Tibetan
ྲུབ་ཏུ་འདུས་ཏེ། དེ་ཉིད་ ལས། ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་རབ་ཁོ་ན། །གཅིག་པོ་ཁོ་ནས་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དངོས་བཏགས་ཕྱེ་ན། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་ཡོངས་གྲུབ་མིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཡིན་ན་གཞན་དབང་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 2-217 གཉིས་པ་རང་བཞིན་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་འཆད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་། ཡོངས་གྲུབ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ཀུན་བརྟགས་ལ་མཚན་ཉིད། ཁྱབ་མཉམ། དབྱེ་བ། དངོས་བཏགས་དཔྱད་པ་དང་བཞི། དང་པོ་ ནི། གནས་ལུགས་ལ་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆོས་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད། གཉིས་པ་ནི། ཀུན་བརྟགས་དང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དོན་གཅིག གསུམ་པ་དབྱེ་ན། རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བརྟགས་དང་། མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་ཀུན་བརྟགས་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་དང་ཀུན་བརྟགས་དོན་གཅིག གཉིས་པ་ནི་རི་བོང་རྭ་ལྟ་བུ་དང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟ་བུ་མེད་པ་མཐའ་དག་ལ་འཇོག བཞི་ པ་དངོས་བཏགས་དཔྱད་པ་ནི། མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ན། ཀུན་བརྟགས་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་བོ། །གཉིས་པ་གཞན་དབང་ལ་མཚན་ཉིད་སོགས་གསུམ་ལས་མཚན་ཉིད་ནི། རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ གཞན་གྱི་དབང་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། ཁྱབ་མཉམ་པ་ནི། གཞན་དབང་དང་དངོས་པོ་དོན་གཅིག དེ་ལ་དབྱེ་ན་དག་པ་གཞན་དབང་དང་། མ་དག་པ་གཞན་དབང་གཉིས་ཡོད། དང་པོ་ དང་ཟག་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་དོན་གཅིག དེ་ལ་དབྱེ་ན་བེམ་ཤེས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་གསུམ་ཡོད་པའི་མཚན་གཞི་རིམ་བཞིན། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་མིག་དབང་དང་། རྣམ་མཁྱེན་དང་། སངས་འཕགས་རྣམས་ལ་འཇོག 2-218 གཉིས་པ་མ་དག་གཞན་དབང་དང་ཟག་བཅས་དོན་གཅིག དེ་ལ་དབྱེ་ན་ཡང་བེམ་ཤེས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་གསུམ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ཡོངས་གྲུབ་ལ་མཚན་ཉིད་སོགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། གནས་ལུགས་ལ་གྲུབ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གཉིས་པ་ཁྱབ་མཉམ་པ་ལ། ཡོངས་གྲུབ། ཆོས་ཉིད། ཆོས་དབྱིངས། དེ་བཞིན་ཉིད། དོན་དམ་པའི་དབྱིངས། དོན་དམ་པའི་མཐའ། སྟོང་པ་ཉིད། སྨོན་པ་མེད་པའི་མཐའ་རྣམས་དོན་གཅིག་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམས་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ ཕྱིར། གསུམ་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན། འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་ཡོད་དེ། འགྱུར་མེད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་དང་། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ནི། འཇུག་ཤེས་དྲུག ཉོན་ཡིད། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དང་བརྒྱད་པོ་དེ་ཡིན་ཞིང་དེ་རྣམས་ནི་ཟུར་དུ་འཆད། བཞི་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ལ། མཚན
Chinese
聚集在一起。因此，从那里面说：‘唯一正确的智慧，由唯一者所包含。’因此，如果区分真实和假立，如果是正确的智慧，那就不可能是圆成实性，因为如果是那样，就必须是他性。 第二，解释三种自性的分类，分为三部分：遍计所执、依他起、圆成实性。第一，遍计所执有四点：定义、同义词、分类、真实与假立的辨析。第一点是：在实相上并不成立，而是由分别念虚构的法，这就是它的定义。第二点是：遍计所执和世俗谛是同义词。第三点是分类：有名相的遍计所执和定义完全缺失的遍计所执两种。第一种和遍计所执是同义词。第二种是指像兔角或石女之子一样，一切不存在的事物。第四点是真实与假立的辨析：如果是定义完全缺失的遍计所执，那就一定不是遍计所执。 第二，依他起有定义等三点，其中定义是：从自己的因缘，依赖于其他事物而生起，这就是它的定义。同义词是：依他起和实有是同义词。它分为清净的依他起和不清净的依他起两种。第一种和无漏的实有是同义词。它分为色法、心法、非相应行三种，它们的例子分别是：佛陀和圣者相续中的眼根、一切智智、佛陀和圣者。 第二，不清净的依他起和有漏是同义词。它也分为色法、心法、非相应行三种。 第三，圆成实性有定义等三点，其中第一点定义是：在实相上成立的真如，这就是圆成实性的定义。第二点同义词有：圆成实性、法性、法界、真如、胜义谛界、胜义谛边际、空性、无愿边际等是同义词。因为（经中）总结说：‘空性是，真如和真实边际，无相和胜义，以及法界，这些都是不同的名称。’ 第三点，它分为不变的圆成实性和非颠倒的圆成实性两种。因为（经中）说：‘不变和非颠倒，圆成实性有两种。’ 第三，八识聚是：六个入识、染污意、阿赖耶识，这八个，这些将在后面单独解释。第四，两种真谛的分类有定义等。
