Tibetan
ས་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གི་ཕན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་བདག་ལས་སེམས་ཅན་ལྷག་པར་བསྒོམ་སྟེ། བདག་ལ་ནད་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལྟ་བུ་གཅིག་བྱུང་དུས་སུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་དམ་བཅས་ནས། དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ཙམ་འཁུར་དགོས་པ་དེ་ཙམ་དུ། དེ་ལ་སྤོང་བློ་མ་ཞུགས་པར་བྱེད་ཅིང་། བདག་གི་ལེགས་པའམ་དགེ་བ་ནམ་འབྱོར་བའི་དུས་བདག་གིར་མི་བྱ་བར་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པའོ། །མཐར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་ཞལ་བལྟས་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དམིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་ནས་གཉུག་མའི་ངང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པའི་སེམས་སྒོམ་པའོ། །ཚུལ་འདི་ལ་སློབ་པ་ན་དངོས་སུ་བདག་གི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཞན་ལ་སྦྱིན་ཞིང་། གཞན་གྱི་དུཿཁ་བ་རང་གིས་བདག་གིར་ལེན་པ་ལ་པདྨའི་མཚོ་ལ་ངང་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ། །བདུན་པ་ཆིག་ཆོག་སྒོམ་པ་ནི། བྱར་མེད་བློ་ལས་འདས་པའི་དོན་ཏེ། བྱས་ཆོས་བློའི་དྲི་མས་མི་སྤགས་པར་བསྒོམ་དུ་མེད་ཅིང་། ཡེངས་སུ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རང་བབས་སུ་ཁྲེས་སེ་འཇོག་པའོ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་ལམ་རྣལ་མ་དེ་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆིག་ཆོག་མ་ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་ཉམས་ལེན་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་བདེན་མོད། འདིར་སྟོང་པར་མ་བསྒོམས་པས་སྣང་བ་མ་སྤངས། དེས་ན་སྣང་བ་མི་དགག་པ་ཐབས་ཀྱི་ཆ། དངོས་པོར་མ་བཟུང་པས་སྟོང་པ་མ་སྤངས་ལ། སྟོང་པ་མ་བོར་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ། དེ་གཉིས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་ལྟ་བུར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེར་མེད་དུ་གནས་པ་ལ་དབྱེར་མེད་དུ་ཉམས་སུ་བསྟར་བས་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་རེ་རེ་བར་ལྷུང་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེས་ཁ་ཕྱིར་ལྟའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་རང་གི་རིགས་པའི་དབང་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར་གཞན་སྣང་དབང་དུ་སྡུད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བརྒྱད་པ་རྩལ་རྫོགས་སྒོམ་པ་ནི། དལ་འགྲོའམ། འདུག་གམ། ཟའམ། ཉལ་བའི་དུས་གར་ཡང་དེའི་རྐྱེན་རྟོག་ཤར་པའི་དུས་སུ་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་འཛིན་ཅིང་། སྤོང་བློ་མི་བྱ། རྟོག་པ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན་པས་བློས་སྟོང་བར་མི་སྒོམ། རྟོག་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ངོས་གཟུང་མེད་པས། དངོས་པོར་ཡང་མི་གཟུང་བར། དེ་ཉིད་ངོས་ཚིར་གྱིས་ཟིན་པའི་ངང་དེར་ ཀར་མ་བཅོས་པར་གློད
Chinese
应当成办利益其他众生的一切，观修如同自己的利益一样。之后，观修众生胜过自己，当自己出现疾病和不适等情况时，愿所有众生的痛苦都成熟于我。愿所有众生都拥有安乐。如此立誓之后，对于他们必须承受的痛苦，不要产生想要舍弃的想法。当自己的善妙或善根成熟之时，不要据为己有，而应布施给其他所有众生。这 是修持世俗菩提心。最终，观察痛苦的自性面目，痛苦的对境逐渐寂灭，安住于本初状态，这是修持胜义菩提心。修学此法时，实际上是将自己的圆满施予他人，并将他人的痛苦如天鹅入莲池般地据为己有。第七，修持单空：是无为、超越心识之义，不以造作之法、心识之垢染来沾染，无需修持，于无散乱的心性中，自然而然地安住。这正是成佛的真实道路，因此称为单空。那么，成佛难道不需要方便与智慧双运的修持吗？确实需要。此处不修空性，故不舍显现。因此，不否定显现是方便之分。不执着实有，故不舍空性，不舍空性是智慧之分。二者如水入水般，安住于本体无别之中，于无别中修持，故称方便智慧双运，没有落入任何一方的过失。因此，所有向外看的觉知都汇集到各自的理性之中，故称摄持他显为己用。第八，修持任运成就：无论行走、坐卧、饮食，在任何时候，当因缘生起念头时，不要将它视为过失，也不要产生想要舍弃的想法。念头本身即是空性，因此不要以心识修持空性。念头看似存在，却不可捉摸，因此也不要执着为实有。于此当下，于明觉觉醒的状态中， 不作任何修饰，放松安住。
English
One should accomplish all that benefits other beings, contemplating it as one's own benefit. Then, contemplate beings as superior to oneself. When one experiences illness or discomfort, may all the suffering of all beings ripen upon me. May all beings possess happiness. Having made such a vow, one should not harbor the thought of abandoning the suffering that they must endure. When one's own goodness or virtue arises, one should not claim it as one's own, but rather bestow it upon all other beings. This is the cultivation of relative Bodhicitta. Ultimately, by looking at the face of