Tibetan
འོ། །དབྱེ་ན། གྲོགས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྟོབས་དང༌། རྒྱུ་རིགས་སད་པའི་སྟོབས་དང༌། འབྲས་བུ་དགེ་རྩ་རྒྱས་པའི་སྟོབས་དང༌། ལམ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ཐོས་པའི་སྟོབས་དང༌། ཐོས་པ་དེ་ཉིད་མང་དུ་གོམས་པས་བསྐྱེད་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། གྲོགས་ལ་རག་ལས་པས་མི་བརྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། ཕྱི་མ་བཞི་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཉམས་དཀའ་བས་བརྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གྲོགས་སྟོབས་རྒྱུ་སྟོབས་རྩ་བའི་སྟོབས། །ཐོས་སྟོབས་དགེ་བ་གོམས་པ་ལས། །མི་བརྟན་པ་དང་བརྟན་འབྱུང་བ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཙོ་བོར་གཞན་གྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ལའང་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག །ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བའི་ཚུལ། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་སུ་འདུ་བ་ལས། འདིར་དང་པོ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་བགྱིད་པའི་སྐབས་སུ་བབས་པ་ ལགས། དེ་ཡང་འདི་ལ་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུངས་ལས། སེམས་བསྐྱེད་ལ་དབུ་མ་ལུགས་དང༌། སེམས་ཙམ་ལུགས་གཉིས་ཡོད། དབུ་མ་ལུགས་ནི་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་དང༌། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསུངས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ནས་བརྒྱུད། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཞི་བ་ལྷ་ཡི་ལུགས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དགྲ་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་ལེན། བསྟན་པའི་མངའ་བདག་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པ་ལ་སོགས་པས་མཛད་པ་འདི་ཡིན། སེམས་ཙམ་ལུགས་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། འཕགས་པ་བྱམས་པས་གསུངས། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ནས་བརྒྱུད། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཙནྡྲ་གོ་མཱིའི་ལུགས། ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་རྗེ་ཡི་ཕྱག་ལེན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བཀའ་གདམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པ་འདི་ཡིན། འདི་གཉིས་ལ་བླང་བའི་ཡུལ། ལེན་པ་པོའི་གང་ཟག །ལེན་པའི་ཆོ་ག། བླངས་ནས་སྲུང་ཚུལ། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ལ་མི་འདྲ་པའི་ཁྱད་པར་མང་དུ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་ཤིང༌། ཡང་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་ཅེས་གསུངས་ཀྱང༌། འདིར་དེ་ལྟ་བུའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རིམ་པ་རྣམས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་ནས། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང༌། ངོ་བོ་རྗེ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ནའི་གསུང་རབ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས
Chinese
哦！分类来说，有良师益友的力量，因缘觉醒的力量，果实善根增长的力量，听闻大乘法藏的力量，以及通过多次习惯听闻而产生的力量这五种。第一种是依赖朋友而不稳定的发心，后四种是难以被不利因素削弱的稳定的发心。《经庄严论》中说：“友力、因力、根本力，闻力、善习力，不稳与稳生，说由他示发心。”如是所说，主要由他人之力产生的世俗菩提心，也包括未得令得的仪轨，已得不失的守护之法，失坏后重新修复等内容。此处正值进行第一个未得令得的发心和律仪的仪轨之时。 而且，关于这一点，从前贤哲们的说法来看，发心有中观宗和唯识宗两种。中观宗是追随《华严经》、《虚空藏所问经》等经典，由圣者文殊所说，传承自大学者龙树，是大学者寂天等的宗派，是教法之主大德萨迦派等所行持的。唯识宗是追随《菩萨藏经》等经典，由圣者弥勒所说，传承自圣者无著，是大学者旃陀罗瞿弥的宗派，是觉沃仁波切的行持，是善知识噶当巴们所行持的。据说，这两种在所取的对境、受持者的人、受持的仪轨、受持后的守护方式、失坏后的修复等方面，有诸多不同的差别。还有一些智者说，这两种的区分和差别等是不合理的。在此，将这些辩论的次第放在一边，如大学者圣者无著和觉沃仁波切阿底峡的著作中所说，圆满正等觉的佛陀……
English
Oh! In terms of classification, there are five powers: the power of virtuous friends, the power of awakened causes, the power of increasing virtuous roots as a result, the power of hearing the Mahayana teachings, and the power generated by repeatedly familiarizing oneself with what has been heard. The first is the unstable bodhicitta that depends on friends, and the latter four are the stable bodhicitta that is difficult to be diminished by adverse factors. As stated in the Ornament of the Sutras: "The power of friends, the power of causes, the power of the root, the power of hearing, the power of good habits, unstable and stable arise, it is said that bodhicitta is shown by others." As it is said, the conventional bodhicitta, which mainly arises from the power of others, also includes the rituals for obtaining what has not been obtained, the methods for protecting what has been obtained from being lost, and the restoration after it has been lost. Here, it is time to perform the rituals of generating bodhicitta and vows, which is the first step of obtaining what has not been obtained. Moreover, regarding this, according to the sayings of previous scholars, there are two types of bodhicitta: the Madhyamaka school and the Cittamatra school. The Madhyamaka school follows the sutras such as the Avatamsaka Sutra and the Akasagarbha Sutra, spoken by the noble Manjushri, transmitted from the great scholar Nagarjuna, and is the tradition of the great scholar Shantideva and others, practiced by the great masters of the doctrine, such as the glorious Sakya school. The Cittamatra school follows the sutras such as the Bodhisattvapiṭaka Sutra, spoken by the noble Maitreya, transmitted from the noble Asanga, and is the tradition of the great scholar Chandragomin, the practice of Jowo Rinpoche, and practiced by the virtuous Kadam masters. It is said that these two have many different distinctions in terms of the object to be taken, the person who takes it, the ritual of taking it, the way of protecting it after taking it, and the restoration after it has been lost. Some wise people also say that the distinction and differences between these two are unreasonable. Here, putting aside the order of these debates, as it appears in the writings of the great scholar, the noble Asanga, and Jowo Rinpoche Atisha, the fully enlightened Buddha...
