Tibetan
གང་བ་བསྒོམས་པའི་སྐུའི་ཆ་ལ་སེམས་གཟུང་བ་སོགས་སྣ་ཚོགས་པ་བྱ་བར་བཤད་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་ལ་འདི་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གོ །གནས་ཆ་རྙེད་ན་གནས་རང་བཞིན་གྱི་ངང་ལས་ཤིགས་བཤིགས་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ངལ་གསོ། ཐུན་ཆུང་ལ་གྲངས་མང་དུ་བྱ། ཐུན་བར་དུ་ལྟད་མོ་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་ལམ་དྲག་པོ་དང་སྨྲ་བ་མང་པོ་རྣམས་སྤང་ཞིང་ལུས་སེམས་དལ་དུ་བཅུག་གོ །གཉིས་པ་རྟེན་མེད་ལ་གཉིས། རླུང་ཅན་དང་། རླུང་མེད་དོ། །དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་རླུང་བགྲང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་གཟུང་བ་ནི། རླུང་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་ནང་དུ་འོང་བ་གཉིས་དྲན་ཙམ་བྱ་ཞིང་གཞན་དུ་སེམས་མ་ཡེངས་པར་བྱས་ཏེ། རླུང་ཁུག་པ་དང་པོར་གསུམ་དེ་ནས་བདུན་སོགས་ཅི་རིགས་ལ་སེམས་བཟུང་ཞིང་། སེམས་འཚུབ་ན་སྐབས་སུ་ཅུང་ཟད་རེ་ངལ་གསོས་ལ་སྦྱང་དུ་བཅུག་སྟེ་ཉམས་བལྟ། དེ་ནས་རླུང་དགང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་གཟུང་བ་ནི། རླུང་རོ་གསུམ་མམ་དགུ་བུས་ལ་སྣ་གཉིས་ནས་དལ་བུས་རྔུབས་ཏེ་མཆིལ་མ་ཞིག་མིད་པ་དང་བཅས་པས་ཧ་ཅང་མནན་དྲག་པོ་མིན་པར་གསུས་པར་ཆིལ་གྱིས་མནན། དེ་ཅི་ཐུབ་ཀྱི་བར་སེམས་མ་འཕྲོས་ཙམ་ཧད་དེ་སེམས་མེ་འདུག །མི་ཐུབ་ན་སྣ་ནས་དལ་བུས་བཏང་ཞིང་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་ནང་དུ་འོང་བའི་ཚེ་སྔར་བཞིན་འགྲོའནག་དྲན་སེམས་ཙམ་ལས་སེམས་གཞན་དུ་མ་འཕྲོས་པ་བྱ། ངལ་ན་རླུང་སྣ་བུག་ནས་ཅི་བདེར་འགྲོ་འོང་བྱེད་དུ་བཅུག་ཅིང་སེམས་གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་ལྷོད་དེ་སང་ངེ་བར་དྲན་པས་ ཟིན་ཙམ་བྱ། ཅུང་ཟད་རེ་ངལ་གསོ་ཞིང་སླར་ཡང་དེ་ལྟར་སྦྱང་དུ་བཅུག་ལ་ཉམས་བལྟ། དེ་ལྟར་བྱས་པས་སེམས་རྒོད་དུ་སོང་ན་ཧ་ཅང་བསྒྲིམས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས་ཁོང་གློད། སེམས་བན་བུན་མང་ཞིང་ཤིན་ཏུ་འཚུབ་ན་དུབ་པ་ཡིན་པས་ཞག་རེ་ཙམ་ཁམས་གསེང་བྱ། མགོ་འཁོར་བ་དང་སེམས་ཡེར་ན་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པས་བཟའ་བཏུང་བཅུད་ཆེ་བ་ལ་བསྟེན་ཞིང་བསྐུ་མཉེ་བྱེད་དུ་བཅུག །འདི་ཡན་ཆད་ལ་སེམས་མ་ཟིན་པ་ཟིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་རྙེད་པ་བྱ་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་གི་ཚེ་སེམས་འགྱུ་བ་མང་དུ་སོང་བ་ལྟར་གྱུར་ནས་གནས་ཆ་ཆུང་ན། སྔར་རྣམ་རྟོག་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འཕྲོས་པ་ཐམས་ཅད་མ་རིག་པ་ལ་འདིར་རྣམ་རྟོག་གཅིག་སྐྱེས་གཉིས་སྐྱེས་རིག་པས་འཕྲིག་ཚུད་ཅིང་གནས་ཆ་ཅུང་ཟད་རྙེད་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་དུ་མི་གཟུང་ཞིང་། རྟོག་པའི་སྣ་མི་བསྐྱིལ་རྗེས་མི་འབྲང་བར་ལྷོད་དེ་བཞག་པ་ལ་འབད་དུ་བཅུག་པས་གནས་པ་འཆར་རོ། །གལ་ཏེ་སེམས་འཕྲོས་པ་དང་གནས་པའི་དབྱིབས་གང་ཡང་མ་རིག་པར་
Chinese
關於觀想圓滿之身的各個部分來攝持心念等，雖然說了很多種方法，但對大多數人來說，僅僅這些就足夠了。如果找到了安住點，就在安住自性之中稍微休息一下，不要過於用力。縮短每座的時間，增加座數。在座間休息時，避免觀看戲劇、激烈的行為和過多的言語，讓身心放鬆。第二，無所依之法有兩種：有氣和無氣。第一種是：首先依靠數息來攝持心念，僅僅覺知氣息的出入，不要讓心念散亂到其他地方。首先在第一個呼吸循環中數三次，然後數七次等，根據情況攝持心念。如果心念煩躁，就稍微休息一下，讓它平靜下來，然後觀察體驗。然後是依靠充滿氣息來攝持心念：用嘴巴吹三口或九口氣，然後從兩個鼻孔緩慢地吸入，連同吞嚥一口唾液，不要過於用力，而是輕輕地將氣壓入腹部。盡可能地屏住呼吸，不要讓心念散亂，保持專注。如果無法屏住，就從鼻孔緩慢地呼出，在氣息呼出和吸入時，像以前一樣僅僅覺知氣息的出入，不要讓心念散亂到其他地方。如果感到疲倦，就讓氣息從鼻孔自由地出入，不要讓心念散亂到其他地方，放鬆，僅僅用正念保持清醒。稍微休息一下，然後再次讓它平靜下來，並觀察體驗。這樣做之後，如果心念變得散亂，那就是過於用力的緣故，所以要放鬆。如果心念昏沉，並且非常煩躁，那就是疲勞的緣故，所以要休息一天。如果感到頭暈或心神恍惚，那就是氣在運行，所以要依靠營養豐富的食物，並進行按摩。以上這些被稱為使未被攝持的心念被攝持，也就是說，必須找到心念的安住點。如果在此期間，心念的流動變得更多，以至於安住點變得微小，那麼以前所有的念頭都像流水一樣散亂，那是因為無明。但現在，一個念頭生起，兩個念頭生起，智慧將其抓住，並且稍微找到了一點安住點，所以不要認為這是錯誤的。不要追逐念頭的開端，不要跟隨念頭的發展，而是努力放鬆，這樣安住就會顯現。如果對心念的散亂和安住的狀態一無所知
