Tibetan
ཏུ་གྲགས་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་པདྨའི་རིགས། རྡོ་རྗེའི་རིགས། ནོར་བུའི་རིགས། རྒྱས་པའམ་ལྔ་རྩེན་གྱི་རིགས། འཇིག་རྟེན་པའི་རིགས་སོ། །སྔ་མ་གསུམ་ལ་རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོ། རིགས་ཀྱི་བདག་པོ། རིགས་ཀྱི་ཡུམ། རིགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་ཁྲོ་མོ། རིགས་ཀྱི་ཕོ་ཉ་དང་བཀའ་ཉན་ཕོ་མོ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལ་རིགས་གསུམ་དུ་གྲགས་ཏེ། སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་ཀྱི་རིགས་སོ། །དེ་ལས་གསུང་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་བོད་དུ་མ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བརྒྱུད་ལ་བརྗོད་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་ན་རིགས་ལྔ། དེ་རེ་རེ་ལ་རིགས་ཆུང་ལྔ་ལྔར་ཕྱེས་པས་ཉེར་ལྔ། དེ་རེ་རེ་ལ་སྙིང་པོ་ཕྱག་རྒྱ་གསང་སྔགས་རིགས་སྔགས་བཞི་བཞིས་ཕྱེས་པས་བརྒྱ་ཕྱག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་བཞིའམ་ལྔ་སྟེ། རྩ་རྒྱུད། བཤད་རྒྱུད། ཡན་ ལག་གི་རྒྱུད། ཆ་མཐུན་གྱི་རྒྱུད་དེ་ཡོ་ག་རིགས་བཞིར་གྲགས་པ་དང་། འཕྲོས་པའི་རྒྱུད་དོ། །འོན་ཀྱང་འཕྲོས་པའི་རྒྱུད་ནི་སྒྲོལ་མགོན་ཞབས་དང་བསྟན་པའི་ཉིན་བྱེད་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་སྤྱོད་རྒྱུད་དང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་མཚམས་སྦྱོར་བ་སོར་བཞེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དངོས་སུ་མི་བཞེད་ལ། བླ་མེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་འདིར་སྨྲོས་མ་དགོས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ། བྱ་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དང་པོ་ལ། བྱ་བ་སོ་སོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐོག་མ་གཤེགས་རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་དཔའ་བོ་བདུན་གྱི་གཙོ་བོ་དབུས་སུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་དང་པད་ཟླའི་གདན་ལ་རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཆོས་འཆད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་པ། ཨ་ཤྭཏྠའི་ཤིང་ལ་སྐུ་རྒྱབ་བརྟེན་པ། ཤར་དུ་རྣམ་གཟིགས་ས་གནོན་མཉམ་བཞག །མྱ་ངན་འཚང་གི་ཤིང་། བྱང་ཤར་དུ་གཙུག་ཏོར་ཅན་མཆོག་སྦྱིན་མཉམ་བཞག །པདྨ་དཀར་པོའི་ཤིང་། ཤར་ལྷོར་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་སྐྱབས་སྦྱིན་མཉམ་བཞག །སཱ་ལའི་ཤིང་། ནུབ་ཏུ་འཁོར་བ་འཇིགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ། ཤཱིརྵའི་ཤིང་། ལྷོ་ནུབ་ཏུ་གསེར་ཐུབ་ཆོས་འཆང་མཉམ་བཞག །ཨུ་དུམྦ་རའི་ཤིང་། ནུབ་བྱང་དུ་འོད་སྲུང་གཡས་མཆོག་སྦྱིན་དང་གཡོན་ཆོས་གོས་ཀྱི་གྲ་རི་དྭགས་ཀྱི་རྣ་བ་ལྟ་བུ་འཛིན་པ། ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཤིང་དྲུང་དུ་ བཞུགས་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསེར་མདོག་ཆོས་གོས་རྣམ་གསུམ་གསོལ་ཞིང་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པ། འོད་ཟེར་མུ་མེད་འཕྲོ་བ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་དང་པད་ཟླ་ལ་བཞུགས་པའོ། །ལྷོ་རུ་ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོ་སྔོན་
Chinese
