Tibetan
་འདི་བསྒོམ་དེ་བསྒོམ་མེད། །འདི་ཡིན་དེ་ཡིན་མེད་པའི་ཐ་མལ་འདྲ། །རེས་འགའ་ཐ་མལ་ཉིད་དུ་བཞག་པ་ལས། །གང་ཡང་བྱ་རྒྱུ་ཟད་པའི་དུས་ཞིག་འབྱུང་། །སྔར་གྱི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་དེ་ཡང་མེད། །ཐོས་པ་ཆུང་བས་ང་ཡི་སྒོམ་པོར་སྙམས། །སྔར་ལྟར་ཨེའང་ཚད་ཀྱང་མི་འབྱུང་སྡུག །ཧམ་པ་ཆེ་ན་སྒོམ་མེད་ཡིན་ནམ་སྙམས། །དེ་ནི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་རྗེན་པ་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཆོས་ཀུན་རང་གི་སེམས་སུ་ཐག་ཆད་ཅིང་། །སེམས་ནི་སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ། །མ་བཅོས་རང་གར་བཞག་པ་མ་གཏོགས་པ། །བྱ་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་སྐབས་སུ་ཡེངས་པའི་དུས། །རང་ངོ་མི་མཐོང་ཐ་མལ་འཁྲུལ་པར་འཆོར། །ཡེངས་འདུག་སྙམས་དུ་འགྱོད་སེམས་དྲན་པས་ཟིན། །དྲན་པས་མ་ཟིན་བར་དུ་ཐ་མལ་པ། །དྲན་པས་ཟིན་ཙམ་ཉམས་ལེན་ཉིད་དུ་འཆར། །འདི་དུས་དྲན་པས་ཡང་ཡང་གསལ་འདེབས་བྱ། །ལྟ་སྟངས་ཡང་ཡང་བྱས་པས་གསལ་ཆ་ཆེ། །རེས་འགའ་རྩ་གཅིག་དབེན་སར་སྒོམ་པ་དང་། །རེས་འགའ་སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་བསྲེ་ཞིང་བསྒོམ། །འདི་ནས་མདོ་ རྒྱུད་གྲུབ་ཐོབ་གསུང་རྣམས་ཀུན། །དཔེ་ཆ་བལྟས་པས་སེམས་དང་འཕྲོད་པ་འོང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་ན་རྨི་ལམ་ཡང་ཡང་ཟིན། །བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་ན་ཟིན་གྲངས་ཉུང་དུ་འགྲོ། །ཕྱི་ནས་ཕྱི་རོལ་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རྣམ་པ་སོ་སོར་མ་འདྲེ་གསལ་ན་ཡང་། །ངོ་བོ་ཆབ་རོམ་ཆུ་རུ་ཞུ་བ་ལྟར། །ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སེམས་དང་དབྱེར་མེད་འདྲེས། །སྒོམ་པའང་སེམས་ཡིན་མ་བསྒོམས་པ་ཡང་སེམས། །སེམས་ནི་ཡེ་ནས་མ་གྲུབ་སྟོང་པ་ཉིད། །སྒོམ་དང་མ་བསྒོམས་ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་སོགས། །ཁྱད་མེད་ཡེ་ནས་སྟོང་ཉིད་གནས་གཤིས་རྟོགས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་དང་འགྲོ་དྲུག་སེམས། །ཡེ་ནས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་སྟོང་པ་ཉིད། །ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དོན་དེ་ནི། །དཔེ་རྒྱུད་བལྟས་དང་བླ་མས་གསུངས་པ་ཡི། །གོ་བ་སྐམ་པོ་མིན་པ་རང་རྒྱུད་ལ། །ནང་ནས་ཚུར་ལ་འཆར་བ་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་ཙམ་བྱུང་ན་རྟོགས་ལྡན་མིང་ཐོགས་ཙམ། །དེ་ཙམ་མཐོན་པོ་ཡིན་པར་མི་སེམས་ཏེ། །རང་ཉམས་ཤར་ཚོད་ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བཤད། །གསང་སྒྲོགས་གྱུར་ན་ལྷ་དང་བླ་མར་བཤགས། །དེ་ཡན་ཕྱིན་མ་མྱོང་བའི་རྣ་ཐོས་ཀྱི། །ས་རྒྱུས་འདོད་ན་དཔེ་རྒྱུད་རྣམས་ལ་ལྟོས། །དེ་ལྟར་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་དགེ་བ་རྣམས། །དཔེར་ན་རྟ་ཁ་སྲབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ་ལྟར། །འཁོར་གསུམ་ཡང་དག་བསྔོ་བས་བསྔོ་བར་གཅེས། །འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་བཤད་ལུགས་མང་ན་ཡངས། །ཉམས་ལེན་
Chinese
这个修，那个不修。这个是，那个不是，如同平常一样。有时安住于平常之中，也有穷尽一切作为之时。之前的乐明无念也不存在。因为听闻太少，所以认为我是修行者。像以前一样，唉，标准也无法达到，真糟糕。如果贪执太重，会认为没有修行吗？这被称为见到自性，是证悟本然的觉知。一切法都断定在自己的心中，心是空性，离言思表达。除了不作修饰，自然安住之外，虽然没有要做的事情，但有时会有散乱的时候。不能见到自性，迷失在平凡的错觉中。以为是散乱，心中充满后悔和念头。在念头没有抓住之前是平凡的，念头一抓住就显现为修持。这个时候，要用念头反复提醒自己。反复观察，清晰度会增加。有时在寂静的地方单独修行，有时将所有行为都融入修行中。从此，经、续、成就者的所有教言，通过看书就能与心相合。如果精进，就能常常抓住梦境。如果不够精进，抓住的次数就会减少。从外向内，所有外在的器情万法，虽然各自显现，不相混淆，但其本质就像冰块融化成水一样，一切都是空性，与心无别融合。修也是心，不修也是心。心本来就没有成立，是空性。修与不修，散乱与不散乱等等，没有差别，本来就证悟了空性的本性。所有佛的意和六道众生的心，本来体性无别，都是空性。视轮回涅槃无别的见解，不是通过看书和上师所说的，获得的干燥的理解，而是从自身内部生起的变化。如果能做到这样，就能勉强被称为证悟者。不要认为这样就很高了，而是用自己的体验和利益他人的心来讲述。如果泄露了秘密，就要向本尊和上师忏悔。如果还没有达到那个程度，想要了解基础，就去看经书。像这样，有漏无漏的善行，就像用缰绳驾驭马一样，最好用三轮体空的正念回向。三轮体空的正念回向，说法很多，范围很广。修持
