Chinese
尼美，尼美，尼美。如嘿，如嘿，如嘿，如嘿。达嘿，达嘿，达嘿，达嘿。愿此族姓真言之威光，令于说法者作邪引之辈，无有能胜者。如是说。于不共之药解脱，需用除障之类时，若能如持明者不变金刚之意伏藏所出般成办，则见为极深。于讲法之时，舍弃于自生傲慢，于他作贬损，欲求名声与特殊，贪著利敬杂染之心。执持菩提胜妙心，令诸有情皆得法眼，燃亮智慧之明灯，心想令佛法长久住世。于讲说律藏、经藏、论藏三藏之法时，自身即是释迦王。于彼更甚者，讲说般若品等空性之义时，即是般若波罗蜜多母。于内外密咒，于五部及各别坛城之主尊，于嘛哈瑜伽等亦如是，或为部主集聚金刚萨埵。于讲说大手印等时，即是第六金刚持。于光明大圆满，观想为原始怙主普贤父母之尊前，无数天神、仙人、持明、生灵以恭敬而安住，以自身具足六十支分之语，以法之妙音遍满一切世间，消除一切有情之无明黑暗，信解获得法门之总持、辩才、三摩地。舍弃睡眠、昏沉、散乱、闲谈、戏谑、嘲讽、不解其意等一切过失。以从容不迫、清晰明了、悦耳动听而又舒缓安详之态，令讲法时长短适中，且无有嗔怒，令听法者心不生厌倦。如《持光请问经》云：以清净无杂染之心，为众生说法者，诸佛皆欢喜。如是说。第二，诸弟子亦应舍弃缠头、佩戴武器、穿鞋等不如法之行，以谨慎、整洁，不为八法及烦恼所驱动，于不离菩提心珍宝之状态中，对说法者不作轻蔑及寻过。
English
Nime, Nime, Nime. Ruhe, Ruhe, Ruhe, Ruhe. Tahe, Tahe, Tahe, Tahe. May the glory of this lineage mantra prevent anyone who leads astray those who speak the Dharma from prevailing. Thus it is said. When the time comes to need a unique medicine liberation to dispel obstacles, it is seen as extremely profound if it can be accomplished as it comes from the mind treasure of Rigdzin Mingyur Dorje. When teaching the Dharma, abandon pride in oneself, belittling others, desiring fame and distinction, and the mind attached to gain and honor. Hold the supreme mind of Bodhicitta, so that all sentient beings may find the eye of Dharma, ignite the lamp of wisdom, and think of making the Buddha's Dharma last long. When teaching the three pitakas of Vinaya, Sutra, and Abhidharma, one is oneself the King of the Shakyas. Even more so, when explaining the meaning of emptiness such as the Prajna section, one is the Mother of Prajnaparamita. In the outer and inner secret mantras, for the five families and the main deities of each mandala, and also for Mahayoga and so on, it is the same, or the gathered family Vajrasattva. When teaching Mahamudra and so on, one is the Sixth Vajradhara. In the Great Perfection of Clear Light, in the presence of the primordial protector Samantabhadra in union, countless gods, sages, vidyadharas, and beings abide with reverence, and one's own speech, endowed with sixty qualities, pervades all worlds with the sound of Dharma. Remove the darkness of ignorance of all sentient beings, and aspire to obtain the Dharani, eloquence, and Samadhi of the Dharma gate. Abandon all faults such as sleep, drowsiness, distraction, idle talk, joking, mockery, and incomprehension. With a relaxed, clear, pleasant, and gentle manner, the length of the Dharma session should be appropriate, and without anger, so that the listeners do not become bored. As it is said in the Sutra Requested by Light-Protected: "The Buddhas rejoice in those who teach the Dharma to beings with a pure and undefiled mind." Thus it is said. Secondly, the students should also abandon improper conduct such as wearing head wraps, weapons, and shoes, and with mindfulness and cleanliness, not be motivated by the eight worldly concerns and afflictions, but in a state inseparable from the precious Bodhicitta, not despise the teacher or find fault.