被称为。如来部为莲花部、金刚部、珍宝部、增长或五顶（部）、世间部。前三者有部主、部之主、部母、部之忿怒尊男女、部之使者和听命男女之差别。二者行部有三类，即身、语、意之部。其中语部之续未译成藏文。三者瑜伽部，就所说而言有五部，每一部又分为五个小部，共二十五部。每一部又分为心髓手印真言部咒四种，共成百手印。若就能说之词而言，则有四或五种，即根本续、释续、支分续、相似续，此即所谓的瑜伽四部，以及余续。然而，余续被解脱怙主足和教法之日等追随者认为是连接行续和瑜伽续的，并不认为是真正的瑜伽续。无上部的差别在此无需赘述。四者有三，即事部、行部、瑜伽部。初者，各行事续之初，成为逝逝部之主者，七佛勇士之主，中央为释迦牟尼佛，于珍宝座和莲月垫上，作说法印，背靠菩提树。东方为毗婆尸佛，触地等持，忧愁树。东北方为顶髻佛，胜施等持，白莲树。东南方为一切救护佛，施救等持，娑罗树。西方为俱留孙佛，禅定手印，尸利沙树。西南方为金寂佛，持法等持，优昙婆罗树。西北方为迦叶佛，右手胜施，左手持法衣之角，如鹿耳，坐于尼拘律陀树下。一切皆为金色，身着三法衣，具足妙相，光芒无量，以金刚跏趺坐于珍宝座和莲月上。南方为大忿怒尊青色
English
It is called. The Tathagata family is the Padma family, the Vajra family, the Jewel family, the increasing or five-crowned (family), and the worldly family. The former three have the distinctions of the head of the family, the lord of the family, the mother of the family, the wrathful male and female deities of the family, the messengers of the family, and the male and female attendants. Secondly, the practice tantra is known as three families: the body, speech, and mind families. Among them, the speech family tantra has not been translated into Tibetan. Thirdly, the yoga tantra has five families in terms of what is to be said. Each of these is divided into five small families, making twenty-five. Each of these is divided into four: essence, mudra, secret mantra, and family mantra, making a hundred mudras. In terms of the words that can be said, there are four or five: the root tantra, the explanatory tantra, the branch tantra, and the similar tantra, which are known as the four yoga tantras, and the remaining tantras. However, the remaining tantras are considered by Dolgon Zhab and the followers of Tenpai Nyinje to be the connection between the practice tantra and the yoga tantra, and are not considered to be true yoga tantras. The distinctions of the Anuttara tantra need not be mentioned here. Fourth, there are three: Kriya, Charya, and Yoga. Firstly, the beginning of each Kriya tantra, becoming the chief of the Gone-to-Bliss family, the chief of the seven Buddha heroes, in the center is Shakyamuni Buddha, making the gesture of teaching the Dharma on a jewel throne and a lotus-moon seat, leaning his back against the Ashvattha tree. In the east is Vipashyin Buddha, touching the earth in meditative equipoise, the sorrowless tree. In the northeast is Sikhin Buddha, bestowing supreme generosity in meditative equipoise, the white lotus tree. In the southeast is Vishvabhu Buddha, bestowing protection and refuge in meditative equipoise, the sala tree. In the west is Krakucchanda Buddha, the gesture of meditative absorption, the Shirisha tree. In the southwest is Kanakamuni Buddha, holding the Dharma in meditative equipoise, the Udumbara tree. In the northwest is Kashyapa Buddha, the right hand bestowing supreme generosity and the left hand holding the corner of the Dharma robe, like the ear of a deer, sitting under the Nyagrodha tree. All are golden in color, wearing the three Dharma robes, adorned with marks and signs, emitting infinite rays of light, sitting in vajra posture on a jewel throne and a lotus moon. In the south is the great wrathful one, blue in color.
