Tibetan
་འགགས་གནས་གསུམ་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ལ་སྦྱོར་ཞིང་བསྲེས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མདོ་ལས། བླ་མ་དམ་པའི་བདུད་རྩི་ཡིས། །རང་སེམས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཤེས། །དེ་ཡི་དོན་ལས་མ་ཡེངས་པར། །དེ་ནི་ཏིང་འཛིན་ཅེས་པར་འགྱུར། །ཅེས་སོགས་མང་དུ་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། ཤུགས་འབྱུང་གི་སྤྱོད་པ་བསྐྱང་བ་སྟེ། རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལེགས་སུ་རེ་བ་དང་ཉེས་སུ་དོགས་པ་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་གདོང་དུ་བབས་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འཛིན་མེད་རྩིས་མེད་སྣང་བ་གང་ཤར་ཐད་ཀར་གཅོད་པ་སྟེ། ཕལ་པོ་ཆེར། །རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་འདི་ལ་གང་ཞིག་འཇུག་འདོད་པས། །དེ་ནི་བསམ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་སྦྱོང་། །རྟོག་དང་རྣམ་པར་རྟོག་དང་འདུ་ཤེས་འཛིན་སྤོང་ལ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་ལ་འཇུག་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། ནགས་ལས་མཆེད་པའི་མེ་འབར་བཞིན། །གདོང་དུ་བབས་པའི་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན། །ཁྱོད་ཀྱི་རྩ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་བྱོས། །ཞེས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ ཐག་ཆོད་པས་གང་ལའང་ཉམ་ང་མེད་པར་ཐོལ་བྱུང་དུ་སྤྱོད་པར་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ཉམས་མྱོང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། སྤྱིར་སྒོམ་གྱི་ཉམས་ལེན་གནད་དུ་སོང་ན་ཤེས་པ་དྭངས་སྙིགས་ཕྱེད་ནས་སེམས་ལ་ཉམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བར་འགྱུར་ཞིང་། གཙོ་བོའི་རིགས་བསྡུ་ན། ལུས་སེམས་ཡོད་མེད་མི་ཚོར་ཞིང་ཉིན་མཚན་ངོ་མི་ཤེས་པ་ལྟ་བུའི་བདེ་བས་ཁྱབ་པ་བདེ་ཉམས་དང་། སེམས་ཤེལ་ལྟར་དྭངས་ཤིང་གཞན་སེམས་ཤེས་པ་སྙམ་བྱེད། འོད་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུས་མཚན་མོའང་ཉེ་རིང་གི་དངོས་པོ་ཅི་རིགས་པ་མཐོང་སྙམ་བྱེད་པ་གསལ་ཉམས་དང་། རང་དང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་དངོས་པོར་འཆར་ཞིང་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འབྱུང་བ་ནི་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཏེ། ཉམས་མྱོང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་ཞིང་རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་མེད་པ། སྐྱེ་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ན་ལམ་དུ་འགྱུར། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པར་དངོས་འཛིན་དང་བདེན་ཞེན་ཞུགས་ན་ཁམས་གསུམ་དུ་གོལ་བ་ཡིན་ལ། བྱེ་བྲག་འདིར་ནི་ཉམས་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཅེས་གསུངས་པས། སྒོམ་པ་དཔེ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་བསྲེས་པ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་བླངས་པས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ
Chinese
与断、住、散等戏论的一切边远离而结合、混合并修持，如虚空般的等持之经中说：以殊胜上师之甘露，知自心如虚空，不离彼之义，此即称为等持。等等多有出现。第三，行大手印：修持猛厉生起的行持，具有证悟的瑜伽士不作任何善的期望和恶的疑虑，对迎面而来的所有事物，无执、不计，直接斩断任何显现，如《华严经》云：欲入胜者之行境者，彼应将心如虚空般清净，于分别和种种分别及取舍念，以如虚空之心入此。又如大婆罗门说：如森林中生起的火焰般，迎面而来的所有这些显现，与汝之根本空性一同行持。如是断定一切为空性，故对任何都不畏惧而任运自成地行持。第四，体验大手印：一般而言，若禅修的修持到了关键，则智慧会分辨清浊，心中会生起各种各样的体验差别，无法确定为唯一的。若归纳主要的类别，则有身体和心识不知有无，如不知昼夜般的被安乐所遍布的安乐体验，以及心如水晶般清澈，觉得能知他人心，如光明的显现般，觉得夜晚也能看见远近的任何事物之光明体验，以及自身和一切事物都显现为空性的事物，什么也不分别，如晴朗的虚空般的体验生起，此乃不分别的体验。若知晓所有这些体验的自性是远离生灭且自性不可捉摸的，是无生空性，则会成为道。若不如是知晓，而生起实执和真执，则会堕入三界。此处特别说为体验乐空双运，故修持将典范和意义的智慧混合，即是体验，由此会生起无与伦比的大乐和具足一切殊胜的空性大手印。
English