English
Regarding focusing the mind on the parts of the perfected body in meditation, although many methods are taught, for most people, just these are sufficient. If you find a place of rest, rest a little in the nature of that place, without being too forceful. Shorten the sessions and increase the number of sessions. During the breaks between sessions, avoid watching dramas, engaging in intense activities, and excessive talking, and allow the body and mind to relax. Secondly, the objectless method has two aspects: with wind and without wind. The first is: initially, relying on counting breaths to focus the mind, simply be mindful of the outgoing and incoming breaths, without allowing the mind to wander elsewhere. First, count three breaths in the first cycle, then seven, and so on, focusing the mind accordingly. If the mind becomes agitated, rest a little and allow it to settle, then observe the experience. Then, relying on filling the breath to focus the mind: exhale three or nine breaths through the mouth, then slowly inhale through both nostrils, along with swallowing a bit of saliva, without pressing too hard, but gently pressing the air into the abdomen. Hold the breath as long as possible, without allowing the mind to wander, remaining focused. If you cannot hold it, exhale slowly through the nostrils, and as the breath goes out and comes in, simply be mindful of the outgoing and incoming breaths as before, without allowing the mind to wander elsewhere. If you feel tired, allow the breath to flow freely in and out of the nostrils, without allowing the mind to wander elsewhere, relax, and simply maintain awareness with mindfulness. Rest a little, then allow it to settle again and observe the experience. If the mind becomes scattered after doing this, it is because you are being too forceful, so relax. If the mind is dull and very agitated, it is because you are tired, so rest for a day. If you feel dizzy or disoriented, it is because the wind is moving, so rely on nutritious food and get a massage. Up to this point, it is called making the unfocused mind focused, that is, you must find a place of rest for the mind. If during this time, the movement of the mind becomes more frequent, so that the place of rest becomes small, then all the previous thoughts scattered like a stream are due to ignorance. But now, one thought arises, two thoughts arise, and wisdom catches them, and you find a little place of rest, so do not consider this a fault. Do not chase after the beginning of thoughts, do not follow the development of thoughts, but strive to relax, and thus the abiding will appear. If you do not recognize the form of the mind's scattering or abiding