suffering itself, the object of suffering gradually subsides, and one abides in the primordial state, which is the cultivation of ultimate Bodhicitta. When training in this way, one actually gives one's own perfections to others, and takes on the suffering of others as one's own, like a swan entering a lotus pond. Seventh, the meditation on "Chikchok" (Single Cut): It is the meaning of being uncreated and beyond mind. Without being tainted by the defilements of fabricated dharmas and mind, it is without meditation, and naturally rests in the very nature of the unscattered mind. This is the actual path of Buddhahood, therefore it is called "Chikchok." So, isn't it necessary for Buddhahood to practice the union of skillful means and wisdom? It is indeed necessary. Here, since emptiness is not meditated upon, appearance is not abandoned. Therefore, not negating appearance is the aspect of skillful means. Since things are not grasped as real, emptiness is not abandoned, and not abandoning emptiness is the aspect of wisdom. These two abide in the inseparability of essence, like water mixed with water, and practicing in inseparability is called the union of skillful means and wisdom, without the fault of falling into any one side. Therefore, all outwardly directed awareness gathers into the power of its own reasoning, and is called subduing the appearance of others for one's own use. Eighth, the meditation on effortless accomplishment: Whether walking, sitting, eating, or sleeping, at any time when thoughts arise due to circumstances, do not regard them as faults, and do not generate the thought of abandoning them. Since thoughts themselves are empty in nature, do not meditate on emptiness with the mind. Although thoughts appear to exist, they are intangible, so do not cling to them as real. In that state of awakened awareness, relax and abide without any fabrication.
Tibetan
་པས། དེར་སྣང་གི་དམིགས་པ་ཞིག་ནས་གནས་ལུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་གནད་ཀྱིས་ཟིན་ན། འགྲོ་འདུག་སྐོར་བ། ཟས་གང་ཟོས་ཚོགས་འཁོར། གཉིད་དམ་ཉལ་འོད་གསལ། སྤྱོད་ལམ་གང་བྱས་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དགུ་པ་ལས་འབྲེལ་གཞག་པ་ནི། དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཅི་བྱེད་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྤྱད་ནས་རང་འདོད་ཀྱི་འཁྲིས་ཡེ་མ་ཞུགས་པས། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དུས་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་མ་ཞེན་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །རང་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་བྱུང་ན། དེ་ལ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ལྷག་པར་བརྩེ་བས། གནོད་པར་བྱས་པའི་རྒྱུ་འདིས་འདི་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་བར་བདག་གིས་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་སྟེ། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དམ་བཅའོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མཐུ་དང་ལྡན་ན་མ་རུངས་པ་དག་དྲག་པོའི་ལས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་གསུངས་སོ།། །།བཅུ་པ་སྤེལ་སྦྱོང་ནི། སྡིག་པའམ་དགེ་བའི་རྟོག་པ་སྐད་ཅིག་འགྱུས་པ་ཡན་ཆད་སྟོང་ཉིད་དུ་སྦྱངས་ཤིང་། རྗེས་ལ་སྡིག་པ་སྟོབས་བཞིས་བཤགས་པ་དང་། དགེ་བ་དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་རྒྱུ་རུ་བསྔོས་པས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཐ་མ་ལ་དུ་མི་ལུས་པར་སྒྲིབ་གཉིས་འདག་ཅིང་། ཚོགས་གཉིས་ངམ་ངམ་གྱིས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅུ་གཅིག་པ་དབང་བཞི་བསྐུར་བ་ནི། བླ་མ་ཡི་དམ་གྱི་ཚོགས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ཐུགས་ཀ་ནས་ཡུམ་ལྔས་རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པ་ཧེ་རུ་ཀ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩི་ལྔའི་ཆུ་རྒྱུན་གྱིས་དབང་བསྐུར་ བས། བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་བོ་ནས་རིམ་པས་ཞུགས་པས་ལུས་ངག་ཡིད་བཞི་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ནག་འདུར་འདུར་ཞབས་ཀྱི་མཐེ་བོང་ནས་ཟགས་པས་དྲི་མ་མེད་པར་གྱུར་པའི་སྐུ་ལུས་བདུད་རྩིས་གང་བར་བསམ་པ་ཕྱིའི་དབང་ངོ་། །དེས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལྷར་རིག །རླུང་སྔགས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་རིག །ཐིག་ལེ་བདེ་བའི་ངོ་བོར་རིག །བདེ་བའང་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཟུང་འཇུག་ཏུ་རིག་པས་ནང་གི་དབང་། བདག་གི་ལུས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེ། ངག་དང་གསུང་རྡོ་རྗེ། ཡིད་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ། ཡེ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཆུ་དང་འཁྱག་རོམ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དོན་གྱི་དབང་ངོ་། །བཅུ་གཉི
Chinese
因此，从显现的对境中进入到实相大印的状态。如果掌握了这个要点，那么行走坐卧，所吃的食物成为会供轮，睡眠或入睡成为光明，所作所为都将成为佛法。第九，确立业力关系：在任何时间和情况下，身语意三所做的一切都只用于利他，不掺杂任何自私的欲望。对于身体、受用和三世的善根，不执着不贪恋，无私地布施给一切众生。如果自己遭受损害，要因此而更加慈爱对方，发誓不让施害者因此而遭受痛苦，我将在生生世世为他成就利益和安乐，引导他进入解脱和一切智的道路。将善根回向给他。如果具有力量，也可以通过猛烈的行为等方式来摄受那些顽劣之徒。第十，交替修习：对于罪恶或善念的生起，乃至一瞬间的闪现，都修习为空性。之后，以四力忏悔罪业，并将善根回向为成就二利的因。这样，身语意三不会沦为无用，二障得以清净，二资粮自然圆满。第十一，四种灌顶：向本尊坛城祈祷，从本尊心间，五佛母以珍宝宝瓶，以五部嘿汝嘎自性的五甘露之水流进行灌顶。观想自己的身语意三，从诸佛的顶轮依次进入，身体、语言、意识四种垢染如黑泥般从脚趾流出，身体变得清净，充满甘露。这是外灌顶。由此，认识到五蕴、十八界、十二处为本尊。认识到气脉明点为咒语双运。认识到明点为安乐的自性。安乐也认识为具足一切殊胜的双运。这是内灌顶。我的身体和佛的身是金刚，语言和佛的语是金刚，意识和佛的意是金刚，智慧和佛的智慧金刚无二无别，如水和冰般受到加持。这是实义灌顶。第十二
English
Therefore, from an object of appearance, one enters into the state of reality, the Great Seal. If you grasp this key point, then walking, sitting, and lying down; whatever food you eat becomes a Tsokhor (feast offering); sleeping or falling asleep becomes luminosity; whatever actions you take become Dharma. Ninth, establishing karmic connections: At all times and in all circumstances, whatever actions of body, speech, and mind you do, use them solely for the benefit of others, without any selfish desires. Without attachment or clinging to all the merits of body, possessions, and the three times, give them selflessly to all sentient beings. If you experience harm, cherish the one who harmed you even more because of it. Vow that the cause of harm will not cause suffering to that person, and that in all lifetimes, you will accomplish all benefits and happiness for them, leading them to the path of liberation and omniscience. Dedicate the root of virtue to them. If you have power, it is said that you can also subdue the unruly through forceful actions and so forth. Tenth, alternating practice: Train in emptiness for even a moment's arising of sinful or virtuous thoughts. Afterwards, confess sins with the four powers, and dedicate virtue as the cause for accomplishing the two benefits. In this way, the body, speech, and mind will not be wasted, the two obscurations will be purified, and the two accumulations will be naturally completed. Eleventh, the four empowerments: Pray to the assembly of the Lama and Yidam. From their heart, the five consorts, with precious vases, empower you with streams of five nectars, the essence of the five Herukas. Visualize that your body, speech, and mind enter sequentially from the crown of the heads of the deities, and all the impurities of the four bodies of body, speech, mind, and wisdom, like black mud, flow out from the toes, and the body becomes pure and filled with nectar. This is the outer empowerment. Through this, recognize the aggregates, elements, and sense bases as deities. Recognize the winds and mantras as union. Recognize the bindu as the nature of bliss. Recognize bliss as the union that possesses all kinds of excellence. This is the inner empowerment. Bless my body and the Buddha's body as Vajra, speech and the Buddha's speech as Vajra, mind and the Buddha's mind as Vajra, wisdom and the Buddha's wisdom as Vajra, inseparable like water and ice. This is the meaning empowerment. Twelfth