English
This meditate, that doesn't meditate. This is, that is not, like ordinary. Sometimes abiding in ordinariness, there will be a time when all actions are exhausted. The previous bliss, clarity, and non-thought also do not exist. Because of little hearing, I think I am a practitioner. Like before, alas, the standard cannot be reached, how terrible. If attachment is too strong, will it be thought that there is no practice? This is called seeing the essence, it is the realization of natural awareness. All dharmas are determined in one's own mind, the mind is emptiness, beyond words, thoughts, and expressions. Except for not being artificial and naturally abiding, although there is nothing to do, there are times of distraction. Unable to see one's own face, lost in ordinary illusions. Thinking of being distracted, the mind is filled with regret and thoughts. Before the thought is grasped, it is ordinary, as soon as the thought is grasped, it appears as practice. At this time, repeatedly remind yourself with mindfulness. Repeatedly observing, the clarity will increase. Sometimes meditating alone in a quiet place, sometimes integrating all behaviors into practice. From here, all the teachings of the sutras, tantras, and accomplished beings, by reading books, will be in harmony with the mind. If diligent, one can often grasp dreams. If not diligent enough, the number of grasps will decrease. From the outside to the inside, all external containers and contents, although each appears separately, not mixed, but their essence is like ice melting into water, all is emptiness, inseparable and integrated with the mind. Meditation is also mind, non-meditation is also mind. Mind is originally not established, it is emptiness. Meditation and non-meditation, distraction and non-distraction, etc., without difference, originally realizing the nature of emptiness. The mind of all Buddhas and the minds of the six realms of beings, originally of the same essence, are all emptiness. The view of non-duality of samsara and nirvana, is not a dry understanding obtained by reading books and what the lama said, but a change that arises from within oneself. If one can do this, one can barely be called a realized person. Don't think that this is very high, but tell it with your own experience and the mind of benefiting others. If you reveal the secret, you must confess to the deity and the lama. If you have not reached that level, and want to understand the basics, go to the scriptures. In this way, virtuous deeds with and without outflows, just like guiding a horse with reins, it is best to dedicate with the correct dedication of the three wheels. The correct dedication of the three wheels has many ways of explaining it, and the scope is very wide. Practice
