Tibetan
དུས། བཞག་སར་སྐྱོང་བ་ནི་གོ་བའི་དུས། མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་དུས་སོ། །ཡང་གང་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་མ་གཡོས་པས་ན་སོང་སར་མ་ཤོར་བ། རྟོགས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བས་ན་བཞག་སར་མི་དལ་བ། འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བས་གོང་འོག་ཏུ་མི་ཐལ་བའོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དཔེ་བཅུ་གཉིས་སུ་གོ་རྟོགས་ཁོང་དུ་ཆུད། དོན་སེམས་ལ་རྫོགས་པར་གོ་རྟོགས་ཁོང་དུ་ཆུད། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་མེད་པར་གོ་རྟོགས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གསུམ་དང་ཡང་ལྡན་ཏེ་ལམ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་དོན་གྲུབ་པའོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ལ་གཉིས། རྩོལ་བ་དང་བཅས་པའི་རྟགས། རྩོལ་བ་མེད་པའི་རྟགས་སོ། །དང་པོ་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་ནི། མཉམ་རྗེས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་དང་། ཞི་གནས་རྐྱང་པའི་སྐབས་དང་། ཉོན་མོངས་པ་གློ་བུར་བ་ལ་གཉེན་པོ་བརྟེན་དགོས་པ་དང་། ཡུལ་གྱིས་རེས་གནོད། རེས་མི་གནོད་པའི་སྐབས་རྣམས་སུ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་རྩོལ་བ་མེད་པ་ནི། མཉམ་རྗེས་འདྲེས་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཉམ་བཞག་ཁོར་ཡུག་ཏུ་སོང་བ་དང་། །ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པས་མི་བརྫི་ཞིང་བག་ལ་ཉལ་ཆོམ་སྟེ་ཆོས་བརྒྱད་བྲལ་བ་དང་། ཡུལ་རྐྱེན་གྱིས་ཕན་གདགས་པའི་སྐབས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་མེད་ཅིང་མཉམ་རྗེས་འདྲེས་པར་སོང་ཙ་ན། སྣང་བ་སློབ་ དཔོན་དུ་འཆར་བའི་དུས། དངོས་པོ་རྣམས་བླ་མར་འཆར་བའི་དུས། ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་འགྱུར་བའི་དུས། རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སུ་སློང་བའི་དུས། དུག་ལྔ་སྨན་དུ་འགྱུར་བའི་དུས། འགྲོ་དྲུག་གཡང་ས་བཅད་པའི་དུས། རིགས་དྲུག་གྲོང་ཁྱེར་འཇོམས་པའི་དུས། སྣང་བ་སྟོང་པ་སྒྱུ་མར་གོ་བའི་དུས་ཏེ། ནགས་ལ་མེ་མཆེད་པའམ། རྒྱ་མཚོ་ལ་ཁ་བ་བབས་པའམ། ཡར་ངོའ་ཟླ་བ་དང་འདྲ་བ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་རང་གི་ངང་གིས་འདུག་སྟེ། སྔར་འདྲིས་པའི་མི་དང་འཕྲད་པ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པ་དང་འདྲ་བའི་དུས་ཏེ་སྒྲ་དང་རྣམ་རྟོག་ལས་འདས་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡི་གེ་མེད་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། ལུགས་སྲོལ་འདིའི་སྤྱོད་པ་ལ་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་མེད་དེ། རྣམ་རྟོག་ཉིད་གཉེན་པོར་ཤར་ནས་རྟོགས་པའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་ནམ་བྱུང་ཙ་ན། ཟས་ལ་བླང་དོར་མི་བྱ་བར་བཟང་ངན་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ལ་སྤྱོད། སྤྱོད་ལམ་ལ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་སྣང་བ་གང་ཤར་ཐད་ཀར་གཅོད། གྲོགས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་སུ་བྱུང་གང་བྱུང་དང་འགྲོགས། དེའང་གསང་སྤྱོད་ནས་བརྩམས་ཏེ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱའོ། །སྤྱིའི་དོན་གསུམ་པ་ནི། སྐུ་གསུམ་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་ཏུ་བཞེད་དེ། ཆོས་སྐུ་ལ་ཡན་ལག་གསུམ་ནི། སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་རང་བཞིན་མེད་པ། དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ། འདུས་བྱས་ཀྱི་སྐྱེ་འཇིག་དང་བྲལ་བས་འགོག་པ་མེད་པ་རྣམས་སོ། །ལོངས་སྐུའི་ཡན་ལག་གསུམ་ནི། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་འབར་བ། ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་གི་ཡུམ་དང་ཁ་སྦྱོར་བ། ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བས་རྒྱུད་བརླན་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སོ། །སྤྲུལ་སྐུ་ལ་ཐུགས་རྗེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཡན་ལག་གཅིག་སྟེ། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཛད་པའོ། །ཡང་ན་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞིར་ཡང་བཞེད་དེ། དང་པོ་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་གནས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། དེ་བསྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་རང་གི་དོན། མཚན་དཔེ་འབར་བ་སོགས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་གཞན་གྱི་དོན། སྔ་མ་གཉིས་ནི་བྲལ་བའི་སྐུ་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ཡི་གེ་མེད་ལ་བློ་སྦྱངས་པས། །ཡི་གེའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཐོབ། །གཏིང་ཟབ་རྒྱ་མཚོའི་རྗེས་འགྲོ་བའི། །ཁྲིད་རིམ་སྙིང་པོ་འདི་རྨད་དོ། །སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པས་མཛད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་མེད་པའི་ཁྲིད་ཀྱི་ལེ་ཚན་འདིའང་རྗེ་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་བཀའ་བཞིན་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་ཀྱིས་སྤེལ་བ་དགེ་ལེགས་འཕེལ།། གདམས་ངག་མཛོད་པོད་དྲུག་པ། ངག་དབང་གྲགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་མེད་པའི་ཁྲིད་ཡིག་བཀྲ་ཤིས་་མྱུ་གུ།
Chinese
时。安住于所安住之处是觉悟之时。通达舍弃二边之时。又，无论如何，由于未曾动摇大手印，故不迷失于已逝之处。由于证悟更上层楼，故不耽搁于所安住之处。由于从执着中解脱，故不堕入上下。因此，通达一切法如幻等十二譬喻。通达意义在心中圆满。通达大手印无字，兼具此三者，即此道之要义成就。第三，成就之相有二：有勤作之相，无勤作之相。第一，有勤作之相是：有止观分离之时，唯有寂止之时，对突发之烦恼需依赖对治之时，境有时有害，有时无害之时。第二，无勤作之相是：止观融合，一切皆融入平等安住之境界，生起胜观之智慧，烦恼不侵扰，潜伏之习气消失，远离八法，境缘能带来助益之时。如是，无有座间与座间休息，止观融为一体之时，显现为上师之时，万物显现为上师之时，烦恼转为道用之时，分别念生起为智慧之时，五毒转为良药之时，断绝六道悬崖之时，摧毁六道城市之时，显现空性如幻之时。犹如森林燃起大火，或大海降下雪花，或如上弦月般，殊胜的证悟功德自然而然存在。如同与旧识之人相遇，无需思索筹划，自然而然之时，即是超越声音与分别念，证悟那无字之大手印实相之时。此宗派之行持，没有时间的规定。无论何时，当分别念本身显现为对治，成为证悟之助伴时，对食物不作取舍，随顺好坏而行。对行为不作取舍，直接斩断一切显现。对友伴不分好坏，与任何人交往。即从秘密行开始