Tibetan
པ་དང་། ལུས་ཀྱི་བྱ་བྱེད། ངག་གི་ཅ་ཅོ། ཡིད་ཀྱི་འོག་འགྱུ་སོགས་ཉེས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྤངས་ལ་ལུས་དྲང་པོ་ཐལ་སྦྱར། ཡིད་ཀྱིས་བླ་མ་དང་དམ་པའི་ཆོས་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་རྙེད་ན་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་རྩེ་གཅིག་དོན་ཏུ་གཉེར་བའི་བློས་གཞན་ཏུ་མ་ཡེངས་པར་དད་པ་དང་གུས་པ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད། དངོས་སུ་ཅི་འབྱོར་བསྟི་སྟང་དང་ཡོན་དབུལ། ཡིད་ཀྱིས་བདག་པོས་བཟུང་བ་དང་མ་བཟུང་བའི་མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་གང་བ་དང་། རང་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དུས་གསུམ་གྱི་དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ དོན་ཏུ་འབུལ། དེར་འདུས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་སྡང་ཕྲག་དོག་བྲེ་མོ་ངན་སྨྲས་སོགས་མི་བྱ་བར་དག་སྣང་འབའ་ཞིག་སྦྱང་བ་སོགས་མདོར་ན་ཡོན་ཏན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་ཅིང་། ཐོས་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞིའི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པས་ཆོས་མཉན་པར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་ཉན་པ་པོ་སྐྱེས་པ་རྣམས་འཇམ་དཔལ་དང་། བུད་མེད་རྣམས་ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མར་བསྒོམ་སྟེ། འདི་ནི་རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་ཀློང་ཆེན་པའི་བཞེད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ནག་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་འབྱུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་འཚེ་དོགས་མེད་པའི་གནས་སུ་ཆོས་བཤད་ཉན་བྱ་བ་སྐབས་སུ་བབས་པ་ན། གནས་ཁང་བྱི་དོར་བྱ། ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སེངྒེ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་ཁྲི་སྟན་བཟང་པོ་བརྩེག །གདུགས་དང་བླ་བྲེ་ཡོལ་བ་བྲེ། སྤོས་དང་མེ་ཏོག་མར་མེའི་ཕྲེང་བ། གསེར་དངུལ་གྱི་མཎྜལ་སོགས་མཆོད་པའི་བཀོད་པ་ཚར་དུ་དངར་བ་དང་། ནང་རྒྱུད་ཀྱི་འཁྲིད་འཆད་པའི་སྐབས་ཁྲིད་གཏོར་སོགས་ཀྱང་སོ་སོའི་ལུགས་བཞིན་ཏུ་བཤམ། སྤོས་དང་རོལ་མོས་ཆོས་སྨྲ་བའི་མདུན་བསུ་བ་སོགས་ཞེས་དང་ལྡན་པས་བསྟི་སྟང་བྱ་སྟེ། །དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་བ་ལས། །དམ་ཆོས་འཆད་པ་རབ་ཏུ་ཕེབས་པ་དེར། །སེངྒེའི་ཁྲི་སྟན་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེངས། །མུ་ཏིག་རིན་ཆེན་སིལ་སྙན་རོལ་མོའི་སྒྲ། ། མཆོད་པ་རྣམ་པ་མང་པོ་ས་བརྒྱན་པར་བྱ། །སྟན་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཀྱི་སྟན་དུ་འབུལ། །ཡིད་དུ་འོང་བས་མཁན་པོ་སློབ་དཔོན་བསྟེན། །གཞན་ལ་བསྟི་སྟང་བྱེད་པས་སྐྱོ་བ་མེད། །དེ་ལུས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་དང་ལྡན། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་གོ། །དང་པོ་སྤྱིར་བྱ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་ཁྲི་ལ་འཁོད་པ་ནི། སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་ལན་གསུམ་བྱས་ལ་མཎྜལ་ཚོམ་བུ་སོ་བདུན་མ་དང་། བདུན་མ་སོགས་སོ་སོའི་ཕྱག་ལེན་སྐབས་
Chinese
