Tibetan
ེ་འདི་ལ་མ་ཞེན་པ་གཅིག་དགོས་ཀྱི། ཞེན་ན་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཞེན་ཀྱང་སྐོམ་པ་སེལ་བའི་དོན་མི་བྱེད་པ་ལྟར། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ཅི་ བྱས་ཀྱང་ཚེ་འདིའི་ཕུན་ཚོགས་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་སོང་བས་ཆོས་རྣལ་མར་མི་འགྲོ། དེས་ན། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །བསྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོག་མར་ཐོས་པ་བྱ། 1-636 དེ་ནས་དེའི་དོན་ལ་བསམ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད། དེ་ནས་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་དོན་ལ་བསྒོམ་དགོས་ལ། དེ་ལ་ཡང་ཆོས་བྱེད་པར་འདོད་པའི་བློ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། དལ་འབྱོར་ རྙེད་དཀའ་བསམ་པ་དང་། ཆོས་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཆེད་དུ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དལ་འབྱོར་འདི་ནི་རྙེད་པར་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །སྐྱེས་བུའི་ དོན་སྒྲུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ལ། །གལ་ཏེ་འདི་ལ་ཕན་པ་མ་གྲུབ་ན། །ཕྱིས་འདི་ཡང་དག་འབྱོར་བ་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་དལ་འབྱོར་ གྱི་ལུས་འདི་ཡང་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་བས་རྙེད་པའི་ལུས་འདིར་ཆོས་འདི་རྣམ་དག་གཅིག་བྱ་དགོས་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསྒོམ་མོ། །དེ་ཉིད་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་ན། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་ བ། གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་བ། དཔེའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་བ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་བ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དལ་འབྱོར་གྱི་རྟེན་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པ་ལ་ རྒྱུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ལས་བསྒྲུབ་ཅིང་། མི་དགེ་བ་མཐའ་དག་སྤོང་དགོས་པ་ལ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ཉུང་། མི་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བས་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། 1-637 གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་བལྟས་པས་དམྱལ་བ་ནི་མང་ཉུང་སའི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་ཙམ། ཡི་དྭགས་ནི་ཁ་བ་བུ་ཡུག་འཚུབས་པའི་གྲངས་ཙམ། དུད་འགྲོ་ནི་ཆང་ངར་མའི་སྦང་མ་ཙམ་ དུ་མང་ལ། དེ་རྣམས་ལ་ལྟོས་ན་མིའི་ལུས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པ་ཆེས་ཉུང་བས་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྙེད་པར་དཀའ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། གསུམ་པ་ནི། རྒྱ་མཚོ་ཆེར་གཡེངས་གཉའ་ཤིང་གི ། བུ་གར་རུས་སྦལ་མགྲིན་ཆུད་ལྟར། །མི་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཐོབ་དཀའ་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ན་གནས་པའི་རུས་སྦལ་ཞར་བ་ལོ་བརྒྱ་ནས་སྟེང་དུ་ལན་རེ་ཡོང་བ་དང་། གསེར་གྱི་ གཉའ་ཤིང་བུ་ག་གཅིག་པ་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ཀྱིས་གཡེངས་བའི་བུ་གར་རུས་སྦལ་གྱི་མགྲིན་པ་ཆུད་པ་སྲིད་ཙམ་ཡིན་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡོད་ཀྱང་མིར་སྐྱེས་པ་ ཡང་སྲིད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྙེད་པར་དཀའ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། བཞི་
Chinese
首先，必须对今生不执着。如果执着，就像对海市蜃楼执着，即使想从中取水也无法解渴一样。无论你如何持戒、闻思、修，如果都是为了追求今生的圆满，那就不是真正的佛法。因此，‘安住戒律，具足闻思者，应精进修持。’意思是说，首先要依靠清净的戒律，然后听闻佛法。 然后，思考听闻的意义，断除增益和损减。之后，必须通过闻思来断除增益和损减，并在此基础上进行禅修。此外，为了生起想要修法的意乐，需要思维暇满难得，以及为了使修法更加精进，需要思维死亡无常。首先是暇满难得：‘暇满人身极难得，获得此身能成办人生之义。若未在此生中成办利益，以后如何能再获得此暇满？’如是说，为了成为修持正法的所依，暇满人身非常难得，因此要反复思维：‘既然获得了这个人身，就必须清净地修持佛法。’ 如果更详细地解释，可以从原因、数量、比喻和本体四个方面来思维暇满难得。首先，从原因上来说，要获得清净的暇满人身，必须行持戒律等善业，并断除一切恶业。然而，三界众生行善者少，作恶者多，因此从原因上来说，暇满难得。第二，从数量上来说，观察众生界，地狱众生多如微尘，饿鬼多如暴风雪，畜生多如酿酒的糟粕。与这些相比，获得清净人身者非常稀少，因此从数量上来说，暇满难得。第三，‘如大海漂浮木轭孔，盲龟颈入极难得人身。’如是说，就像在大海中漂浮的木轭，盲龟百年一出水面，颈入木轭孔一样，众生种类不可思议，但转生为人却极其稀少，因此从比喻上来说，暇满难得。第四， （未完待续）
