Tibetan
་པ་ཐམས་ཅད་འགལ་མེད་རྟོགས་པ་དང༌། །གསུང་རབས་མ་ལུས་གདམས་པར་འཆར་བ་དང༌། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་བདེ་བླག་རྙེད་པ་དང༌། །ཉེས་སྐྱོན་ཆེན་པོའི་གཡང་ས་ལས་ཀྱང་བསྲུངས། དེ་ཕྱིར་རྒྱ་བོད་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོ་ནི། །སྐལ་ལྡན་དུ་མས་བསྟེན་པའི་གདམས་པ་མཆོག །སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཡིས། །ཡིད་རབ་མི་འཕྲོག་དཔྱོད་ལྡན་སུ་ཞིག་ཡོད། །གསུང་རབ་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་བསྡུ་བསྡུ་བ། །ཚུལ་འདི་ཐུན་རེ་སྟོན་དང་ཉན་པས་ཀྱང༌། །དམ་ཆོས་འཆད་དང་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་ཚོགས། །རླབས་ཆེན་སྡུད་པར་ངེས་པས་དེ་དོན་བསམ། ཞེས་དང༌། དེ་ལྟར་རྩ་བ་བརྟན་ལ་གཙོར་འབད་ནས། །རྒྱལ་བས་དམ་ཆོས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ལས། །ཁ་ཅིག་ད་ལྟ་ལག་ཏུ་བླངས་པ་དང༌། །གཞན་དག་སྨོན་ལམ་ཡུལ་དུ་བྱས་གྱུར་ཏེ། །གཅིག་ཀྱང་མི་སྤོང་ཀུན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐབས། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ཡོངས་རྫོགས་པ། །ལམ་དུ་བསྲེལ་བ་ཤེས་ན་མཁས་པའི་ཕུལ། ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟར་ན་སྙིང་ནས་ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡོད་ན། དང་པོར་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་དཀར་ནག་ཁྲ་གསུམ་འདིས་བློས་གཏོང་བ་རང་གལ་ཆེ། དེ་ཡང་མི་ཐབས་སྡུག་ཤོས་རང་ཡིན་ནམ་གཏོགས་བྱ་བ་ནག་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་རྐུ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བྱ་བ་མ་རིགས་པ་ཡིན་པ་གོ་ཡང་སླ། སྤང་ཐུབ་པ་ཡང་ རེ་མང་ཡོང་བར་སྣང་སྟེ། བྱ་བ་དཀར་པོའམ་ཁྲོ་བོའི་རིགས་དབང་བསྐུར་ཆོས་བཤད་ལྷ་བཞེངས་དང་སྦྱིན་གཏོང༌། གྲོང་ཆོག་དང་སཱཙྪ། བསྲུང་བ་འབྲི་བའམ་འདྲེ་འདུལ་སྔགས་འདེབས་སམ། ཉན་ཀློག་ལ་སོགས་པ་ཚེ་འདིའི་ཞེན་པ་རེ་མ་སྤངས་པའི་ཙབ་ཙུབ་འདི་རྣམས་སྤོང་ནུས་པ་རང་ཉུང་བར་སྣང༌། སེམས་ཚེ་འདིའི་ཞེན་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་བྱ་བ་ཅི་ལེགས་ཀྱང་དགོས་པ་རང་མེད་མི་གསུང་ངམ། ལར་ན་དགེ་མི་དགེ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་བྱེད་ལས་ཡིན་པས་སེམས་འདི་ལྷ་འདྲེ་མི་གསུམ་གྱིས་ཞེ་མ་ཁྲེལ་བ་ཞིག་དགོས་པ་ལགས་མོད། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་⁽⁾རྒྱལ་པོ་ཨིན་དྲ་བོ་དྷིས་མཛད་དོ། །ལས་ཀྱང༌། ལས་གང་བྱ་བ་ཅི་ཡང་རུང༌། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་བྱེད། །བཞི་པ་གཞན་ན་ཡོད་ཡིན་པས། །དེ་རྣམས་འདི་ལྟར་དཔྱད་པར་བྱ། །སེམས་མེད་པར་ནི་ལུས་ངག་གིས། །ཅི་ཡང་བྱེད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །དེ་མེད་པར་ནི་ཚིག་གིས་ཀྱང༌། །ནམ་ཡང་ནུས་འགྱུར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ལུས་ངག་ལས་རྣམས་ནི། །ཡིད་ཉིད་ལས་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱིས་ནི། །དགེ་དང་མི་དགེ་གང་བྱེད་པ། །ཕན་དོན་འགྱུར་བའི་ལས་རྣམས་ནི། །ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་དཔྱད་པར
Chinese