Tibetan
ཁུ་འཕྲིག་མ་བྱུང་ན། ཕཊ་ཅེས་པའི་སྒྲ་དྲག་པོའི་རྗེས་སམ་འབོད་སྐད་དྲག་པོ་ལྟ་བུའི་དུས་རྟོག་པ་སྔ་མ་རྒྱུན་ཆད་ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་པའི་བར་གྱི་སེམས་ལྟ་བུ་རྟོག་མེད་ཀྱི་གནས་ཆ་ཡིན་པ་དང་། དེ་ནས་འདི་བྱ་འདི་བྱེད་ཀྱི་བློ་སྐྱེས་པ་སོགས་རྣམ་རྟོག་འཕྲོས་པ་ཡིན་པའི་བརྡ་དོན་སྤྲད་ལ། རེས་བསྒྲིམ་རེས་གློད་པ་སོགས་ཐབས་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྲིད་མཁས་བྱས་ལ་འཕྲིག་ཚུད་དུ་བཅུག་སྟེ་ནན་གྱིས་སྦྱངས་པས་གནས་ཆ་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་རླུང་མེད་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་ཅི་རིགས་རྙེད་ནས། ལུས་གནད་སྔར་ལྟར་བྱས་ལ་ཕྱིའི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་དང་ནང་གི་རླུང་འགྲོ་འོང་སོགས་གང་ལ་ཡང་སེམས་རྟེན་མི་བ་ཞིང་། སྔར་འདི་བྱས་འདི་བྱུང་སོགས་འདས་པ་ཡང་མི་སེམས། ཕྱིན་ཆད་འདི་བྱེད་འདི་བྱུང་ན་སོགས་མ་འོངས་པ་ཡང་མི་སྤྲོ། འཕྲལ་འདི་སྣང་འདི་འདུག་སོགས། ད་ ལྟའི་རྟོག་པ་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར། ལྷོད་དེ་ལམ་མེ་ཝལ་ལེ་འབོལ་ལེ་གནས་སུ་བཅུག །གནས་བཞིན་ལས་ཤིགས་བཤིགས་ལ་སླར་གོང་བཞིན་བྱ། ཡུན་མི་རིང་ཙམ་ལ་གྲངས་མང་དུ་བྱའོ། །གནས་ཆ་ཚོལ་བའི་རིགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཧ་ཅང་སྒྲིམ་པ་དང་ཧུར་ཕྱུངས་དྲག་ན་སེམས་ལམ་མེར་གནས་པའི་གེགས་སུ་འགྱུར་བས་ཕལ་ཆེར་ལ་ཁོང་ཀློད་པ་བདེའོ། །དེ་ལྟར་བཞག་པས་སེམས་རྒོད་པའམ་ཡེར་ན། དྲོ་སར་བསྡད་བཟའ་བཏུང་བཅུད་ཅན་བསྟེན་བསྐུ་མཉེ་བྱ་ལྟ་སྟངས་སྨད། སེམས་ལྟེ་བའི་འོག་ཏུ་གཏད་ལ་ཕོ་རླུང་དྲག་པོ་མནན་ནོ། །སེམས་བྱིང་བའམ་ཉོག་ན། བསིལ་སར་བསྡད་གདོང་ལ་ཆུ་ཟིལ་བཏབ་རླུང་རོ་བསལ་ལྟ་སྟངས་དཔངས་བསྟོད། སེམས་ངར་བསྐྱེད་ལ་ཧུར་ཕྱུང་། ད་དུང་བྱིང་ན་འགྲོ་འཆག་བྱ་ཞིང་ཁམས་བསེང་ངོ་། །རྨུགས་ཤིང་གཏི་མུག་ན། ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཕྱག་དང་སྐོར་བ་བྱ། མཆོད་སྦྱིན་དང་སྡིག་བཤགས་སོགས་དྲག་ཏུ་བྱ། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་གསོལ་བ་དུང་དུང་བཏབ་སྟེ་ཉམས་བསྐྱང་དུ་བཅུག །འདི་ལ་སེམས་ཟིན་པ་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་ཆ་རྙེད་པ་དེ་རྟེན་གཏད་མེད་དུ་འཇོག་པ་ལ་བདེ་བར་མ་བྱང་ན་མཚན་མེད་ལ་བོགས་མི་འབྱུང་བས་བྱང་བ་གལ་ཆེ། དེ་ཡང་དྲན་མེད་དུ་སོང་བའི་གནས་པ་ལྟེམས་པོ་ཤར་ན་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པས་ཧུར་ཕྱུང་ལ་ཡུན་ཐུང་ངུ་རེ་ཡང་ཡང་བསྐྱར། བྱིང་བའམ་ལྡོབ་བེ་བ་དྲན་རིག་ཡོད་པ་ཙམ་བྱུང་ན་སྐྱོན་ཤུགས་ཀྱིས་དག་འགྲོ་བས་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་རང་སྦྱང་བའམ། སེམས་ཅུང་ཟད་ངར་བསྐྱེད་ལ་སྦྱང་བ་གང་འཕྲོད་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ །གཉིས་པ་
Chinese
若未生起“库赤玛”，在发出“啪”的巨响之后，或如大声呼喊之时，于前念已断、后念未生之际，心如是处于无念之境。此乃无念之境的一部分。然后，生起“此事应做，彼事应为”之念等，乃是分别念的延伸。通过暗示此等意义，时而收紧、时而放松等，以各种方法巧妙引导，使之进入“赤”的状态，并加以精勤修习，则可获得此无念之境。 第二，无风之境：如是获得各种心之境后，身体姿势如前，对于外在的色、声等，以及内在的气息出入等，皆不执着于心。过去已做之事、已发生之事等，亦不思念；未来应做之事、应发生之事等，亦不期盼；当下所显现之事、所处之境等，亦不于心中作意。放松身心，坦然、松弛、舒适地安住于此境。安住于此境的同时，若心散乱，则如前法重修。不久之后，增加修习次数。对于所有寻求此境的方法，若过于紧绷或用力过猛，则会成为心坦然安住的障碍，故多数情况下，放松身心更为适宜。 如是安住时，若心浮躁或散乱，则应于温暖之处静坐，摄取滋养之食物，进行按摩，目光向下。将心专注于脐下，并压制强烈的腹部气息。若心昏沉或迟钝，则应于凉爽之处静坐，以凉水轻拍面部，排除浊气，目光向上。激发心力，精进修习。若仍昏沉，则应进行行走，使身体舒畅。若昏昧且愚痴，则应于殊胜之地进行顶礼和绕行，大力进行供养和忏悔等，恳切祈祷生起禅定，并使之进入修习状态。此称为“使心稳固”，即在获得此境后，若未熟练地安住于无所依的状态，则无法从无相中获得利益，故熟练至关重要。 此外，若出现如无意识般的状态，则是有缺陷的，故应精进修习，并反复进行短暂的修习。若出现昏沉或迟钝，仅有少许觉知，则缺陷会逐渐消除，故暂时可任其自净，或略微激发心力，进行适合的修习。 第二
