Tibetan
་དང༌། །དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས་རྣམས་ལ། །རྒྱུ་འབྲས་དག་པར་མ་བསམས་ན། །ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པས། །ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའི་རྣམ་སྨིན་ལ། །བག་ཡོད་དྲན་པས་ཟིན་ཀྱང་འཚལ། །ཅེས་པ་དང༌། འདོད་ཡོན་ལ་སྐྱོན་དུ་མ་བལྟས་ཤིང༌། །ཞན་པ་ནང་ནས་མ་ལོག་ན། །འཁོར་བའི་བརྩོན་ར་མི་སྒྲོལ་བས། །ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མར་ཤེས་པའི་བློས། །ཀུན་འབྱུང་གཉེན་པོ་བསྟེན་ཡང་འཚལ། །ཅེས་པ་དང༌། འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་ཕ་མ་ལ། །བྱས་པ་དྲིན་དུ་མི་གཟོ་ན། །ཐེག་པ་དམན་པར་གོལ་བའི་སྐྱོན། །དེ་ཕྱིར་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བསླབ་ཀྱང་འཚལ། །ཅེས་སོགས་ལམ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །རྗེ་བཙུན་གྱི་རྗེས་འཇུག་གི་གཙོ་བོ་བཀའ་ཕྱག་ཆུ་བོ་གཉིས་འདྲེས་ཀྱི་སྲོལ་འབྱེད་དྭགས་པོ་རིན་པོ་ཆེས་ཀྱང༌། དྭགས་པོ་ཆོས་བཞིར་གྲགས་པར། བློ་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ། ཆོས་ལམ་དུ་ལོངས་པ། །ལམ་འཁྲུལ་པ་སེལ་བ། འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་བཞི་པོའི་རྒྱས་བཤད་བཀའ་གདམས་བློ་སྦྱོང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས། ཞེན་པ་བཞི་བྲལ་དུ། ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་ན་ཆོས་པ་མིན། །འཁོར་བ་ལ་ཞེན་ན་ངེས་འབྱུང་ མིན། །བདག་དོན་ལ་ཞེན་ན་བྱང་སེམས་མིན། །འཛིན་པ་བྱུང་ན་ལྟ་བ་མིན། །ཅེས་རྣམ་བཅད་ལ་ལྡོག་ཕྱོགས་བཞི་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་ཡོངས་གཅོད་ལ། ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར། དལ་འབྱོར་མི་རྟག་པ་ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་སོགས་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང༌། འཁོར་བ་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར། འཁོར་བ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་སློབ་དགོས་པ་དང༌། རང་གཅིག་པུ་ཞི་བདེ་དོན་གཉེར་གྱི་གཉེན་པོར་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ། འཁོར་བའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒོམ་དགོས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མདོ་རྒྱུད་ཚད་ལྡན་གྱི་བསྟན་བཅོས་རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་བསྔགས་པས། སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཀྱང་སྔོན་འགྲོའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་པར་དངོས་གཞི་དང་ཟུང་འབྲེལ་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་ཞིང༌། སྤྱིར་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསོག་པ་དང༌། སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱོང་བ་ལ་རག་ལས་པས་ཐུན་མཚམས་ཀུན་ཏུ་བསགས་སྦྱང་ལ་འབད། ཁྱད་པར་སྙིང་པོ་རྒྱན་ལས། །ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ཆོ་ག་བཞིན། །ཉི་ཤུ་རྩ་ནི་རེ་རེ་བཟླས། །
Chinese
，如果对于善与非善的业，不思其因果的清净，那么恶趣的痛苦难以忍受，对于细微又细微的异熟果报，也应当以谨慎和正念来摄持。又说，如果不把欲妙视为过患，如果出离心不从内心生起，就无法解脱轮回的牢笼，因此要以了知一切如幻的智慧，依止断除一切生起的对治法。又说，如果对于六道众生父母，不报答他们的恩情，就会有堕入小乘的过失。因此，要以大悲心，修学菩提心。如是等等，如实宣说了道次第。尊者的主要追随者，开创噶举和恰千二水合流之先河的达波仁波切也说，在被称为达波四法中，让心趋入佛法，让佛法融入于道，遣除道上的错谬，让错谬显现为智慧，这四者的广说如同噶当派的修心法。同样，大金刚持格拉巴坚赞在《四种执着断除法》中说：如果执着今生，就不是修行人；如果执着轮回，就没有出离心；如果执着自利，就不是菩萨；如果产生执着，就不是正见。如是，在断除法中，直接指出了四种相违的方面，在彻底断除上，对于执着今生的对治，要思维暇满难得、无常、恶趣的痛苦等小士夫；对于执着轮回的对治，要了知轮回一切皆是痛苦的自性，从而修学道之三学；对于独自寻求寂静安乐的对治，要修慈悲心和菩提心；对于轮回的根本我执的对治，要修人无我和法无我。如是宣说了。因此，显密经论中，对于藏汉一切智者成就者的这些道都给予了真实的赞叹。所以在前行的时候宣说，也不要认为只是前行，而要与正行相结合来修持。总的来说，心的法性要现量见到，依赖于积累广大的资粮和净除罪障，所以在一切座间都要努力积累和净除。特别是《心性休息大车疏》中说：一百字明如仪轨，二十一遍要勤诵。
English
, and if one does not consider the purity of cause and effect in virtuous and non-virtuous actions, then the suffering of the lower realms will be unbearable. Even for the subtle and subtle ripening of karma, one should be mindful and conscientious. It is also said that if one does not see faults in desirable qualities, and if renunciation does not arise from within, one will not be able to escape the prison of samsara. Therefore, with the wisdom of knowing everything as illusion, one should rely on the antidote to all arising. It is also said that if one does not repay the kindness of sentient beings, parents of the six realms, one will have the fault of falling into the Hinayana. Therefore, with great compassion, one should train in the mind of enlightenment. Thus, the stages of the path were taught as they are. Dagpo Rinpoche, the main follower of the Lord and the pioneer of the confluence of the Kagyu and Chakchen rivers, also said that in what is known as the Four Dharmas of Dagpo, transforming the mind into Dharma, transforming Dharma into the path, eliminating errors on the path, and transforming errors into wisdom are explained in detail like the Kadampa mind training. Similarly, the great Vajra Holder Drakpa Gyaltsen said in "Separation from Four Attachments": "If you are attached to this life, you are not a Dharma practitioner; if you are attached to samsara, you do not have renunciation; if you are attached to self-interest, you are not a Bodhisattva; if attachment arises, it is not the correct view." Thus, in the severance, the four opposing aspects are directly pointed out, and in the complete severance, the antidote to attachment to this life is to contemplate the precious human rebirth, impermanence, the suffering of the lower realms, etc., as a small person. The antidote to attachment to samsara is to know that all of samsara is of the nature of suffering, and thus to train in the three trainings of the path. The antidote to seeking peace and happiness alone is to cultivate loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment. The antidote to the root of samsara, self-grasping, is to meditate on the selflessness of persons and phenomena. Thus it was taught. Therefore, the sutras and tantras, the authoritative treatises, and all the wise and accomplished masters of Tibet and China have truly praised these paths. So, even if it is taught during the preliminaries, one should not think of it as just a preliminary, but should practice it in conjunction with the main practice. In general, seeing the nature of the mind directly depends on accumulating vast merit and purifying obscurations, so one should strive to accumulate and purify in all session breaks. In particular, the Ornament of the Essence says: "The Hundred Syllable Mantra, according to the ritual, should be recited twenty-one times each."