Tibetan
་གཅིག་ཏུ་བྱས། དེའི་སྐྱེ་ཚུལ་དང་བསྟུན་ངོ་སྤྲོད་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ལ། དེ་ ལྟར་མ་བྱས་པར་ཐོག་མ་ནས་ངོ་སྤྲོད་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ན་དྲེད་པོ་ཆོས་རྒྱུས་ཅན་རྟིང་སོར་གཞན་གྱིས་ཁྲིད་འདེབས་པ་སོགས་ལའང་ན་འཕར་རྒྱུ་མེད་པར་གོ་བ་སྐམ་པོར་ལུས་ཏེ་གནོད་ཉིན་ཡོད་པས་འདི་བཞིན་མཐོང་ཚུལ་རེ་དང་བསྟུན་ངོ་སྤྲོད་རེ་གདབ་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་དངོས་གཞིའི་རིམ་པའོ། །ཐུན་ཉེར་དྲུག ། གསུམ་པ་རྗེས་ནི་བོགས་འདོན་ཞིང་གེགས་བསལ་བ། ཡོན་ཏན་སྐྱེ་ཚུལ་དང་། ལམ་བགྲོད་ཚུལ། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་རྣམས་ལའང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྩིས་ཟིན་པར་བྱ་ཞིང་། བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཀུན་ལའང་དེ་བཞིན་ཁྱེར་སོ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཀུན་ཏུའང་རང་རོ་ངོས་བཟུང་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་བསྲེ། མ་བཅོས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཞི་ལྷག་དབྱེར་མེད་དེ་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བར་ཉམས་སུ་ལེན། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྱོད་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་བོགས་འདོན། གཞན་ཡང་དགེ་མི་དགེའི་སྤང་བླང་ལ་ཞེན་པ་དང་། དུས་གསུམ་མ་གྲུབ་པ་ལ་དུས་འདི་ཙམ་ལ་འཚང་རྒྱའོ་སྙམ་པ་དང་། རང་སེམས་གདོད་ནས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པ་ལ་ཐ་མལ་དུ་བཟུང་བ་དང་། སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་མི་འདོན་པར་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་སྟེ། ཡུལ་དུས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྤངས་ཏེ། ལུས་གནད་ལེགས་པར་བཅའ། གནས་ན་གནས་ཐོག་དང་། འཕྲོ་ན་འཕྲོ་ཐོག་ཏུ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ་བཞག་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལུས་གནད་གཅིག་ཏུ་འབྱམས་པ་བསྒྱུར་ཅིང་དུབ་པ་སྤང་བ་དང་། ཉམས་རྟོགས་བཟང་ངན་གང་ལའང་ཆགས་སྡང་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ། དང་པོར་མགོ་རྩོམ་པ་དང་། བར་དུ་འཕྲོ་གཅོད་པ། ཐ་མར་ཉམས་སྐྱོང་བར་མཁས་པ་སྟེ་མཁས་པ་གསུམ་ལ་བསླབ་བོ། །ཡང་ བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་སོགས་མདོར་ན་ཉམས་རྟོགས་གང་ལའང་ཞེན་ན་གོལ་ཞིང་ཕུང་བས་དེ་བཞིན་ཆགས་སྡང་སྤང་ངོ་། །ཐུན་ཉེར་གསུམ། གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པ་སོགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་སྟོང་པར་སོང་བ་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་གཤིས་ཤོར་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་གཉེན་པོ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བྱར་བཟུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་མ་རྟོགས་པ་སྟེ་སྟོང་ཉིད་གཉེན་པོར་ཤོར་བ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པར་མ་རྟོགས་ཏེ་སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་མ་གཏོགས་གཞན་གྱི་ལམ་གྱིས་གོ་མི་ཆོད་པར་བལྟ་བ་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལ་མི་སེམས་པ་སྟོང་ཉིད་ལམ་ཤོར་དང་། ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བར་སྭ་བྷཱ་བ་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་དུ་སྦྱངས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་འདེབས་པས་ལས་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་སྟོང་ཉིད་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་བ་སྟེ་ཤོར་ས་བཞི་སྤང་བར་བྱའོ། །བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་འདི་རྣམས་ལས་དང་པོ་པའི་སྐབས་སུ་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་ལམ་ཐར་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྤང་བླང་བསལ་བཞག་དང་བྲལ་བར་གང་ཤར་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་མེད་ལྷུག་པར་སྐྱོང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཐུན་ཉེར་བརྒྱད། ཡང་རྣམ་རྟོག་དང་ཉོན་མོངས་པ་སོགས་སྒོམ་དུ་དགའ་རབ་རེ་ཤར་ཡང་རྟོག་པ་སྤུན་པོར་སོང་མི་ཆུན་པར་དྲག་པོར་གཡོ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྱིད་ལུག །རྟོག་པ་དགྲར་ལངས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་དེ་ཉིད་སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་བལྟས་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་འཛིན་མེད་དུ་བཞག་པས་སེལ་ལོ། །ཉོན་མོངས་པ་དགྲར་ལངས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་ནས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་སྟོང་ཉིད་དགྲར་ལངས་དང་། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཐོང་སྣང་བཀྲ་ལམ་མེ་བ་ལ་ཞེན་ཏེ་དེ་ལ་མ་བདེ་ཏིང་ངེ་བ་སྣང་བ་དགྲར་ལངས་དང་། ཡང་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཅུང་ཟད་དང་ལྡན་པས་གཞན་དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དང་མི་ལྡན་པར་མཐོང་ནས་དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ཏེ་འདི་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་དོན་བྱའོ་སྙམ་སྟེ་མི་འགྲུབ་བཞིན་རང་གི་དགེ་སྦྱོར་བསྐྱུར་ནས་དེ་ལ་འཇུག་པ་སྙིང་རྗེ་དགྲར་ལངས་དང་། ལྟ་བ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་སྒྲ་ཚད་བཟོ་སོགས་བྱ་བ་ཕྲན་ཚེགས་ལ་འཇུག་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདོར་བར་བྱེད་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟོག་པ་དགྲར་ལངས་ཏེ་ལྔ་པོ་འདིའང་དེ་དག་གི་རྟོག་པ་ནམ་སྐྱེས་དེ་ཀའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བསྐྱངས་པས་སེལ་ལོ། །དེ་བཞིན་སྒོམ་སྐྱོན་བྱིང་རྒོད་རྨུགས་གསུམ་སོགས་སྐྱོན་དང་། ནད་དང་གདོན་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གེགས་དང་སློང་ཚད་ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཅན་སོགས་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཡང་ཆགས་སྡང་སྤངས་ཏེ་དེ་ཀའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་རང་ཞིར་འགྲོའོ། །ཡང་ན་རྣམ་རྟོག་ནད་གདོན་གེགས་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་འགྲོ་གསུམ་ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ལ་བལྟ། ཡང་ན་ནད་སོགས་ལ་གཏོང་ལེན་བྱ། ཡང་ན་ནད་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་སྤྲུལ་སྐུ། རིག་ལ་ལོངས་སྐུ། སྟོང་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ། དེ་གསུམ་
Chinese
合为一体。按照它的生起方式，引导介绍也合为一体。如果不这样做，一开始就统一引导介绍，那么对于死板的佛法故事，以及后来被他人引导灌输等等，也不会有任何进步，只会变成枯燥的理解，反而有害。因此，应该根据各自的见解，给予相应的引导。这是正行的次第。第二十六讲。第三，后续是增进和遣除障碍。包括功德的生起方式、道路的行进方式以及果位的显现方式。第一点是：从暇满难得直到修持菩提心，都要视为大手印的范畴。对于生起次第和圆满次第的所有修持，都要具备那样的三种要领。在所有四种行为中，都要认识自性，并与大手印相结合。在不造作、远离戏论的止观无二的状态中修持。依此，通过四种行为来增进。此外，对于善与非善的取舍执着，以及在三时未成就时，认为就在此时成佛的想法，还有认为自心本具五种智慧却视为庸常，以及不以修生智慧为主，而希望通过闻思智慧解脱等等，都要断除对境、时、体性、自性、智慧的错误认知。端正身姿，安住于本位，或者在行动中，观察其体性而安住，并将禅定与身姿融为一体，避免转换和疲劳。对于好的或坏的体验和证悟，都要放下贪嗔执着。要善于开始、中断和最终护持，即要学习三种善巧。此外，简而言之，对于乐、明、无念等任何体验和证悟，如果执着，就会误入歧途并走向毁灭，因此要放下贪嗔。第二十三讲。通过一异离一之理等确定，一切法自性皆空，若以分别念造成空性，则会失去本性。将空性执为对治，将烦恼执为所断，不了解一切皆是空性，即空性变成对治。不了解基、道、果三者的所有道都是成佛之道，即
English