Tibetan
པོ་མཆན་ཁུང་གཡས་གཡོན་ན་རལ་གྲི་དང་ཞགས་པ་བཅུག་ཅིང་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ། རོལ་པའི་ཁྲོ་བོའི་ཆས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ། བྱང་དུ་ཕྱག་རྡོར་ལྗང་གུ་ཞི་ཚུལ་དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ལྡན། གཡས་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཀར་གཏོད་ཅིང་གཡོན་གདན་ལ་བརྟེན་པ། གཉིས་ཀ་པད་ཉི་ལ་རོལ་སྟབས་ཀྱིས་བཞུགས་པ། རྣམ་གཟིགས་ཀྱི་མདུན་གཡས་སུ་ཐུབ་པ་མེ་རུ་ཤི་ཥ་གསེར་མདོག་གཡས་སྐྱབས་སྦྱིན། གཡོན་ཆོས་གོས་ཀྱི་གྲྭ་རི་དྭགས་རྣ་བ་ལྟ་བུ་ལྟེ་བའི་ཐད་ཀར་འཛིན་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ་བཞུགས་པ། མདུན་གཡོན་ཀླུ་དབང་རྒྱལ་པོ་ཞལ་རས་དཀར། སྐུ་ལུས་སྔོ། ཕྱག་གཉིས་ཐུགས་ཀར་ངན་སོང་གི་སྐྱེ་གནས་ལས་འདོན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས། བྲིས་ཆ་རྙིང་པ་ལ་ཆོས་འཁོར་རྒྱ་མཛད། སྤྲུལ་མགོའི་གདེངས་ཀ་བདུན་དང་མེ་ཏོག་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པའི་རྒྱབ་ཡོལ་ཅན། གཉིས་ཀ་སྤྲུལ་སྐུ་རབ་བྱུང་གི་ཆ་ལུགས། ཞབས་རྡོར་སྐྱིལ་གྱིས་པད་ཟླ་ལ་བཞུགས་པའོ། །འཇའ་སྤྲིན་བྲག་རི་གཡའ་ སྤང་མེ་ཏོག་ཆུ་མཚོ་ངང་པ་འབྲས་བུའི་ནགས་ཚལ་སོགས་ཡུལ་སྣང་མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འཕྲོག་པ་ཞལ་ཐང་རྣམས་ཀྱི་ས་སྟོང་སོགས་དང་མཐུན་པར་བཀོད་མཛེས་སུ་བྲི། །འདི་ནི་ཤཱཀྱ་རཀྵི་ཏའི་མན་ངག་སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོའི་བཀའ་སྲོལ་ལས་བྱོན་པ་སྟེ་རྗེས་གནང་གི་རྒྱུན་ཕྱག་ལེན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བརྒྱན་པ་བཞུགས་ཤིང་། དཔའ་བོ་བདུན་གྱི་སྐུ་བཞེངས་པ་ལ་དགོས་པ་དང་ཕན་ཡོན་ནན་ཏར་ཆེ་བར་གསུངས་པས་ཐོག་མར་དགེ་བའི་ཕྱིར་རུ་བཀོད་པའོ། ༡ །གཤེགས་རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཐུབ་པ་དམ་ཚིག་གསུམ་བཀོད་ཀྱི་གཙོ་བསྡུས། །དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་དང་པད་ཟླ་ལ་ཐུབ་དབང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆ་ལུགས་ཅན། སྐུ་མདོག་གསེར་བཙོམ་ལྟ་བུ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ། ཕྱག་གཉིས་ཐུགས་ཀར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་པ། ཞབས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་། ཆོས་གོས་རྣམ་གསུམ་གསོལ་ཞིང་འོད་ཟེར་མུ་མེད་པ་འཕྲོ་བ། ཁྲིའི་གཡས་ལོགས་སུ་འཕགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་གསེར་མདོག་རལ་པའི་ཅོད་པན་ཅན། ནབ་བཟའ་སེར་པོ་གྱོན་པ། ཕྱག་གཡས་རྡོ་རྗེ་སེར་པོ། གཡོན་གདན་ལ་བརྟེན་པ། དེའི་མདུན་ངོས་འོག་གི་ཆར། ཁྱེའུ་མཐའ་ཡས་དམར་པོ་སྤྱན་གསུམ་མཆེ་གཙིགས་ཁྲོ་ཉམས་ནོར་བུའི་ ཟུར་ཕུད། སྟག་ཤམ་དང་སྦྲུལ་དཀར་པོའི་ཚངས་སྐུད་ཅན། ཕྱག་གཡས་གྲི་གུག །གཡོན་ཞགས་པ། ཁྲིའི་གཡོན་ལོགས་སུ་འཕགས་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་མ་ལྗང་གུ་བླ་གོས་དམར་པོ་ཅན། ཕྱག་གཉིས་ཐལ་སྦྱར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ། དབུ་སྐྲ་ཕྱེད་བཅིངས་
Chinese
左右腋下插着宝剑和绳索，双手合掌。 具备所有忿怒尊的装束。 北方是绿色的金刚手菩萨，寂静的姿态，具有丝绸和珍宝的装饰。 右手持金刚杵指向心间，左手依靠坐垫。 二者皆以嬉戏的姿态坐在莲花日轮上。 毗卢遮那佛的右前方是释迦牟尼佛，身体金色，右手施无畏印。 左手拿着僧衣的边缘，像鹿耳一样在肚脐的正前方拿着。 坐在菩提树下。 前方左侧是龙王，面容白色，身体蓝色。 双手在胸前结解除恶趣生处的手印。 古老的绘画风格是法轮印。 具有七个化身头部的光芒和各种颜色的花朵的背光。 二者都是化身出家僧人的装束。 双足金刚跏趺坐于莲花月轮上。 彩虹、云彩、岩石山、草地、花朵、湖泊、天鹅、果树林等景色优美宜人，与唐卡画面的空白处等相协调，绘制得美观。 这是夏迦热克希达的口诀，出自度母怙主的教规，具有传承加持的特殊实践。 据说建造七勇士的佛像具有极大的必要性和利益，因此首先为了吉祥而绘制。 1、诸佛部主释迦牟尼佛，三昧耶形体的总集之主。 中央是金刚宝座和莲花月轮，释迦能仁具有出家僧人的装束。 身色如纯金，具有相好庄严。 双手在胸前结法轮印。 双足金刚跏趺坐。 身披三法衣，放射出无量的光芒。 宝座的右侧是圣金刚持，身体金色，具有发髻。 身穿黄色上衣。 右手持黄色金刚杵，左手依靠坐垫。 在他的前方下方，是童子无边，红色，三眼，龇牙咧嘴，忿怒相，具有宝珠发髻。 身穿虎皮裙，具有白色蛇的梵线。 右手持弯刀，左手持绳索。 宝座的左侧是圣金刚持母，绿色，具有红色袈裟。 双手合掌持金刚杵。 头顶头发半束
