English
ī kṛnta caṇḍa rūpī hūṃ phaṭ. Then, in an instant, she transformed into the form of the glorious goddess. Her body was black, with a body as emaciated as a skeleton. She had one face, four arms, and two legs. In her first right hand, she held a sword. In her second, she held a large red bhānḍa. In her first left hand, she held a śakti. In her second, she held a triśūla with a hanging banner. She had a stiff corpse in her mouth, and her teeth were clenched. Her three eyes were red. Her hair was reddish-yellow, standing on end, with a lock coiled to the left. She was adorned with snakes and a garland of skulls. Her right ear was adorned with a snake with a bell-shaped ornament, and her left with a lion. She wore a garland of flowers and black silk. Her face was adorned with the heads of asuras. She wore an elephant hide as an upper garment, and her lower body was wrapped in a yellow relde of cowhide with a fringe. The king of nāgas was placed as a belt. Her two feet, adorned with iron fetters, were seated in a forceful posture on a donkey and a crow. In the center of the charnel ground, she uttered a fierce sound. She was surrounded by the three heart-snatching mamas, the mamas of the four classes, the eight mamas, the eight phramen, the four gatekeepers, and so on. She was surrounded by hundreds of thousands of mamas, dakinis, and flesh-eaters. In the outer directions and intermediate directions were the wisdom mamas such as the mantra-protecting Vajra Ralchikma. The working mamas included the glorious goddess, the mistress of the desire realm. The worldly mamas included the charnel ground demoness Ngannema. Furthermore, there were hundreds of thousands of black emanation workers, hundreds of thousands of white, yellow, red, and green ones, flesh-eating namdru, rakshasa women, yaksha women, and so on, countless ones with weapons of imprecation dwelling in Mount Meru, the depths of the ocean, and the realm of space. She was surrounded by countless hosts of Dharma-protecting Yama, the female lineage of existence, and dakinis. All of their three places were marked with the three syllables. In the heart of the main deity, the wisdom of the heart blazed like a butter lamp, four fingers in the shape of an egg. In the center of that was Hūṃ (ཧཱུྃ，हुं，hūṃ，种子字). Surrounding it was Oṃ Hūṃ Śrīyai Devī Kāli Kāli Mahākāli Hūṃ Bhyoḥ. From the Hūṃ in her heart, one Hūṃ separated and dissolved into the bhaga. Vajra Lāsye Rāga Yāmi. From her own heart, rays of light emanated. The naturally arisen goddess, the glorious black one, together with hundreds of thousands, Vajra Samājaḥ. Abho.
Tibetan
