Tibetan
དུག་ཅེས་པ་ལྟར། འདས་མ་འོངས་གཉིས་ལ་སྦྱར་ནས་བསྒོམ་པའོ། །རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀྱི་ཐར་གྱིས་བདག་འཛིན་གྱི་འཁྲིས་གནོན་པར་བྱའོ།། དེ་ཡང་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོང་བ་གཅིག་དགོས་པས། དོལ་ཆོད་དུ་སྦྱང་། ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཏར་ཁའི་རྩ་རྦད་ཆོད་བྱེད་པ་དོལ་ཆོད་ཟེར་བ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཚམ་ཚོམ་དང་། ནེམ་ནུར་མེད་པར་གཉེན་པོས་འབུར་འཇོམས་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་རང་དོན་དང་མ་འདྲེས་པ་གཅིག་དགོས་པས། དུག་ཅན་གྱི་ཟས་སྤང་། ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟས་བཟང་པོས་ལུས་བརྟས་པར་བྱེད་ཀྱང་དུག་ དང་འདྲེས་ན་འཆི་བ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་ཡང་། དངོས་འཛིན་དང་འདྲེས་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པས་དུག་ཅན་གྱི་ཟས་དང་འདྲའོ། །ཡང་ཕྱི་མ་ལྷ་མིའི་བདེ་བ་དང་། 1-460 ཉན་རང་གི་ཐར་བའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བློ་སྦྱོང་གི་དུག་ཡིན་པས་སྤང་བར་བྱའོ། །ཡང་བདེ་བ་འདོད་པས་གཞན་ལ་ངན་སེམས་བྱར་མི་རུང་བ་ཉིད། སྐྱིད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་སྡུག་མ་འཚོལ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགྲ་ཤི་ན་རང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་། ཉེ་འབྲེལ་ཤི་ན་དེའི་ནོར་བདག་ལ་ཡོང་དུ་རེ་བ་དང་། སྒོམ་ཆེན་གྲོགས་པོ་ཤི་ན་ཡུལ་དེར་རང་ལ་བསོད་ ནམས་ཡོང་དུ་རེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་དང་ཐུན་མོང་བས་སོ་ནམ་རྣམ་བཞི་ལས་སྐྱིད་པར་རེ་བ་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་སྐྱིད་པ་འདོད་པས་སྡུག་བསྔལ་འཚོལ་བ་ཡིན། གླང་རི་ཐང་ པའི་བླ་སྨན་ཇོ་བཙུན་རིན་བྱང་དཔོན་གཡོག་ལ་ཡོན་བདག་ཀུན་གྱི་ཞོ་བསྐྱལ་ནས་སྐྱིད་པ་ལ་སྡུག་བཙལ་ཏེ། དེ་བས་ཀྱང་འཛོམས་པ་གཅིག་པ་བཞེད་ནས་མཛོ་མོ་གཅིག་སྲེལ་བས་ཞོ་ལ་སོགས་ པ་སྐྱེལ་བའི་འཕྲོ་ཆད། དབྱར་མཛོ་ཞིང་གསེབ་ཏུ་སོང་ཞིང་ཉེ་གནས་པ་སྦྱོང་ལོ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱིད་ཀྱི་ཡན་ལག་དུ་སྡུག་བསྔལ་འཚོལ་བ་མང་པོ་ཡོང་བ་རྣམས་སྤང་ལ། སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་ན་དགའ། སྐྱིད་ན་དགའ་བ་ལ་བསམ་པ་བཟང་ཟེར་བ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་བྱ་གསུངས། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི། 1-461 བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་གསང་བ་བསྟན། །ཞེས་པ་ནི། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བསྟན་པ་འདི་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་གཞི་དང་། རྗེས་གསུམ་དུ་གནས་པ་ལས། དང་པོ་ནི། དཀོན་མཆོག་གི་མཆོད་ཁང་དུ་ལྷ་དང་བླ་མ་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ལ། བསམ་གཏན་གྱི་ཁང་པར་སྟན་བདེ་བ་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་འདུག་སྟེ། དབུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བགྲང་ངོ་། ། དེ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བསམ་གཏན་གྱི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱས་པའོ། །དེ་ནས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྔོན་དུ་བཏང་ལ། དངོས་གཞི་ནི། འདི་ཀུན་ཅིག་ཅར་འཇུག་པའི་ལུགས་
Chinese
如同毒药一般，将过去和未来结合起来进行禅修。通过对概念和分析的解脱，来压制我执的产生。 而且，因为一次只能生起一个念头，所以要像斩钉截铁般地修习。所谓的‘斩钉截铁’，就像外科手术中切断病根一样，一旦烦恼生起，就要毫不犹豫、毫不迟疑地用对治法彻底摧毁它。而且，为了不与自利之心混杂，要像避开有毒的食物一样。所谓的‘避开有毒的食物’，就像用好的食物滋养身体，但如果混入了毒药就会死亡一样。菩提心能产生佛果，但如果与实执混杂，就会产生轮回的痛苦，所以就像有毒的食物一样。此外，来世人天善趣的安乐，以及声闻、缘觉的解脱之乐，都是修习菩提心的毒药，所以应当舍弃。而且，不能因为自己想要快乐，就对他人心怀恶意。所谓的‘不要在快乐的枝干上寻找痛苦’，就像敌人死了，自己就没有了威胁；亲戚死了，就期望得到他的财产；伟大的修行者朋友死了，就期望自己能在这个地方获得更多的功德等等。还有，与在家人一样，期望从四种农业活动中获得快乐，所有这些都是因为想要快乐而寻找痛苦。格西塘巴的医生上师乔尊仁钦绛，将施主们供养的酸奶全部倒掉，认为这样反而能得到更多，于是杀了一头母牦牛，结果酸奶等供养全部中断。夏天，牦牛去了田里，亲近的人也因此疏远。像这样，在快乐的枝干上寻找痛苦的事情有很多，都应该避免。如果所有的众生都快乐、都幸福，那才是善良的想法，应该这样做。以上这些方法都是为了修习世俗菩提心而宣说的。现在，将智慧的部分，也就是胜义菩提心的修习，简要地进行阐述。 ‘获得稳固之后，再宣说秘密。’意思是说，为了修习胜义菩提心，分为加行、正行和结行三个部分。首先是加行： 在佛堂里，向佛像和上师供奉供品，并祈祷。在禅房里，在舒适的垫子上，以跏趺坐的姿势坐好，数二十一次呼吸。 然后，使身、语、意三门成为适合禅修的容器。之后，先生起世俗菩提心，然后进入正行：所有这些都应同时进行。
