Tibetan
རེས་སྒོམ་མམ་ཞུས་པས་ཀྱང་དེ་སྐད་གསུངས། འོ་ན་ཅི་བགྱི་ཞུས་པས། ཚེ་འདི་བློས་ཐོང་གསུངས། ཁོང་ གིས་དེ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས། རྭ་སྒྲེང་གི་ཤུག་གསེབ་ན་ཕར་རི་དྭགས་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་བཞུགས་ནས་མི་སུ་གང་དང་ཡང་དགོང་འཕྲད་པ་ཙམ་ཡང་མ་མཛད་པར་སྐུ་ཚེ་འདའ་རུ་བཅུག་སྐད།⁽⁾འདི་མི་ལའི་སྐུ་སྐྱེ་སྔོན་མ་ཡིན་པར་རྒོད་ཚང་པའི་རྣམ་ཐར་ལས་གསུངས། བཙུན་པ་གཅིག་གིས། དགོན་པར་བསྐོར་བ་བྱས་པས། སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཇོ་བོ་བསྐོར་བ་བྱེད་པའང་གློ་བ་གདའ་སྟེ། དེ་བས་ཀྱང་ཆོས་ཤིག་རང་བྱས་ན་དགའ་གསུངས། ཁོའི་བསམ་པ་ལ། ཕྱག་ཅིག་བྱས་ན་དགའ་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ནས་བྱས་པས་ཀྱང་དེ་སྐད་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཏོན་དང་བསྒོམ་བྱས་པས་ཀྱང་དེ་སྐད་གསུངས། འོ་ན་ཅི་བགྱི་ལགས་ཞུས་པས། ཚེ་འདི་བློས་ཐོང་ཞིག་ལན་གསུམ་གསུངས། སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཐུགས་ཀྱིས་སྤངས་ནས་ཡོད་པ་ལ། རོང་དུ་གསེར་མདུན་ལ་སྤྱན་དྲངས་པས། དཔལ་གྱི་དབང་ཕྱུགས་བྱ་བ་ལ་བོད་པར་མཛད་ནས། ད་ལན་འདི་ལ་ཁྱོད་སོང་དང༌། ངས་འཇིག་རྟེན་བློས་གཏོང་བློ་བྱས་པས་མི་ཡོང་པར་འདུག་གསུངས་ནས། ན་བཟའ་རེ་རལ་རྙིང་པ་ཞིག་གསོལ། རེས་བེམ་ཞིག་གསོལ། ཕྲག་པ་གཉིས་ཕུད། ཕུ་ཐུང་གཉིས་ཕྲག་པ་གཡས་གཡོན་ལ་བཀལ་ནས། རེས་འགའ་ཤུག་གསེབ་ན་ཕར་གཤེགས། རེས་འགའ་སྦ་འཁར་གཅིག་ཡོད་པ་ལ་ཨོམ་ཚུགས་མཛད་ནས། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བཤེས་སྤྲིངས་ལས་གསུངས་པའི། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་རྙེད་དང་མ་རྙེད་དང༌། །བདེ་དང་མི་བདེ་སྙན་དང་མི་སྙན་དང༌། །བསྟོད་སྨད་ཅེས་བགྱི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་པོ། །བདག་གི་ཡིད་ཡུལ་མིན་པར་འགོ་སྙོམས་མཛོད། ཅེས་དང༌། རེས་འགའ། བདག་ནི་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ལ། །རྙེད་དང་བཀུར་སྟིས་འཆིང་མི་དགོས། ཞེས་པ་དེ་ཚང་བ་རེ། རེས་འགྲོ་འབུད་ཙམ་རེ། རེས་ཕྱེད་ཙམ་རེ་ དཔུང་གིན་ལྡོག་ལྡོག་བཞུགས། ཁོང་ལ་དེ་དགོས་ཤད་མི་གདའ་སྟེ་རྗེས་འཇུག་ལ་སློབ་པ་ཡིན་གསུངས། སྤྱན་སྔ་བ་ཡང་ཚིགས་བཅད་དེ་གསུང་གིན་ཆོས་བརྒྱད་འགོ་སྙོམས། དེས་ན་ཚེ་འདི་བདེན་དགའ། སྡུག་ན་མི་དགའ་བ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དང༌། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དུག་བཞིན་དུ་སྤངས་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། ལས་དགེ་མི་དགེ་ནི་སེམས་ཁོ་ནའི་བྱེད་ལས་ཡིན། ལུས་ངག་གི་ལས་ཙམ་པོ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པས། དེའི་ཚེ་ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་དང༌། སྙན་གྲགས་དང༌། རྙེད་བསྐུར་འདོད་པ་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་དང་
Chinese
有时问他是否禅修，他也那样说。问他那我该怎么办，他说：放下今生。他将此铭记于心，住在热振寺（Ra-sdreng）的松树林中，像野兽一样，不与任何人见面，就那样度过了一生。据说这是米拉日巴（Mi-la-ras-pa）的前世，出自郭仓巴（Rgod-tshang-pa）的传记。一位僧人在寺院里绕佛塔，导师仁波切（sTon-pa Rin-po-che）说：绕觉卧（Jo-bo）佛塔也是一种贪执，不如自己修习佛法更好。他心想：磕头更好吗？于是磕头，导师仁波切也那样说。同样，念诵和禅修时，导师仁波切也那样说。问他那我该怎么办，导师仁波切说了三遍：放下今生。这位导师仁波切已经从心里舍弃了世间的一切事务，被迎请到绒地（Rong）的黄金面前，被任命为“吉祥自在”的事务负责人。导师仁波切说：这次你过去吧，我下决心放下今生，看来是不行了。于是穿上一件破旧的僧衣，有时穿上一件粗布衣，露出两个肩膀，把两个袖子搭在左右肩膀上，有时走到松树林里，有时拄着一根拐杖。正如龙树菩萨（Klu-sgrub）在《亲友书》中所说：世间智者得与不得，乐与不乐，悦耳与不悦耳，赞与毁，这世间八法，愿您平等对待，不要放在心上。有时，我说：我追求解脱，不需要获得和恭敬的束缚。这些都具备了。有时只是走动一下，有时只是半蹲着休息。导师仁波切说，他自己并不需要这些，而是为了教导后学者。先贤也念诵着这些偈颂，平等对待世间八法。因此，对于今生的快乐和不快乐等分别，以及一切行为，都应该像毒药一样舍弃。其中的理由是：善与不善的业是心的作用。身语的业本身是无记的。因此，对于今生的幸福、名声、获得和恭敬的欲望，以及痛苦和
