Tibetan
ི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་ལྷ་མོ་བརྒྱད་གཙོ་བོའི་རྒྱབ་བཻཏྟ་ལིའི་མདུན་དུ་ཟ་འོག་གི་གདན་ལ་ཆོས་པུ་ཏི་བྲག་རི་རྩེགས་པ་ལྟ་བུ་ན་བཟའ་གདོང་དར་ཕྲ་བུན་ནེ་བ་དང་བཅས་པ་གསལ་བཏབ། 3-362 དེ་ཡང་གཞུང་ལས། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞིའི་འབྱུང་གནས། འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངའ་བདག་དྲིན་ཅན་རྩ་བ་དང་བརྒྱུད་པར་བཅས་པའི་ཞེས་འབྱུང་བས། སྐྱབས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལྷ་དགུའི་དཀྱིལ་འཁོར། གསུང་རབ་པུ་ཏི་དང་བཅས་པ་ལ་ འདུས་པར་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་ཕྱོགས་བཅུ་ནི་ཕྱོགས་བཞི་མཚམས་བརྒྱད་སྟེང་འོག་གཉིས་དང་བཅས་པའི་གནས་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། དུས་གསུམ་ནི། སྔར་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། མ་འོངས་པ་ན་འབྱོན་པར་འགྱུར་བའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། ད་ལྟར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི། ལམ་བདེ་བ་ནས་འབྲས་བུ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་ པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད། གསུང་འོད་དཔག་མེད། ཐུགས་མི་བསྐྱོད་པ། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན། འཕྲིན་ལས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། མདོར་ན་ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རིགས་ལྔར་འདུས་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངའ་བདག་ཡིན་ལ། དེའང་རྩ་བརྒྱུད་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་པས། 3-363 དེ་དབུས་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྙིང་པོ་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ནི་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག ཆོས་ནི་བཀའ་བསྟན་བཅོས་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་གསུང་ རབ་པུ་ཏིའི་རྣམ་པ་དེ་ལ་འདུས་པར་བསམ་པ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག དགེ་འདུན་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དགེ་འདུན་ཏེ། དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་གང་ཟག་ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་ལ་འདོད་ཀྱང་། འདིར་དགེ་འདུན་དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་རྣམས་རང་ལས་བསླབ་པ་བགྲེས་པ་ཡན་ཆོད། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ནི་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་བཟློག་པ་ རྣམས་ལ་འདོད་ཀྱང་། འདིར་རང་ལས་བསླབ་པ་རྒན་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་ཁྱིམ་པ་ཡན་ཆད་ཡིན། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ལ་འཆད་ཀྱང་། འདིར་སྔགས་སྡོམ་ རྫོགས་པར་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པའི་རང་ལས་བསླབ་པ་བགྲེས་པ་ཡན་ཆད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱང་འཁོར་གྱི་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་འདུས་པར་བསམ་པ་ནི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ནི། འཇིགས་དད་སྙི
Chinese
在宝座之上，观想八位天女，主尊背后是贝塔里（Vaitāli），前方是铺着锦缎的座位，其上堆叠着如岩石般的经书，并以华丽的丝绸和面纱装饰。 3-362 正如经文所说：‘十方三世一切如来的身、语、意、功德、事业的本体，八万四千法蕴的来源，一切圣者僧伽的主宰。’因此，所有皈依境都融入于金刚九尊坛城和经书中。 必须如此观想，十方指的是四方、四隅以及上下方，即居住于这些方位的一切佛陀。三世指的是过去的一切佛陀，未来将要出现的一切佛陀，以及现在安住的一切佛陀。如来指的是从安乐道走向安乐果位的如来。 如来的身是毗卢遮那佛（Vairochana），语是阿弥陀佛（Amitābha），意是不动佛（Akshobhya），功德是宝生佛（Ratnasambhava），事业是不空成就佛（Amoghasiddhi）。简而言之，一切佛陀都汇集为五部佛，他们是一切佛法的来源，一切僧伽的主宰。而且，根本上师和传承上师与此无别。 3-363 观想中央的薄伽梵（Bhagavan）胜乐金刚（Hevajra）与上师无二无别，这是上师和佛陀的珍宝。佛法指的是一切经律论，即教法和证悟的自性，都融入于经书之中，这是佛法的珍宝。僧伽指的是三乘的僧伽。虽然声闻乘认为僧伽是四双八辈，但在这里，僧伽指的是从沙弥到比丘，以及比他们年长的所有僧人。大乘般若乘中，菩萨僧伽指的是不退转的菩萨，但在这里，指的是比自己年长的，持有菩萨戒的在家众。密乘中，虽然解释为相续中生起譬喻智者，但在这里，指的是圆满获得密咒戒且未曾违犯，比自己年长的所有僧人。观想这样的僧伽融入于眷属天女之中，这是僧伽的珍宝，是皈依的对境。第四，皈依的原因是：恐惧、信心和慈悲。
English
On the throne, visualize eight goddesses, with the main deity behind Vaitāli, and in front, a brocade seat upon which scriptures are piled like a mountain of rocks, adorned with elaborate silks and veils. 