Tibetan
དུ་བྱས་ནས་སྤྱོད་པ་མུ་སྟེགས་པ་དང་ཐུན་མོང་ངོ༌། །ལུང་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་ཞུས་པ། རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ནས་བརྒྱུད་པའི་གདམ་ངག་གོ། །དེ་ལ་ད་རེས་ཀྱི་ཆོས་འདི་བླ་མ་གསེར་གླིང་པ་ལ་ཞུས་པའི་གདམས་ངག་ཡིན། །དེ་ཡང་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་ཞུས་ པའི་མདོ་ལས། །འཇིགས་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། དཔེར་ན་པདྨ་ས་གཞི་དགོན་དུང་ལས་མི་སྐྱེ་འདམ་རྫབ་ལས་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་སྲེད་པའི་རློན་སྐམ་ཐག་བཅད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་འཆིང་བ་མཐའ་དག་དང་བཅས་པའི་རྒྱུད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ། །དེས་ན་བདག་འཛིན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་དུ་ཡོད་པས་ན་བདག་འཛིན་འདི་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཞུང་ཡིན་ནོ། །འདི་བླ་མ་གསེར་གླིང་པས་ཇོ་བོ་ལ་ཐུགས་དམ་གྱི་སྙིང་པོར་གནང་བས། ཇོ་བོ་བླ་མ་གཞན་དང་མི་སྙོམས་པར་དད་གུས་ཆེན་པོ་མཛད་དོ། །ང་ལ་སེམས་བཟང་པོ་བྲིང་པ་གཅིག་ཡོད་པ་འདི་བླ་མ་གསེར་གླིང་པའི་བཀའ་དྲིན་ཡིན་པས་ངའི་བཀའ་བརྒྱུད་འདི་ལ་བྱིན་རླབས་ཡོད་ཀྱི་གསུང༌། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས་སྔགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ནས་ཆོས་འདིའི་སྒོར་ཞུགས་པའི་དོད་ཕལ་ཆེ་བའི་གཉེན་པོ་མེད་པ་ཡིན་གསུང་སྐད། ཇོ་བོས་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་ཐུགས་དམ་གྱི་སྙིང་པོར་གནང་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་སློབ་མ་མང་ཡང་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་ལྟ་བུ་སྐུ་མཆེད་གསུམ་ཡིན་ཏེ། སྤྱན་སྔ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས་བླ་མ་གསེར་གླིང་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཐོག་མར་མཉམ་སྟེ། དེ་ནས་བརྗེ་བ་བསྒོམ་པ་ཡིན་གསུང་སྐད། དེ་ནི་བླ་མ་བྱམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུགས་ཡིན་གསུངས། པོ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། ངས་ར་སྒྲེང་གི་ཤུག་པའི་གསེབ་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་རྒན་པོ་དེ་ལ་ཐོས་པ་ན། བླ་མ་གསེར་གླིང་པའི་ལུགས་ཀྱི་དང་པོ་ཉིད་ནས་བརྗེ་བ་བསྒོམ་པ་གཅིག་ཏུ་ཐོས་གསུང་སྐད། ད་རེས་པོ་ཏོ་བའི་གདམས་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་དོན་བདུན་ཏེ། སྔོན་འགྲོ་རྟེན་གྱི་ཆོས་བསྟན་པ་དང༌། དངོས་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྦྱོང་བ་དང༌། རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་དང༌། ཚེ་གཅིག་གི་ཉམས་ལེན་དྲིལ་ནས་ བསྟན་པ་དང༌། བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད་བསྟན་པ་དང༌། བློ་སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག་བསྟན་པ་དང༌། བློ་སྦྱོང་གི་བསླབ་བྱ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་སྔོན་འགྲོ་རྟེན་གྱི་ཆོས་ནི། །དང་པོ་སྔོན་འགྲོ་དག་ལ་བསླབ། ཅེས་པས་བསྟན་ཏེ། ཇོ་བོ་ནས་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་ཚད་ལྡན་གཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་བུ་གསུམ་ལ་བློ་རིམ་པས་སྦྱོང་ནས་ཚད་དུ་ལོང་བར་བྱས་ཏེ། །སྨོན་འཇུག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་དེ་དག་བསླབ་བྱ་ཚུན་ཆད་ལེགས་པར་ཤེས་པ་གཅིག་བློ་སྦྱོང་འདིའི་རྟེན་དུ་དགོས་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་སོ། རྟེན་དེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་བསྒོམ་པ་ལ་ཐུན་མགོ་ལ་བྲོད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཆོས་འདི་རྣམ་དར་རེ་བསམས་ཏེ། དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་དོན་ཡོད་པར་བསམས་ལ། དེ་ཆུད་མ་ཟོས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཆོས་བྱེད་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཀྱང་འདི་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམ། དལ་འབྱོར་ཐོབ་ཀྱང་ཚེ་ལ་ལོང་མེད་ལ། །ཕྱི་མར་དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་མཆོག་ཀྱང་འདི་ཡིན། འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ཡང་འདི་ལས་ཟབ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུའི་མཆོག་ཀྱང་འདི་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམ་སྟེ། དེ་ཡང་བློ་སྦྱོང་བྱེད་འདོད་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་སྦྱོང་བར་མ་ངེས་སྦྱོང་སྙིང་མི་འདོད་པ་ན་ཡང་བསམ་མོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྦྱོང་བ་ལ་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ལས། །གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་རིམ་པས་འདི་ལྟར་བསྟན་ཏེ། ཐོག་མར་དོན་དམ་བྱང་སེམས་སྦྱོང་བ་ལ་མཉམ་རྗེས་གཉིས་སོ། །མཉམ་བཞག་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་སྦྱོར་བ་ལྷའི་ཁང་པར་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱ། ལྷ་དང་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ། །བསམ་གཏན་གྱི་ཁང་པར་སྟན་བདེ་བ་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་འདུག་སྟེ། དབུགས་ཕྱིར་འགྲོ་ནང་འགྲོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ བགྲང་ངོ༌། །དེས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བསམ་གཏན་གྱི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱས་པའོ། །དེ་ནས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕན་ཡོན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་སྔོན་དུ་བྱའོ། །དངོས་གཞི་ནི་འདི་ཀུན་ཅིག་ཆར་དུ་འཇུག་པའི་ལུགས་ཡིན་པས་བདག་གཞན་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་སྟོང་པར་བསྒོམ། །ཡང་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རིམ་པས་རྩིས་ལ་གདབ། འདིས་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་རླན་ལ་རྟོགས་པའི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། །དེ་ནས་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ནི། །ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་བསླབ། ཅེས་པས་བསྟན་ཏེ། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་འདི་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་སེམས་ཐ་ད
Chinese
这样做与外道相同。由《无垢称经》所请问。是随学菩提心，即从圣慈氏所传的口诀。其中，这次的法是请问金洲上师的口诀。又是从《无垢称经》所请问的经中说：“观视怖畏之蕴是佛陀的种姓。”依靠此而说，譬如莲花不生于干燥的土地和贝壳中，而生于泥泞中一样，断绝了贪欲的干湿的声闻的相续中不生起。在凡夫所有束缚的相续中生起菩提心。因此，依靠此我执，有不共的成佛之因，修持自他相换的菩提心，因此，此我执本身就是佛陀的根本。这是金洲上师赐予觉沃作为修持心要的，因此，觉沃对其他上师没有这样大的信心和恭敬。我有一个善良的心，这是金洲上师的恩德，因此我的教派有加持。觉沃说，从密咒和波罗蜜多中进入此法门，大多数没有对治。据说觉沃赐予格西敦巴作为修持心要。格西敦巴有很多弟子，但如同亲生儿子般有三位兄弟。贤者仁波切说，金洲上师的规矩是首先平等，然后修持交换。据说这是慈氏上师瑜伽士的规矩。博朵瓦说：“我从热振寺（Ra-sgreng，今拉萨林周县境内）的柏树林中的老居士那里听到，金洲上师的规矩是从一开始就修持交换。”这次是宣讲博朵瓦的口诀。这有七个要点：首先是前行，讲述所依之法；正行，修持两种菩提心；将恶劣的因缘转化为菩提道；将一生的修持归纳起来讲述；讲述心已调伏的程度；讲述修心的誓言；讲述修心的学处。第一，前行。
English
Doing so is the same as with non-Buddhists. As requested by the Vimalakirti Sutra. It is following the Bodhicitta, which is the oral instruction transmitted from the noble Maitreya. Among them, this time's Dharma is the oral instruction requested from Lama Serlingpa (Golden Island Master). Also, from the sutra requested by the Vimalakirti Sutra, it says: "Looking at the aggregates of fear is the lineage of the Buddha." Relying on this, it is said that just as a lotus does not grow in dry land and shells, but grows in mud, it does not arise in the continuum of the Hearers who have cut off the wet and dry of craving. Bodhicitta arises in the continuum of ordinary beings with all bondages. Therefore, relying on this self-grasping, there is an uncommon cause of becoming a Buddha, cultivating the Bodhicitta of exchanging self and others, therefore, this self-grasping itself is the root of the Buddha. This was given by Lama Serlingpa to Jowo (Atisha) as the essence of practice, therefore, Jowo did not have such great faith and respect for other Lamas. I have a good heart, this is the kindness of Lama Serlingpa, therefore my lineage has blessings. Jowo said that from the Mantras and Paramitas, entering this Dharma gate, most do not have antidotes. It is said that Jowo gave Geshe Tonpa as the essence of practice. Geshe Tonpa had many disciples, but like real sons, there were three brothers. Kyabje Rinpoche said that the rule of Lama Serlingpa is to first equalize, then cultivate exchange. It is said that this is the rule of the Maitreya Lama yogi. Potowa said: "I heard from the old lay practitioner in the juniper forest of Reting Monastery (Ra-sgreng, now Linzhou County, Lhasa), that the rule of Lama Serlingpa is to cultivate exchange from the very beginning." This time, it is teaching Potowa's oral instruction. This has seven points: first is the preliminary, teaching the Dharma of reliance; the main practice, cultivating the two Bodhicittas; transforming bad circumstances into the Bodhi path; summarizing the practice of a lifetime and teaching it; teaching the extent to which the mind has been tamed; teaching the vows of mind training; teaching the precepts of mind training. First, the preliminary.