ད་རྫས་བརྟུལ་ཞིང་རོལ་མོ་ དབྱངས་དང་བཅས་ཏེ་སྤྱན་འདྲེན་པ་ནི། བྷྱོ། རི་རབ་ཆེན་པོའི་བྱང་ཤར་མཚམས། །གཡུ་མཚོ་མུ་ལེ་མཐིང་གི་དབུས། །རིན་ཆེན་ལྔ་ལྡན་གཞལ་ཡས་ཁང་། །དེ་དབུས་སྲིད་གསུམ་ཐོད་མཁར་ནས། །གྲུ་གསུམ་འབར་བའི་ཀློང་དཀྱིལ་ནས། །དཔལ་ལྡན་ལྷ་མོ་དུད་སོལ་མ། །ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་བོང་བུ་བཅིབས། །འཁོར་ཡང་ནག་མོ་འབུམ་གྱིས་བསྐོར། །གནས་འདི་ཉིད་དུ་གཤེགས་སུ་གསོལ། །བྷྱོ། བདེ་ཆེན་ཀུན་བཟང་ཡུམ་གྱི་མཁའ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་བྲལ་དབྱིངས། །དམིགས་མེད་ཆོས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། །ཐུགས་རྗེས་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་བཞེངས་མ། །མཁའ་འགྲོ་ཀུན་གྱི་གཙོ་མོ་ཆེ། །སྲིད་གསུམ་དབང་བསྒྱུར་རལ་གཅིག་མ། །གསང་སྔགས་བཀའ་སྲུང་སྒྲོལ་བའི་ཡུམ། །སྨུག་ནག་ཁྲོས་མ་གཤེགས་སུ་གསོལ། བྷྱོ། བྱང་ཤར་ཆོས་དབྱིངས་ཕོ་བྲང་ནས། །བསྟན་པ་སྲུང་ཕྱིར་སྐུ་སྤྲུལ་པ། །ཚུར་གཤེགས་ཚུར་གཤེགས་མ་ཚུར་གཤེགས། །དམ་ཚིག་དབང་གིས་མྱུར་དུ་བྱོན། བྷྱོ། ཕྲིན་ལས་ཀུན་གྱིས་བདག་མོ་སྟེ། །དཔལ་ལྡན་དམག་ཟོར་རེ་མ་ཏི། །ནག་མོ་འབུམ་སྡེའི་འཁོར་དང་བཅས། །འགྲོ་བ་འདུལ་ཕྱིར་གཤེགས་སུ་གསོལ། བྷྱོ། ཁྱོད་ཀྱི་སྤྱི་བོའི་གཙུག་རུམ་ནས། །ཉི་མ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་འཕྲོ། །ནག་མོ་མི་བཟད་ཆོ་འཕྲུལ་ཅན། ། དུས་ལ་བབ་ཀྱི་ད་ཚུར་བྱོན། །ལྷ་མོ་རྡོ་རྗེ་དབང་སྒྲུབ་མ། །ཕྲིན་ལས་བཅོལ་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །ཉིན་གསུམ་ཁྲ་ལྟར་འཁྱུག་ཅིང་བྱོན། །མཚན་གསུམ་གློག་ལྟར་འཁྱུག་ཅིང་བྱོན། །བསྟན་པ་བསྲུང་བའི་དུས་ལ་བབ། ཧཱུྃ་བྷྱོ། འཇིགས་ཤིང་ཡ་ངའི་དུར་ཁྲོད་ནས། །བསྟན་སྲུང་མ་མོ་ལས་མཁན་མ། །ཤ་ཟ་དྷཱཀྟི་འཁོར་དང་བཅས། །རིག་འཛིན་པདྨའི་བཀའ་བཞིན་དུ། །ད་ལྟ་རྣལ་འབྱོར་བདག་སྒྲུབ་ཀྱིས། །དོ་ནུབ་གནས་མཆོག་འདི་ཉིད་དུ། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་གཤེགས་སུ་གསོལ། བྷྱོ། དུར་ཁྲོད་ལྷ་མོ་ཆེན་མོ་ཁྱོད། །དུར་ཁྲོད་གནས་ནས་སྐུ་བཞེངས་ཤིག །བརྩེ་བའི་ཐུགས་ཀྱིས་གནས་འདིར་བྱོན། །རྣལ་འབྱོར་གདུང་བས་གསོལ་བ་འདེབས། །བརྗོད་བྲལ་འགྱུར་མེད་ཀློང་ཡངས་ནས། །ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་རོལ་པའི་ཡུམ། །དུར་ཁྲོད་ལྷ་མོ་སྐུ་བཞེངས་ཤིག །དུས་ལ་བབ་ཀྱི་ད་ཚུར་བྱོན། བྷྱོ། བཀྲ་ཤིས་ཚེ་ཡི་དབང་ཕྱུག་མ། །དྲག་པོས་གདུང་བས་ཁྱོད་འབོད་ན། །དེ་རིང་སྒྲུབ་པའི་གནས་མཆོག་འདིར། །ལྷབ་ལྷུབ་ན་བཟའི་རྒྱན་དང་བཅས། །སིལ་སྙན་རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་བཅས། །ནམ་མཁའི་མཐོང་ནས་སྤྱན་འདྲེན་ན། །བརྟན་མའི་འཁོར་བཅས་གཤེགས་
Chinese
现在以实物陈设和音乐，以及歌声来迎请： བྷྱོ། 须弥山大山之东北方， 绿松石色玉湖中央， 具备五种珍宝的宫殿中， 其中央三有颅器之顶上， 三角形燃烧之坛城中央， 具德天女烟黑色， 一面四臂骑着驴， 周围环绕着十万黑女眷属， 祈请降临此处。 བྷྱོ། 大乐普贤佛母之虚空， 自生智慧离戏之法界， 从无缘法身之坛城中， 以慈悲化现应身之母， 空行总主尊， 掌管三有之独髻母， 秘密真言护教度母， 祈请紫黑色忿怒母降临。 བྷྱོ། 从东北法界宫殿中， 为了守护教法而化身， 请来，请来，母亲请来， 以誓言力迅速降临。 བྷྱོ། 乃是所有事业之主母， 具德战神热玛德， 与十万黑女眷属一同， 为了调伏众生祈请降临。 བྷྱོ། 从您头顶之发髻中， 放射出日月之光芒， 具有凶恶不可思议神变之黑母， 时机已到，现在请速来！ 天女金刚自在母， 是托付事业之时， 三日如闪电般降临， 三夜如闪电般降临， 守护教法之时已到！ ཧཱུྃ་བྷྱོ། （藏文：ཧཱུྃ་བྷྱོ།，梵文天城体：हुम् भ्यो，梵文罗马拟音：hūṃ bhyo，汉语字面意思：吽 བྷྱོ།） 从恐怖可畏之尸陀林中， 护教空行母事业者， 与食肉空行母眷属一同， 如同持明莲师之教令， 如今瑜伽我等修行者， 今晚于此殊胜处， 祈请刹那降临。 བྷྱོ། 尸陀林大天女您， 从尸陀林处起身， 以慈爱之心降临此处， 瑜伽以悲切之心祈请， 从不可言说不变之广阔虚空中， 智慧自显游戏之母， 尸陀林天女请起身， 时机已到，现在请速来！ བྷྱོ། 吉祥长寿自在母， 以猛烈悲切呼唤您， 今日于此修行之圣地， 伴随着飘逸的衣饰， 伴随着清脆的乐器声， 从虚空中迎请， 祈请与坚母眷属一同降临。