Combining and mixing with being separated from all extremes of elaboration such as cessation, abiding, and scattering, and practicing, as it says in the sutra of samadhi like the sky: With the nectar of the noble guru, know your own mind to be like the sky, without straying from its meaning, this is called samadhi. And so on, there are many occurrences. Third, action Mahamudra: practicing the action of forceful arising, the yogi who possesses realization does not make any expectations of good or doubts of bad, but directly cuts through whatever appearances arise without clinging or calculation to all actions that come before him. As it says in the Avatamsaka Sutra: Whoever wishes to enter this realm of the Victorious Ones, should purify their mind like the sky. With a mind like the sky, enter this, abandoning thoughts, discriminations, and grasping at concepts. And as the great Brahmin said: Like a fire blazing from the forest, all these appearances that come before you, do them together with your root emptiness. Thus, having decided that everything is emptiness, it is said to act spontaneously without fear of anything. Fourth, experience Mahamudra: In general, if the practice of meditation goes to the key point, then wisdom will separate the clear from the turbid, and various kinds of experiences will arise in the mind, which cannot be determined as a single one. If we collect the main types, there is the experience of bliss, which is pervaded by bliss, such as not feeling the presence or absence of body and mind, and not knowing day or night, and the mind is as clear as crystal, and one thinks that one knows the minds of others. Like the appearance of light, one thinks that one can see all kinds of objects near and far even at night, which is the experience of clarity, and the experience of all things appearing as empty things, and not thinking about anything, like a clear sky, which is the experience of non-thought. If one knows that the nature of all those experiences is free from birth and death and that their nature is unrecognizable, and that they are unborn emptiness, then it will become the path. If one does not know it in this way and engages in grasping at reality and clinging to truth, then one will fall into the three realms. In particular, it is said here that the experience is the union of bliss and emptiness, so practicing the combination of the wisdom of example and meaning is the experience itself, and from this, great bliss that does not change into the supreme and emptiness Mahamudra that possesses all supreme aspects will arise.
Tibetan
་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ། བདེ་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ། གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ། མཚན་བཅས་ཀུན་ལས་འདས་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་སྒོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་འབྲས་བུ་གཞིའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་ཏུ་གྱུར་ནས་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ཀྱི་རང་སར་ཟིན་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བྱང་ཆུབ་པ་ལས་གཞན་དོན་ཏུ་གཟུགས་སྐུའི་སྣང་བརྙན་ཤར་ཏེ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དེ་སྲིད་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ལམ་བསྟན་པ་ལ་རྩ་བའི་ ཆོས་བཅུ་གསུམ། དེ་རེ་རེ་ལ་ཡན་ལག་གི་ཆོས་གསུམ་གསུམ་སྟེ་དགུའོ། །དེ་ལ་རྩ་བའི་ཆོས་གསུམ་ནི། །དང་པོ་སེམས་བཟུང་བ། བར་དུ་སེམས་འདུལ་བ། ཐ་མ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་བཞག་པའོ། །དང་པོའི་ཡན་ལག་གསུམ་ནི། སོང་སར་བཟུང་། བཞག་སར་སྐྱོང་། མཐའ་གཉིས་སྤོང་བའོ། །བར་བའི་ཡན་ལག་གསུམ་ནི། སོང་སར་ཤོར་དུ་མི་གཞུག །བཞག་སར་དལ་དུ་མི་གཞུག །གོང་འོག་ཐལ་དུ་མི་གཞུག་པའོ། །ཐ་མའི་ཡན་ལག་གསུམ་ནི། དཔེ་ལ་བསླབ། དོན་ལ་སྦྱར། དཔེ་དོན་བསྲེ་བ་སྟེ་གནད་ཀྱི་མན་ངག་གསུམ་གསུམ་བསྡོམས་པས་མདོར་བསྟན་རྩ་བའི་ཆོས་དགུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི། དབེན་པའི་གནས་སུ་སྟན་བདེ་བ་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་འདུག །ལུས་གནད་བསྲང་། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་རྩ་བའི་བླ་མ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་དང་སྐྱབས་གནས་དཀོན་མཆོག་རྒྱ་མཚོས་བསྐོར་བ་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པར་བསམས་ལ་མོས་གུས་དྲག་པོས་སྐྱབས་འགྲོའི་ཚིག་གང་ཡང་རུང་བ་ལན་གྲངས་མང་དུ་བརྗོད། མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་བསམ་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཤུགས་དྲག་པོས་སྨོན་འཇུག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྐྱེད། དེ་ནས་རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཧེ་བཛྲའམ་རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་སོགས་གང་ལ་མོས་པ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྐུ་སྐད་ཅིག་གིས་གསལ་བཏབ་པའི་སྤྱི་བོར་རྩ་བའི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞུགས་པར་བསྒོམས་པ་ལ་སྙིང་ཁུང་རུས་པའི་གདིང་ནས་མོས་གུས་མཆི་མ་བྱུང་བ་ཙམ་དུ་བསྐྱེད་ལ་ཕུར་ཚུགས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་བརྒྱུད་པའི་གསོལ་འདེབས་ཀྱང་བྱ། དངོས་གཞི་སེམས་བཟུང་བའི་ཡན་ལག་དང་པོ་ནི། རླུང་རོ་བསལ་ལ་སེམས་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་བའི་ཚེ་དེ་མ་ཐག་དྲན་པས་ཟིན་པར་བྱས་ལ་
Chinese
大印双运，不执著于乐，明了而无分别，超越一切有相，乃大手印无字之义。第三，果大手印，如是修习此道至究竟，果地大手印现前，安住于原始本然之自性，证得法身菩提，为利他故，色身之影像显现，轮回未尽，利生之事亦将任运成就。二、所示修习之道，有十三根本法，每一根本法各有三支分法，共九法。其中根本三法为：一、摄持心，二、调伏心，三、于彼真如安住心。第一之三支分为：于已逝处摄持，于安住处守护，舍弃二边。中间之三支分为：于已逝处不令其失，于安住处不令其缓，不令其上下散乱。最后之三支分为：学于譬喻，用于实义，譬喻与实义相融，此乃窍诀之三要，总摄为简示九根本法。此等一切之前行：于寂静处，于舒适之座垫上，以跏趺坐姿安坐，身躯正直，于前方虚空中，观想根本上师与无二之至尊圣救度母，以及传承上师众与皈依处三宝海会围绕，如实安住，以猛利之虔敬心，念诵任何皈依文多次。以虚空遍满之有情为所缘，以强烈的慈悲心，再三生起愿行菩提心。之后，于自身所喜之本尊，黑汝嘎或瑜伽母等，观想显现而无自性之身，刹那间明观，于顶上，观想根本上师安住于诸佛总集之体性中，从心底深处生起如骨髓般之虔敬，直至感动落泪，恒常祈请，亦作传承祈请。正行摄持心之第一支分：遣除浊气，安住于无分别之状态中，当分别念生起之时，当下以正念摄持。
English
The union of Mahamudra, non-attachment to bliss, clarity without conceptualization, transcendence of all that is with characteristics, is the meaning of the unwritten Mahamudra. Third, the fruition Mahamudra: by perfecting the practice of such a path, the fruition, the ground Mahamudra, becomes manifest, abiding in the original, natural state of being, attaining the Dharmakaya enlightenment. For the sake of others, the image of the Rupakaya appears, and as long as Samsara exists, the benefit of beings will spontaneously be accomplished. Second, the teachings on the path to be cultivated have thirteen root dharmas, each with three branch dharmas, totaling nine. Among these, the three root dharmas are: first, to hold the mind; second, to subdue the mind; and third, to place the mind on Suchness itself. The three branches of the first are: to hold where it has gone, to protect where it is placed, and to abandon the two extremes. The three branches of the middle are: not to let it wander where it has gone, not to let it slacken where it is placed, and not to let it be scattered above and below. The three branches of the last are: to learn from examples, to apply to the meaning, and to mix examples and meaning. These are the three essentials of the key instructions, summarized as the nine root dharmas briefly stated. The preliminaries to all of these are: in a secluded place, on a comfortable cushion, sit in the lotus position. Straighten the body, and in the space in front, visualize the root guru inseparable from the noble Tara, surrounded by the lineage gurus and the ocean of refuge objects, vividly present. With intense devotion, recite any refuge formula many times. With all-pervading sentient beings in mind, generate the aspiring and engaging Bodhicitta again and again with strong compassion. Then, visualize your own chosen deity, Hevajra or Yogini, etc., as a form that is apparent but without inherent existence, instantly clear. On your crown, visualize the root guru abiding in the essence of the union of all Buddhas. Generate devotion from the depths of your heart, to the point of tears, and pray steadfastly, also making lineage supplications. The first branch of the main practice of holding the mind is: clear away stale air and rest the mind in a non-conceptual state. When thoughts arise, immediately seize them with mindfulness.