English
First, one must not be attached to this life. If you are attached, it is like being attached to a mirage; even if you try to draw water from it, it will not quench your thirst. No matter how much you practice discipline, study, and meditate, if it is all for the sake of achieving the prosperity of this life, it will not become true Dharma. Therefore, 'One who abides in discipline, possesses learning and thought, should diligently apply themselves to meditation.' This means that one must first rely on pure discipline, and then listen to the Dharma. Then, contemplate the meaning of what you have heard, and cut off any additions or subtractions. After that, you must use listening and thinking to cut off additions and subtractions, and then meditate on that basis. Furthermore, in order to generate the intention to practice Dharma, you need to contemplate the difficulty of obtaining leisure and opportunity (Daljyor), and in order to make your practice more diligent, you need to contemplate death and impermanence. The first is the difficulty of obtaining leisure and opportunity: 'This leisure and opportunity is extremely difficult to obtain; having obtained this body, one can accomplish the meaning of life. If you do not accomplish benefit in this life, how will you ever obtain this leisure and opportunity again?' As it is said, in order to become the basis for practicing the pure Dharma, this body of leisure and opportunity is very difficult to obtain, so you must repeatedly think: 'Since I have obtained this body, I must practice the Dharma purely.' If we explain it in more detail, we can think about the difficulty of obtaining leisure and opportunity from four aspects: cause, number, analogy, and essence. First, from the perspective of cause, to obtain a pure body of leisure and opportunity, one must practice virtuous deeds such as keeping the precepts, and abandon all non-virtuous deeds. However, sentient beings in the three realms do little good and commit many evils, so from the perspective of cause, leisure and opportunity are difficult to obtain. Second, from the perspective of number, looking at the realm of sentient beings, hell beings are as numerous as dust particles, hungry ghosts are as numerous as blizzards, and animals are as numerous as the mash of strong liquor. Compared to these, obtaining a pure human body is very rare, so from the perspective of number, leisure and opportunity are difficult to obtain. Third, 'Like a blind turtle inserting its neck into a yoke floating in the great ocean, it is said that obtaining a human body is extremely difficult.' As it is said, just as a blind turtle living in the great ocean comes to the surface once every hundred years and its neck enters the hole of a golden yoke floating on the waves, although there are countless kinds of sentient beings, being born as a human is only a possibility, so from the perspective of analogy, leisure and opportunity are difficult to obtain. Fourth, (To be continued) --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