English
If "khu 'phrig ma" does not arise, after a loud "phat" sound, or like a loud shout, in the interval between the cessation of the previous thought and the non-arising of the subsequent thought, the mind is in a state of non-thought. This is a part of the state of non-thought. Then, thoughts such as "this should be done, that should be done" arise, which are extensions of discursive thoughts. By implying these meanings, sometimes tightening, sometimes loosening, etc., skillfully guide through various methods, put it into the state of "'phrig," and diligently practice it, then this state of non-thought can be attained. Second, the state of no wind: Having attained various states of mind in this way, the body posture remains as before, and the mind does not rely on external forms, sounds, etc., or internal breath coming and going, etc. The past, such as what has been done, what has happened, etc., is not thought about; the future, such as what should be done, what should happen, etc., is not anticipated; the present, such as what appears, what abides, etc., is not kept in mind. Relax the body and mind, and abide in this state in a relaxed, loose, and comfortable manner. While abiding in this state, if the mind is distracted, repeat the previous method. After a short time, increase the number of practices. For all methods of seeking this state, if one is too tense or exerts too much effort, it will become an obstacle to the mind abiding in a relaxed manner, so in most cases, relaxing the body and mind is more appropriate. When abiding in this way, if the mind is agitated or scattered, sit in a warm place, take nutritious food, massage, and lower the gaze. Focus the mind below the navel and suppress the strong abdominal breath. If the mind is dull or lethargic, sit in a cool place, splash cool water on the face, expel impure air, and raise the gaze. Generate mental strength and practice diligently. If still dull, walk around to refresh the body. If one is confused and ignorant, prostrate and circumambulate in special places, vigorously perform offerings and confessions, earnestly pray for the arising of samadhi, and put it into practice. This is called "making the mind stable," that is, after attaining this state, if one is not skilled in abiding in a state of no reliance, one cannot benefit from the formless, so it is important to become skilled. In addition, if a state like unconsciousness appears, it is flawed, so practice diligently and repeat short practices frequently. If dullness or lethargy appears, with only a little awareness, the flaws will gradually be purified, so for the time being, let it self-purify, or slightly generate mental strength and practice whatever is appropriate. Second