以及，身之作为，语之杂言，意之散乱等，舍弃三十六种过失，身体正直跏趺坐。心中想到上师和殊胜之法，难得且得之意义重大，一心一意追求，不为他事所动摇，生起极大之信心和恭敬心。实际供养力所能及之供品。心中观想，无论主人是否拥有，充满虚空之供品，以及自己的身体受用，三时之所有善根，全部为了法身之功德，为了所有众生而供养。对于聚集在此的所有人，不起贪嗔嫉妒、恶意诽谤等，唯修清净观，总之，将三十六种功德融入自心。因为具有八十四种听闻之相，所以应当听法。此时，听法之男子观想为文殊菩萨，女子观想为度母。这是第二佛陀龙钦巴之观点。第四，在没有黑方鬼神等伤害顾虑的地方讲法听法适当时，打扫住所。为说法者准备狮子座和珍宝等高贵之法座。悬挂伞盖、幡幢和帷幔。陈设香、花、灯串、金银曼扎等供品。讲解内续时，也按照各自的仪轨陈设食子等。以香和乐器迎接说法者等，以尊敬之心对待。《宝积经》中说： “于彼殊胜讲经时， 竖立狮子座伞及胜幢， 珍珠珍宝铙钹乐器声， 种种供品庄严大地处。 奉献各种坐垫为法座， 以悦意心依止堪布阿阇黎， 以恭敬心对待他人无厌倦， 彼身具足三十二相。” 如是说。第五分二：共同和分别。第一，共同应做的是：阿阇黎升座时，弟子们行三次顶礼，并献上三十七堆曼扎，七堆曼扎等，按照各自的仪轨。
English
And, abandoning the thirty-six faults such as bodily actions, verbal chatter, and mental distractions, sit upright in the vajra posture. Thinking that the Lama and the sacred Dharma are difficult to find, and that finding them is of great significance, cultivate great faith and respect, focusing single-mindedly on seeking their meaning without being distracted by other things. Actually offer whatever offerings are available with respect. Visualize mentally that the offerings, whether possessed by the owner or not, fill the expanse of the sky, and that all the roots of virtue of one's own body, possessions, and the three times are offered for the sake of the Dharmakaya and for the benefit of all sentient beings. Towards all those gathered there, do not engage in attachment, hatred, jealousy, malicious slander, etc., but cultivate pure perception alone. In short, cultivate thirty-six qualities in one's mind. Because it possesses the nature of eighty-four aspects of hearing, one should listen to the Dharma. At that time, male listeners should visualize themselves as Manjushri, and female listeners as the goddess Tara. This is the view of the Second Buddha, Longchenpa. Fourth, when it is appropriate to teach and listen to the Dharma in a place free from the fear of harm from black forces and other beings, clean the dwelling. Prepare a fine throne for the Dharma speaker, such as a lion throne or one adorned with jewels. Hang umbrellas, banners, and curtains. Arrange offerings such as incense, flowers, garlands of lamps, and mandalas of gold and silver in an orderly fashion. When teaching inner tantras, also arrange tormas and other offerings according to their respective traditions. Greet the Dharma speaker with incense and music, and treat them with respect. The Konchok Tsekpa says: "When the sacred Dharma is taught in a supreme manner, Raise a lion throne, umbrellas, and victory banners, The sound of pearls, jewels, cymbals, and musical instruments, Adorn the earth with various kinds of offerings. Offer various kinds of cushions as Dharma seats, Rely on the Khenpo and Acharya with a joyful mind, Treat others with respect without weariness, That body possesses the thirty-two marks." Thus it is said. Fifth, there are two parts: general and specific. First, the general actions are: when the Acharya ascends the Dharma throne, the disciples perform three prostrations and offer the thirty-seven-heap mandala, the seven-heap mandala, etc., according to their respective traditions.