English
Gathered together. Therefore, from that it is said: 'The only correct wisdom, is contained by the only one.' Therefore, if we distinguish between real and imputed, if it is correct wisdom, then it cannot be the Pariniṣpanna (perfected nature), because if it were, it would have to be other-dependent. Second, explaining the classification of the three natures, divided into three parts: Parikalpita (completely imputed nature), Paratantra (other-dependent nature), and Pariniṣpanna (perfected nature). First, the Parikalpita has four points: definition, synonyms, classification, and analysis of real and imputed. The first point is: that which is not established in reality, but is fabricated by conceptual thought, that is its definition. The second point is: Parikalpita and Saṃvṛti-satya (conventional truth) are synonyms. The third point is classification: there are two types of Parikalpita: Parikalpita with names and Parikalpita with completely missing definitions. The first type and Parikalpita are synonyms. The second type refers to everything that does not exist, like a rabbit's horn or the child of a barren woman. The fourth point is the analysis of real and imputed: if it is a Parikalpita with a completely missing definition, then it is definitely not a Parikalpita. Second, the Paratantra has three points: definition, etc. The definition is: that which arises from its own causes and conditions, dependent on other things, that is its definition. The synonym is: Paratantra and real existence are synonyms. It is divided into two types: pure Paratantra and impure Paratantra. The first type and Anāsrava (untainted) real existence are synonyms. It is divided into three types: Rūpa (form), Citta (mind), and Asaṃprayukta-saṃskāra (non-associated formations), their examples are respectively: the eye faculty in the continuum of Buddhas and Āryas, Sarvākārajñāna (omniscience), Buddhas and Āryas. Second, impure Paratantra and Sāsrava (tainted) are synonyms. It is also divided into three types: Rūpa (form), Citta (mind), and Asaṃprayukta-saṃskāra (non-associated formations). Third, the Pariniṣpanna has three points: definition, etc. The first point, the definition, is: the Suchness (tathatā) that is established in reality, that is the definition of Pariniṣpanna. The second point, synonyms, are: Pariniṣpanna, Dharmatā (nature of phenomena), Dharmadhātu (element of phenomena), Tathatā (suchness), Paramārtha-dhātu (element of ultimate truth), Paramārtha-koṭi (limit of ultimate truth), Śūnyatā (emptiness), Apranihita-koṭi (limit of wishlessness) are synonyms. Because (in the sutra) it is summarized: 'Emptiness is, Suchness and the real limit, signless and ultimate, and the element of phenomena, these are different names.' The third point, it is divided into two types: immutable Pariniṣpanna and non-inverted Pariniṣpanna. Because (in the sutra) it says: 'Immutable and non-inverted, there are two types of Pariniṣpanna.' Third, the eight consciousness aggregates are: the six entering consciousnesses, Kliṣṭa-manas (afflicted mind), Ālayavijñāna (store consciousness), these eight, these will be explained separately later. Fourth, the classification of the two truths has definition, etc. -------------------------------------------------------------------------------- ་ཉིད་སོགས་