English
Like a poison, meditate by combining the past and the future. By the liberation of concepts and analysis, one should suppress the arising of self-grasping. Moreover, since only one thought can arise at a time, one must practice like cutting through nails and iron. The so-called 'cutting through nails and iron' is like cutting off the root of a disease in surgery. As soon as afflictions arise, one must destroy them thoroughly with antidotes without hesitation or delay. Moreover, in order not to mix with self-interest, one must avoid poisonous food. The so-called 'avoiding poisonous food' is like nourishing the body with good food, but if it is mixed with poison, one will die. Bodhicitta gives rise to Buddhahood, but if it is mixed with clinging to reality, it will produce the suffering of samsara, so it is like poisonous food. Furthermore, the happiness of gods and humans in future lives, and the happiness of liberation of Hearers and Solitary Realizers, are all poisons for the practice of Bodhicitta, so they should be abandoned. Moreover, one should not harbor malice towards others because one wants to be happy. The so-called 'do not seek suffering on the branch of happiness' is like when an enemy dies, one is no longer threatened; when a relative dies, one expects to receive his property; when a great practitioner friend dies, one expects to gain more merit in that place, and so on. Also, like householders, one expects to be happy from the four kinds of agricultural activities. All these are seeking suffering because one wants to be happy. Geshe Tangpa's doctor, Lama Jotsun Rinchen Jang, poured out all the yogurt offered by the patrons, thinking that he would get more, so he killed a female yak, and as a result, the offerings of yogurt and so on were all cut off. In the summer, the yak went to the fields, and close people became estranged. Like this, there are many things that seek suffering on the branch of happiness, and they should all be avoided. If all sentient beings are happy and joyful, that is called a good thought, and one should do that. All these methods are taught for the practice of conventional Bodhicitta. Now, the wisdom part, which is the practice of ultimate Bodhicitta, is briefly explained. 'After gaining stability, then reveal the secret.' This means that in order to practice ultimate Bodhicitta, there are three parts: preliminary, main practice, and concluding practice. First is the preliminary: In the shrine room, offer offerings to the Buddhas and Lamas, and pray. In the meditation room, sit comfortably on a cushion in the lotus position, and count twenty-one breaths. Then, make the body, speech, and mind suitable vessels for meditation. After that, first generate conventional Bodhicitta, and then enter the main practice: all these should be done simultaneously. -------------------------------------------------------------------------------- ཡིན་པས། དངོས་
Tibetan
