Tibetan
ཤད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། 2-323 ཡང་མཁས་པ་ཤཱཀ་མཆོག་པ་དང་། མཁས་གྲུབ་རྗེས། སྒྲ་མི་རྟག་པར་ཚད་མས་ངེས་ནས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་དམ་བཅའ་པའི་དམ་བཅའ་དེས། རང་འགལ་གྱི་ཞེན་དོན་ལ་མི་གནོད་ཀྱང་། དེ་ལྟར་ངེས་ པའི་ཚད་མས། སྒྲ་རྟག་པ་སོགས་ལ་གནོད་པ་བྱེད་ཅེས་པ། དེ་དག་གང་ལ་ཚད་མ་ཡོད། །ཅེས་སོགས་དོན་དུ་བཤད་སྣང་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་ཚད་མས། སྒྲ་ རྟག་པ་ལ་གནོད་པ་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ངག་དེ་ཙམ་དཔྱོད་ལྡན་ལ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཤད་པ་ལ། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དངོས་སྟོབས་ལ་དཔྱོད་པའི་ཚེ་རང་ལུང་ གཉིས་རང་འགལ་གྱི་དམ་བཅའི་ཞེན་དོན་ལ་གེགས་བྱེད་ཙམ་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱའི་གནས་དང་པོ་གཉིས་ལ་དཔྱོད་པའི་ཚེ་ལུང་རྣམས་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ཡིན་པ་ནི། སྔར་ལེའུ་སྔ་མ་རྣམས་ཉིད་དུ་ བཟློགས་ཟིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་པ་ལ། ལུང་རྣམས་ཚད་མས་ཡིན་པ་ནི། །སྔར་ཉིད་རྣམ་པར་བཟློགས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོགས། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ན། སྔར་ལུང་ཚད་མར་ཁས་བླངས་ནས། ལུང་དོན་ ཤིན་ལྐོག་ལ་དཔྱོད་པ་དག་ལ། རང་ལུང་དང་འགལ་ན་གནོད་པའི་སྐྱོན་འདི་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་གསུམ་པར་དཔྱད་པ་འཕོ་བའི་ཚེ། ལུང་རྣམས་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་འཆད་པ་ལ། 2-324 དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཁས་བླངས་ནས། །དཔྱོད་པ་དག་ལ་སྐྱོན་འདི་འདོད། །ཅེས་སོགས།། །། ༈ རྗེས་དཔག་ལོགས་སུ་བཤད་པའི་ཚུལ། རྩ་བའི་གཉིས་པ་ནི། རྗེས་དཔག་ལོགས་སུ་བཤད་པའི་ཚུལ་ནི། གཞལ་བྱའི་གནས་གསུམ་ལ་ལུང་གནོད་སྒྲུབ་ཡིན་མིན་ཁྱད་ པར་ཡོད་པ་དེས་ན། ཁས་བླངས་དེ་ཡིད་ཆེས་རང་ལུང་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་གཞལ་བྱ་ཤིན་ལྐོག་རྟོགས་པའི་རྟོག་ཚད་དེ་རྗེས་དཔག་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ གཞལ་བྱ་ཤིན་ལྐོག་གི་ལོག་ཕྱོགས་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ་ལ། དེས་ན་གནོད་ཕྱིར་རྗེས་དཔག་ལས། །ཁས་བླངས་ཕྱི་རོལ་གྱུར་པ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ ཁས་བླངས་རྗེས་དཔག་དེ་རྗེས་དཔག་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ཡང་སེལ་བྱེད་ཚད་མའི་དབྱེ་བ་འཆད་པའི་ཚེ། མངོན་སུམ་གྲངས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་དང་ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་གཉིས་དབྱེ་ བ་ཐ་དད་དུ་བྱས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། དེ་གཉིས་ལ་གནོད་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡུལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་དེ་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་གཉིས་ལ་གནོད་ སྒྲུབ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཡོད་དེ། ལུང་གིས་གྲུབ་པའི་གཞལ་བྱ་ཤིན་ལྐོག་རྣམས། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གི་གནོད་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་ཙམ་དང་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཞལ་བྱའི་གནས་དང་པོ་གཉིས་པོ་དེ། 2-325
Chinese
因为与‘遮破’相违背。 又如，智者释迦胜（Shākya-mchog，人名）和克主杰（Mkhas-grub-rje，宗喀巴弟子），以量（Tsad-ma， प्रमाण，pramāṇa，有效认知）确定声无常后，立‘声无常’之宗（Dam-bca'，प्रतिज्ञा，pratijñā，论题）。此宗虽不损害自相违的耽著境，但如是确定的量，能损害声常等，这些量存在于何处？等等，似乎在说没有道理。因为以量确定声无常，对于损害声常，不需要有见识者去辨析能立之语。 第三，阐述其能立。所知法（Shes-bya，ज्ञेय，jñeya，所知）作为法（Chos-can，धर्मिन्，dharmin，有法），在以实事理进行辨析时，自教证和它教证仅仅是妨碍自相违之宗的耽著境，但在辨析所量（Gzhal-bya，प्रमेय，prameya，应量度的事物）的第一和第二境时，教证是能立之量，这在之前的章节中已经驳斥过了。如是阐述：‘教证是量，之前已被完全驳斥。’等等。因为这个理由，之前已经承认教证是量，对于辨析教证意义的极隐蔽处，如果与自教证相违，则会认为这是过失。当辨析转移到第三境时，教证是能立之量。’如是阐述：‘因此，承认之后，对于辨析，会认为这是过失。’等等。 以下是分别阐述比量的方式： 根本颂的第二点是：分别阐述比量的方式。因为对于所量的三种境，教证是妨害还是成立存在差别，因此，所承诺的信赖，自教证和他教证，作为法，依赖于你，能够证悟极隐蔽的所量，这种证悟的量并非比量之外，因为你是妨害所量极隐蔽之反面的信赖之相。如是阐述：‘因此，为了妨害，从比量，所承诺的并非是外道。’因此，所承诺的比量并非与比量是异体，但在阐述遣除的量之差别时，将现量（Mngon-sum，प्रत्यक्ष，pratyakṣa，现量）作为一种，将实事比量和信赖比量分为两种，作为法，这是有必要的，因为为了清晰地展示二者在妨害和成立的对境上存在不同。二者在妨害和成立上存在不同，因为以教证成立的所量极隐蔽处，是实事比量的妨害和成立的对境，而仅仅以现量和实事成立的所量的第一和第二境。