པ་ནི། ལྐུག་པ་དང་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་སྐྱེས་པ་སོགས་མི་ཁོམ་པ་དང་བྲལ་ཞིང་། འབྱོར་བ་བཅུ་ཚང་བར་དཀོན་ པས་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། ། གཉིས་པ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམ་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །མདུན་ན་གནས་པ་འཆི་བ་སྟེ། །ཞེས་བཤད་པས་སྐྱེས་པའི་མཐའ་མ་ངེས་པར་འཆི་བས་མྱུར་དུ་ཆོས་བྱེད་དགོས་སྙམ་དུ་བསྒོམ། 1-638 དེ་ཉིད་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། ངེས་པར་འཆི་བ་བསམ་པ། ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད་པ་བསམ་པ། འཆི་ཚེ་ཆོས་ལས་གཞན་གྱིས་མི་ཕན་པ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་ རྟག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་མཐར་འཇིག་དགོས་ཏེ། སྲིད་གསུམ་མི་རྟག་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་དང་འདྲ། །འགྲོ་བའི་སྐྱེ་འཆི་གར་ལ་ལྟ་དང་མཚུངས། །སྐྱེས་བུའི་ཚེ་སྲོག་ནམ་མཁའི་གློག་བཞིན་ཏེ། །རི་གཟར་འབབ་ ཆུ་བཞིན་དུ་མྱུར་མགྱོགས་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཁྱད་པར་དུ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ། །མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། །རྡོ་རྗེ་སྐུ་ཡང་མི་བརྟན་ན། །གཡོ་ཞིང་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཡི། ། ཆུ་བུར་ལུས་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་གསུངས་ལ། འཆི་བ་མེད་པའི་གོ་འཕང་བརྙེས་པའི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚུལ་སྟོན་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ངེས་པར་འཆི་དགོས་ པ་སྨོས་ཅི་དགོས་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ལྔ་མངོན་ཤེས། །མཁའ་ལ་ཐོགས་མེད་རྒྱུ་བས་ཀྱང་། །གང་དུ་འཆི་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་བའི། །གནས་འདིར་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པས་ཁམས་ གསུམ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་འཆི་བས་མི་ཚུགས་པའི་གནས་མེད་པས་ངེས་པར་འཆི་དགོས་སྙམ་དུ་བསྒོམ། འཆི་རྐྱེན་མང་ཞིང་འཚོ་བའི་རྐྱེན་ཉུང་བའི་སྒོ་ནས་ངེས་པར་འཆི་སྟེ། འཆི་བའི་རྐྱེན་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་། ། 1-639 འཚོ་བའི་རྐྱེན་ནི་ཉུང་ཟད་ཙམ། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་འཆི་རྐྱེན་ཏེ། །དེ་བས་རྟག་ཏུ་ཆོས་མཛོད་ཅིག །ཅེས་གསུངས་པས་འཚོ་བའི་རྐྱེན་དུ་འདོད་པའི་གནས་དང་། ཟས་དང་སྤྱོད་ལམ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ ཞིག་ཀྱང་འཆི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པས་ངེས་པར་འཆི་སྙམ་དུ་བསྒོམ། གཉིས་པ་ནམ་འཆི་ངེས་མེད་བསམ་པ་ནི། ལ་ལ་མའི་མངལ་དུ་འཆི་བ། ལ་ལ་སྐྱེ་ཁར་འཆི་བ་སོགས་རྒན་གཞོན་ བར་མ་ངེས་པ་མེད་པར་འཆི་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བས། ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་བསམ་ཞིང་བསྒོམ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན། ཁ་དྲག་ཅིང་དབང་བཙན་ པ་དང་། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང་། དཔའ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གིའང་མི་ལྡོག་པར་འཆི་དགོས་ལ། ཤི་བའི་ཚེ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་གང་གིའང་མི་ཕན། དེ་ལ་ཚེ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་ བར་དུ་ཆོས་བྱས་པས་འཆི་ཚེ་མི་འགྱོད། འགྲོ་བ་བཟང་པོར་སྐྱེ་བའི་གདེང་ཐོབ་པས་བློ་བདེ། དེས་ན་ངེས་པར་དམ་པའི་ཆོ
Chinese
第一，要远离无暇，例如生为哑巴或边地之人等，并且圆满十种闲暇非常困难，因此要从本质上修习，认为获得人身非常困难。 第二，思维死亡无常：如经中所说：‘一切生者，死亡在前。’因此要修习，因为生的尽头必定是死亡，所以要尽快修行佛法。 稍微解释一下：思维必定死亡，思维何时死亡不确定，思维死亡时除了佛法之外没有其他帮助。 第一点是：一般来说，一切有为法都是无常的，这是法性，最终必然会坏灭。如云：‘三有如秋云，聚散无常；众生之生死，犹如观舞蹈；人生如空中闪电，瞬息即逝；生命如悬崖瀑布，飞速流逝。’ 特别是：‘诸佛之色身，以妙相庄严，金刚之身亦不坚，如水泡般的身躯，又有何可言？’ 即使是证得不死果位的圆满正等觉佛陀，也会示现涅槃之相，更何况是凡夫俗子，必定会死亡，这还用说吗？要这样思维。如云：‘五神通仙人，虽能无碍行于空，然亦未至彼处，得享不死境。’ 因此，无论生于三界何处，都没有能阻止死亡的地方，所以必定会死亡，要这样修习。由于死亡的因缘多而生存的因缘少，所以必定会死亡。如云：‘死亡之因缘甚多，生存之因缘极少，而彼等亦是死亡之因，故应恒常修持佛法。’ 因此，即使是那些被认为是生存之因的住所、食物和行为等，有时也会变成死亡之因，所以要修习必定会死亡。 第二，思维何时死亡不确定：有些人死在母胎中，有些人死在出生时等等，无论老少，死亡随时可能发生，这是显而易见的。因此，要思维并修习死亡时间不确定的道理。 第三，当死亡来临时，无论多么强大、多么有权势，无论有多少眷属和财富，无论多么勇敢，都无法阻止死亡。死亡时，除了佛法之外，任何事物都无法提供帮助。如果在有生之年修持佛法，死亡时就不会后悔，并且有把握转生到善道，内心安乐。因此，必须修持殊胜的佛法。
