Tibetan
གས་དུས་ཀྱི་འཆད་ཉན་དང་ཐོས་བསམ་གྱི་སྤྱི་སྲོལ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ པར། བློ་གྲོས་ཟབ་ཅིང་ཡངས་ལ་དཀྱིལ་ཆེ་བས་ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བའི་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་རུང་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ཙམ་གྱི་སྤྲོས་པ་མི་ལྕོག་ན་རིག་པ་རྣོ་བ་དག་ཐོག་མ་ནས་ཙཱནྡྲ་པར་འཇུག་སྟེ་སྦྱངས་པས། དེ་ཤེས་པ་ནི་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་ན་རི་ཕྲན་ཞར་ལ་མཐོང་བ་དང་མཚུངས་པར་སྒྲ་མདོ་གཞན་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས། འདི་ལ་འཕགས་ཡུལ་པ་དག་བློ་རབ་འཇུག་པ་པཎྜི་ཏའི་ལུགས་ཞེས་སྨྲ། དེ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་ན། གོ་སླ་བ་རྒྱལ་པོ་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བ་ཀ་ལཱ་པར་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། གཞུང་འདི་ནི་ཁ་གསལ་བས་གོ་སླ་བ། མང་ཉུང་འཚམས་པས་འཇུག་བདེ་བ། ཡོངས་གྲགས་ཀྱི་སྒྲ་སྒྲུབ་ལ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཡང་འཇིགས་ན་དབྱངས་ཅན་ཁོ་ནར་སྦྱང་བ་ལས་འོས་མེད་པས། དེ་ལྟར་གྱི་ཚེ་སྒྲ་གཞུང་དེའི་གཞུང་ཡན་ལག་བཅས་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་རྟོགས་པར་མ་བྱས་ན་སུམ་འབིད་མཚན་ཉིད་པ་མི་འོང་ལ། སྤྱིར་དབྱངས་ཅན་གཞུང་ཉུང་བས་དེ་ཕན་དང་བུད་མེད་རྐྱེན་མཐའ་མདོ་ཙམ་ལས་མེད་ཅིང་། ཀྲྀཏ་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་གྲགས་ཕལ་ཆེ་བ་ཞིག་ཤུགས་བསྟན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པས་མ་ཚང་བ་མང་ཡང་སྐྱོན་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང་། དེང་སང་འཕགས་ཡུལ་དུའང་འདི་ཉིད་སློབ་པ་ཆེས་མང་བར་གྲགས་ལ། བོད་འདིར་ནི་གཞུང་འདིའི་གོ་དོན་ཆེར་ མེད་པའི་རི་མོ་ཁྲལ་ཁྲོལ་ཕལ་ཆེར་སྒྲ་གཞུང་དང་བསྟུན་མི་དགོས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་སྣང་ངོ་། །དེ་ལ་དེང་སང་གི་དུས་འདིར་ཕལ་མོ་ཆེས་ལེགས་སྦྱར་ནི། །ཆོས་བསྒྱུར་རྒྱུ་ཡོད་ན་མ་གཏོགས་ཏེ་ཅང་མི་མཁོ་ཟེར་བའམ། ལུང་ལ་ཐོས་བསམ་བྱེད་པ་ལ་ཤེར་བརྩོན་གྱི་སྦྱོར་བ་གཞན་ཡོད་པས་ཆོག་གི། །ལེགས་སྦྱར་ཤེས་མ་ཤེས་མེད་ཟེར་བ་སོགས་མང་དུ་སྣང་བ་ནི་ཚོང་དུས་སུ་རས་པའི་རྣམ་ཐར་འཁྲབ་བ་ལྟར་ཕྱུགས་དང་མཚུངས་པའི་བླུན་པོའི་དབུས་སུ་ལོག་རྟོག་ལ་ཞེན་པའི་བླུན་པོ་དག་འདུག་སྟེ་མིག་མ་ཚང་བའི་ངོ་གནོང་མེད་པར་ལག་པ་ཡོད་པའི་མཚངས་འབྲུ་བརྗོད་པ་ན་བླུན་པོ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པས་སྒྲོགས་པ་ནི་སྙིགས་དུས་ཀྱིས་བསླད་པའི་བོད་རྒན་པོའི་རང་རྟགས་ཏེ། དཔེར་ན་བོང་བུས་ཕུབ་མ་ཁོ་ན་ཟ་བ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡང་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། །འཕགས་ཡུལ་གྱི་མཁས་གྲུབ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་བོད་དུ་སྔར་བྱོན་པའི་ལོ་པ་སྐྱེས་མཆོག་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལས་ཤེས་པར་ནུས་སོ། །འགའ་ཞིག་གིས་རིག་པའི་གནས་འདིར་འཇུག་པའི་ཁུལ་བྱེད་ཀྱང་གྲགས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་གྲངས་ཙམ་ལྷུར་ལེན་པའི་ཕྱིར་མཚམས་སྦྱོར་ལྔ་ཡི་རི་མོ་ཁྲོ་ལེ་བ་ཞིག་དང་། །མིང་ལེ་དང་པོ་ཙམ་སོང་ནས་ཐ་ན་བུན་གཏོང་ལེན་གྱི་ཐོ་ཆུང་ཚུན་ཆད་ཀྱི་འགོར་མཚམས་སྦྱོར་ཙམ་ ཡང་ཇི་བཞིན་མ་བྱུང་བའི་པྲསྟཱ་ར་ཡིན་ཁུལ་གྱི་ཡིག་ཁྲ་དགོད་པ་ལ། དོན་ལ་བརྟགས་ཚེ་ཕལ་ཆེར་ནི་ངག་ཚིག་གིས་དོན་ལ་ཞུགས་པའི་གྲོང་པ་དང་། ལ་ལ་ནི་ཡན་ལག་དང་རྣམ་འགྱུར་ཉམས་པ། སྤྱི་ལྡོག་ནས་སྐད་དོད་རྣམས་རྡོ་ཆག་ལྷུ་གཏུག་ཏུ་བསྒྲིགས་པས་བསྟན་བྱའམ་བརྗོད་བྱའི་དོན་དུ་སོང་བ་ལྟ་ཅི་འབྲེལ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཚིག་ཕྲེང་མྱོས་པའམ་མྱོས་པའི་ངག་ལྟར་དུ་གྱུར་པར་སྣང་། །དེས་ན་ཚུལ་འདི་ལ་རགས་པ་ཙམ་ཞིག་ཤེས་པར་འདོད་པས་ཀྱང་། ཐོག་མར་སྒྲ་གཞུང་གང་ཡིན་གཅིག་གི་མཚམས་སྦྱོར་དང་། མིང་ལེ་ལ་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ཀུན་བཤད་དང་ཀྲྀཏ་དག་ཀྱང་ཁོག་ཁྲོལ་ཞིང་རྒྱུག་ཆེ་བ་རྣམས་བློ་ནས་བྱང་བར་དགོས། །སྐད་དོད་ཀྱང་ཡོངས་གྲགས་རྒྱུག་ཆེ་བ་ཕལ་མོ་ཆེ་བློ་ནས་ཐོན་པ་དང་། སརྦ་ནཱ་མའི་སྡེ་ཚན། ཉེར་སྒྱུར་ཉི་ཤུ། མི་ཟད་པ་མཁོ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱང་བློ་ལ་བཟུང་། །སྐད་དོད་ལ་ཕོ་མོ་མ་ནིང་གི་རྟགས་ངེས་པར་བྱ། སརྦ་ནཱ་མ་ནི་ཐད་ཀར་བསྒྱུར་ན་མིང་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ་རྟགས་གསུམ་ག་འཇུག་པའི་དོན་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་པ་ཚིག་གྲོགས་ཀྱི་རྟགས་དང་བསྟུན་ཏེ་བྱ། མི་ཟད་པ་དང་ཉེར་སྒྱུར་རྣམས་ལ་ནི་གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྟགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་རག་པར་རྣམ་དབྱེ་ཐམས་ཅད་ལ་གཟུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པ་སོགས་ཞིབ་ཆ་གཞུང་ལས་གསལ། དེའང་ཚིག་ལྷུག་པ་སོགས་པྲསྟཱ་ར་མེད་པའི་རིགས་ སྐད་གཉིས་ཤན་སྦྱར་བྱས་ཚེ་སྐད་དོད་ཀྱང་ཡོངས་གྲགས་ཁོ་ན་བཞག །རྣམ་དབྱེ་དང་དེ་ཕན་གྱི་ཆོ་ག་སོགས་གང་ལ་གང་དགོས་སྦྱར། དགོས་པ་ཡོད་ན་མ་གཏོགས་ཚིག་སྡུད་མི་བྱེད། བ་སུམ་དུ་བརྩེགས་པ་ལྟ་བུའི་ཡིག་གཟུགས་མི་བདེ་བ་ལ་མཚམས་སྦྱར་ཀྱང་མི་མཛད་པ་རྒྱ་དཔེ་རྣམས་སུ་གསལ་བ་དེ་ལྟར་ལགས། པྲསྟཱ་ར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་དེར་མ་ངེས་པས་དོན་མི་འཁྲུགས་ཤིང་དོན་ལས་མི་འདའ་བར་ཚིག་རྣམ་པ་གསལ་བ་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བྱ་སྟེ། སྐད་དོད་ཀྱང་ཡོངས་གྲགས་ཁོ་ན་དགོས་པའི་ངེས་པ་མེད། རྐྱེན་སྟེར་བའམ་བསྡུ་བ་སོགས་ཅི་བདེར་བྱེད། །དོན་མ་འཁྲུལ་བ་ཕན་ཚུན་ཏུ་དཀྲུག་ཆོག་ཀྱང་རྐང་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ། ག
Chinese
如果不是像现在这样讲说听闻的通常规矩，而是智慧深广，心胸开阔，那么从听闻思索中产生的各自领悟的智慧就能变得非常纯净。如果做不到那样详尽，那么聪慧的人一开始就应该学习旃陀罗（Candrā），因为了解了它，就像登上须弥山顶峰，能俯视小山一样，其他语法书籍自然就能理解。对此，印度人称之为智者入门的班智达之法。如果连这都做不到，那就应该学习易懂的国王之道的论典，也就是《迦拉波》（Kalāpa）。这部论典清晰易懂，内容适中，容易入门，对常用的词语没有遗漏，具备诸多优点。如果还是觉得难，那就只能学习《妙音》（Dbyangs can）了。这样一来，如果不彻底理解这部语法书的根本和分支，就成不了合格的声明学者。总的来说，《妙音》的内容很少，只有“彼利”（de phan）和“妇女”（bud med）等少许结尾。而且，《作》（kṛta）的大部分常用词语都以暗示的方式提及，所以有很多不完整的地方，但这不是缺点。据说现在印度也很多人学习这部论典。而在藏地，似乎存在一种现象，就是对这部论典的意义不太理解，很多繁琐的规则不必与语法书对应。因此，现在很多人说梵语，除非要翻译佛经，否则没什么用。或者说，在听闻思索经论时，有其他的精进方法就足够了，懂不懂梵语无所谓等等。这些现象就像在集市上表演戏服一样，一群像牲畜一样的愚人中，有一些执着于邪见的愚人，他们眼睛不全，却不知羞耻地用手势表达“有手”的意思，其他愚人也毫不怀疑地相信并宣扬“就是这样”，这真是末法时代藏地老人的典型特征。就像驴子只吃糠秕一样，没有任何理由。即便如此，印度的大成就者们和以前来藏地的译师大德们
English
