Tibetan
དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འཇིགས་སྙམ་དུ་རྟོགས་པའི་གདེང་བསྐྱེད། དེས་ཀྱང་མ་ཞི་ན། འཇིགས་པའི་ཚེ་འཇིགས་མཁན་གྱི་སེམས་གང་ན་འདུག །འཇིགས་མཁན་གྱི་ཚེ་འཇིགས་པ་གང་ན་འདུག་བལྟས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་བདར་ཤ་བཅད་དེ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་ཐོག་མར་མལ་ གཅོད་ལ་འབད་ཅིང་། ཅུང་ཟད་གོམས་པ་ན་གཉན་ཁྲོད་འཇམ་ཞིང་བཀྲ་ཤིས་པ་དང་། རིམ་གྱིས་འཇིགས་ཤིང་ཟིལ་ཆེ་བ་རྣམས་སུ་གསང་སྤྱོད་ལ་བརྩོན་པས་དང་པོར་མི་འདོད་པའི་སློང་། བར་དུ་བཏང་སྙོམས། ཐ་མར་མཆོག་དངོས་གྲུབ་པའི་རྟགས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་གསུངས། བཞི་པ་གཙོ་བོར་དབང་བཞི་པའི་ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་འཁྲིད་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་མང་ཡང་། འདིར་ཟབ་ལམ་ཡི་གེ་བཞི་པ་ལྟར་ན། །དང་པོ་སེམས་ཀྱི་གཞི་རྩ་བཅད་པ་ནི། གནས་དབེན་པར་ལུས་གནད་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པར་བྱས། ངག་གནད་རླུང་རང་སོར་འཇོག །སེམས་ཀྱི་གནད་སྐྱབས་སེམས་ནས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བར་ཉམས་སུ་བླང་ལ་གསོལ་བ་ཤུགས་དྲག་ཏུ་གདབ། དེ་ནས་དབང་བཞི་བླངས་ཤིང་ཐུགས་ཡིད་བསྲེས་པའི་ངང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟར་རང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཙམ་དུ་ཐག་བཅད་ལ་དེ་ལས་གཞན་དུ་འདས་པའི་རྣམ་རྟོག་གི་རྗེས་མི་བཅད། མ་འོངས་པའི་སྔུན་མི་བསུ། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་རྩིས་གདབ་མི་བྱ་བར་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་དེ་ལ་མི་གནས་པར་རྣམ་རྟོག་ཞིག་ཐོལ་གྱིས་འཕྲོ་བའི་ཚེ། རྟོག་པ་དེ་དང་པོ་གང་ནས་སྐྱེས། བར་དུ་གང་དུ་གནས། ཐ་མ་གང་དུ་འགགས་བརྟགས་པས་རང་སེམས་ལས་ཤར་ཞིང་རང་སེམས་སུ་ཐིམ་པར་མཐོང་ན། སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ། དབྱིབས་ཁ་དོག་གཅིག་དང་དུ་མ་སོགས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས། གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཅིང་ཅིར་ཡང་འཆར་བ། ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པར་རྟོགས་པའི་ཚེ། གཉིས་པ་སེམས་ཀྱི་བཞག་ཐབས་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་སྟེང་དུ་སེམས་མི་གནས་པ་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དྲུག་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁའ་ལ་ལྡིང་བ་བཞིན་དུ་མ་བཅོས་ གཉུག་མའི་ངང་དུ་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཚོགས་ཀྱིས་གཡོ་འགུལ་མེད་པར་བཞག །ཉི་ཟླ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་ངང་མདངས་མ་བྲལ་བར་བཞག །བུ་ཆུང་ལྷ་ཁང་ལ་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསལ་ལ་དེར་འཛིན་མེད་པར་བཞག །ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་དུ་བྱུང་ཚོར་ཐམས
Chinese
因此生起了知如何畏惧的定解，因为（一切）与（空性）无别。即使这样还没有平息，那么畏惧之时，畏惧者的心在哪里？畏惧者之时，畏惧在哪里？观察后断除心的根本，念诵 ཕཊ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：ཕཊ，phaṭ，phaṭ，啪），于自性不成立的境界中入定。这样首先努力断除卧具，稍微习惯后，在寂静吉祥的坟地中，逐渐在恐怖且具威慑力的地方勤奋秘密行，最初生起不悦意，中间舍弃，最终现量见到成就殊胜的征相。第四，主要为四灌顶道大手印引导次第，虽然稍微有些不同，但此处如甚深道四字法那样。首先，断除心的根本是：在寂静处，身体具足毗卢七支坐法，语的要点是气息安住于本位，心的要点是从皈依发心到上师瑜伽之间修持，并猛烈地祈祷。之后，领受四灌顶，于心意交融的境界中，将一切法决断为如梦幻般的自心显现，不追逐除此之外已逝去的分别念，不迎接尚未到来的，不执著现在的觉知，安住于自性中，不执著于此，当分别念突然生起时，观察此念头最初从何处生起，中间住在何处，最终在何处止息，如果见到从自心生起并融入自心，那么对于心本身，也善加观察和分析生、住、灭三者，形状、颜色、一和多等，由于任何处都不成立，却显现任何事物，虽然可以体验，但却超离思和言，于此之时。第二，指示心的安住方法是：在如此了悟的基础上，有六种方法使不安住的心安住，如大鹏于虚空中翱翔般，于不造作的本性中，无有勤作而安住，如大海远离波浪般，无有分别念的摇动而安住，如日月远离云雾般，心性于光明中不离光彩而安住，如幼童观看寺庙般，清晰却不执著于彼而安住，如水和波浪般，一切生起之感受
English
Therefore, generate the conviction of knowing how to fear, because (everything) is inseparable from (emptiness). Even if this does not subside, then at the time of fear, where is the mind of the fearful one? At the time of the fearful one, where is the fear? After observing, cut off the root of the mind, and recite PHAṬ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning: ཕཊ, phaṭ, phaṭ, 啪), and abide in equanimity in the state of non-inherent existence. In this way, first strive to cut off the bed, and when you are slightly accustomed to it, in a quiet and auspicious cemetery, gradually diligently practice secret conduct in terrifying and awe-inspiring places, initially generating displeasure, in the middle abandoning, and finally directly seeing the signs of accomplishing the supreme siddhi. Fourth, mainly the four empowerments path of Mahamudra