English
Sometimes when asked if he was meditating, he would say the same. When asked what to do, he said: Abandon this life. He kept this in mind, and lived in the pine forest of Ra-sdreng, like a wild animal, not meeting anyone, and spent his life like that. It is said that this was the previous life of Milarepa, according to the biography of Götsangpa. A monk circumambulated the monastery. The Teacher Rinpoche said: Circumambulating the Jowo is also an attachment, it is better to practice the Dharma yourself. He thought: Is it better to prostrate? So he prostrated, and the Teacher Rinpoche said the same. Likewise, when reciting and meditating, the Teacher Rinpoche said the same. When asked what to do, the Teacher Rinpoche said three times: Abandon this life. This Teacher Rinpoche had abandoned all worldly affairs in his heart, and was invited to the gold front in Rong, and was appointed as the person in charge of the affairs of "Glorious Freedom". The Teacher Rinpoche said: This time you go, I have decided to abandon this life, but it seems impossible. So he put on a ragged old monk's robe, sometimes a coarse cloth robe, exposing both shoulders, and put the two sleeves on his left and right shoulders, sometimes he went to the pine forest, sometimes he leaned on a cane. As the teacher Nagarjuna said in the Letter to a Friend: Worldly wise men, gain and no gain, happiness and unhappiness, pleasant and unpleasant, praise and blame, these eight worldly dharmas, may you treat them equally and not take them to heart. Sometimes, I say: I seek liberation, I do not need the bondage of gain and respect. These are all complete. Sometimes just walking around, sometimes just squatting down to rest. The Teacher Rinpoche said that he himself did not need these, but to teach the followers. The former sages also recited these verses, treating the eight worldly dharmas equally. Therefore, the distinctions of happiness and unhappiness in this life, and all actions, should be abandoned like poison. The reason for this is that good and bad karma are the actions of the mind alone. The actions of body and speech themselves are unspecified. Therefore, the happiness, fame, gain, and desire for respect in this life, as well as suffering and
Tibetan
མི་སྙན་པ་དང༌། རྙེད་བསྐུར་མ་བྱུང་བ་མི་འདོད་པས། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་བྱས་པ་ཡིན་པས། ལས་མི་དགེ་བ་ཤས་ཆེ་ལ། དེ་ལྟར་ན་དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་སོ་ནམ་དང༌། ཚོང་དང་བུན་སྐྱེད་དང༌། འཐབ་རྩོད་དགྲ་འདུལ་གཉེན་སྐྱོང་དང༌། ཐོས་བསམ་སྒོམ་སྒྲུབ་སོགས་ཀྱི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྔོན་དུ་ཡིད་འགྲོ་སྟེ། །ཡིད་མགྱོགས་ཡིད་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ཡིད་རབ་གདུག་པ་ཡིས། །སྨྲས་སམ་ཡང་ན་བྱས་ཀྱང་རུང༌། །དེ་ཡིས་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐོབ། །འཁོར་ལོས་མགོ་བོ་བཅད་པ་བཞིན། །ཇི་ལྟར་ཡིད་རབ་དྭངས་བ་ཡིས། །སྨྲས་སམ་ཡང་ན་བྱས་ཀྱང་རུང༌། །དེ་ཡིས་དེ་ནི་བདེ་བ་ཐོབ། །གྲིབ་མ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་བཞིན། ཞེས་ཡིད་གདུག་པ་དུག་གསུམ་གྱིས་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་སྟེ། སྤྲང་པོ་གཉིས་ལས་གཅིག་གིས་དགེ་འདུན་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྐེ་འཁོར་ལོས་བཅད་པར་བྱ་བ་ཞིག་ན་ཞེས་ཁྲོས་ཏེ་སྨྲས་པས། རིང་པོར་མ་ཐོགས་པར་ལམ་གྱི་འགྲམ་དུ་ཉལ་བར་ཤིང་རྟའི་འཁོར་ལོས་མགོ་བོ་བཅད། གཅིག་པོ་དེས་དགེ་འདུན་ལ་སེམས་དྭང་ བས། འདི་རྣམས་ལྷ་ཡི་བདུད་རྩིས་མཆོད་དུ་ཡོད་ན་ཨ་བྱས་པས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ནས། སྔ་དྲོ་ཉལ་བའི་ཤིང་གྲིབ་ཀྱིས་ཕྱི་དྲོའང་མ་བཏང་བས་ཚོང་དཔོན་ཆེན་པོའི་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་སྤྱིར་བསམས་གཞིག་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་ལ་སྡིག་པ་ཡིན་ཡང་དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་མི་བསད་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཀུན་ནས་བསླངས་པས་སྡིག་ཏུ་མ་སོང་བའི་ཁར་ཚོགས་རྫོགས་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སོང་བ་ལ་སོགས་བུ་ཆོས་ལས་མང་དུ་གསུངས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་ནའང་བལྟས་ན་ཤེས་པར་སྣང་སྟེ། བརྙས་ཐབས་ཀྱིས་བཟའ་བཏུང་སོགས་བྱིན་ན་ནི་དགའ་བ་མེད་པའི་ཁར་མི་དགའ་བ་འོང་བར་སྣང༌། དད་གུས་སམ་སྙིང་རྗེ་སོགས་ཀྱིས་བྱིན་ན་ནི་དགའ་ཚོར་གཞན་པས་ཆེ་བ་བྱེད་པར་སྣང་བ་དེ་ཡིན། དེས་ན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་དུ་སྣང་བས། ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་ལ་འདོད་པ་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། སྐྱེས་ན་ཡང་འབད་པས་སྤོང་བ་ཞིག་གལ་ཚ་བ་དེར་གདའ། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། རྩ་བ་དུག་ཡིན་ན་ཡལ་ག་དང་ལོ་མའང་དུག་རྩ་བ་སྨན་ཡིན་ན་ཡལ་ག་དང་ལོ་མའང་སྨན་དུ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ། རྩ་བ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ལ་ཅི་བྱས་མི་དགེ་བ
Chinese
不悦耳之声和，不欲求利养未得，所作所为一切皆由贪嗔痴所驱使而为，故不善业居多。如是，由其所驱使之农耕、贸易、放贷、争斗降敌护亲，以及闻思修等一切作为，皆成轮回与恶趣之因。如是亦于《法句经》云：法之前导乃是意，意速意乃为主宰。若以极恶之心，语或行，彼因此而得苦，如轮斩首般。若以极净之心，语或行，彼因此而得乐，如影随形般。如是，恶心由三毒所作则生痛苦。譬如二乞丐中，一人怒曰：愿以轮斩断此等僧众之颈。不久，其于路旁卧倒，为车轮所断首。另一人则对僧众心怀清净，
English
Unpleasant sounds and, not desiring to not obtain gains and honor, all actions are instigated and done by attachment, hatred, and ignorance. Therefore, non-virtuous actions are predominant. Thus, the farming, trade, lending, fighting, subduing enemies, protecting relatives, and all actions such as listening, contemplating, meditating, and practicing, which are instigated by that, all become the cause of samsara and the lower realms. As it is also said in the Chapter on Utterances: Mind precedes all things, mind is swift, mind is the chief. If with a very wicked mind, one speaks or acts, one obtains suffering because of that, like a wheel cutting off the head. If with a very pure mind, one speaks or acts, one obtains happiness because of that, like a shadow following behind. Thus, suffering arises from actions done with a wicked mind of the three poisons. For example, of two beggars, one angrily said: May a wheel cut off the necks of these monks. Before long, he lay down by the side of the road and his head was cut off by a chariot wheel. The other one had a pure mind towards the monks,