If it is not like the usual rules of explanation, listening, and contemplation nowadays, but if one's intelligence is deep and broad, and one's mind is open, then the wisdom of individual realization arising from listening and contemplation can become very pure. If one cannot manage to be so detailed, then those with sharp minds should begin by studying Candrā, because understanding it is like reaching the summit of Mount Sumeru, where one can look down upon small hills, and other grammar books will naturally be understood. In this regard, the people of India call it the Pandit's method for the wise to enter. If even that cannot be accomplished, then one should study the easily understood treatise of the King's Way, which is called Kalāpa. This treatise is clear and easy to understand, its content is moderate, easy to enter, and it lacks nothing in terms of commonly used words, possessing many virtues. If one is still afraid, then there is no choice but to study Dbyangs can alone. In that case, if one does not thoroughly understand the root and branches of that grammar book, one will not become a qualified scholar of sound. In general, the content of Dbyangs can is very little, with only a few endings such as "de phan" and "bud med." Moreover, most of the commonly used words of kṛta are mentioned in an implied way, so there are many incomplete parts, but this is not a defect. It is said that many people in India are now studying this treatise. In Tibet, there seems to be a phenomenon where the meaning of this treatise is not well understood, and many tedious rules do not need to correspond to the grammar book. Therefore, many people nowadays say that Sanskrit is of no use unless one wants to translate Buddhist scriptures. Or they say that when listening to and contemplating the scriptures, other methods of diligence are sufficient, and it does not matter whether one knows Sanskrit or not. These phenomena are like performing a play in a costume at a market, where among a group of fools like livestock, there are some fools who are attached to wrong views. They are blind, but shamelessly use gestures to express "having hands," and other fools believe and proclaim "that's how it is" without any doubt. This is truly the typical characteristic of old Tibetans corrupted by the degenerate age. It is like a donkey only eating chaff, for no reason at all. Even so, the great accomplished masters of India and the great translators who came to Tibet in the past
Chinese
