Tibetan
པར། རང་ལུགས་སུ། འབོལ་ལེ། ཤིག་གེ །ཧད་དེ། ཚོམ་མེ། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ལ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་ཡང་ལུང་ལས། གང་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །ཞེས་པ་དང༌། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་ལ་བྱས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་པས། འདི་ནི་སྐྱབས་འགྲོའི་རྗེས་དང༌། ལུས་སེམས་དབྲལ་བའི་རྗེས་དང༌། གཟན་བསྐྱུར་གྱི་རྗེས་དང༌། ལྟ་བ་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་ཤོར་བའི་རྗེས་དང༌། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོམ་པའོ། །བཞི་པ་ཉམས་ལེན་ཕུང་པོ་གཟན་བསྐྱུར་ལ་ལུང་ལས། མགོ་དང་རྐང་ལག་གཏོང་ཞིང་ཞུམ་པའི་སེམས་ཀྱང་མེད། ཅེས་པས། དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱིར་གཟན་དུ་བསྐྱུར་བ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་གཟན་ཏུ་བསྐྱུར་བའོ། །སྤྱིར་གཟན་དུ་བསྐྱུར་བ་ལ་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་སྙིང་རྗེ་དང་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། དངོས་གཞི་རང་གི་ལུས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་སྦྱིན་པར་བཏང་བ་དང༌། རྗེས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་བྱེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་གདོན་འདིས་གཙོར་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྙིང་རེ་རྗེ། སྙིང་རྗེ་བས་བདག་གི་ལུས་འདི་སྦྱིན་པར་བཏང་དགོས་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པ་དང༌། གནོད་བྱེད་ལ་སོགས་ཀྱིས་གཙོར་བྱས་བགེགས་རིགས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་ལ་སོགས་པ་མདུན་དུ་ཐིབས་སེ་བྱུང་བར་བསྒོམ་ལ། དེ་ནས་དངོས་གཞི་ལ། རང་གི་ལུས་པོ་འདི་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྐྱེད་དོ། །ལག་པ་གཡས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་རལ་གྲི་གཅིག་བསྒོམས་ནས། རང་གི་རྐེ་ནས་ཕར་རྦད་བཅད་ནས་སྦྱིན་པར་བཏང་བས། གནོད་བྱེད་ལ་སོགས་པས་ཤ་ལ་དགའ་བས་ཤ་ལ་ཟ། ཁྲག་ལ་དགའ་བ་ཁྲག་ལ་འཐུང༌། རུས་པ་ལ་དགའ་བ་རུས་པ་མུར་བར་བསྒོམ། དེ་ནས་བྲང་ཕོག་པའི་ནང་དུ་དོན་སྙིང་ལྔ་ལ་སོགས་པ་བཅུག་ནས་བྱིན་པས་གོང་བཞིན་ཟ་བར་བསྒོམ། རོ་སྟོད་ལག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རོ་སྨད་རྐང་པ་དང་ བཅས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་བཏང་བས་གནོད་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཤ་ལ་དགའ་བས་ཤ་ལ་ཟ། ཁྲག་ལ་དགའ་བ་ཁྲག་ལ་འཐུང༌། རུས་པ་ལ་དགའ་བ་རུས་པ་འཆའ་བར་བསྒོམ་ལ། ལུས་ལྷག་མ་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་མ་ལུས་པར་རིལ་པོར་ཟོས་པར་བསྒོམ་མོ། །དེའི་རྗེས་ལ། སེམས་འདས་པའི་རྗེས་མི་བཅད། མ་འོངས་པའི་སྔོན་མི་བསུ། ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་འདོ་ལ་ལེ་ཤིག་གི་བཞག་གོ །དེ་ནས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ། ལུས་གཟན་ཏུ་བསྐྱུར། སེམས་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངང་ལ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་རེ་མོས་སུ་ཁོར་རོ་རོ་ཉིན་རྩེར། མཚན་ཡལ་གྱིས་བསྒོམ་མོ། །རྗེས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི། ཐུན་འཇོག་པའི་དུས་སུ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ལ། བྱང་ཆུབ་བར་དུ་བདག་ཉིད་སྐྱབས་སུ་མཆི། །བདག་གི་སྦྱིན་སོགས་བགྱིས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག །ཅེས་ལན་གསུམ་བྱ། གང་བདེའི་སྤྱོད་ལམ་བྱའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་སྙིང་རྗེ་དང་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་སྦྱོར་བ། གཟན་བསྐྱུར་དང་གནས་ལུགས་ལ་འཇོག་པ་དངོས་གཞི། བསྔོ་བ་བྱེད་པ་རྗེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་དང་བྱམས་པ་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོར་འགྲོ། །གདོན་ཕོ་གདོན་དང༌། ནད་གཟེར་ཟུག་ཞི་བར་བྱེད། གཟན་བསྐྱུར་བྱས་པས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་འགྲོ། ནད་ལྡང་དུབ་དང༌། མོ་གདོན་ཞི་བར་བྱེད། གནས་ལུགས་ཀྱི་ངང་ལ་བཞག་པས་གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོར་འགྲོ། ཀླུ་གདོན་དང་ནད་བྱིང་ཅན་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ལུས་གཟན་དུ་བསྐྱུར་བ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གཏོང་བས་ཚུལ་ཁྲིམས། ཁོང་ཁྲོ་མེད་པར་གཏོང་བས་བཟོད་པ། ཡང་དང་ཡང་དུ་གཏོང་བས་ བརྩོན་འགྲུས། མ་ཡེངས་པར་གཏོང་བས་བསམ་གཏན། རྗེས་གནས་ལུགས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་འཇོག་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གཟན་ལ་བསྐྱུར་བ་ནི། །རང་གི་མིག་ལྟ་བུ་ན་ན། མིག་ན་བའི་སེམས་ཅན་སྙིང་རེ་རྗེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མིག་ནད་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ། བདག་གི་མིག་སྦྱིན་པ་བཏང་དགོས་སྙམ་དུ་བསྒོམ་ལ། བགེགས་རིགས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་ལ་སོགས་མདུན་དུ་བྱུང་བར་བསམ་སྟེ། རང་གི་མིག་སྦྱིན་པར་བཏང་ལ། སེམས་གང་དུའང་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པ་གོང་དང་འདྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ན་བ་ལ་བྱའོ། །ལྔ་པ་ལྟ་བ་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་ཤོར་བ་
Chinese
帕。自宗认为：放松，松弛，坦然，平静。舍弃所有关于所修和能修的分别念，安住其中。如经中所说：“无忆念，无作意，是为念佛。”又说：“从色蕴乃至一切种智，皆不应作意。”又说：“般若波罗蜜多即是不作意，因此一切法皆是不作意。般若波罗蜜多即是平等性，因此一切法皆是平等性。般若波罗蜜多即是无生性，因此一切法皆是无生性。般若波罗蜜多即是不灭性，因此一切法皆是不灭性。”圣者法护曾对常啼菩萨如此开示。又说：“修习般若波罗蜜多即是修习一切法。”因此，这是皈依的后续，是身心分离的后续，是施身法的后续，是见解不落入魔境的后续，是时时刻刻修习的后续。第四，修法施身法，经中说：“舍弃头颅和手足，亦无怯懦之心。”其中分为两种： общей 施身法和 особый 施身法。 общей 施身法有三种意义：加行是修习慈悲心，正行是将自己的身体布施为具足六度，后行是将功德回向无上菩提。首先，观想主要由损害我的魔障所主导的一切众生，心生怜悯，心想：为了慈悲，我必须布施我的身体。观想以损害者等为主导的八万魔军等，密集地出现在面前。然后进入正行：将自己的身体观想成一个极其巨大的身体。在右手观想一把智慧宝剑，从自己的脖子处斩断并布施出去。观想损害者等喜欢吃肉的就吃肉，喜欢喝血的就喝血，喜欢啃骨头的就啃骨头。然后将心脏等五脏六腑放入胸腔中布施出去，如前一样。
English
Pa. In one's own tradition: Relaxed, loose, at ease, calm. Abandoning all conceptualizations of what is to be meditated upon and the meditator, abide in that state. As it is said in the scripture: "Without recollection, without mental activity, is to remember the Buddha." It also says: "From the form aggregate up to omniscience, one should not engage in mental activity." Furthermore, "Prajnaparamita is non-conceptualization, therefore all phenomena are non-conceptualization. Prajnaparamita is equality, therefore all phenomena are equality. Prajnaparamita is unborn, therefore all phenomena are unborn. Prajnaparamita is unceasing, therefore all phenomena are unceasing." The noble Dharmapala taught the Bodhisattva Sadaprarudita in this way. It is also said: "Meditating on Prajnaparamita is meditating on all phenomena." Therefore, this is the continuation of taking refuge, the continuation of separating body and mind, the continuation of the Chö practice, the continuation of not falling into the realm of demons with one's view, and the continuation of meditating at all times. Fourth, the practice of the Chö practice, as it is said in the scripture: "Giving away head and limbs, without any fear in the mind." Among these, there are two types: general Chö practice and specific Chö practice. General Chö practice has three meanings: the preliminary is to cultivate loving-kindness and compassion, the main practice is to give one's own body as an offering endowed with the six perfections, and the conclusion is to dedicate the merit to unsurpassed enlightenment. First, contemplate all beings, primarily led by the harm-inflicting demons, with compassion, thinking: "Out of compassion, I must give away my body." Visualize the eighty thousand demon armies, primarily led by the harm-inflicters, appearing densely in front. Then enter the main practice: visualize one's own body as an extremely large body. Visualize a wisdom sword in the right hand, cutting off one's own neck and giving it away. Visualize the harm-inflicters, those who like to eat meat eating the meat, those who like to drink blood drinking the blood, and those who like to gnaw bones gnawing the bones. Then place the heart and other five internal organs into the chest and give them away, as before.