English
With swords and lassos tucked under the right and left armpits, and hands clasped in prayer. Complete with all the attire of a playful wrathful deity. To the north is green Vajrapani, in a peaceful posture, adorned with silk and jewels. The right hand holds a vajra pointed towards the heart, and the left hand rests on the seat. Both are seated on a lotus and sun disc in a playful manner. In front of Vairochana, to the right, is Thubpa Merushisha, golden in color, with the right hand in the gesture of granting refuge. The left hand holds the edge of the Dharma robe, like a deer's ear, directly in front of the navel. Seated under the Bodhi tree. To the front left is the Naga King, with a white face and a blue body. Both hands are at the heart, making the mudra of liberating from the lower realms. In the old painting style, it is the Dharma wheel mudra. With seven emanated heads and a backdrop of various colored flowers. Both are in the attire of an emanation monk. The feet are seated in vajra posture on a lotus and moon disc. Rainbows, clouds, rocky mountains, meadows, flowers, lakes, swans, fruit orchards, etc., are beautiful and pleasing to the eye, arranged beautifully in accordance with the empty spaces of the thangkas. This is the oral instruction of Shakya Rakshita, which comes from the lineage of the Protector Tara, adorned with a special practice of lineage blessing. It is said that building the statues of the Seven Heroes has great necessity and benefit, so it is drawn first for auspiciousness. 1. The chief of the Tathagata family, Thubpa, is the chief collection of the three vows. In the center, on a vajra throne and lotus moon disc, is Thubwang, with the attire of a fully ordained monk. The body is the color of pure gold, adorned with marks and examples. The two hands make the gesture of the wheel of Dharma at the heart. The feet are in vajra full lotus posture. Wearing the three Dharma robes, radiating immeasurable rays of light. On the right side of the throne is Arya Vajradhara, golden in color, with a crown of matted hair. Wearing a yellow upper garment. The right hand holds a yellow vajra, and the left hand rests on the seat. In front of him, below, is the youth Limitless, red, with three eyes, bared fangs, a wrathful expression, and a jewel topknot. Wearing a tiger skin loincloth and a white snake as a Brahmanical thread. The right hand holds a curved knife, and the left hand holds a lasso. On the left side of the throne is Arya Vajradharini, green, with a red upper garment. The two hands are clasped together holding a vajra. The hair on the head is half-bound.