通达一切无违背，所有经藏显现为教诲，轻易获得胜者之密意，亦能免于巨大过失之悬崖。因此，印度和藏地的智者们，以众多具缘者所依止之殊胜教诲，三士道的次第，有哪个具慧者不倾心？汇集所有经藏之精华，仅仅一次讲述和听闻此法，定能积累讲经和听法的广大功德，故应思维其义。如是，根本稳固而着重努力，从诸佛所说的一切正法中，有些现在就付诸实践，有些则作为祈愿的目标，一个也不舍弃，一切都是成佛之方便。如是，若知晓将诸佛之圆满教法，融入于道，便是智者中的佼佼者。如是说。如是，若从内心深处寻求佛法之义，首先必须舍弃今生之黑白花三事，这非常重要。其中，最糟糕的莫过于，杀生和偷盗等恶业，明白这些是不合理的行为也很容易，也能舍弃很多。 看起来能舍弃的希望很大。然而，对于白业或忿怒尊之类，如灌顶、讲经、建庙、布施，村落仪轨和擦擦，书写护轮或降伏鬼神、念诵咒语，或者听闻阅读等，若不舍弃对今生的执着，这些琐事能舍弃的就很少了。若心不离对今生的执着，无论做什么善事都没有必要，不是这样说吗？总的来说，善与非善都是心的作用，因此这个心必须是连天神、鬼怪、人类都不感到羞愧的。这是由智慧成就者国王因扎菩提所作。业力也是，无论做什么样的业，都是通过身语意来完成的。因为第四者存在于其他地方，所以应该这样分析这些。没有心，身语就什么也做不了。没有心，语言也永远无法起作用。因此，身语之业，都是由心所转变的。一切众生通过心，无论行善或作恶，所有转变利益的业，都应好好地加以分析。
English
Realizing all without contradiction, all scriptures appear as instructions, easily attaining the Victorious Ones' intent, and also protecting from the precipice of great faults. Therefore, the wise ones of India and Tibet, with the supreme instructions relied upon by many fortunate ones, who is the discerning one who is not captivated by the stages of the path of the three types of individuals? Gathering the essence of all scriptures, even just once teaching and listening to this method, one will definitely accumulate the vast merits of teaching and listening to the Dharma, so one should contemplate its meaning. Thus, with the root firm and striving primarily, from all the Dharma spoken by the Buddhas, some are taken into practice now, and others are made the object of aspiration, not abandoning even one, all are means to Buddhahood. Thus, if one knows how to integrate the complete teachings of the Buddhas into the path, one is the best of the wise. Thus it is said. Thus, if one sincerely seeks the meaning of the Dharma from the depths of one's heart, it is very important to first abandon the three things of this life, black, white, and mixed. Among these, the worst is undoubtedly evil deeds such as killing and stealing, and it is easy to understand that these are unreasonable actions, and one can also abandon many. It seems that there is much hope for abandonment. However, for white deeds or wrathful deities, such as empowerment, teaching the Dharma, building temples, giving alms, village rituals and tsatsas, writing amulets or subduing spirits, reciting mantras, or listening and reading, etc., if one does not abandon attachment to this life, few can abandon these trivial matters. If the mind does not separate from attachment to this life, no matter what good deeds one does, there is no need, is it not said? In general, good and non-good are all actions of the mind, so this mind must be one that is not ashamed even by gods, demons, and humans. This was composed by the wisdom-accomplished king Indrabodhi. Karma is also, whatever karma one does, it is accomplished through body, speech, and mind. Because the fourth exists elsewhere, these should be analyzed in this way. Without mind, body and speech cannot do anything. Without it, language can never function. Therefore, the actions of body and speech are all transformed by the mind. All sentient beings, through the mind, whether doing good or evil, all actions that transform benefit should be well analyzed.
