Tibetan
如竹嘉措教言集LG17ཚད་འབྲས་གཉིས་པའི་གསུང་རྒྱུན། 2-209 ༄༅། །ཚད་འབྲས་གཉིས་པའི་གསུང་རྒྱུན། ༄། །ཁས་ལེན་པ་པོ་སེམས་ཙམ་པའི་རྣམ་གཞག། ༄༅། །ཚད་འབྲས་གཉིས་པའི་གསུང་རྒྱུན་ནོ།། མདོ་རྒྱུད་མང་ཐོས་གདེངས་ཅན་ནོར་བུའི་གཙུག །སྲིད་གསུམ་སྙིང་གི་མུན་སེལ་ཀླུ་སྒྲུབ་སྲོལ། །ཟབ་དོན་རྒྱ་མཚོའི་བཅུད་ལ་རོལ་རྩེད་མཁན། །སྙིང་ནས་འདུད་དོ་འདོད་ དགུའི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། །ཞེས་མཆོད་པར་བརྗོད་ནས་འདིར་ཚད་འབྲས་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཁས་ལེན་པ་པོ་སེམས་ཙམ་པའི་རྣམ་གཞག ཁས་བླང་བྱ་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་ གཞག སྐབས་སུ་བབས་པའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད། ཁྱབ་མཉམ། དབྱེ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་པོ་གང་རུང་ཡིན་ པ་གང་ཞིག ཕྱི་དོན་མེད་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཆ་ནས་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གསུམ་པར་བཞག་པ་དེ་སེམས་ཙམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཙམ་པ། རྣལ་འབྱོར་ སྤྱོད་པ་བ། །རྣམ་རིག་པ། མངོན་པ་སྨྲ་བ་པོ་དང་བཞི་དོན་གཅིག གསུམ་པ་དབྱེ་ན། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་། གྲུབ་མཐའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་ པ་དང་། སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་ཙམ་པ་གང་ཞིག ཕྱི་རོལ་དོན་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ལ་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྣང་བ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་ལེན་པའི་སེམས་ཙམ་པ་དེ་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། 2-210 གཉིས་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན། གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་པ། སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་བ། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པའི་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པ་དང་གསུམ་ཡོད་པའི་དང་པོའི་མཚན་གཞི་ནི། ཁྲ་འཛིན་དབང་ཤེས་ལ་ ཁྲ་བོ་སྣ་ཚོགས་པ་སྣང་བའི་ཚེ་ཡུལ་གཟུང་བྱའི་གྲངས་དང་མཉམ་པར་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་རྫས་ཐ་དད་པར་ཁས་ལེན་པའི་སེམས་ཙམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་འཇོག གཉིས་པ་ནི། ཁྲ་འཛིན་ དབང་ཤེས་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཚེ་གཟུང་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྫས་གཅིག་ཏུ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་དང་འཛིན་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་བདེན་པར་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ཞིང་། གཟུང་བྱ་དང་འཛིན་བྱེད་ ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་རྫས་གཞན་དུ་ཁས་ལེན་པའི་སེམས་ཙམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་འཇོག གསུམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཚེ་གཟུང་བྱའི་རྣམ་པ་དང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཁས་ ལེན་པའི་སེམས་ཙམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་འཇོག གཉིས་པ་སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སེམས་ཙམ་པ་གང་ཞིག ཕྱི་རོལ་དོན་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ལ་ཕྱི་ རོལ་དོན་དུ་སྣང་བ་བདེན་མེད་སྒྲོ་བཏགས་སུ་ཁས་ལེན་པ་དེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། དེ་ལ་དབྱེ་ན། དྲི་བཅས་རྣམ་རྫུན་པ་དང་ད
Chinese
如竹嘉措教言集LG17《量果二论之口传》 2-209 《量果二论之口传》 安立承许者唯识宗 《量果二论之口传》。 对于听闻众多经续、具有自信的如意宝顶饰， 以及消除三有世界内心黑暗的龙树宗派， 我从内心深处敬礼于嬉戏于甚深意义海洋之精华者， 祈愿赐予如意成就。 如是赞颂之后，于此《量果二论》之际，有三项需要辨析：承许者唯识宗的安立、承许之境唯识宗的宗义安立，以及当下所涉之量果的真实安立。 首先，有体性、周遍与差别三者。第一者，凡是内道佛教的四宗派之一，并且从不承认外境的角度，被安立为内道佛教三宗派者，即是唯识宗的体性。 第二者，唯识宗、瑜伽行派、识论派、说经部四者意义相同。 第三者，从本体角度区分，有唯识真实现派与唯识虚妄现派两种。第一者有体性和差别两种。第一者，凡是唯识宗，对于显现外境的根识，以外境方式显现的真实成立，此唯识宗即是唯识真实现派的体性。 2-210 第二者，对此进行区分，有能取所取数量相等者、半个鸡蛋者、多样无二者三种唯识真实现派。第一者的例子是：对于认知彩色的根识，在显现彩色多样时，对于所取境的数量，能取识也承许为不同实体，这样的唯识宗即可安立于此。第二者是：对于认知彩色的根识，在如是显现时，承许所取的一切皆为一体的真实成立，能取的一切也为一体的真实成立，并且能取与所取的识二者承许为不同实体的唯识宗，即可安立于此。第三者是：在如是显现时，承许所取的显现与能取的识二者为一体性的唯识宗，即可安立于此。第二者，唯识虚妄现派，有体性和差别两种。第一者：凡是唯识宗，对于显现外境的根识，以外境方式显现的皆为非真、是虚假安立，此即是其体性。对此进行区分，有具垢虚妄现派与无
English
Teachings of Lugu Jiacuo LG17: Oral Transmission of the Two Results of Measurement 2-209 Oral Transmission of the Two Results of Measurement Establishing the Mind-Only School as the Asserter Oral Transmission of the Two Results of Measurement. To the jewel crest of those who have heard many sutras and tantras and have confidence, And to the Nagarjuna tradition that dispels the darkness of the heart of the three realms, From the depths of my heart, I bow to the one who delights in the essence of the profound ocean of meaning, Praying to grant the actual attainments of all desires. After such praise, in this context of the Two Results of Measurement, there are three points to analyze: the establishment of the Mind-Only School as the asserter, the establishment of the tenets of the Mind-Only School as the object of assertion, and the actual establishment of the Two Results of Measurement at hand. Firstly, there are three aspects: definition, pervasion, and division. The first is that any of the four Buddhist schools that do not assert external objects are established as the three Buddhist schools, which is the definition of the Mind-Only School. Secondly, Mind-Only, Yogachara, Vijnanavada, and Sutrantika are synonymous. Thirdly, dividing from the perspective of essence, there are two types: the Mind-Only True Aspectarians and the Mind-Only False Aspectarians. The first has two aspects: definition and division. The first is: any Mind-Only school that asserts that the appearance of external objects to the sense consciousness is truly established as external objects is the definition of the Mind-Only True Aspectarians. 2-210 Secondly, dividing this, there are three types: those with equal numbers of grasper and grasped, those like half an egg, and the Mind-Only True Aspectarians who are diverse and non-dual. The first example is: for the sense consciousness that perceives colors, when diverse colors appear, the consciousness that grasps is also asserted to be of different substances, equal in number to the objects grasped. The second is: for the sense consciousness that perceives colors, when it appears as such, it is asserted that all grasped objects are truly established as one substance, and all grasping consciousnesses are also truly established as one, and the Mind-Only school that asserts that the grasped and grasping consciousnesses are different substances can be established here. The third is: when it appears as such, the Mind-Only school that asserts that the appearance of the grasped and the grasping consciousness are of one substance can be established here. Secondly, the Mind-Only False Aspectarians have two aspects: definition and division. The first is: any Mind-Only school that asserts that the appearance of external objects to the sense consciousness is falsely imputed as non-true is its definition. Dividing this, there are the defiled False Aspectarians and the un- --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྲི་མེད་རྣམ་རྫུན་པ་གཉིས་ཡོད། དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་དྲི་མ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། 