Tibetan
་གྱི་བླ་མ་སློབ་དཔོན་གྲོགས་མཆེད་གཉེན་ཉེ་འབྲེལ་གྲོང་མི་ཁྱིམ་མཚེས་དེ་ཙམ་ཞིག་འཆི་ལུགས་ཀྱིས་གློ་བུར་དུ་ཤི་བའམ་ནད་ཀྱིས་ཡུན་རིང་མནར། ན་ཚ་ཟུག་རྔུ་སྡུག་བསྔལ་བསམ་ལས་འདས་པ་མྱོང་བཞིན་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ན་ཡང་བྱ་ཐབས་དང་བསླུ་ཐབས་མེད་པར་འཆི་ལུགས་དེ་བཞིན་བྱས་སོང་། ཤི་ནས་འཕྲད་དབང་ཡང་མེད། གར་སོང་ཆ་མེད་ཆུ་ནང་རྡོ་འཕངས་པ་བཞིན་འབྲལ་མི་ཕོད་ཅིང་རྗེས་མེད་དུ་སོང་། རོ་དེ་ནི་དུར་ས་ཞིག་ཏུ་བསྐྱལ་ཏེ་ལངས་མེད་དུ་གཏོར། སེམས་ནི་གང་དུ་སོང་དང་ད་ལྟ་གང་དུ་སྐྱེ་མི་ཤེས་པར་འདུག །རང་ཡང་དེ་འདྲ་བ་ཞིག་ལས་མ་འདས་པས་ཅི་དྲག་ད་ལྟ་རང་ཤི་ན་ཅི་འདྲ་སྙམ་པས། ཚེ་འདིའི་འདུན་མ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་སྨྱོན་པ་ཟང་མ་ཡིན་འདུག །བཤས་རར་ཁྲིད་པའི་སེམས་ཅན་དང་འདྲ་འདུག་པ་ལ། ད་ལྟ་རྒྱུན་རིང་སྡོད་གྲབས་དང་། ཆོས་བརྒྱད་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ངང་དུ་བཏང་ན་འདི་ལས་སྡུག་བསྔལ་བ་མེད་པས་ཚེ་འདིའི་འདུན་མ་ཐམས་ཅད་ཅི་རེད་ལ་བཏང་། ཚེ་ཕྱི་མ་འདོན་གཅིག་མི་སྒྲུབ་རེ་སྙམ་པའི་འདར་ཡེད་ཡེད་ཀྱི་ངང་ནས་རྣམ་གཡེང་ལ་བློ་མི་འཇུག་པར་ཚེ་བློས་བཏང་ནས་མི་ཚེ་སྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པའི་ཞེ་དམ་དང་། རྒྱུད་ལ་ཅི་འདྲེར་བྱས་བློ་སྣ་ཐུང་སྦུད་སྦུད་བྱའོ། །དེས་ན་འཆི་བ་མི་རྟག་བསྒོམ་པ་དང་པོར་གལ་ཆེ་སྟེ། སྔོན་ཤི་བ་རྣམས་ལ་བསམ། རང་ཡང་འདི་ལས་མ་འདས་པས་འཆི་ཙ་ན་ལོངས་ སྤྱོད་སྙན་གྲགས་སོགས་ཐམས་ཅད་དང་འགྲོགས་དབང་མེད་པར་ཤུལ་དུ་ལུས་པས་ཕན་པ་མི་འདུག །དེ་དུས་ཕན་པ་ནི་ཆོས་ཁོ་ན་རེད་སྙམ་དུ་དང་པོར་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་བྱེད། བར་དུ་གལ་ཆེ་སྟེ་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་ཙ་ན་དལ་བར་སྡོད་པའི་ལོང་མེད་པས་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བའི་ལྕག་བྱེད། མཐའ་མར་གལ་ཆེ་སྟེ་འཆི་བ་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུའམ། འཆི་བའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་བདེན་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་འདི་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱའོ། །ཐུན་གཉིས། གསུམ་པ་ལས་འབྲས་བསམ་པ་ནི། འོ་ན་ཤི་ནས་རྒྱང་འཕེན་པའི་ལུགས་བཞིན་དུ་མར་མེ་ཤི་བ་ལྟར་མེད་པར་འགྱུར་བའམ། འདིར་སྐྱེ་རང་དབང་འདུས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་དེ་ཀས་ཆོག་ཀྱང་། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་ལས་གང་བྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་སྐྱེ་བ་ལེན་དགོས། དེའང་ཞེ་སྡང་གིས་གཙོ་བོར་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ལས་བསགས་པ་དང་། ཡུལ་གཉེན་པོ་ལ་སྡིག་བསགས་པ་དང་། མི་དགེ་བ་བཅུ་དྲག་པོ་དང་གྲངས་མང་པོར་སྤྱད་ན་དམྱལ་བར་སྐྱེ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གཙོ
Chinese
像我的上师、堪布、道友、亲戚、近亲、村民、邻居等等，他们有的突然因死亡的方式死去，有的被疾病长期折磨。在经历着难以想象的疾病、疼痛和痛苦时，虽然恐惧害怕，但也无计可施，只能那样死去。死后也无缘相见。不知去向，就像扔进水中的石头一样，无法割舍，却无影无踪。尸体被送到墓地，永远地埋葬。心识去了哪里，现在投生在哪里，谁也不知道。自己也无法避免同样的命运，想着：怎么办才好？现在就去死怎么样？于是觉得，今生所做的一切努力都像个十足的疯子。就像被带到屠宰场的牲畜一样。现在却打算长久停留，如果放任自己沉溺于八法、恶行和无记的状态中，没有比这更痛苦的了，所以今生的一切努力都算了吧。一丝希望也不寄托于来世，在颤抖的状态中，不让心识散乱，下定决心放弃今生，努力修行，内心要如何去做呢？要像吹气筒一样，短暂地提起精神。因此，首先要修习死亡无常，这一点非常重要。要思维以前死去的人们。自己也无法避免同样的命运，死亡时，所有的享受和名声等等都无法带走，只能留在身后，毫无益处。那时唯一有益的就是佛法，所以首先要成为进入佛法的因。中间也很重要，因为不知道什么时候会死，所以没有时间悠闲地待着，要成为鞭策自己修法的鞭子。最后也很重要，因为要证悟死亡是光明法身，或者死亡的自性是远离一切戏论的胜义谛。因此，要努力修习这个。两座。第三是思维业果。那么，死后会像被扔到远方一样，像蜡烛熄灭一样消失吗？如果在这里的出生是自由结合的，那样也可以。但事实并非如此，必须跟随所造的业力而转生。其中，如果主要是由嗔恨心驱使而造业，对殊胜的对境造下罪业，并且行持猛烈且数量众多的十不善业，就会堕入地狱。主要是由贪欲