Tibetan
་འགྱུར། །ལོགས་པས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ཞེས། །རྒྱལ་བའི་མཆོག་རྣམས་རབ་ཏུ་གསུངས། །དེས་ན་དགེ་དང་མི་དགེ་ཀུན། །སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བྱེད་པ་དང༌། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་ནི་འཇིག་འགྱུར་ཞེས། །འགྲོ་བའི་བླ་མས་གསུངས་པ་ཡིན། ཅེས་གསུངས། འོད་སྲུང་གི་ལེའུར་ཡང༌། དཔེར་ན་མི་ཞིག་རྒྱ་མཚོའི་ཆུས་ཁྱེར་ལ། །དེ་ནི་སྐོམ་པས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་འགྱུར། །དེ་ བཞིན་ཆོས་མང་སྲེད་པས་བག་མེད་པ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོར་གནས་ཀྱང་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །དཔེར་ན་སྨན་པས་སྨན་སྒྲོར་བཅུག་པའི་སྨན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྒྱུ་བྱེད་ཀྱང༌། །ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་ཟློག་པར་མི་ནུས་ན། །དེ་ཡི་སྨན་དེ་དོན་མེད་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོན་ཏན་ལྡན། །ཐོས་དང་ལྡན་ཡང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི། །ཉོན་མོངས་འབྱུང་བའི་ནད་ནི་མི་སེལ་ན། །དེ་ཡིས་ཐོས་ལ་བརྩོན་པ་དོན་མེད་ཡིན། །གསུངས། མདོ་འདི་ཀུན་ལ་བསམ་བློ་རེ་ཐོང་དང་ཇི་སྐད་གསུངས། །མི་ཚེ་ཧྲིལ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་ལག་ལེན་བྱས། མི་རྣམས་སྙམ་པ་ཆོས་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ་སྙམ། ཁོང་རང་སྙམ་པའང་ཆོས་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ་སྙམ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོར་གནས་ནས་སྐོམ་དྲིར་ཤི་ནས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་དགོས་པ་ཡང་གསུངས་པ་དེ་སུ་ལ་གསུང་པ་ཡིན་པར་འདུག །ཚེ་འདིའི་སྡུག་བསྔལ་རེ་མ་ཐག །བདེ་བ་རེ་མ་སྤོངས། བདེ་བདེ་མོ། །སྐྱིད་སྐྱིད་མོ། །སྙན་སྙན་མོ་རེ་སྒྲུབ་སྒྲུབ་ནས། དབང་བསྐུར་ཆོས་བཤད་ནས་ཉིན་ཀློག་འདོན་པ་ཡན་ཆད་བྱས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཚེ་འདིའི་སོ་ནམ་དུ་སོང་བས་ལེན་པ་ལགས་མོད། འཁོར་བ་འདིར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཚད་འདི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་འདིས་ལན་འཇུག་པ་ལ། ད་དུང་ཡང་བྱ་བ་དཀར་ནག་ཁྲ་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཇེ་རྒྱས་དང་ཇེ་ཆེར་གཏོང་བ་འདི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་ཡིན། །ནད་ལ་མི་ཕན་པའི་སྨན་རྐྱལ་ཁུར་གྱིན་རྒྱུག་པ་དང་འདྲ་གསུང་བར་གདའ་བ། །དེས་ན་ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་ཐམས་ཅད་ལ་བསམ་བློ་ཡེ་མི་གཏོང་བར་བློས་ལིངས་ཀྱིས་གཏོང་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ད་མི་གོ་བར་འདུག་གམ། འོ་ན་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་དམ། ཉོན་མོངས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་སློང་ཚད་ངན་སོང་གི་རྒྱུ་ སྡིག་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། སྤྱིར་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་སློང་ནས་བྱས་པའི་བྱ་བ་དཀར་ནག་ཁྲ་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཕྱིས་ངེས་འབྱུང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་ན་མ་གཏོགས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་སློང་པའི་ཆོས་
Chinese