2-211 གཉིས་པ་ནི་དེའི་ས་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་དྲི་མ་མེད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གྲུབ་མཐའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ལུང་གི་རྗེས་འབྲང་གི་སེམས་ཙམ་པ་དང་། རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་ གི་སེམས་ཙམ་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི་མངོན་པ་གོང་འོག་ནས་བཤད་པའི་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་ལེན་པའི་སེམས་ཙམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་འཇོག གཉིས་པ་ནི། ཚད་མ་མདོ། རྣམ་འགྲེལ། རིགས་ གཏེར་སོགས་ནས་བཤད་པའི་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་ལེན་པའི་སེམས་ཙམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་འཇོག། །། ༄། །ཁས་བླང་བྱ་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་གཞག་འཆད་པ་ལ། སེམས་ཙམ་པའི་བཤད་བྱའི་བཀའ་དང་། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ངོས་བཟུང་བ། གཉིས་པ་ཁས་བླང་བྱ་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་གཞག་འཆད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སེམས་ཙམ་པའི་ བཤད་བྱའི་བཀའ་ངོས་བཟུང་བ། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ངོས་བཟུང་བ། བསྟན་བཅོས་དེས་བཀའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་ཚུལ་བཤད་པ། དེ་ལྟར་བཀྲལ་བའི་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའ་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཀའ་ དང་པོ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་འཁོར། བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་འཁོར། ཐ་མ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཆོས་འཁོར་དང་གསུམ་པོ་དེ་སེམས་ཙམ་པའི་བཤད་བྱའི་བཀའ་ཡིན་ཞིང་། ཁྱད་པར་ཁ་ ཅིག་སེམས་ཙམ་པའི་བཤད་བྱའི་བཀའ་བཞི་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ། མདོ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་དང་བཞི་པོ་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། 2-212 སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་དེ་བཞི་ངེས་དོན་གྱི་བཀའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་རོ།། །། གཉིས་པ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ངོས་གཟུང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལུང་གི་རྗེས་འབྲང་གི་བསྟན་ བཅོས་ངོས་གཟུང་བ་དང་། རིགས་པའི་རྗེས་འབྲང་གི་བསྟན་བཅོས་ངོས་གཟུང་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། བྱམས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཆོས་སྡེ་ཉི་ཤུ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཉི་ཤུ་ཡོད་དེ། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་ མཛད་པའི་བྱམས་ཆོས་ཕྱི་མ་བཞི། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ས་སྡེ་ལྔ། སྡོམ་རྣམ་པ་གཉིས། ཐོགས་མེད་འགྲེལ་ཆེན་དང་བརྒྱད། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་པྲ་ཀ་ར་ན་སྡེ་བརྒྱད་ དང་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་ལ་འཇོག་གོ །ཉི་ཤུ་པོ་དེ་ཡང་སོ་སོར་ངོས་གཟུང་ན། བྱམས་ཆོས་ཕྱི་མ་བཞི་ནི། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་མ་གཏོགས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ། མདོ་སྡེ་རྒྱན། དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་དང་བཞི་པོ་དེ་ཡིན། ས་སྡེ་ལྔ་ནི། སའི་གཞི་བསྡུ་བ་དང་། སའི་དངོས་གཞི་བསྡུ་བ། རྣམ་གྲངས་བསྡུ་བ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བསྡུ་བ། རྣམ་པར
Chinese