3-362 As it says in the text: 'The essence of the body, speech, mind, qualities, and activities of all the Tathāgatas of the ten directions and three times, the source of the eighty-four thousand collections of Dharma, the master of all noble Sangha.' Therefore, all objects of refuge are gathered into the mandala of the Vajra Nine Deities and the scriptures. It is necessary to meditate in this way: the ten directions are the four directions, the eight intermediate directions, and the upper and lower directions, including all the Buddhas residing in those places. The three times are all the Buddhas of the past, all the Buddhas who will appear in the future, and all the Buddhas who are presently abiding. Tathāgata means that they have gone to bliss from the path of bliss, hence they are the Tathāgatas who have gone to bliss. The body of that very Tathāgata is Vairochana, the speech is Amitābha, the mind is Akshobhya, the qualities are Ratnasambhava, and the activities are Amoghasiddhi. In short, all the Buddhas are gathered into the five families, and they are the source of all Dharmas and the master of all Sangha. Moreover, the root and lineage gurus are inseparable from this. 3-363 Meditating that the Bhagavan Hevajra in the center is inseparable from the guru is the guru and the Buddha Jewel. The Dharma is all the scriptures, both the teachings and the realizations, gathered into the form of scriptures, which is the Dharma Jewel. The Sangha is the Sangha of the three vehicles. Although the Shravakas consider the Sangha to be the four pairs and eight individuals, here, the Sangha refers to all monks from novices to fully ordained monks and those older than them. In the context of the Mahayana Paramita, the Bodhisattva Sangha refers to the irreversible Bodhisattvas, but here, it refers to lay practitioners who hold the Bodhisattva vows and are older than oneself. In the Mantrayana, although it is explained as individuals who have generated the wisdom of example in their continuum, here, it refers to all those who have fully received the Mantrayana vows and have not broken them, and who are older than oneself. Visualizing such a Sangha gathered into the retinue goddesses is the Sangha Jewel, the object of refuge. Fourth, the reasons for taking refuge are fear, faith, and compassion. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ང་རྗེ་དང་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་འཇིགས་པ་ལ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཇིགས་པ། རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་འཇིགས་པ། ཐ་མལ་སྣང་ཞེན་གྱི་འཇིགས་པ། 3-364 གྱ་ནོམ་ལྷར་ཞེན་གྱི་འཇིགས་པའོ། །དང་པོ་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་ལ། སྤྱིར་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཚེ་འདི་བར་དོ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་འཇིགས་པ། དང་པོ་ནི་ཤེས་པར་ཟད། གཉིས་ པ་ལ་ཚེ་འདིར་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་འགལ་རྐྱེན་ནད་དང་གདོན་ལ་སོགས་པ་ཚེའི་བར་དུ་གཅོད་པ་དང་། འཆི་ཁར་མཚམས་སྦྱོར་ངན་པ་དང་། གནད་གཅོད་དྲག་པོ་དང་ནད་ངན་པ་ལས་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་བར་དོའི་འཇིགས་པ་ནི། འཇིགས་པའི་སྒྲ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་བར་དོའི་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་བསྐྱབ་པའི་ཆེད་དུའོ། །བཞི་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་མི་ཁོམ་པའི་གནས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་ གནས་ངན་པ་དང་། གྲོགས་ངན་པ་དང་། དཔོན་ངན་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ངན་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་ངན་པ། རང་བརྒྱུད་ངན་པ་ལ་སོགས་པ་མདོར་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འགལ་རྐྱེན་དུ་འགྲོ་བ་ཐམས་ ཅད་ལས་བསྐྱབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན། གཉིས་པ་དད་པ་ལ། འདོད་པའི་དད་པ། དྭང་བའི་དད་པ། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པའོ། །དང་པོ་འདོད་པའི་དད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་ནས་འདི་ ལྟ་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དགོས་པ་འདུག་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོའི་སྒོ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའོ། །གཉིས་པ། དྭང་བའི་དད་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་དད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་དང་། 3-365 ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལྟར་བརྩེ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་བསྒྲོལ་བའི་ནུས་པ་སྟེ། དེ་ ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་དད་པ་སྐྱེས་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའོ། །གསུམ་པ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ནི། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ ཡིད་ཆེས་ཤིང་། ཁྱད་པར་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་ནས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དགོས་པ་དང་། མི་དགེ་བ་སྤངས་ཏེ་དགེ་བ་བསྒྲུབས་ན། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཐར་པ་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་གསུང་འདུག་པས། དེ་ལྟ་བུའི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་། དད་པས་ཀུན་ནས་བླངས་ཏེ་སྡིག་སྤོང་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་རིན་ ཆེན་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་རྒྱུ་དེ་ལྟ་བུ་ལས་བྱུང་བས། རང་ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་གོ་འཕངས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན། གསུམ་པ་སྙིང་རྗེ་ནི། ཁམས་གསུམ་ གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཕ་མ་དྲིན་ཅན་ཤ་སྟག་ཡིན་ལ། འདི་རྣམས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་ལ་ཡུན་རིང་བ་འདི་ལས་ཅིས་ཀྱང་སྒྲོལ་དགོས
Chinese
我是上师，这里有三种（方法）：第一种是关于恐惧。轮回痛苦的恐惧，关注自身利益的恐惧，平凡显现执着的恐惧， 以及对卓越天神的执着所产生的恐惧。首先，关于轮回的恐惧，一般而言是对轮回的恐惧，具体而言是对今生、中阴、来世的恐惧。第一种恐惧仅仅是认知上的。第二种恐惧，为了避免今生修行佛法的障碍，如疾病和邪魔等中断生命，以及临终时的恶劣境遇和猛烈的临终关怀和恶疾，需要（修持）。 第三种是对中阴的恐惧，为了从所有中阴的恐惧中解脱，比如四种恐怖之声等等。第四种是对来世的恐惧，为了从来世的八无暇处等恶劣境地，恶友，恶官，恶师，恶劣的论典，恶劣的传承等等，简而言之，所有违背正法的因素中解脱出来。 第二种是关于信心。欲乐信，澄净信，胜解信。第一种是欲乐信，看到佛陀的功德后，心想‘我也要获得这样的成就’，以强烈的愿望皈依。 第二种是澄净信，是对三宝功德的信心。也就是，（相信三宝）具有如所有智和尽所有智，像对待独子一样慈爱一切众生的大慈悲，以及将众生从轮回的所有痛苦中解脱出来的能力。通过见到这样的功德，生起不造作的信心而皈依。 第三种是胜解信，普遍地相信佛陀所说的一切法，特别是相信如果造作恶业，就会在轮回中漂泊并遭受痛苦；如果断恶行善，就能获得具足智、悲、力的解脱涅槃。因此，相信这样的业果法则，以信心摄持，断恶行善而皈依。因为三宝也是从这样的因缘中产生的，所以为了自己也能获得三宝的果位而皈依。 第三种是关于慈悲。三界的一切众生都是自己的恩亲父母，一定要将他们从这剧烈而漫长的轮回痛苦中解脱出来。
English
I am the master, and here are three (methods): The first is about fear. The fear of the suffering of samsara, the fear of focusing on one's own interests, the fear of clinging to ordinary appearances, and the fear arising from attachment to excellent deities. First, regarding the fear of samsara, generally it is the fear of samsara, and specifically it is the fear of this life, the bardo, and future lives. The first fear is merely cognitive. The second fear, in order to avoid obstacles to practicing the Dharma in this life, such as illnesses and evil spirits that interrupt life, as well as bad circumstances at the time of death and intense end-of-life care and severe illnesses, needs (practice). The third is the fear of the bardo, in order to be liberated from all the fears of the bardo, such as the four terrifying sounds, etc. The fourth is the fear of future lives, in order to be liberated from bad situations such as the eight states of unfreedom in future lives, bad friends, bad officials, bad teachers, bad treatises, bad lineages, etc., in short, all factors that contradict the true Dharma. The second is about faith. Aspiring faith, clear faith, and confident faith. The first is aspiring faith, seeing the qualities of the Buddha and thinking, 'I must also attain such achievements,' and taking refuge with strong aspiration. The second is clear faith, which is faith in the qualities of the Three Jewels. That is, (believing that the Three Jewels) possess the wisdom of knowing things as they are and as many as they are, the great compassion of loving all sentient beings as if they were their only child, and the ability to liberate sentient beings from all the sufferings of samsara. Through seeing such qualities, taking refuge with faith that arises without artificiality. The third is confident faith, generally believing in all the teachings spoken by the Buddha, especially believing that if one commits evil deeds, one will wander in samsara and experience suffering; if one abandons evil and practices virtue, one can attain liberation and nirvana, which are endowed with wisdom, compassion, and power. Therefore, believing in such laws of karma, taking them up with faith, abandoning evil and practicing virtue, one must take refuge. Because the Three Jewels also arise from such causes, one takes refuge in order to attain the state of the Three Jewels oneself. The third is about compassion. All sentient beings in the three realms are all one's own kind parents, and one must liberate them from this intense and long-lasting suffering of samsara. --------------------------------------------------------------------------------