會改變。如果分開來，就不是功德，諸佛都這樣說。因此，所有善與非善，都是由心所造作，也是由心所毀滅，這是眾生之主所說的。如是說。在《持光經》中也說：譬如有人被海浪捲走，他會因口渴而死。同樣，貪愛眾多佛法而不加以節制的人，即使身處佛法之海，也會墮入惡道。譬如醫生將藥物裝入藥囊，即使在世間各地遊走，也無法阻止疾病的侵襲，那麼他的藥物就變得毫無意義。同樣，比丘具備戒律功德，即使博學多聞，如果不能如法地消除煩惱之病，那麼他精進聞法也是毫無意義的。如是說。大家對這些經文都思考一下，經中是如何說的呢？一生都在修行佛法，人們都認為他是個修行人，他自己也認為自己是個修行人。經中說，身處佛法之海，卻因口渴而死，墮入惡道，這又是對誰說的呢？僅僅為了今生的些許痛苦，一點快樂也不放棄，追求舒適、快樂、悅耳，又是灌頂又是講經說法，甚至連念經都做了，但所有這些都成了今生的農活，所以才去做的。輪迴中感受到的痛苦，都是因為這世間八法。如果還不斷地擴大和增強黑白雜三色的世間八法，那麼所做的一切都是毫無意義的。就像背著對疾病毫無用處的藥囊奔跑一樣。因此，難道還不明白，為什麼要徹底放下對今生所有安樂的念頭嗎？那麼，世間八法，或者說，被煩惱所驅使的一切，都會成為墮入惡道的因，成為罪惡嗎？一般來說，被世間八法所驅使而做的黑白雜三色的所有事情，除非後來被殊勝的出離心所攝持，否則都只是感受輪迴痛苦的原因，所以被煩惱所驅使的佛法
English
will change. If separated, it is not merit, as all the Buddhas have said. Therefore, all good and non-good are created by the mind itself, and are also destroyed by the mind itself. This is what the lord of beings said. It is said. In the chapter of "Holding Light" it is also said: For example, if a person is carried away by the waves of the sea, he will die of thirst. Similarly, those who are unrestrained by craving for many Dharmas, even if they are in the ocean of Dharma, will fall into evil destinies. For example, if a doctor puts medicine in a medicine bag, even if he travels all over the world, he cannot prevent the attack of diseases, then his medicine becomes meaningless. Similarly, if a monk possesses the virtues of discipline, even if he is learned, if he cannot eliminate the disease of arising afflictions in accordance with the Dharma, then his diligence in learning is meaningless. It is said. Everyone should think about these sutras, and how are they said in the sutras? One's whole life is spent practicing the Dharma, and people think that he is a practitioner, and he himself thinks that he is a practitioner. It is said in the sutras that being in the ocean of Dharma, but dying of thirst and falling into evil destinies, who is this being said to? Just for the sake of a little suffering in this life, not giving up a little happiness, pursuing comfort, happiness, and pleasantness, and performing empowerments and preaching the Dharma, and even reciting scriptures, but all of this has become the farming of this life, so it is done. The suffering experienced in samsara is all due to these eight worldly concerns. If one continues to expand and strengthen the black, white, and mixed three-colored worldly concerns, then everything done is meaningless. It is like running around carrying a medicine bag that is useless for diseases. Therefore, is it not yet understood why one must completely let go of the thought of all happiness in this life? Then, will the eight worldly concerns, or everything that is driven by afflictions, become the cause of falling into evil destinies, becoming sin? In general, all the black, white, and mixed three-colored things done driven by the eight worldly concerns, unless they are later taken over by special renunciation, are only the cause of experiencing the suffering of samsara, so the Dharma driven by afflictions