有两种无垢的虚假（宗义）。第一种是认为佛地存在能取所取二相的垢染。 第二种是认为佛地不存在能取所取二相的垢染。如果从宗派的角度来区分第二种，则有随经部的唯识宗和随理部的唯识宗两种。第一种是指承认《俱舍论》上下部所说的唯识宗宗义的唯识宗，例如。第二种是指承认《量经》、《释量论》、《理智宝藏》等所说的唯识宗宗义的唯识宗。 现在讲解唯识宗的宗义体系。首先确定唯识宗所依据的佛经和解释经义的论著。 第二，讲解所要承认的唯识宗的宗义体系，分为四个部分：确定唯识宗所依据的佛经、确定解释经义的论著、说明论著如何解释佛经的意义、以及直接阐述如此解释的唯识宗宗义。第一部分是：佛经 初转法轮（四谛法轮）、中转法轮（无相法轮）、末转法轮（善分别法轮）这三个法轮是唯识宗所依据的佛经。特别地，有些人说唯识宗所依据的佛经有四部，指的是《解深密经》、《大庄严经》、《十地经》、《楞伽经》这四部经。 因为唯识宗认为这四部经是了义经。第二，确定解释经义的论著，分为两种：随经部的论著和随理部的论著。第一种，如所说‘与慈氏相关的法类二十部’，确实有二十部。即弥勒菩萨所著的慈氏五论中的后四部，圣无著所著的五事（五部论），两种律仪，无著的《大释论》等八部，世亲论师所著的八部《论》（梵文：Prakarana），总共二十部。这二十部论著可以分别确定。慈氏五论中的后四部是：《现观庄严论》之外的《大乘经庄严论》、《辨中边论》、《辨法法性论》。 五事（五部论）是：《事地分》、《本地分》、《摄抉择分》、《释门分》、《摄事分》。
English
There are two kinds of immaculate falsehoods (tenets). The first is the belief that there are stains of dualistic appearance of grasper and grasped in the Buddha-land. The second is the belief that there are no stains of dualistic appearance of grasper and grasped in the Buddha-land. If the second is divided from the perspective of philosophical schools, there are two types: the Mind-Only school that follows scriptures and the Mind-Only school that follows reasoning. The first refers to the Mind-Only school that accepts the tenets of the Mind-Only school as explained in the upper and lower Abhidharma, for example. The second refers to the Mind-Only school that accepts the tenets of the Mind-Only school as explained in works such as the Pramana Sutra, the Commentary on Valid Cognition, and the Treasury of Reasoning. Now, I will explain the system of tenets of the Mind-Only school. First, identify the Buddhist scriptures and commentaries that the Mind-Only school relies on. Second, explaining the system of tenets of the Mind-Only school to be accepted is divided into four parts: identifying the Buddhist scriptures that the Mind-Only school relies on, identifying the commentaries that explain the meaning of the scriptures, explaining how the commentaries interpret the meaning of the scriptures, and directly elucidating the tenets of the Mind-Only school as explained in this way. The first part is: Buddhist scriptures The first turning of the Dharma wheel (the Four Noble Truths), the middle turning of the Dharma wheel (the signless Dharma wheel), and the final turning of the Dharma wheel (the well-discriminated Dharma wheel) are the Buddhist scriptures that the Mind-Only school relies on. In particular, some say that there are four Buddhist scriptures that the Mind-Only school relies on, referring to the Samdhinirmocana Sutra, the Mahavyuha Sutra, the Dasabhumika Sutra, and the Lankavatara Sutra. Because the Mind-Only school believes that these four sutras are definitive meaning scriptures. Second, identifying the commentaries that explain the meaning of the scriptures is divided into two types: commentaries that follow scriptures and commentaries that follow reasoning. The first type, as it is said, 'There are twenty categories of Dharma related to Maitreya,' there are indeed twenty. That is, the latter four of the five treatises of Maitreya Bodhisattva, the five sections of Asanga, the two types of vows, the eight parts of Asanga's Great Commentary, and the eight Prakarana sections by Master Vasubandhu, totaling twenty. These twenty treatises can be identified separately. The latter four of the five treatises of Maitreya are: the Mahayana Sutra Ornament, the Madhyantavibhaga, and the Dharmadharmatavibhaga, excluding the Abhisamayalankara. The five sections are: the Basis of the Ground, the Actual Ground, the Collection of Categories, the Collection of Doors to Liberation, and the Collection of Matters. -------------------------------------------------------------------------------- ་