become one. According to its arising method, the introduction and guidance are also combined into one. If this is not done, and the introduction and guidance are unified from the beginning, then for rigid Dharma stories, and later being guided and instilled by others, there will be no progress, only turning into a dry understanding, which is harmful. Therefore, corresponding guidance should be given according to each person's view. This is the order of the main practice. Lecture 26. Third, the follow-up is to enhance and eliminate obstacles, including the arising of qualities, the way of progressing on the path, and the way of manifesting the fruition. The first point is: from the difficulty of obtaining leisure and endowment to the cultivation of Bodhicitta, all should be regarded as within the scope of Mahamudra. For all practices of the generation stage and completion stage, one must have those three key points. In all four activities, one must recognize one's own nature and combine it with Mahamudra. Practice in the state of non-fabrication, free from elaboration, and inseparable from Shamatha and Vipassana. Based on this, enhance through the four activities. In addition, attachment to accepting and rejecting good and non-good, the idea of attaining Buddhahood at this time when the three times have not been accomplished, the idea of taking one's own mind, which inherently possesses the five wisdoms, as ordinary, and the desire to be liberated through the wisdom of hearing and thinking instead of focusing on the wisdom arising from meditation, all these wrong cognitions of object, time, essence, nature, and wisdom should be abandoned. Correct the posture, abide in the original position, or in action, observe its essence and abide, and transform and avoid fatigue by merging meditation and posture into one. For any good or bad experiences and realizations, abandon attachment and aversion. One must be skilled in beginning, interrupting, and finally maintaining, that is, one must learn the three kinds of skillfulness. Furthermore, in short, for any experience and realization such as bliss, clarity, and non-thought, if one is attached, one will go astray and be destroyed, so one must abandon attachment and aversion. Lecture 23. Through reasoning such as one or many, separate from one, etc., it is determined that all phenomena are empty in their own nature. If emptiness is created by conceptual mind, it will lose its essence. Holding emptiness as an antidote and afflictions as what should be abandoned, not understanding that everything is emptiness, that is, emptiness becomes an antidote. Not understanding that all paths of the base, path, and fruit are the path to Buddhahood, that is,
Chinese
认为除了空性本身之外，没有其他方法可以理解，不考虑方便的部分，这是空性落入歧途；在没有体验的情况下，用自性（藏文：སྭ་བྷཱ་བ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性）等来修习空性，对一切都用空性来扩展，从而轻视业果，这是空性扩展落入歧途，这四种歧途应当避免。这些通过分别念制造的空性，对于初学者来说并非不可行，但最终应该放弃。之后，努力做到不取舍、不排除、不保留，对任何显现的事物，都以不执著的方式自然地保持。第二十八次禅修。此外，每当生起对分别念和烦恼等的喜爱时，不要让念头像兄弟一样蔓延，而是要依靠猛烈的动摇来克服懒惰。将念头视为敌人，将这些分别念视为恩人，并将它们置于不执著的状态中，这样就能消除它们。将烦恼视为敌人；认为一切法都没有真实存在，从而轻视业果，这是空性视为敌人；执著于各种显现的景象，对它们感到不自在，这是显现视为敌人；还有，因为自己稍微具备了一些功德，看到别人不具备这些空性的功德，就对他们生起怜悯，心想：我要为这些人做利益，在没有成功的情况下，放弃自己的善行而投入其中，这是慈悲视为敌人；在见解尚未确定时，认为自己无所不知，从而投入到声音、度量、制造等琐碎的事情中，并放弃禅定，这是因果的念头视为敌人，这五种情况也是如此，无论何时生起这些念头，都要观察它们的本质，通过不取舍、不否定、不肯定的方式来保持，这样就能消除它们。同样，禅修的过失，如昏沉、掉举、沉没等过失，以及疾病和邪魔，禅定的障碍，以及突然出现的疾病、痛苦、苦难和特殊的体验和证悟等，无论发生什么，都要放下贪恋和憎恨，观察它们的本质，保持自然状态，这样它们就会自然平息。或者，观察分别念、疾病、邪魔、障碍等的生处、住处、去处这三处，以及颜色、形状等。或者，对疾病等进行施受法。或者，将疾病等各种显现视为化身（藏文：སྤྲུལ་སྐུ།），觉性视为报身（藏文：ལོངས་སྐུ།），空性视为法身（藏文：ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ།）。这三身。