English
Time. Abiding in the place of abiding is the time of realization. The time of understanding the abandonment of the two extremes. Furthermore, in any case, since one has not moved from the Mahamudra, one is not lost in what has passed. Since realization increases from above, one is not idle in the place of abiding. Since one is liberated from grasping, one does not fall into the upper and lower. Therefore, one understands all phenomena as the twelve similes, such as illusion. One understands the meaning as being perfected in the mind. One understands the Mahamudra without letters, possessing these three, the meaning of this path is accomplished. Third, there are two signs of accomplishment: the sign of effort and the sign of no effort. First, the sign of effort is: when there is separation of calm and insight, when there is only calm abiding, when one needs to rely on antidotes for sudden afflictions, when objects are sometimes harmful and sometimes not. Second, the sign of no effort is: when calm and insight are mixed and everything goes into the environment of equanimity, when the wisdom of insight arises, when afflictions do not oppress and latent tendencies are eliminated, when one is separated from the eight worldly concerns, and when environmental conditions are beneficial. Thus, when there is no session and no break between sessions, and calm and insight have become mixed, the time when appearances arise as the teacher, the time when things arise as the guru, the time when afflictions turn into the path, the time when thoughts arise as wisdom, the time when the five poisons turn into medicine, the time when the precipice of the six realms is cut off, the time when the city of the six realms is destroyed, the time when appearances and emptiness are understood as illusion. Like a fire spreading in a forest, or snow falling on the ocean, or like a waxing moon, the special qualities of realization naturally abide. Like meeting someone one has known before, without the effort of thought and deliberation, it is said that at that time, one will realize the Mahamudra, which is beyond sound and thought, the very nature of which is without letters. In this tradition, there is no fixed time for practice. Whenever conceptual thought itself arises as an antidote and becomes a companion to realization, one should not accept or reject food, but practice according to what is appropriate, good or bad. Without accepting or rejecting conduct, one should directly cut through whatever appearances arise. Without good or bad friends, one should associate with whoever comes along. That is, starting from secret conduct.
Chinese
应当做到究竟。 общей темы является три. Считается, что три тела обладают семью качествами. У Дхармакаи есть три качества: отсутствие сущности из-за успокоения проявлений, непрерывность из-за превращения в равенство трех времен, и отсутствие прекращения из-за отделения от возникновения и разрушения составного. У Самбхогакаи есть три качества: сияние знаков и примеров, соединение с матерью самовозникающего знания, и увлажнение потока ума незагрязненным блаженством, что является особой природой. У Нирманакаи есть одно качество непрерывного сострадания: непрерывное совершение блага существам посредством сострадания без цели. Или же считается, что плодом являются четыре тела. Во-первых, пребывание ума в чистоте по своей природе является Дхармакаей. Превращение этого в проявление посредством силы медитации
English
It should be done to the end. The general topic is three. It is considered that the three bodies possess seven qualities. The Dharmakaya has three qualities: the absence of essence due to the pacification of elaborations, the continuity due to the transformation into the equality of the three times, and the absence of cessation due to the separation from the arising and destruction of the compounded. The Sambhogakaya has three qualities: the blazing of signs and examples, the union with the mother of self-arising wisdom, and the moistening of the mind-stream with uncontaminated bliss, which is a special nature. The Nirmanakaya has one quality of continuous compassion: the continuous accomplishment of the benefit of beings through compassion without an object. Alternatively, it is considered that the result is four bodies. First, the abiding of the mind in purity by its own nature is the Svabhavikakaya. The transformation of this into manifestation through the power of meditation