Tibetan
དེའི་ངང་ནས་བསྔོ་བས་མཐུས། །སྐྱེ་བ་སླ་ཞིང་ཕན་ཡོན་རྒྱ་ཆེ་བ། །བདེ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་བསྔོ་སྨོན་མཛོད། །སྐྱེའམ་མི་སྐྱེ་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་སྤངས། །སྐྱེ་བར་ངེས་པ་སངས་རྒྱས་སྨོན་ལམ་ཡིན། །ནམ་ཞིག་བར་དོར་ཁྱམས་པར་ངོ་ཤེས་ཚེ། །ཞིང་ཁམས་དེ་རུ་འགྲོ་བར་ཐག་ཆོད་པའི། །དེ་ལྟའི་དུས་ནས་ཡིད་ལ་དུང་ངེ་མཛོད། །བར་དོར་དྲན་མ་ཐོག་ནས་སླེབ་པ་ཡིན། །ཉམས་འཆར་ལུགས་གེགས་སེལ་གྱི་གླུ་སྟེ་དྲུག་ པའོ། །བླ་མ་རང་སེམས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཅིང་། །སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཀྱང་། །རིག་རྩལ་མ་འགགས་བླ་མ་འོད་དཔག་མེད། །སྤྱི་བོར་བསྒོམས་ལས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ན། །བྱིན་རླབས་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བོགས་སྐྱེད་འདྲ། །དེ་ཕྱིར་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུན་དུ་བསྒོམ། །ཡི་དམ་རང་སེམས་སྣང་ཆ་ཡིན་རྟོགས་ཀྱང་། །རང་ལུས་ཡི་དམ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུ། །སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་བསྒོམས་ལ་ཡི་དྲུག་བཟླ། །གཟུགས་སྐུའི་ས་བོན་ཐོབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དང་། །བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་གསང་སྔགས་བསྟན་པ་ཡིན། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་སེམས་ཅན་ལ། །ཤུགས་འབྱུང་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིས། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་སྡིག་དང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །རླུང་གིས་རྔུབས་ལ་ཐམས་ཅད་རང་ལ་བསྟིམ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བསྒོམ། །རང་གི་བསོད་ནམས་དགེ་རྩ་ཅི་ཡོད་པ། །དབུགས་ཕྱིར་བཏང་དང་མཉམ་དུ་འགྲོ་ལ་བསྟིམ། །འགྲོ་ཀུན་བདེ་སྐྱིད་ཚད་མེད་ཐོབ་པར་བསྒོམ། །སངས་རྒྱས་ཐོས་པའི་ཐབས་ལ་མེད་ཀ་མེད། །བཏང་ལེན་དམིགས་པ་ཟབ་ཆོས་སྙིང་པོ་ཡིན། །སྔ་དྲོ་དགོང་མོ་་འོད་ཟེར་ལ། །ཟིམ་བུར་ཙཀྵུས་བལྟས་པས་འཇའ་འོད་ཟེར། །ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་ཡིག་འབྲུ་ལྷ་སྐུ་འཆར། །དེ་དང་ཉམས་ལེན་སེམས་ངོ་བསྲེས་ལ་བལྟ། །གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་མཐོང་། །ལྟ་བ་ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་དུ་མ་ལུས་པའི། །མངོན་སུམ་བལྟ་ཆོག་རྫོགས་ཆེན་ཟབ་གནད་ཡིན། །བོགས་འདོན་གྱི་གླུ་སྟེ་བདུན་པའོ། །ཨེ་མ་ཧོ། །བླ་མ་བརྟེན་ཅིང་དམ་ཆོས་བྱས་པའི་དོན། །འཆི་དུས་འདི་བྱེད་ཁྲིག་གེ་ཡོད་པ་དགོས། །དེ་མིན་དགྲ་བྱུང་བློ་སྟོར་ཅི་ཆ་ཡོད། །ནམ་འཆི་ཆ་མེད་རྒྱུན་དུ་ཡིད་ལ་བཞག །ཆགས་པ་ཆེ་ཆུང་མེད་པར་ཆགས་ན་འཆིང་། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཤ་རུས་བསྐྱུར་དགོས་ན། །གཉེན་དང་ནོར་ལ་ཆགས་པ་སེམས་མེད་ངང་། །གཉེན་དང་ཉེ་དུ་ནོར་རྫས་རང་ལུས་བཅས། །
Chinese
凭此回向力，转生容易且利益广大，发愿往生极乐世界。断除转生与否的疑虑，确定转生是佛陀的愿力。若于中阴漂泊时能认出，下定决心前往该净土，从那时起心中牢记。中阴的忆念是即刻生起的。这是修行显现、遣除障碍之歌第六。 上师与自心本体无别，空性法界中味一体，觉性不灭上师阿弥陀佛，于头顶观修并祈请，如同藉由加持力增进证悟。因此，应恒常修持上师瑜伽。了知本尊是自心显现，自身观为本尊大悲尊之身，观修显空无别并持诵六字真言。这是获得色身种子之缘起，是生圆双运密咒教法。六道众生虽无自性，然未悟而于轮回中流转之众生，以自然生起之慈爱与大悲心，将六道众生之罪业与痛苦，以风吸入并融入自身，观想一切众生远离痛苦。自身之福德善根，随呼气一同施予众生，观想一切众生获得无量安乐。证悟佛法，闻法不可或缺，施受观想是甚深佛法的精髓。早晚于光芒中，以眼微视，则显现彩虹光芒，明点、细点、文字、本尊身显现，将此与修持、心性融合而观。可见光明空性双运之报身刹土，此乃非仅止于见解思辨，而是可现量亲见的圆满大法的甚深要诀。这是增进的歌第七。唉玛吙！依止上师并修持正法之意义，在于临终时能派上用场，必须如此。否则，若遇敌境，心神丧失，又有何用？不知何时会死，应时常谨记于心。无论大小，执着即是束缚。既然连与生俱来的血肉之躯都必须舍弃，那么对亲友与财物之执着，岂非毫无意义？对亲友、眷属、财物乃至自身。