Tibetan
་ཡིན་གསུངས། དགེ་བཤེས་སྟོན་པས་⁽⁾སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེ། བྱང་ན་ཏར་རམ་རྩ་སྐྱེར་སྐུ་འཁྲུངས། ཇོ་བོ་རྗེ་ལོ་ངོ་བཅོ་བརྒྱད་བསྟེན། སྒྲོལ་མས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བསྟན་པ་འཛིན་པར་ལུང་བསྟན། ལུང་རྟོགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡི་དམ་ཞལ་གཟིགས་མཐའ་ཡས་ཤིང་བླ་མས་བཙུན་སོགས་ལས་སྡེ་སྣོད་ཐུགས་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེར་མཛད། རྭ་སྒྲེང་བཏབ། སྐུ་ཆེད་གསུམ་སོགས་བུ་ཆེན་མང་དུ་བྱོན། བཀའ་གདམས་བྱིངས་ཁོང་ལས་མཆེད་རྭ་སྒྲེང་བཏབ་ནས་ལོ་བདུན་བཞུགས། ཁྱོན་དགོང་ལོ་རེ་གཅིག་བཞུགས་སོ། །ཨ་ཏི་ཤལ་ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་དང་རྙེད་བཀུར་སོགས་འདོད་ནས་ལས་བྱས་པ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་ཅི་མཆིས་ཞུས་པས། འབྲས་བུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཆིས་གསུངས། ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཅི་མཆིས་ཞུས་པས། དམྱལ་བ་འཆི། ཡི་དྭགས་མཆི། དུད་འགྲོ་མཆི་གསུངས། དགེ་བཤེས་དགོན་པ་བའི་⁽⁾བུ་ཆེན་བཞིའི་ཡ་གྱལ། མཚན་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་མཚན། འཁྲུངས་ཡུལ་ཁམས་རུས་འཛོངས་ཡིན། དགུང་ལོ་བདུན་བཅུ་ཉེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་དང༌། མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས། རྭ་སྒྲེང་གི་གདན་ས་མཛད། བུ་ཆེན་དགོན་པ་བའི་བུ་བཞི་ནི། བླ་མ་སྣེ་ཟུར་པ། འཐེ་ཀོད་དེ་ལུང་པ། སྙན་སྣ་མོ་བ་དང་བཞིའོ། གཞན་ཡང་ཁ་རག་སྒོམ་ཆུང་སོགས་མང་ངོ༌། ཞལ་ནས། ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་བསམ་པས་བྱས་པ་རྣམ་ལ་འབྲས་བུ་འདོད་པ་བཞི་⁽⁾ནི་རྙེད་བཀུར་དང་གཅིག །སྙན་གྲགས་དང་གཉིས། བསྟོད་པ་དང་གསུམ། བདེ་སྐྱིད་དང་བཞིའོ། །བྱུང་ན། ཚེ་འདི་ལ་འབྲས་བུ་དེ་རང་ཡིན། ཕྱི་མར་ཕན་པ་མེད། མི་འདོད་པ་བཞི་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་ཕྱོགས་བཞིའོ། །བྱུང་ན་ཚེ་འདི་རང་ལའང་ཕན་པ་མེད་གསུངས། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་མི་དགེ་བ། །མ་ཆགས་མི་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་དགེ་བའོ། །ཞེས་དང་མདོ་ལས།⁽⁾དཀོན་མཆོག་སྤྲིན། འཇིག་རྟེན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲིད་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་ནི་མི་མཐོང་ངོ༌། །དགེ་བའམ་འོན་ཏེ་སྡིག་ཀྱང་རུང༌། །ལས་ནི་སེམས་ཀྱིས་གསོག་པར་བྱེད། ཅེས་དང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། །སྟག་དང་སེང་གེ་གླང་ཆེན་དྲེད། །སྦྲུལ་དང་དགྲ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང༌། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་བསྲུང་མ་དང༌། །བྱད་མ་དེ་བཞིན་སྲིན་པོ་རྣམས། །སེམས་ནི་གཅིག་པུ་བཏགས་པ་ཡིས། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བཏགས་པར་འགྱུར། །སེམས་ནི་གཅིག་པུ་བཏུལ་བ་ཡིས། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བཏུལ་བར་འགྱུར། །གང་གི་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཆོག །སེམས་ཀྱི་གསང་འདི་
Chinese