Chinese
观想成为食物。观想上半身连同双手，下半身连同双脚，全部施舍出去，让那些喜欢吃肉的损害者等吃肉，喜欢喝血的喝血，喜欢啃骨头的啃骨头。观想身体剩余的部分，像芝麻粒一样，全部被吃掉。之后，心不追忆过去，不迎接未来，对现在的觉知什么也不放在心上，像扔石头一样放下。然后修慈悲心，把身体作为食物抛弃，心安住在本性的状态中。就这样，轮流在白天和夜晚修持。之后，回向给无上的菩提：在结束修法的时候，对佛、法、僧三宝至尊，直至菩提我皈依。我所做的布施等善业，为了利益众生，愿成就佛果。这样念诵三遍。做任何舒适的行为。这里，首先修慈悲和慈爱是预备，抛弃食物和安住于本性是正行，回向是结尾。这样，慈悲和慈爱是对治嗔恨的良药，能平息男鬼和疾病引起的刺痛。抛弃食物是对治贪欲的良药，能平息疾病的复发和女鬼。安住在本性的状态是对治愚痴的良药，能平息龙鬼和慢性疾病。此外，将身体作为食物抛弃是布施波罗蜜多，为了众生的利益而施舍是持戒，不带愤怒地施舍是忍辱，反复施舍是精进，不散乱地施舍是禅定，最后安住在空性本性的状态是智慧波罗蜜多。第二，具体地抛弃食物：比如自己的眼睛疼，对眼睛疼的众生感到怜悯，为了平息他们的眼疾，观想必须施舍自己的眼睛。观想八万种魔障等出现在面前，施舍自己的眼睛，心不作任何分别地安住，和之前一样。同样，对疼痛的手等也这样做。第五，观点不落入魔的境地
English
Meditate on becoming food. Visualize the upper body, including the hands, and the lower body, including the feet, being given away entirely. Let those who like to eat meat, such as harm-doers, eat the meat; let those who like to drink blood drink the blood; and let those who like to gnaw on bones gnaw on the bones. Visualize that the remaining parts of the body, as small as sesame seeds, are all eaten up. After that, do not cut off the past, do not welcome the future, and do not keep any present awareness in mind, but let it go like throwing a stone. Then cultivate compassion, abandon the body as food, and let the mind rest in its natural state. In this way, practice alternately during the day and night. Afterwards, dedicate the merit to unsurpassed enlightenment: At the end of the session, to the supreme Buddha, Dharma, and Sangha, I take refuge until enlightenment. By the merit of my generosity and other virtues, may I attain Buddhahood for the benefit of all beings. Recite this three times. Engage in whatever comfortable activity. Here, first, cultivating compassion and loving-kindness is the preparation; abandoning the body as food and resting in the natural state is the main practice; and dedicating the merit is the conclusion. Thus, compassion and loving-kindness are antidotes to anger, pacifying malevolent spirits and the pain of disease. Abandoning the body as food is an antidote to desire, pacifying the recurrence of illness and femalevolent spirits. Resting in the natural state is an antidote to ignorance, pacifying Naga spirits and chronic diseases. Furthermore, abandoning the body as food is the perfection of generosity; giving it for the benefit of sentient beings is discipline; giving it without anger is patience; giving it repeatedly is diligence; giving it without distraction is concentration; and finally, resting in the natural state of emptiness is the perfection of wisdom. Second, specifically abandoning the body as food: For example, if one's own eye hurts, feel compassion for sentient beings whose eyes hurt. In order to pacify their eye diseases, visualize that one must give away one's own eye. Visualize that eighty thousand kinds of obstacles and so on appear in front, give away one's own eye, and let the mind rest without any discrimination, just as before. Similarly, do this for whatever hurts, such as the hands. Fifth, the view does not fall into the realm of demons.