Tibetan
་སྲོལ་གཅིག་ལ་ཚང་བར་འབྱོན་ཏུ་མ་བཏུབ་ན། ད་ལྟ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ད་ལྟ་བཞུགས་པ་དེ་དག་འཆད་ཚུལ་དང་ཉམ་ལེན་གང་དུ་དྲིལ་ཞེ་ན། དེའང་དབང་པོ་དང་བློ་གྲོས་དད་བརྩོན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་བཞིར་མཛད་དེ། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་རྒྱས་པ། སྤྱིར་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་འབྲིང་པོ། གནད་ཉེ་བར་དྲིལ་བའི་བསྡུས་པ། དོན་མཐིལ་དུ་བསྟན་པའི་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་སྟེ་བཞིར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་ཞིང་། དང་པོ་ལ་དེང་སང་གི་ཤངས་ཆོས་ཡོད་དོ་འཚལ་དང་། གཉིས་པ་ལ་གཞུང་བཀའ་ཉེར་ལྔ། རྩ་བ་ཆོས་དྲུག་སྡོང་པོ་གའུ་མ། ཡལ་ག་ལམ་ཁྱེར་མེ་ཏོག་མཁའ་སྤྱོད་གཉིས། །འབྲས་བུ་ལུས་སེམས་འཆི་མེད་གྱུར་པ་སྟེ། །བཀའ་བརྒྱུད་ཤངས་པའི་ཉམས་ལེན་གཙོ་བོ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་གསེར་ཆོས་བཞི། མཁའ་སྤྱོད་དཀར་དམར་དང་བཅས་པ་ཆ་ལག་ཚང་བར་སྟོན་པ་ཡིན་ཅིང་། གསུམ་པ་ལ་སྨིན་བྱེད་སྒྱུ་ལུས་དབང་མོ་ཆེ་དང་། སྒོས་བཀའ་དྲུག །ནི་གུའི་ཆོས་དྲུག་དམིགས་པ་མཐའ་དག་གིས་བརྒྱན་པ། བཞི་པ་ནི། སྒྱུ་ལུས་དབང་མོ་ཆེ་གཅིག་ཉིད་ལ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཆོས་དྲུག་གི་བཀའ་དྲུག་ཀྱང་ཚང་བའི་ ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་ནས། དམིགས་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་ལམ་དང་། དམིགས་ཕྲན་ལམ་གྱི་ཉེར་མཁོ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་དམིགས་ཆེན་གཟེར་མགོ་བཅུ་བདུན་ཏུ་བསྡམ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཚན་ལྷག་མ་བཞིའི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་དུ་དྲིལ་ནས་འདུས་ཚུལ་གྱི་སངས་རྒྱས་ལག་བཅང་དུ་སྤྲོད་པར་མཛད་ཅིང་། ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་བས། སྨིན་བྱེད་དབང་གི་སྐོར། གྲོལ་བྱེད་ལམ་གྱི་སྐོར། རྒྱབ་བརྟེན་ལུང་གི་སྐོར། བཀའ་སྲུང་མགོན་པོའི་སྐོར་བཞིར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་སྒྲུབ་ཏུ་དྲིལ་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ལམ་རིམ་གསུམ་གྱི་ཆོས་སྤྱིར་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་ཡིག་ཆ་ཟུར་པ་ཆེར་མ་བྱོན་ཅིང་། ཤངས་ཆོས་བྱེ་བྲག་པའི་སྐོར་རྣམས་ལས་ཡེ་ཤེས་ཌཱ་ཀི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཞལ་ལུང་སོགས་རྩ་བའི་སྙན་བརྒྱུད་རྣམས་འགྲོ་མགོན་སངས་རྒྱས་སྟོན་པའི་བར་ཡི་གེར་འཁོད་པ་མེད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་སྟོན་པ་ནས་བཀའ་རྒྱ་གྲོལ་ཏེ་ཐུགས་སྲས་ཐུ་བོ་མཁས་གྲུབ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས། བསམ་སྡིངས་པ་གཞོན་ནུ་གྲུབ་དངོས་ཀྱིས་ཁྲིད་ཡིག་མཛད་པ་དང་། གཙང་མ་ཤངས་སྟོན་ཚུལ་ཁྲིམས་མགོན་གྱི་གསུང་རྣམས་འཇག་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་འབུམ་གྱིས་ཡི་གེར་བཏབ་ནས་སྤྱན་སྔར་ཞུ་ཏིག་མཛད། སྤྱིར་མཁས་གྲུབ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་ཀྱང་སྙན་བརྒྱུད་ཡི་གེར་འགོད་པའི་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ བ་ནི་མཁས་བཙུན་རྒྱལ་མཚན་