གཞི་བདག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཅིག་ཅར་སྒོམ་ཡང་། སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རིམ་པར་རྩིས་ལ་གདབ་སྟེ། འདི་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་རླན་གྱིས་རྟོགས་པའི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ བའི་དགོས་པ་ཡོད་གསུངས། དེ་ལ་ཐོག་མར་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་བསམ། །ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྣང་བ་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ འདི་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པ་སེམས་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཡེ་ནས་གྲུབ་པ་མེད། རིག་པས་དཔྱད་ན་རིགས་དོན་བདེན་པ་མེད་པར་སེམས་པ་དང་། 1-462 དེ་ནས་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ནི། མ་སྐྱེས་རིག་པའི་གཤིས་ལ་སྤྱད། །ཅེས་གསུངས་པས་སེམས་འདི་ཡང་འདས་པ་འགག མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས། ད་ལྟ་བ་ཡང་ཆ་གསུམ་དང་ལྡན་ ཞིང་གནས་འདི་ན་གནས་བྱ་བ་དང་། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་བོངས་ཚོད་ལ་སོགས་པ་གཤིས་སྤྱིར་མ་གྲུབ་ཅིང་མ་སྐྱེས་པར་བསམ་པ་དང་། དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ ནི། གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱང་རང་སར་གྲོལ། ། ཞེས་པས་ཡུལ་སེམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དཔྱད་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའི་སེམས་འདི་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་ཡུལ་སེམས་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པའི་ཤེས་བྱ་ མེད་ལ། དེ་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་དཔྱད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པའི་ངང་ལ་གློད་ལ། རིག་པ་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་འདི་བྱིང་རྒོད་ ཀྱི་དབང་དུ་མི་བཏང་བར་སོ་མར་བཞག་གོ །ཅེས་སྟོན་པས། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཀུན་གཞིའི་ངང་ལ་གཞག །བདུན་པོ་སེམས་བྱུང་རྟོག་པ་ཡིན་པས་སྤང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བའང་གཞི་སྨྲ་བསམ་ བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་གཞི་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་སྤངས། དེ་ལྟར་བཞག་ཅིང་ཉམས་སུ་བླངས་པར་བྱའོ། །སྣ་ཚོགས་བདུན་པོ་སེམས་བྱུང་རྟོག་པ་ཡིན་པས་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་ཅན་རང་དགར་བར་མི་བཏང་བར་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་ལ། 1-463 རིག་པས་བལྟས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་གློད་ལ། ཕྱིས་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཚད་ཀྱང་རིག་པས་རིག་པ་ལ་བལྟས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་གློད་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱའོ།། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ ཡང་ཐུན་ཆུང་ལ་གྲངས་མང་བ་སྟེ། ཐུན་ཞབས་བསྡུ་བ་དང་བཅས་ཤིང་བཟང་གྱེས་བྱེད་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །རྗེས་ལ་བྱ་བ། ཐུན་མཚམས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུར་བསམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ ཡིན་ནོ། །ཕུང་པོ་ལྔ། དབང་པོ་དྲུག སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་བདེན་འཛིན་དང་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ བར་མ་རྟོགས་པའི་འགྲོ་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཞིང་མཉམ་བཞག་གི་ཉམས་མ་དོར
Chinese
是这样的，即使同时修习所有实有之物的空性，在修习的过程中，也要按照次第计算和安排分别了知的智慧，据说这是为了让寂止的湿润能够生起证悟的苗芽。首先，观修所取无自性，如经文所说：‘诸法如梦观。’意思是说，显现的内外器情一切，都只是自己心识迷惑的显现，除此之外，没有丝毫与心识相异的实有之物。如果用智慧去观察，就会确信没有真实的道理。 然后，观修能取无自性，如经文所说：‘于未生觉性中行。’意思是说，这个心识也是，过去已灭，未来未生，现在也具有三分，并且不存在于此处，颜色、形状、体积等性质也并非普遍存在，而是未生的。然后，观修一切法无自性，如经文所说：‘对治亦于自处解脱。’意思是说，对于将一切境和心都观为空性的对治之心，其本身也是不成立的，因此没有能与境、心二者相合的所知，因为二者已经被观修成无自性了。像这样，对于普遍不成立的事物，就放松而不执着任何事物，让觉性保持清晰而不散乱，不要让它受到沉没和掉举的影响，而是保持清醒的状态。如经文所示：‘道的体性安住于阿赖耶识中，七种心生是分别，应断除。’一切法的根本也是，基（藏文：ཀུན་གཞི，梵文天城体：ālaya，梵文罗马拟音：ālaya，汉语字面意思：阿赖耶识）是不可言说、不可思议、不可表达的，并且远离戏论，因此要像安住于基一样断除。应该这样安住和修习。各种各样的七种心生是分别，因此不要让分别的意识随意地缘取对境，而是在任何分别生起时，用觉性去观察，并将其放松于法性之中。之后，对于任何生起的分别，也要用觉性去观察觉性，并将其放松和解脱于法性之中。’ 这也是指，应该缩短每座的时间，但增加座数，就像经文所说：‘缩短每座时间并结合结束，是最好的方式。’ 后行方面，如经文所说：‘座间观想如幻化士夫。’意思是说，五蕴、六根、四种行为，所有这些都是因缘聚合的显现，应该了知它们如同幻化一般，不要追随实执和贪嗔等情绪，对未觉悟的众生生起慈悲心，并且不要舍弃正定的修持。