English
Thinking that there is no other way to understand except emptiness itself, and not considering the aspect of skillful means, is emptiness going astray. Without experience, practicing emptiness with svabhava (藏文：སྭ་བྷཱ་བ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：self-nature) and so on, and expanding everything with emptiness, thereby belittling the results of actions, is emptiness expanding and going astray. These four ways of going astray should be avoided. These emptinesses created by conceptual mind are not unsuitable for beginners, but should eventually be abandoned. After that, strive to maintain whatever arises in a natural and unattached way, without acceptance or rejection, elimination or retention. Twenty-eighth session. Furthermore, whenever fondness for thoughts and afflictions arises, do not let thoughts spread like brothers, but rely on violent shaking to overcome laziness. Regard thoughts as enemies, regard these thoughts as benefactors, and place them in a state of non-attachment, so that they can be eliminated. Regarding afflictions as enemies; thinking that all phenomena do not truly exist, thereby belittling the results of actions, is regarding emptiness as an enemy; being attached to the various appearances, feeling uneasy about them, is regarding appearances as enemies; also, because one possesses some qualities, seeing that others do not possess these qualities of emptiness, one feels compassion for them, thinking: I will benefit these people, and without success, abandoning one's own virtuous deeds and engaging in them, is regarding compassion as an enemy; when the view has not been established, thinking that one is omniscient, thereby engaging in trivial matters such as sound, measurement, and manufacturing, and abandoning meditation, is regarding the thoughts of cause and effect as enemies. These five situations are also the same, whenever these thoughts arise, observe their essence, and maintain them without acceptance or rejection, negation or affirmation, so that they can be eliminated. Similarly, the faults of meditation, such as dullness, agitation, sinking, and other faults, as well as diseases and evil spirits, obstacles to meditation, and sudden illnesses, sufferings, hardships, and special experiences and realizations, whatever arises, abandon attachment and hatred, observe their essence, and maintain the natural state, so that they will naturally subside. Alternatively, observe the place of birth, dwelling, and going of thoughts, diseases, evil spirits, obstacles, etc., as well as colors, shapes, etc. Alternatively, practice giving and receiving for diseases, etc. Alternatively, regard the various manifestations of diseases, etc., as Nirmanakaya (藏文：སྤྲུལ་སྐུ།), awareness as Sambhogakaya (藏文：ལོངས་སྐུ།), and emptiness as Dharmakaya (藏文：ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ།). These three bodies.