Chinese
如果不能在一个传统中完整地出现，现在又何必多说呢？第三，现在住锡的那些，他们的讲解方式和修持归纳在哪里呢？那也是根据根器、智慧、信心和精进的差别，分为四种方式：法门齐全的广法；总的归纳的中法；要点归纳的略法；意义彻底显示的极略法，这样分开来宣讲。第一种，现在香巴法应该有；第二种，如“根本二十五法，根本六法，树干嘎屋玛，树枝道用，花朵空行母二者，果实身心转为不死，噶举香巴的主要修持”所说的那样，黄金四法，以及空行母红白等全部完整地宣讲；第三种，成熟幻身大灌顶，特别是六法，尼古玛六法以所有要点来庄严；第四种，仅仅是幻身大灌顶，共同和不共同的六法之六法也全部具备，生起信心后，将大目标菩提道和细目标道之所需分开，将大目标归纳为十七钉头。那些也归纳为剩余四法类的修持要点，作为融合之道的成佛掌中宝来传授。总的来说，归纳为成熟灌顶类、解脱道类、后盾经论类、护法怙主类四类来进行讲修。第四，三级道次第的共同法类中，没有出现特别著名的单独文献。香巴法特殊法类中，从耶喜空行母二尊的口诀等根本口耳相传，到卓贡桑吉顿巴之间没有文字记载。从桑吉顿巴开始解除封印，由心子图沃三位智者，桑丁巴云努珠以著引导文，藏玛香敦楚臣衮的教言由嘉钦嘉参崩记录下来，并在上师面前进行校对。总的来说，在三位智者中，对口耳相传进行文字记录恩德最大的是智者持戒嘉参。
English
If it is not possible to appear completely in one tradition, then what is the need to talk about it now? Third, where are the explanations and practices of those who are currently residing summarized? That is also divided into four ways according to the differences in faculties, wisdom, faith, and diligence: the extensive Dharma with complete Dharma doors; the medium Dharma that is generally summarized; the brief Dharma that summarizes the key points; and the extremely brief Dharma that thoroughly shows the meaning, which are taught separately. The first, the Shangpa Dharma should have now; the second, as it is said, "The twenty-five root Dharmas, the six root Dharmas, the trunk Gau Ma, the branches of the path, the flowers of the two Dakinis, the fruit of body and mind transformed into immortality, are the main practice of the Kagyu Shangpa," the four golden Dharmas, and the complete parts of the red and white Dakinis are fully taught; the third, the ripening illusory body great empowerment, especially the six Dharmas, the six Dharmas of Niguma are adorned with all the key points; the fourth, only the illusory body great empowerment, both the common and uncommon six Dharmas of the six Dharmas are fully possessed, after generating faith, the great goal of the Bodhi path and the small goal of the path are separated, and the great goal is summarized into seventeen nail heads. Those are also summarized into the key points of the practice of the remaining four Dharma categories, and taught as the Buddha's palm treasure of the path of integration. In general, it is summarized into four
Tibetan