Chinese
哦，所依之法，如“首先学习前行”所示，依靠从觉沃（阿底峡尊者）传承下来的具相上师，次第修习三士道，直至圆满。生起愿行菩提心，乃至完全了解这些应学之处，因为需要一个作为修心的所依，所以是前行之法。为了在修习两种菩提心时，能在座间生起欢喜，要这样想：我得到了闲暇，这很有意义。为了不浪费它，必须修法，要这样想：这也是修法中的殊胜之法。即使得到了闲暇，也没有时间，来世也要享受善恶之苦乐，所以这也是行善中最殊胜的。这也是从轮回中解脱出来的最深之道。为了自他利益而成就佛果，也要这样想：这也是最殊胜的因。即使想修习修心的时候，也不一定非要修习，即使不想修习，也要这样想。第二，修习正行两种菩提心，分为胜义和世俗两种。对于一个人的相续，按照止观的次第这样开示：首先，修习胜义菩提心，分为止观两种。止的预备、正行、后行三者，预备时，在佛堂中做七支供。向本尊和上师祈祷。在禅房里，在舒适的坐垫上，以跏趺坐的姿势坐着。数二十一次呼气和吸气。 这样就使身语意三门堪能成为禅定的容器。然后，首先要修习以三摩地的功德所 विशेष 的世俗菩提心。正行是，因为这是全部一起进入的方式，所以要同时观修自己和他人一切皆空。还有，在预备的时候，要用分别的智慧次第来计算。据说，这有在止的湿润中生起证悟苗芽的必要。然后，观修所取无自性，如“诸法如梦修”所示。像这样，显现的自性，内外器情这一切，只是自己心性的错觉显现，而不是其他心
English
O, the Dharma of Reliance: As it is shown by "First, learn the preliminaries," relying on a qualified Lama who has lineage from Jowo (Atisha), gradually train the mind in the three types of individuals until it is complete. Generate the aspiring and engaging Bodhicitta, and even completely understand these things to be learned, because it needs one as a reliance for mind training, so it is the Dharma of preliminaries. In order to generate joy at the beginning of the session when meditating on the two Bodhicittas, think like this: I have obtained leisure, this is very meaningful. In order not to waste it, one must practice Dharma, and think like this: This is also the most excellent of Dharma practices. Even if one obtains leisure, there is no time, and in the future one will also enjoy the happiness and suffering of good and evil, so this is also the most excellent of virtuous actions. This is also the deepest path to liberation from Samsara. In order to achieve Buddhahood for the benefit of oneself and others, also think like this: This is also the most excellent cause. Even when one wants to practice mind training, it is not necessarily the case that one has to practice, even if one does not want to practice, one should also think like this. Second, practicing the main practice, the two Bodhicittas, is divided into two types: ultimate and conventional. For the continuum of a single person, it is taught in this way according to the order of Shamatha and Vipassana: First, practicing ultimate Bodhicitta is divided into two types: Shamatha and Vipassana. The three of Shamatha: preparation, main practice, and post-practice. In preparation, make the seven-branch offering in the temple. Pray to the deity and the Lama. In the meditation room, sit comfortably on a cushion in the lotus position. Count twenty-one exhalations and inhalations. In this way, the three doors of body, speech, and mind are made capable of becoming a vessel for meditation. Then, first, one must practice the conventional Bodhicitta that is distinguished by the benefits of Samadhi. The main practice is, because this is the way of entering everything all at once, one should simultaneously meditate on the emptiness of oneself and all others. Also, in the preparation time, one should calculate with the order of discriminating wisdom. It is said that this has the necessity of sprouting the sprout of realization in the moisture of Shamatha. Then, meditating on the apprehended as being without inherent existence is shown by "Train all Dharmas as like a dream." Like this, the nature of appearance, all of the outer and inner environment and beings, is only the illusion of one's own mind, and not another mind.