to newly publish over a hundred volumes of the Kangyur (Buddha's teachings) and Terma (hidden treasures). He also matured the recipients of offerings and generosity into causes for accumulating merit and wisdom. In short, untainted by the eight worldly concerns, and with a mind that cherished the welfare of beings more than his own life, he tirelessly engaged in the altruistic activities of the three wheels (teaching, debating, and writing) in the fields of disciples in Central Tibet, Tsang (western Tibet), Lho Mön (southern Bhutan), and other regions, effortlessly bestowing the fruits of the two benefits (self and others). At the age of fifty-two, on the twenty-second day of the fourth month of the Water Tiger year (1842), his crown chakra pulsed, and like the vapor of incense, he dissolved into the luminous Dharmakaya realm of the mandala of emanation. The continuation of the activities of offering, generosity, and construction of sacred objects was carried out by the great treasure revealer, the Dharma King (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ།, Sanskrit: Dharma-rāja, Romanized Sanskrit: Dharma-rāja, King of Dharma) himself, Tertön (treasure revealer) Terdak Lingpa (Tibetan: གཏེར་བདག་གླིང་པ།, Sanskrit: Ratna-lingpa, Romanized Sanskrit: Ratna-lingpa, Island of Jewels).