Tibetan
ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་ཤེས་ཚད་མས་དཔྱད་བཟོད་དུ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་དེ། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། དེའི་དཔྱད་བཟོད་དུ་བདེན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་དེ། 2-219 ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞིང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཁྱབ་མཉམ་དང་དབྱེ་བ་ཀུན་བརྟགས་དང་འདྲའོ། །དོན་དམ་བདེན་པའི་ཁྱབ་མཉམ་ནི། དོན་དམ་བདེན་པ་དང་ཀུན་བརྟགས་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་ ཆོས་དོན་གཅིག དོན་དམ་བདེན་པ་དེ་ལ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང་། དེ་ལ་གཞི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། དོན་དམ་བདེན་པ། སྒྲུབ་པ་དོན་ དམ་བདེན་པ་དང་། ཐོབ་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་གསུམ་ཡོད་ཅིང་། དང་པོ་དང་ཆོས་ཉིད་དོན་གཅིག གཉིས་པ་དང་ལམ་དོན་གཅིག གསུམ་པ་དང་མྱང་འདས་དོན་གཅིག་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། དོན་དམ་ཐོབ་ དང་སྒྲུབ་པ་དང་། དོན་དམ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ། ལྔ་པ་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་འཆད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟོགས་བྱ་བདག་མེད་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་རྟོགས་པའི་ལྟ་ བ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ཐེག་པ་གསུམ་དང་སྦྱོར་ཚུལ། དེ་གྲུབ་མཐའ་དང་སྦྱོར་ཚུལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཉིས་པོ་དེ་ལ་འཇོག གཉིས་པ་ལྟ་ བ་ངོས་བཟུང་བ་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཡང་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་། 2-220 ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ངར་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་གཟུང་བྱར་གྱུར་པའི་ངའམ་བདག་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་ལ་ འཇོག གཉིས་པ་ནི། ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་གཟུང་བྱར་གྱུར་པའི་ཆོས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་ལ་འཇོག་གོ །གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་ལ། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་། འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི། གཟུང་བྱ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ལྟ་ བ་ལ་འཇོག གཉིས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་དོན་སྣང་ཀྱི་དབང་ཤེས་ལ་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྣང་བ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལྟ་བུ་ལ་འཇོག གསུམ་པ་ཐེག་པ་གསུམ་དང་སྦྱོར་ཚུལ་ནི། ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་གཙོ་བོར་ཉན་ཐོས་སློབ་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་གཙོ་བོ་ཉན་ཐོས་མི་ སློབ་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་གཙོ་བོ་རང་རྒྱལ་གྱི་ལྟ་བ་ཡིན། འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱ
Chinese
存在等等。首先，以能辨别胜义的理智量成立为可堪观察的真理之法，是胜义谛的体性。未能成立为可堪观察的真理之法， 是世俗谛的体性，并且与世俗谛的周遍相同，差别与遍计相同。胜义谛的周遍相同是：胜义谛和非遍计所执之法是同一事物。胜义谛从体性的角度区分，有他起和圆成两种。从基道的角度区分，有胜义谛、 证得胜义谛和获得胜义谛三种。第一种与法性相同，第二种与道相同，第三种与涅槃相同。如《中边分别论》所说：‘胜义有获得、证得和，胜义三种相。’ 第五，解释二无我的建立分四部分：确定所要证悟的无我，确定证悟无我的见解，说明其与三乘的结合方式，说明其与宗派的结合方式。首先，安立人无我和法无我。其次，确定见解分两种：证悟人无我的见解和证悟法无我的见解。前者又分两种：证悟遍计所执人无我的见解和 证悟俱生人无我的见解。首先，证悟遍计所执人无我的见解，是指证悟到作为遍计我执所执境的‘我’或‘自性’并非真实存在的见解。其次，证悟俱生人无我的见解，是指证悟到作为俱生我执所执境的法并非真实存在的见解。其次，证悟法无我的见解分两种： 证悟所取法无我的见解和证悟能取法无我的见解。首先，证悟所取法无我的见解，是指证悟到外境的所取并非真实存在的见解。其次，证悟能取法无我的见解，例如，对于外境显现的自证，证悟到显现为外境并非真实存在的见解。第三，说明其与三乘的结合方式： 证悟遍计所执人无我的见解，主要是声闻乘学者的见解。证悟俱生人无我的见解，主要是声闻乘无学者的见解。证悟所取法无我的见解，主要是独觉乘的见解。证悟能取法无我的见解，