English
Like my gurus, khenpos, dharma friends, relatives, close ones, villagers, neighbors, and so on, some die suddenly from the way of death, while others are tormented by illness for a long time. While experiencing unimaginable sickness, pain, and suffering, although terrified and frightened, there is no way to help or deceive, and they die in that way. After death, there is no chance to meet again. Their whereabouts are unknown, like a stone thrown into water, unable to be separated from, yet disappearing without a trace. The corpse is taken to a cemetery and buried forever. Where the mind has gone and where it will be reborn now, no one knows. Since I cannot escape the same fate, what should I do? What if I die now? Then I feel that all the efforts in this life are like a complete madman. It's like an animal being led to the slaughterhouse. Now, intending to stay for a long time, if I let myself indulge in the eight worldly concerns, non-virtue, and neutral states, there is no greater suffering than this, so let go of all the efforts in this life. Without placing any hope in the next life, in a trembling state, without letting the mind wander, I resolve to give up this life and strive to practice, how should I do it in my heart? Like a bellows, briefly lift the spirit. Therefore, it is very important to meditate on impermanence of death first. Think of those who have died before. Since I cannot escape the same fate, when death comes, all enjoyments and fame cannot be taken away, but remain behind, of no benefit. At that time, the only benefit is the Dharma, so first become the cause of entering the Dharma. It is also important in the middle, because since it is unknown when one will die, there is no time to stay leisurely, become a whip to urge oneself to practice. It is also important in the end, because one will realize that death is the clear light Dharmakaya, or that the nature of death is the ultimate truth free from all elaboration. Therefore, strive to practice this. Two sessions. The third is to contemplate the results of actions. So, after death, will it disappear like being thrown far away, like a candle being extinguished? If birth here is a free combination, that would be fine. But that is not the case, one must follow the karma one has created and take rebirth. Among them, if karma is mainly created by anger, if one commits sins against a superior object, and if one practices intense and numerous non-virtuous deeds, one will be born in hell. Mainly by attachment
Tibetan
་བོར་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ལས་བསགས་པ་དང་། ཡུལ་འབྲིང་ལ་བརྟེན་ནས་སྡིག་བསགས་པ་དང་། མི་དགེ་བཅུ་འབྲིང་དུ་སྤྱད་པ་དང་། གྲངས་ཀྱང་བར་མ་ཙམ་སྤྱད་པས་ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེ། གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ལས་བསགས་པ་དང་། ཡུལ་ཕལ་པ་དང་དམན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡིག་བསགས་པ་དང་། མི་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་སྤྱད་པ་དང་། གྲངས་ཀྱང་ཉུང་ངུར་སྤྱད་ན་དུད་འགྲོར་སྐྱེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་དུ་སྤྱད་པས་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེའོ། །དེས་ན་རང་གིས་ལས་གང་བསགས་པ་དེ་བར་མདོར་ཆུད་མི་འཛའ་བར་རང་ཐོག་ཏུ་གནས། ཐིག་དྲང་པོར་བཏབ་པ་བཞིན་འཆུག་པ་མེད་པར་མྱོང་བས་དུས་རྟག་ཏུ་རང་གི་སྒོ་གསུམ་ལ་བརྟག་དཔྱད་བྱས་ཏེ་དགེ་བར་གྱུར་པ་ རྣམས་ལ་དགའ་བ་སྒོམ། དེ་ཆུད་མི་འཛའ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བ་རྣམ་པར་དག་པས་རྒྱས་གདབ། མི་དགེ་བ་རྣམས་ལ་གནོད་འགྱོད་ཀྱི་བཤགས་སྡོམ་ཚུལ་བཞིན་བྱེད། སྡིག་ལྟུང་དང་ཞག་ཏུ་མི་འགྲོགས་པར་ཕྱིར་བཅོས་ལ་འབད་པ་གལ་ཆེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་དགེ་བའི་བསམ་པ་ནམ་སྐྱེས་འབུར་འཇོམས་བྱས་ནས་འདིའི་དབང་དུ་གཏོང་རེ་སྙམ་པའི་ཞེ་དམ་བྱེད་ཅིང་དགེ་སྡིག་སྤང་བླང་གོ་མ་ལོག་པར་ལག་ལེན་ལ་ཐེབས་པར་བྱའོ། །ཐུན་གསུམ། བཞི་པ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ལས་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་ཅི་རིགས་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུས་རིམ་གྱིས་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་ན་དམྱལ་བ་ཚ་དམྱལ་བརྒྱད། གྲང་དམྱལ་བརྒྱད། ཉི་ཚེ་ཉི་འཁོར་བ་གཉིས་ཏེ་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་པ་དེ་དག་སོ་སོ་ན་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་དཔག་དཀའ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་མ་གཏོགས་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་མེད་ལ། ཚ་དམྱལ་བརྒྱད་དུ་སྐྱེས་ན་ད་ལྟ་ཐུག་པ་ཙམ་ཞིག་གིས་ཚིག་ན་ཚ་ན་ཇི་ཙམ་འདུག །ཁྲོ་ཆུ་ཁོལ་མས་ནང་ཁྲོལ་ཐམས་ཅད་བསྲེག་ཅིང་ཟངས་ཀྱི་ནང་དུ་འཚོད་པ་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མྱོང་ན་ཇི་ལྟར་བྱ། ཚེར་མ་ཙམ་ཟུག་ཀྱང་ཟུར་གཟེར་འདི་ཙམ་འདུག་པ་ལ། སྟྭ་གྲི་དང་སོག་ལེ་མེ་འབར་བས་ལུས་ཚལ་བར་གཏུབ་ཅིང་གཤག་པར་བྱེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། གོས་ཅུང་ཟད་སྲབ་ཀྱང་གྲང་རེག་ཅི་ཙམ་ཡོད། གྲང་དམྱལ་དུ་སྐྱེས་ན་གོས་མེད་གཅེར་བུར་འཁྱག་སྦུབས་རླུང་མི་འཐད་པས་ཉེན་པའི་ནང་དུ་ཚུད་ནས་ལུས་དུམ་བུར་གས་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་ཚད་བཟུང་མེད་པར་མྱོང་བས་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ། ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེས་ན་ད་ལྟ་ལྟོ་ཉིན་གཅིག་མ་མྱོང་ཡང་རྐྱེན་མི་ཐེག་ན། དེར་སྐྱེས་ན་མིའི་ཟླ་བ་ལ་ཞག་ཏུ་བརྩིས་པའི
Chinese
以嗔心完全发起而积聚业，依靠中等的对境而积聚罪业，行持中等的十不善业，数量也行持中等，则转生为饿鬼。以愚痴完全发起而积聚业，依靠一般的和低劣的对境而积聚罪业，行持微小的非善业，数量也行持少量，则转生为旁生。行持有漏的善业大、中、小三种，则转生为天、非天、人等。因此，自己所积聚的业，不会白白浪费，会落在自己身上。如同画直线一样，不会有错谬地感受果报，所以要时常观察自己的身语意三门，对于转变为善业的那些，修欢喜心。因为那不会白白浪费。为了利益有情，以清净的发愿来印持。对于不善业，如理地作追悔的忏悔和防护。不与罪恶堕落为伍，努力改正非常重要。烦恼和不善的念头一生起，就立刻摧毁，下定决心不要让它得逞，对于善恶的取舍，不要颠倒，要落实到行动上。以上是三座。第四，思维轮回的过患：如上所说，以所行持的善与非善业的果报，逐渐转生到恶趣，如果转生到地狱，有八热地狱，八寒地狱，近边地狱和独一地狱两种，共十八种地狱，在那些地狱中，各自有难以忍受的痛苦，无法衡量，只有痛苦，没有享受安乐的机会。如果转生到八热地狱，现在仅仅被接触一下就会觉得烫，那么被烧灼会怎么样呢？被沸腾的胆汁烧灼五脏六腑，在铜器中煎熬等等，感受无法想象的痛苦会怎么样呢？仅仅被刺一下都觉得疼痛难忍，更何况用燃烧的刀剑和锯子将身体切割成碎片呢？仅仅穿稍微薄一点的衣服都会觉得冷，如果转生到寒地狱，没有衣服赤身裸体，寒风刺骨，被困在险峻之处，身体冻裂成碎片等等，感受无法估量的痛苦，就是那样痛苦。如果转生到饿鬼，现在仅仅一天不吃饭都无法忍受，如果转生到那里，把人间的月作为一天来计算的