English
Firstly, one should be separated from unfavorable conditions such as being born as a mute or in a remote area, and it is very difficult to have all ten favorable conditions. Therefore, one should meditate on how difficult it is to obtain such a human body. Secondly, contemplate the impermanence of death: As it is said, 'For all who are born, death is in front.' Therefore, one should meditate that since the end of birth is definitely death, one should quickly practice Dharma. To explain it a little further: contemplate that death is certain, contemplate that it is uncertain when one will die, and contemplate that at the time of death, nothing other than Dharma will help. The first point is: In general, all compounded things are impermanent, this is the nature of Dharma, and they must eventually perish. As it is said: 'The three realms are like autumn clouds, gathering and dispersing impermanently; the birth and death of beings are like watching a dance; the life of a person is like lightning in the sky, fleeting in an instant; life is like a waterfall on a cliff, flowing swiftly.' In particular: 'The physical body of the Buddhas, adorned with excellent marks, even the vajra body is not stable. What need is there to mention the bubble-like body, which is moving and without essence?' Even the fully enlightened Buddhas who have attained the state of immortality show the manner of passing into nirvana, what need is there to say that ordinary beings must die? One should think like this. As it is said: 'The great sages with five superknowledges, although they can travel freely in the sky, have not reached the place where they can enjoy immortality.' Therefore, no matter where one is born in the three realms, there is no place that can prevent death, so one must die, one should meditate on this. Because there are many causes of death and few causes of survival, one will surely die. As it is said: 'The causes of death are very many, the causes of survival are very few, and even those are causes of death, therefore, always practice Dharma.' Therefore, even those places, foods, and behaviors that are considered causes of survival sometimes become causes of death, so one should meditate that one will surely die. Secondly, contemplate that it is uncertain when one will die: Some die in the mother's womb, some die at birth, etc. Death can happen to anyone, young or old, this is obvious. Therefore, one should contemplate and meditate on the fact that the time of death is uncertain. Thirdly, when the time of death comes, no matter how strong or powerful, no matter how many relatives and wealth one has, no matter how brave one is, one cannot prevent death. At the time of death, nothing other than Dharma can help. If one practices Dharma during one's lifetime, one will not regret it at the time of death, and one will have confidence in being reborn in a good realm, and one will have peace of mind. Therefore, one must practice the excellent Dharma. --------------------------------------------------------------------------------