འབུམ་ཉིད་ཡིན། སངས་རྒྱས་སྟོན་པའི་ཞལ་སློབ་སློབ་དཔོན་གནས་རྙིང་པ་ཨའི་སེང་གེ་དང་སྤྲུལ་སྐུ་རིན་ཆེན་བློ་གྲོས་ཀྱི་གསུང་ལས་བྱོན་པ་གསེར་གླིང་པ་བཀྲ་ཤིས་དཔལ་བས་ཡི་གེར་མཛད་པ་རྣམས་ཀྱང་རྩ་བའི་ཡིག་ཆ་ཡིན། དེས་ན་གྲུབ་ཆེན་ཁྱུང་པོ་དངོས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བྱོན་པའི་རྒྱ་གཞུང་དང་གསུང་སྒྲོས། རྨོག་ལྕོག་པའི་རིན་ཆེན་འོད་ཕྲེང་། སྐྱེར་སྒང་པའི་གསང་སྒྲུབ་སྐོར་གཉིས། འགྲོ་མགོན་ཆོས་རྗེའི་དྲི་མེད་འོད་ཕྲེང་དང་ཉམས་མྱོང་ཞུས་ལན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རིན་ཆེན་བདུན་བརྒྱུད་ཀྱི་གསུང་རབ་ཡོད་དོ་ཅོག་ནི་རྩ་བ་ཡིན་པ་སྨོས་མ་དགོས། མཁས་གྲུབ་རྣམ་གསུམ་གནས་རྙིང་པ་བཅས་ཀྱི་གསུང་རྣམས་ཀྱང་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པས་ཅིས་ཀྱང་བསྡུ་བར་འོས་པ་ཡིན། མཁས་གྲུབ་རྣམ་གསུམ་ལས་གྱེས་པའི་བརྒྱུད་པ་སོ་སོའི་ཡིག་ཆ་མཐའ་ཡས་པ་ནི་བསྡུ་བར་མི་ནུས་ཤིང་དེང་སང་བརྒྱུད་སྲོལ་རྐང་ཚུགས་ལོགས་སུ་མེད་པས་དོ་གལ་ཡང་མི་ཆེ། རིན་ཆེན་རྣམ་བདུན་ཕྱི་མ་ནས་རྗེ་གྲོལ་མཆོག་ཞབས་ལ་བརྒྱུད་པ་དང་། མུས་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་བཟང་པོ་ནས་གྲུབ་ཆེན་ཐང་སྟོང་རྒྱལ་པོ་ལ་བརྒྱུད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཡིག་ཆ་ནི་འདིར་བསྡུ་བྱའི་སྙིང་པོ་ཡིན་རུང་རྗེས་འབྲང་སོ་སོས་ཡིག་ཚོགས་དུ་མ་སྤེལ་བ་ནི་སྡུད་པར་དཀའ་ཞིང་དགོས་གནད་ཆུང་བས་སྔ་མའི་དོན་འདྲིལ་གྲོལ་བྱེད་ལ་ཇོ་ནང་རྗེ་བཙུན་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ཕྱི་མ་ལ་གྲུབ་ཆེན་ཉིད་ཀྱི་ཡིག་ཆ། གཉིས་ཀའི་སྨིན་བྱེད་རྗེ་ཞྭ་ལུ་པ་དང་། དེ་དག་གི་ཁ་འགེངས་འཇམ་དབྱངས་བླ་མས་མཛད་པ་སོགས་མེད་དུ་མི་རུང་བ་རྣམས་སྙིང་པོར་བཟུང་། མགོན་པོའི་སྐོར་ལ་སྨད་ལུགས་པའི་ཡིག་ཆ་ཉུང་ཞིང་། སྟོད་ལུགས་པའི་ཡིག་ཚོགས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལས་ད་ལྟ་མགོན་མཐིང་ལ་གནས་རྙིང་བེ་བུམ་དང་། མཁས་གྲུབ་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་གིས་བསྒྲིགས་པའི་གཞུང་པོད། མགོན་དཀར་ལ་རྒྱ་གཞུང་གསལ་བྱེད་དང་བཅས་པ་ཙམ་ཞིག་གཙོ་བོར་བཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་གླེགས་བམ་གྱི་བཞུགས་བྱང་དམིགས་སུ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། སྨིན་གྲོལ་གྱི་རྒྱུན་བཞུགས་པའི་སྐོར། མི་བཞུགས་པའི་སྐོར། ཡེ་ཤེས་མགོན་པོའི་སྐོར་རོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གང་ལས་བྱུང་བ་བརྒྱུད་པའི་རྣམ་ཐར་དང་། བརྒྱུད་པ་དེ་ལྡན་གྱི་གདམས་ངག་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་། ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་ནི་གུ་མ་བཅས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་རྨོག་ལྕོག་པ་ཕྱི་མ་ཀུན་དགའ་འོད་ཀྱིས་མཛད་པ། མཁས་གྲུབ་ཁྱུང་པོ་རྣལ་འབྱོར། རྨོག་ལྕོག་པ། དབོན་སྟོན་
Chinese