English
Driven entirely by anger, one accumulates karma; relying on middling objects, one accumulates sins; practicing middling ten non-virtues, and engaging in a moderate amount, one is born as a hungry ghost. Driven entirely by ignorance, one accumulates karma; relying on ordinary and inferior objects, one accumulates sins; practicing minor non-virtues, and engaging in a small amount, one is born as an animal. Engaging in the three types of contaminated virtue—great, middling, and small—one is born as gods, demigods, and humans. Therefore, whatever karma one accumulates will not be wasted in vain; it will remain with oneself. Like drawing a straight line, one will experience the result without error. Therefore, one should always examine one's own three doors (body, speech, and mind), and cultivate joy in those that have turned into virtue, because that will not be wasted in vain. For the benefit of sentient beings, seal it with a pure dedication. For non-virtues, one should properly perform confession and vows of repentance. It is very important not to associate with sin and downfall, and to strive for correction. Whenever afflictions and non-virtuous thoughts arise, one should immediately destroy them, and make a firm resolution not to let them prevail. One should not reverse the order of abandoning evil and adopting virtue, but put it into practice. These are the three sessions. Fourth, contemplating the faults of samsara: As mentioned above, due to the results of practicing various kinds of non-virtuous and virtuous actions, one gradually takes birth in the lower realms. If one is born in hell, there are eight hot hells, eight cold hells, and two neighboring and solitary hells, totaling eighteen hells. In each of those hells, there is unbearable suffering, immeasurable suffering, only suffering, and no opportunity to enjoy happiness. If one is born in the eight hot hells, how much does it hurt now if one is burned by a mere touch? How would it be to have one's internal organs burned by boiling bile, to be cooked in copper vessels, and so on, experiencing unimaginable suffering? Even being pricked by a thorn is painful; what to say of having one's body cut into pieces and dissected by burning swords and saws? Even wearing slightly thin clothes feels cold; if one is born in the cold hells, naked and without clothes, with piercing cold winds, trapped in dangerous places, one's body cracking into pieces, and so on, experiencing immeasurable suffering, that is how painful it is. If one is born as a hungry ghost, one cannot bear to go without food for even one day now; if one is born there, considering a human month as a day,