那些可以通过它们的解脱来了解。有些人假装进入这个知识领域，但只是为了名声，并且只重视形式，就像一个粗略的五种组合的图表。仅仅学了一点点名字，甚至在借贷记录的开头，连组合都没有正确完成，却写着自以为是的普拉斯特拉（prastāra）的清单。如果考察其意义，大多数就像用言语进入意义的村民，有些则失去了部分和姿态。总的来说，外语词汇像碎石一样堆砌在一起，以至于根本无法表达或说明意义，而变成了一系列毫无关联的词语，就像喝醉了或醉酒的言语。因此，即使只是想粗略地了解这种方法，也首先需要精通任何一种语法书籍的组合和名字，并且需要从头脑中记住那些清晰流畅的通用解释和克里特（kṛta）。还需要记住大多数常用的外语词汇，以及所有代词的类别、二十个副词和重要的不变词。必须确定外语词汇的阳性、阴性和中性。萨尔瓦纳玛（sarvanāma）直接翻译过来就是“所有名字”，意思是包含所有三种性别，因此应该根据词语的性别来完成。不变词和副词被称为“无数”，因为它们没有性别的区分，并且在所有格中没有形式的区分等等，详细信息在文本中有所说明。此外，当组合两种语言的散文等没有普拉斯特拉（prastāra）的类型时，只保留常用的外语词汇。根据需要添加格和相关的仪式等。除非必要，否则不要缩写词语。像“哇松”（ba sum）三重叠加这样不舒服的字体，即使组合也不要使用，这在汉文书籍中有所说明。在进行普拉斯特拉（prastāra）时，因为没有确定性，所以不要混淆意义，并且为了不偏离意义，可以按照自己喜欢的方式组合清晰的词语。没有必要只使用常用的外语词汇。可以根据需要添加或删除词缀等。在不混淆意义的前提下，可以互相混合，但第一句和第二句，
English
Those can be understood from their liberation. Some pretend to enter this field of knowledge, but only for fame, and only value the forms, like a rough chart of five combinations. Having learned only a little bit of the names, even at the beginning of loan records, without even completing the combinations correctly, they write lists of self-proclaimed prastāras. If one examines the meaning, most are like villagers who enter the meaning with words, and some have lost parts and gestures. In general, foreign language vocabularies are piled up like rubble, so that they cannot express or explain the meaning at all, and become a series of unrelated words, like drunken or intoxicated speech. Therefore, even if one only wants to roughly understand this method, one must first be proficient in the combinations and names of any grammar book, and one must memorize from memory those clear and fluent common explanations and kṛtas. One must also memorize most of the commonly used foreign language vocabularies, as well as the categories of all pronouns, twenty adverbs, and important indeclinable words. The gender of foreign language vocabularies must be determined as masculine, feminine, or neuter. Sarvanāma directly translated means "all names," meaning that it includes all three genders, so it should be done according to the gender of the word. Indeclinable words and adverbs are called "countless" because they have no gender distinction, and there is no distinction of form in all cases, etc., details are explained in the text. Furthermore, when combining prose and other types without prastāra, only the commonly used foreign language vocabularies are retained. Add cases and related rituals as needed. Do not abbreviate words unless necessary. Do not use uncomfortable fonts such as "ba sum" triple stacking, even when combining, as explained in Chinese books. When doing prastāra, because there is no certainty, do not confuse the meaning, and in order not to deviate from the meaning, combine clear words in any way you like. There is no need to use only commonly used foreign language vocabularies. Affixes can be added or removed as needed. Without confusing the meaning, they can be mixed with each other, but the first and second sentences,