guidance sequence, although there are some slight differences, but here like the profound path four-letter Dharma. First, cutting off the root of the mind is: in a secluded place, the body is endowed with the seven-fold posture of Vairochana, the key point of speech is that the breath remains in its natural state, the key point of mind is to practice from refuge and bodhicitta to guru yoga, and pray intensely. After that, receive the four empowerments, and in the state of blending mind and wisdom, decide that all phenomena are merely manifestations of one's own mind like a dream, and do not chase after past thoughts that have passed beyond that, do not welcome what has not yet come, do not cling to present awareness, abide in its natural state, without clinging to it, when a thought suddenly arises, observe where this thought first arises from, where it stays in the middle, and where it finally ceases, if you see that it arises from your own mind and dissolves into your own mind, then for the mind itself, also carefully observe and analyze the three of arising, dwelling, and ceasing, shape, color, one and many, etc., because it does not exist anywhere, but manifests anything, although it can be experienced, it transcends thought and speech, at this time. Second, the method of indicating the abiding of the mind is: on the basis of such realization, there are six methods to make the non-abiding mind abide, like a garuda soaring in the sky, in the unadulterated nature, abide without effort, like the ocean without waves, abide without the movement of thoughts, like the sun and moon without clouds, the mind itself abides in the clear light without losing its radiance, like a young child looking at a temple, clear but without clinging to it, like water and waves, all arising sensations
Tibetan
་ཅད་རང་གྲོལ་གྱི་ངང་དུ་བཞག །ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་འཕུར་བ་བཞིན་དུ་རིག་པ་རྗེས་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། མདོར་ན་རང་སེམས་བརྗོད་བྲལ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལྷག་མཐོང་དེའི་ངང་དུ་སྤང་བླང་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་བཞག་པ་ཞི་གནས། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ཟུང་འཇུག་སྟེ་མཉམ་རྗེས་ཐམས་ཅད་དུ་ལམ་ཁྱེར་འདི་དང་མ་བྲལ་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་གོལ་ས་བཅད་པ་ནི། ཡར་སངས་རྒྱས་ལ་རེ་བ། མར་འཁོར་བ་ལ་དོག་པ། བར་སྣང་བ་ལ་བདེན་འཛིན། ནང་ཉམས་མྱོང་ལ་ཞེན་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་སོགས་བདེན་ཞེན་ཐམས་ཅད་གོལ་ས་ཡིན་པས། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཕར་བཏགས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་དོན་ལོགས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་སེམས་དེའང་གཤིས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གདངས་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་པའི་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་དབྱེར་མེད་པའི་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་དེ། དོན་དམ་པར་གང་ལའང་མ་ཞེན་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཕྲ་མོ་ལའང་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །བཞི་པ་སེམས་ཀྱི་ལམ་ཁྱེར་བསྟན་པ་ལ་དྲུག་ལས། ཉིན་མོ་སྣང་བ་རྒྱས་བཏབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་འཁྲུལ་པར་རྒྱས་བཏབ། སེམས་འཁྲུལ་པ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་རྒྱས་བཏབ། སྒྱུ་མའང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་དུ་རྒྱས་བཏབ་བོ། །ནང་ནུབ་འདོད་ཡོན་གྲོགས་སུ་ཁྱེར་བའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། རང་འདོད་ཡོན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལ་སྟོང་པས་རོལ། ཆོས་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་ཐིམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལོངས་སྤྱད། འབྲིང་སྒྱུ་མ་ལ་སྒྱུ་མས་རོལ། །ཡེ་ཤེས་ ལ་ཡེ་ཤེས་ཐིམ་པའི་ཚུལ་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱད། ཐ་མ་བླ་མ་ཡི་དམ་ལ་ཚོགས་མཆོད་འབུལ་བའི་ཚུལ་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །སྲོད་ལ་དབང་པོ་བཞི་ལ་བསྡུ་བའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། འཁྲུལ་པའི་རྟོགས་ཚོགས་གང་ཤར་གྱི་རང་ངོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ནས། བརྟག་དཔྱད་བསམ་ཞིག་གི་སྤྲོས་པ་རང་སར་གྲོལ་བའི་ངང་དུ་བློ་འཇོག་གོ །ནམ་གུང་ཤེས་པ་བུམ་པར་གཞུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། ནུབ་མོ་སྙིང་དཀྱིལ་དུ་པདྨ་ཉི་ཟླའི་གདན་ལ་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྐུ་ལས་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་འཕྲོ་བར་གསལ་བའི་འོད་ཀྱིས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གསལ་ལམ་མེར་གྱུར་པ་ལ་སེམས་གཏད་དེ་ཉལ་བས་གཉིད་འོད་གསལ་དུ་འཆར་རོ། །ཐོ་རངས་རིག་པ་གསལ་གདབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། རླུང་རིག་དྭངས་པའི་སྐབས་དེར་ཆོས་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། ཁྱད་པར་བླ་མའི་མན་ངག་རྣམས་
Chinese
一切都安住在自解脱的状态中。就像鸟儿飞翔在天空中一样，觉性安住在无迹的状态中。简而言之，将自心体验为不可言说，安住在胜观的状态中，不作取舍和修改，即是止观。这两者无别，即是双运，无论何时何地都不要与此道用分离。第三，断除心的歧途是：向上希求佛，向下畏惧轮回，中间执着空性为实有，内在贪恋体验，轻视业果等等，一切实执都是歧途。因此，包含显有、有无、轮回涅槃的一切法，都只是自己的心所安立的，除此之外没有独立的实体，而心本身也没有任何自性，也没有任何阻碍的空性与缘起无别之义，对此生起定解。胜义谛中不执着任何事物，世俗谛中对细微的业果也要如理取舍。第四，指示心的道用有六种：白天增长显现的瑜伽是：如此，一切显现都增长为自心的错觉。心的错觉是不可认知的，增长为如幻如梦。幻化也是无自性的，增长为法性无生。夜晚将欲妙作为助伴的瑜伽是：自己的一切欲妙都以空性来享受空性。以法性融入法性的方式来享用。中间以幻化来享受幻化。以智慧融入智慧的方式来享用。最后以供养上师本尊会供的方式来享用。黄昏时将四根收摄的瑜伽是：对于所显现的一切错觉的觉受，直接注视其自性。将分别念的戏论在自身解脱的状态中安住。半夜将意识放入宝瓶的瑜伽是：夜晚在心间中央的莲花日月垫上，观想上师金刚持，从其身体发出五种颜色的光芒，以光芒照亮一切显现，变得明亮，将心专注于此而入睡，睡眠就会显现为光明。黎明时清晰觉性的瑜伽是：在风和觉性清明的时刻，对于共同的法和自己的体性，特别是上师的口诀等。
English
Everything is left in a state of self-liberation. Just as a bird flies in the sky, awareness is settled in a state of tracelessness. In short, experiencing one's own mind as inexpressible, settling in that state of insight without acceptance or rejection, is calm abiding. These two are inseparable, which is union, and one should never be separated from this path at all times. Third, cutting off the wrong paths of the mind is: hoping for the Buddha above, fearing samsara below, clinging to emptiness as real in between, being attached to inner experiences, disregarding the law of karma, etc. All clinging to reality is a wrong path. Therefore, all phenomena included in appearance and existence, samsara and nirvana, are merely imputed by one's own mind, and there is no separate entity apart from that. Moreover, that mind itself has no nature whatsoever, and the meaning of emptiness and dependent arising, which are unobstructed in any way, is realized. In the ultimate truth, one does not cling to anything, and in the relative truth, one should properly accept and reject even the subtle causes and effects of karma. Fourth, showing the path of the mind has six aspects: the yoga of increasing appearance during the day is: in this way, all appearances are increased as illusions of one's own mind. The illusion of the mind is unrecognizable, and it is increased as like illusion and dream. Illusion is also without self-nature, and it is increased as the unborn nature of reality. The yoga of taking desirable objects as companions at night is: all one's own desirable objects are enjoyed with emptiness in emptiness. One enjoys in the way that the nature of reality dissolves into the nature of reality. In the middle, one enjoys illusion with illusion. One enjoys in the way that wisdom dissolves into wisdom. Finally, one enjoys in the way of offering tsok and puja to the lama yidam. The yoga of gathering the four senses at dusk is: one stares directly at the self-nature of whatever arises as perceptions of illusion. One settles the mind in the state where the proliferation of examination and thought is liberated in its own place. The yoga of putting consciousness into a vase at midnight is: at night, on the lotus sun and moon cushion in the center of the heart, one visualizes the lama Vajradhara, from whose body rays of five colors radiate, illuminating all appearances, becoming clear and bright. One sleeps with the mind focused on this, and sleep will arise as clear light. The yoga of clarifying awareness at dawn is: at the time when wind and awareness are clear, for the general dharma and one's own characteristics, and especially the lama's instructions, etc.