English
Because it contradicts 'Shad pa' (遮破, refutation). Furthermore, scholars like Shakya-chog and Khedrup Je, having ascertained through valid cognition (Tsad-ma, प्रमाण, pramāṇa, valid cognition) that sound is impermanent, establish the thesis (Dam-bca', प्रतिज्ञा, pratijñā, proposition) that 'sound is impermanent.' Although this thesis does not harm the object of attachment to self-contradiction, the valid cognition that ascertains it in this way harms the permanence of sound, etc. Where do these valid cognitions exist? And so on. It seems unreasonable to say that. Because having ascertained that sound is impermanent through valid cognition, there is no need for discerning individuals to analyze the statement of proof in order to harm the permanence of sound. Third, explaining its proof. Knowable objects (Shes-bya, ज्ञेय, jñeya, knowable) as subjects (Chos-can, धर्मिन्, dharmin, subject), when analyzing based on the power of reality, self-scripture and other-scripture are merely obstacles to the object of attachment to the self-contradictory thesis. However, when analyzing the first and second realms of what is to be measured (Gzhal-bya, प्रमेय, prameya, object to be measured), the scriptures are valid proofs. This has already been refuted in previous chapters. As it is explained: 'Scriptures are valid cognitions, which have already been completely refuted.' etc. Because of this reason, having previously accepted scriptures as valid cognitions, it is accepted that this fault harms the analysis of the extremely hidden meanings of scriptures if it contradicts one's own scriptures. When the analysis shifts to the third realm, the scriptures are valid proofs.' As it is explained: 'Therefore, having accepted it, this fault is considered in the analysis.' etc. The following is the way to separately explain inference: The second point of the root text is: the way to separately explain inference. Because there is a difference in whether scriptures are harmful or supportive for the three realms of what is to be measured, therefore, the promised trust, one's own scriptures and other scriptures, as subjects, relying on you, the measure of realization that realizes the extremely hidden object to be measured is not outside of inference, because you are the sign of trust that harms the opposite of the extremely hidden object to be measured. As it is explained: 'Therefore, for the sake of harm, from inference, what is promised is not an outsider.' Therefore, the promised inference is not a different entity from inference, but when explaining the distinctions of the measure of elimination, the manifest (Mngon-sum, प्रत्यक्ष, pratyakṣa, perception) is made into one, and the inference of reality and the inference of trust are divided into two, as subjects, this is necessary, because it is to clearly show that there is a difference in the objects of harm and support between the two. There is also a difference in harm and support between the two, because the extremely hidden objects to be measured that are established by scripture are the objects of harm and support of the inference of reality, while the first two realms of what is to be measured that are established only by the manifest and reality. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་གི་གནོད་གྲུབ་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ་ལ། ཡང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཡི། །ཕྱིར་ན་ཐ་དད་བྱས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གནོད་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་ འདྲ་བའི་དགོས་པའི་དབང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། རྗེས་དཔག་གི་ནང་ཚན་མི་འདྲ་བའི་དབྱེ་བ་བྱས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན། སེལ་བྱེད་རྗེས་དཔག་དེ་ལ་འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ལ་ བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གསུམ་དུའང་དབྱེ་དགོས་པས་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པའམ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྗེས་དཔག་གསུམ་པོ་དེ། རྗེས་དཔག་ཏུ་རིགས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། འོ་ན་ དངོས་སྟོབས་དང་ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་། སེལ་བྱེད་ཚད་མའི་དབྱེ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱས་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱང་རྗེས་དཔག་ཏུ་རིགས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་མཚུངས་སོ། ། ཞེས་འཆད་པ་ལ། དེ་ལྟ་མིན་ན་ཐལ་ཆེས་པའམ། །ལོགས་ཤིག་བྱས་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་འདིར་གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཀྱང་དབྱེ་བ་ལོགས་པར་བྱས་པའི་དོགས་པ་འཆད་དགོས་སམ་སྙམ་ ན། ཤིན་ཏུ་ཡང་དགོས་ཏེ། གྲགས་པ་རྗེས་དཔག་ལས། ཕྱི་རོལ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཡང་། །ཐ་དད་བྱས་ཡིན་སྔ་མ་བཞིན། །ཞེས་གྲགས་བསལ་གྱི་སྐབས་སུ་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ།། །། ༈ རིགས་སྒོར་རང་ལུང་ཐ་དད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་རིགས་སྒོར་རང་ལུགས་ཐ་དད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་ནི། 2-326 རིགས་པའི་སྒོར། རང་གི་ཚིག་ཀྱང་། ལུང་ཚིག་ལས་དཔེར་བརྗོད་ཐ་དད་དུ་བཤད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཤིན་ལྐོག་ལ་དཔྱོད་པའི་ཚེ་ཡང་། དངོས་ཤུགས་སོགས་འགལ་བའི་རང་ཚིག་ཙམ་བརྗོད་པ་ དེ། རང་འགལ་གྱི་དམ་བཅའི་ཞེན་དོན་ལ་གེགས་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ལ། རང་གི་ཚིག་ཀྱང་ཐ་དད་པ། །ཚིག་ཙམ་བརྗོད་པ་གེགས་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་དང་། རིགས་གཏེར་དུ། རིགས་པའི་སྒོར། ལུང་ལ་དཔེར་བརྗོད་གཞན་དུ་གསུངས། །ཞེས་སོ། །མཁས་མཆོག་གོ་རབ་འབྱམས་པས། གཞུང་འདི་ལ། ཀུན་བཏུས་ལས། ལུང་ཚིག་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་ལས་མ་ཟད་བྱས་པ་དགོས་པ་ ཡོད་པར་མ་ཟད། རང་ཚིག་ཀྱང་དངོས་སྟོབས་ལས་ཐ་དད་དུ་བྱས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཞེས་སོགས་འཆད་པ་ནི། ཀྱང་སྒྲའི་ནུས་པ་ལ་འབྱོར་བ་ཙམ་སྣང་ཡང་། དགོངས་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། ཀུན་བཏུས་ལས། རང་ལུགས་གཉིས་ལས་དཔེར་བརྗོད་ཐ་དད་མེད་པས་དགོས་པ་ཐ་དད་དུ་འཆད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིགས་གཏེར་ལས། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་གཉིས་ཀ་ཡང་། །དཔེ་གཅིག་གིས་བསྟན་རིགས་ པའི་སྒོར། །ལུང་ལ་དཔེར་བརྗོད་གཞན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པ་དེ་དང་། གཞུང་འདི་སྦྱོར་ཚུལ་མ་དགོས་པའི་རྣམ་འགྱུར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། །། ༈ དེ་གཉིས་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་ཚུལ་བཤད་པ། གསུམ་པ་རྩོད་སྤང་ལ། ར
Chinese