English
Now, with actual substances and music, And with melodies, the invocation is as follows: Bhyo! In the northeast direction of the great Mount Meru, In the center of the turquoise Muli Lake, In a palace endowed with five precious things, From the top of the skull house of the three realms in its center, From the center of the triangular burning space, The glorious goddess, smoky black, With one face and four arms, riding a donkey, Surrounded by a retinue of a hundred thousand black ones, I beseech you to come to this very place. Bhyo! From the sky of Samantabhadri, the Great Blissful Mother, The spontaneously arisen wisdom, the expanse free from elaboration, From the mandala of the Dharmakaya, devoid of focus, The one who arises as a Nirmanakaya out of compassion, The great chief of all Dakinis, The one-locked mother who controls the three realms, The secret mantra Dharma-protecting Tara, I beseech the smoky black Wrathful Mother to come. Bhyo! From the northeastern palace of the Dharmadhatu, The one who emanates bodies to protect the teachings, Come here, come here, Mother, come here! By the power of the oath, come quickly! Bhyo! The mistress of all activities, The glorious Magzor Remati, Together with the retinue of a hundred thousand black ones, I beseech you to come to tame beings. Bhyo! From the crown of your head, Rays of sunlight and moonlight emanate. Black Mother, possessor of unbearable magical powers, The time has come, now come quickly! Goddess, Vajra Empowerment Accomplisher, At the time when activities are entrusted, Come flashing like a hawk for three days, Come flashing like lightning for three nights, The time has come to protect the teachings! Hūṃ bhyo! From the terrifying and frightening charnel ground, The Dharma-protecting mother, the worker, Together with the flesh-eating Dakini retinue, According to the command of the Vidyadhara Padmasambhava, Now, for the sake of the yogi's accomplishment, Tonight, in this very sacred place, I beseech you to come in an instant. Bhyo! Great goddess of the charnel ground, you, Arise from the charnel ground! Come to this place with loving kindness, The yogi supplicates with longing. From the vast expanse of the inexpressible, unchanging space, The mother who plays with the self-arising wisdom, Charnel ground goddess, arise! The time has come, now come quickly! Bhyo! Fortunate, Powerful Lady of Life, If I call you with fierce longing, Today, in this sacred place of practice, With fluttering garments and ornaments, With the sound of cymbals and music, Inviting you from the expanse of the sky, I beseech you to come together with the retinue of the Tsen Mothers.