English
It is like this, even if you simultaneously meditate on the emptiness of all real things, during the practice, you should calculate and arrange the wisdom of separately knowing according to the order. It is said that this is to allow the moisture of tranquility to give rise to the sprout of realization. First, contemplate the object of grasping as being without inherent existence, as the scripture says: 'View all phenomena as dreams.' This means that all the appearances of the external and internal world are merely the appearances of one's own deluded mind. Apart from this, there is not even a particle of real existence that is different from the mind. If you observe with wisdom, you will be convinced that there is no real reason. Then, contemplate the grasper as being without inherent existence, as the scripture says: 'Act in the nature of unborn awareness.' This means that this mind is also, the past has ceased, the future is unborn, and the present also has three parts, and it does not exist here. Properties such as color, shape, and volume are not universally established, but are unborn. Then, contemplate all phenomena as being without inherent existence, as the scripture says: 'The antidote is also liberated in its own place.' This means that the very mind that acts as an antidote to contemplating all objects and minds as emptiness is itself not established, so there is no knowable that can be combined with the object and mind, because the two have been contemplated as being without inherent existence. In this way, for things that are universally not established, relax and do not cling to anything, keep awareness clear and undistracted, and do not let it be affected by sinking and agitation, but keep it in a state of alertness. As the scripture shows: 'The nature of the path abides in the ālaya, the seven mental events are discriminations, and should be abandoned.' The root of all phenomena is also, the base (藏文：ཀུན་གཞི，梵文天城体：ālaya，梵文罗马拟音：ālaya，汉语字面意思：ground) is unspeakable, unthinkable, inexpressible, and free from elaboration, so abandon it as it abides in the base. You should abide and practice in this way. The various seven mental events are discriminations, so do not let the discriminating consciousness freely grasp objects, but when any discrimination arises, use awareness to observe it and relax it into the nature of reality. Afterwards, for any discrimination that arises, you should also use awareness to observe awareness, and relax and liberate it into the nature of reality.' This also means that the duration of each session should be shortened, but the number of sessions should be increased, just as the scripture says: 'Shortening the duration of each session and combining the end is the best way.' In terms of post-meditation activities, as the scripture says: 'In between sessions, contemplate as an illusory person.' This means that the five aggregates, the six senses, and the four actions, all of these are appearances of the assembly of interdependent relationships, and you should know them as being like illusions. Do not follow after clinging to reality and emotions such as attachment and aversion, generate compassion for unenlightened beings, and do not abandon the practice of samadhi. --------------------------------------------------------------------------------