English
etc. Firstly, a phenomenon that is established as true and worthy of investigation by the valid cognition of discriminating ultimate truth is the characteristic of ultimate truth. A phenomenon that is not established as true and worthy of investigation, is the characteristic of conventional truth, and its pervasion is the same as conventional truth, and its distinctions are the same as imputation. The pervasion of ultimate truth is: ultimate truth and phenomena that are not imputed are the same entity. Ultimate truth, in terms of its essence, is divided into dependent arising and thoroughly established. In terms of ground and path, it is divided into ultimate truth, attaining ultimate truth, and obtaining ultimate truth. The first is the same as the nature of phenomena, the second is the same as the path, and the third is the same as nirvana. As stated in the *Madhyāntavibhāga*: 'Ultimate truth has three aspects: obtaining, attaining, and ultimate truth.' Fifth, explaining the establishment of the two selflessnesses is divided into four parts: identifying the selflessness to be realized, identifying the view that realizes it, explaining how it is combined with the three vehicles, and explaining how it is combined with philosophical tenets. Firstly, establish the selflessness of persons and the selflessness of phenomena. Secondly, identifying the view is divided into two: the view that realizes the selflessness of persons and the view that realizes the selflessness of phenomena. The former is further divided into two: the view that realizes the imputed selflessness of persons and the view that realizes the innate selflessness of persons. Firstly, the view that realizes the imputed selflessness of persons refers to the view that realizes that the 'I' or 'self' that is the object of grasping by the imputed ego-grasping is not inherently existent. Secondly, the view that realizes the innate selflessness of persons refers to the view that realizes that phenomena that are the object of grasping by the innate ego-grasping are not inherently existent. Secondly, the view that realizes the selflessness of phenomena is divided into two: the view that realizes the selflessness of apprehended phenomena and the view that realizes the selflessness of the apprehender. Firstly, the view that realizes the selflessness of apprehended phenomena refers to the view that realizes that external objects of apprehension are not truly existent. Secondly, the view that realizes the selflessness of the apprehender, for example, for the self-awareness that appears as external objects, the view that realizes that what appears as external objects is not truly existent. Thirdly, explaining how it is combined with the three vehicles: the view that realizes the imputed selflessness of persons is mainly the view of the Hearer vehicle learners. The view that realizes the innate selflessness of persons is mainly the view of the Hearer vehicle non-learners. The view that realizes the selflessness of apprehended phenomena is mainly the view of the Solitary Realizer vehicle. The view that realizes the selflessness of the apprehender, --------------------------------------------------------------------------------