English
Through the power of this dedication, may rebirth be easy and benefits vast. Dedicate and pray to be born in Sukhavati. Abandon doubts about whether you will be born or not. Certainty of rebirth is the aspiration of the Buddha. When you recognize wandering in the bardo, resolve to go to that pure land. From that time on, keep it firmly in mind. Remembrance in the bardo arises immediately. This is the sixth song of practice appearance and obstacle removal. The nature of the Lama and one's own mind are inseparable, and in the emptiness of the Dharma realm, they are of one taste. The unceasing play of awareness is Lama Amitabha. By meditating on the crown of the head and praying, it is like increasing realization through the power of blessing. Therefore, always meditate on Lama Yoga. Although you realize that the Yidam is a manifestation of your own mind, visualize your own body as the form of the Yidam, the Great Compassionate One. Meditate on appearance and emptiness as inseparable and recite the six-syllable mantra. This is the auspicious connection for obtaining the seed of the form body, and it is the secret mantra teaching of the union of generation and completion stages. Although the six realms of sentient beings have no inherent existence, sentient beings who have not realized this wander in samsara. With spontaneously arising love and great compassion, absorb the sins and sufferings of the six realms of sentient beings with the breath and dissolve them all into yourself. Meditate on all sentient beings being free from suffering. Whatever merit and virtue you have, give it to sentient beings along with your exhalation. Meditate on all beings attaining immeasurable happiness. There is no way to attain enlightenment without hearing the teachings. The practice of giving and taking is the essence of the profound Dharma. In the morning and evening, gaze at the light with half-closed eyes, and rainbows and rays of light will appear. Drops, tiny drops, letters, and the forms of deities will appear. Blend this with practice and the nature of mind and look. You will see the Sambhogakaya realm of clear light and emptiness inseparable. This is not just a matter of intellectual speculation, but the profound key point of the Great Perfection that can be seen directly. This is the seventh song of enhancement. Emaho! The meaning of relying on the Lama and practicing the sacred Dharma is that it must be useful at the time of death. Otherwise, if enemies arise and the mind is lost, what use is there? Not knowing when death will come, always keep it in mind. Whether small or large, attachment is a bond. Since even the flesh and bones born together must be abandoned, is attachment to relatives and wealth meaningless? To relatives, loved ones, wealth, and even one's own body.