即是十万颂。佛陀导师的亲传弟子，乃宁巴派的阿艾僧格上师和化身仁钦洛哲的言教，由色林巴·扎西贝所著，这些也是根本性文献。因此，大成就者琼波真身在世时出现的印度论典和言教，莫觉巴的《珍宝光鬘》，杰岗巴的《秘密修法》二函，卓贡曲杰的《无垢光鬘》和以修证问答为主的《珍宝七传承》的所有论典，无需赘言，都是根本。大学者、大成就者和乃宁巴三者的所有言教，也与根本相同，务必应当收集。从大学者、大成就者三者分出的各个传承的无量文献，无法收集，而且现在没有独立的传承，因此也不太重要。从后来的珍宝七法传至杰卓乔瓦，以及从穆钦·坚赞桑布传至大成就者唐东杰布的这两个传承的文献，是此处应当收集的核心，但是后来的追随者们撰写了许多文献，难以收集，而且必要性小，因此以前者的意义总集解脱法，要以觉囊杰尊仁波切，后者以大成就者本身的文献，两者的成熟法以杰夏鲁巴，以及他们的补充由蒋扬喇嘛所著等不可或缺的作为核心。关于护法方面，下部派的文献很少，上部派的文献很多，现在对于蓝护法，乃宁巴贝崩和大学者格勒巴桑所编纂的论著，对于白护法，以印度论典《明鉴》等为主即可。 第三，特别讲述经书的目录，分为三类：具有成熟解脱传承的，不具有的，智慧怙主的。第一类分为二：从何而来传承的传记，以及具有该传承的实际诀窍。第一是：由莫觉巴后世的根嘎沃所著的佛陀金刚持和智慧空行母尼古玛的传记，大学者、大成就者琼波瑜伽士，莫觉巴，温顿
English
It is the Hundred Thousand Verses. The direct disciples of the Buddha teacher, the Nyingma master A-E Sengge and the incarnate Rinchen Lodrö's teachings, written by Serlingpa Tashi Pal, are also fundamental documents. Therefore, the Indian treatises and teachings that appeared during the time of the great accomplished Khyungpo himself, Mogchokpa's "Jewel Rosary," Jekangpa's two volumes of "Secret Practice," Drogön Chöje's "Immaculate Rosary," and all the treatises of the "Seven Jewel Lineages," which mainly consist of experiential questions and answers, are undoubtedly fundamental. The teachings of the three great scholars and accomplished masters, including Neningpa, are also the same as the root and should be collected without fail. The infinite documents of the various lineages that branched out from the three great scholars and accomplished masters cannot be collected, and since there is no independent lineage tradition nowadays, it is not very important either. The documents of the two lineages, from the later Seven Jewels to Je Drolchok Zhap, and from Müchen Gyaltsen Zangpo to the great accomplished Thangtong Gyalpo, are the essence to be collected here, but the later followers have written many documents, which are difficult to collect and have little necessity. Therefore, for the former's meaning, the collected liberation method should be based on Jonang Jetsun Rinpoche, and the latter should be based on the great accomplished master's own documents, the ripening method of both should be based on Je Zhawlupa, and their supplements should be based on Jamyang Lama's writings, etc., which are indispensable as the core. Regarding protectors, there are few documents of the lower tradition, and many documents of the upper tradition. Now, for the Blue Protector, the Nening Bebum and the treatises compiled by the great scholar Gelek Palzang, and for the White Protector, the Indian treatise "Mingyam" etc., should be mainly taken as the core. Third, specifically explaining the catalog of scriptures, there are three