解释说，'因为信任后推论不是损害成立的领域'。此外，还指出了领域的区别：'因此，进行了区分'。如果损害成立的组成部分没有不同的必要性，那么就会导致后推论内部产生不同的分类。如果接受这一点，那么就需要将排除性后推论分为三种，即基于效果、自性和非显现原因的后推论，这将过于极端。如果不需要这样，因为这三种后推论在后推论中属于同一类型，那么将实在和信任后推论作为排除性量度的单独分类也将变得毫无意义，因为它们在后推论中也属于同一类型。'解释说：'如果不是这样，就会过于极端，或者单独分类将变得毫无意义'。 如果有人认为，'那么这里著名的后推论也需要解释为单独分类的疑虑吗？'，那么这是非常必要的，因为在排除著名的后推论时会解释说：'即使不是外在的，也像以前一样进行了区分'。 关于在理门中以不同方式解释自宗和圣言的方式： 第二，关于在理门中以不同方式解释自宗的方式： 在理门中，将自己的话语与圣言中的例子以不同方式进行解释是有必要的，因为在分析极隐蔽的事物时，仅仅陈述与直接和间接相矛盾的自语，是为了了解这会妨碍对自相矛盾的承诺的执着。'解释说：'自己的话语也不同，仅仅陈述话语会妨碍'。 在《理藏》中，'在理门中，圣言中的例子被不同地陈述'。学者高绕绛巴说：'在这部论著中，从《集论》中，不仅需要完成圣言和实在后推论，而且还需要将自己的话语与实在区分开来'等等。虽然仅仅显现了“也”这个词的力量，但这并不是他的意图，因为在《集论》中，由于两种自宗的例子没有不同，因此不需要解释不同的必要性，因为在《理藏》中，'在《集论》中，两者都是通过一个例子来展示的，在理门中，圣言中的例子被不同地陈述'。这是不需要结合这部论著的姿态。 关于解释这两者在意义上的争论的方式：
English
It is explained that 'because trust-based inference is not the domain of harm's establishment'. Furthermore, the distinction of domains is pointed out: 'Therefore, a distinction is made'. If the components of harm's establishment do not have different necessities, then it would lead to different classifications within inference. If this is accepted, then it would be necessary to divide exclusionary inference into three types, namely inference based on effect, self-nature, and non-apprehension of cause, which would be too extreme. If this is not necessary, because these three types of inference belong to the same category of inference, then making a separate classification of the real and trust-based inferences as exclusionary valid cognitions would also become meaningless, because they also belong to the same category of inference.' It is explained that 'If it is not so, it would be too extreme, or making a separate classification would become meaningless'. If someone thinks, 'Then is it necessary to explain the doubt that the famous inference here is also classified separately?', then it is very necessary, because when excluding the famous inference, it is explained that 'Even if it is not external, it is distinguished as before'. About the way of explaining one's own system and the words of scripture differently in the Gate of Reasoning: Second, regarding the way of explaining one's own system differently in the Gate of Reasoning: In the Gate of Reasoning, it is necessary to explain one's own words and the examples in the words of scripture differently, because when analyzing extremely obscure things, merely stating one's own words that contradict the direct and indirect is to know that this hinders attachment to the commitment of self-contradiction.' It is explained that 'One's own words are also different, merely stating words hinders'. In the Treasury of Reasoning, 'In the Gate of Reasoning, the examples in the words of scripture are stated differently'. The scholar Go Rabjampa said: 'In this treatise, from the Compendium, it is not only necessary to complete the words of scripture and the real inference, but it is also necessary to distinguish one's own words from the real' etc. Although only the power of the word 'also' is manifested, this is not his intention, because in the Compendium, since the examples of the two own systems are not different, it is not necessary to explain the different necessity, because in the Treasury of Reasoning, 'In the Compendium, both are shown by one example, in the Gate of Reasoning, the examples in the words of scripture are stated differently'. This is a gesture that does not require combining this treatise. Regarding explaining the way to resolve disputes in these two meanings: --------------------------------------------------------------------------------