说过了。格西敦巴（敦巴仁波切），生于北方达或擦杰。依止觉沃杰十八年。度母授记说，圣士将持有教法。具有证悟、禅定，无边无际的本尊现身，上师从比丘等开始，广行三藏。建立热振寺。出现三昆等众多大弟子。噶当派全部从他而出，建立热振寺后住了七年。总共住了六十一岁。阿底峡问，为了今生的安乐和利敬等而做事，会有什么果报？回答说，只有那个果报。问来世会有什么？回答说，会堕入地狱，会变成饿鬼，会变成旁生。格西衮巴瓦（衮巴瓦）是大弟子四位中的一位。名字叫旺秋坚赞。出生地是康区绒。享年七十多岁。具有禅定和神通，以及无碍的智慧等无边功德。担任热振寺的住持。大弟子衮巴瓦的四位弟子是：喇嘛内祖巴、特廓德隆巴、念纳摩瓦，共四位。此外还有卡热贡琼等众多弟子。他说道：以八法之心所做之事，所希望的四种果报是：利敬第一，名声第二，赞颂第三，安乐第四。如果发生了，今生只有那个果报，对来世没有利益。不希望的四种果报是与此相反的四种。如果发生了，今生也没有利益。导师龙树也说过：贪欲、嗔恨、愚痴三种，由此产生的业是不善的。无贪、无嗔、无痴，由此产生的业是善的。经部中说：珍宝云，世间被心所引导，心不能看见心。无论是善还是恶，业都是由心所积累的。入行论中说：老虎和狮子、大象和熊，蛇和所有敌人，以及地狱的狱卒，罗刹女和同样是罗刹，仅仅系缚这颗心，就能系缚所有这些。仅仅调伏这颗心，就能调伏所有这些。谁拥有最殊胜的法之主，这颗心的秘密
English
It was said. Geshe Dromtonpa (Dromtonpa Rinpoche) was born in northern Tar or Tsakyer. He attended Jowo Je for eighteen years. Tara prophesied that the holy being would hold the teachings. He had realization, samadhi, and endless visions of yidams, and the Lama extensively practiced the Tripitaka, starting with monks. He established Radreng Monastery. Many great disciples such as Kuche Sum appeared. The entire Kadampa tradition originated from him, and he stayed for seven years after establishing Radreng Monastery. In total, he lived for sixty-one years. Atisha asked what the result would be for those who work desiring happiness and gain in this life. He replied that the result is only that. When asked what would happen in the next life, he replied that one would fall into hell, become a hungry ghost, and become an animal. Geshe Gonpawa (Gonpawa) was one of the four great disciples. His name was Wangchuk Gyaltsen. His birthplace was Kham Rong. He lived to be seventy years old. He had endless qualities such as samadhi, miraculous powers, and unobstructed wisdom. He served as the abbot of Radreng Monastery. The four disciples of the great disciple Gonpawa were: Lama Nezurpa, Tekod Delungpa, Nyenna Mowa, and four in total. In addition, there were many disciples such as Khara Gomchung. He said: The four desired results of actions done with the mind of the eight worldly concerns are: gain and respect first, fame second, praise third, and happiness fourth. If it happens, this life has only that result, and there is no benefit for the next life. The four undesired results are the opposite of these four. If it happens, there is no benefit even in this life. Master Nagarjuna also said: Attachment, hatred, and ignorance, the actions created by these are unwholesome. Without attachment, without hatred, without ignorance, the actions created by these are wholesome. It is said in the Sutra: Jewel Cloud, the world is led by the mind, the mind cannot see the mind. Whether it is good or bad, karma is accumulated by the mind. It is said in the Bodhisattvacharyavatara: Tigers and lions, elephants and bears, snakes and all enemies, as well as the guardians of hell, Rakshasa women and also Rakshasas, merely by binding this one mind, all these can be bound. Merely by taming this one mind, all these can be tamed. Whoever possesses the supreme lord of Dharma, the secret of this mind.