Tibetan
་ནས། བདག་ཅག་གི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་བར་དུ་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ཆད་པ་ལས་བྱོན་པའི་ཕྱག་ལེན་བཞིན་འབུལ་བ་ལ་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པའི་རྟེན་ངེས་པར་བྱ་བ་དང༌། སྦྱོར་བ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་དང༌། རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་རྟེན་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཞི་བ་མྱང་ འདས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པ་དང༌། མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟར་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། འོ་སྐོལ་རྣམས་ཀྱིས་དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་ཐོབ་པའི་སྐབས་འདིར། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་ཞིང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་དགོས། དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དོན་དེ་གཉིས་རྟེན་འདི་ལ་སྒྲུབ་ནུས་ཤིང་གཞན་གྱིས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སློབ་སྤྲིང་ལས། གང་ཞིག་ཐོབ་ན་སྐྱེ་བའི་རྒྱ་མཚོ་མཐར་འབྱིན་ཞིང༌། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ས་བོན་དགེ་བའང་འདེབས་བྱེད་པ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་བས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ཆེས་ལྷག་པའི། །མི་ཉིད་ཐོབ་ནས་སུ་ཞིག་འབྲས་བུ་མེད་པར་བྱེད། །བདེ་གཤེགས་ལམ་རྟེན་འགྲོ་བ་འདྲེན་པར་ཆས་གྱུར་ཅིང༌། སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཆེན་མི་ཡིས་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པའི། །ལམ་དེ་ལྷ་དང་ཀླུ་ཡིས་མི་རྙེད་ལྷ་མིན་དང༌། །མཁའ་ལྡིང་རིག་འཛིན་མིའམ་ཅི་དང་ལྟོ་འཕྱེས་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དལ་འབྱོར་དེའང་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། མིར་གྱུར་པའང་རྙེད་པར་དཀའ། དལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའང་རྙེད་པར་དཀའ། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། མི་ཡི་གྲུ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཆུ་བོ་ཆེ་ལས་སྒྲོལ། །གྲུ་འདི་ཕྱི་ནས་རྙེད་དཀའ་ཡིས། །རྨོངས་པ་དུས་སུ་གཉིད་མ་ལོག །ཅེས་གསུངས། །རྙེད་པ་དེ་ཡང་དུས་རིང་དུ་མི་གནས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་གྱིས། ཚེ་འདིར་གནོད་མང་རླུང་གིས་བཏབ་པ་ཡི། །ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བས་ཀྱང་མི་རྟག་ན། །དབུགས་དབྱུང་དབུགས་རྔུབ་ཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལས། །སད་ཁོམས་གང་ལགས་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པས། མྱུར་དུ་དགེ་བ་ལ་འབད་དགོས། དེ་ལ་མ་འབད་པར་སྡིག་པ་བྱས་ན་ངན་འགྲོར་ལྟུང་སྟེ། ཞི་བ་ལྷས། དགེ་བ་དག་ཀྱང་མ་བྱས་ལ། །སྡིག་པ་དག་ཀྱང་ཉེར་བསགས་ན། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ བརྒྱར་ཡང་ནི། །བདེ་འགྲོའི་སྒྲ་ཡང་ཐོས་མི་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌།
Chinese
从这里开始，为了像我们的大恩上师们那样，按照传承不间断的仪轨献供，有三种意义：首先，必须确定发心和戒律的所依；其次，修持加行；最后，确定自性。第一，确定所依有三种：对痛苦轮回的尽头生起厌离心；断除对寂灭涅槃的贪执；对远离二边的菩提心生起欢喜。第一，对痛苦轮回的尽头生起厌离心，必须这样确定：我们现在获得了暇满人身，为了超越痛苦的轮回大海，必须努力获得无上菩提。原因是，只有这个所依才能成办这两个目标，其他所依无法成办。如《亲友书》所说：“若得能尽生死海，亦能种植菩提种，胜过如意摩尼宝，得人身已谁无果？善逝道器度众生，心力强大由人得，天龙非人及空行，明咒持与食肉者，何能得此解脱道？”。获得暇满也十分困难，如《宝积经》所说：“得人身也十分困难，获得暇满圆满清净之身也十分困难。”。寂天菩萨说：“依于人身之舟，得渡痛苦大河，此舟后难得，愚者莫睡眠。”。即使获得了，也不会长久，如圣者龙树菩萨说：“此生多害如风中，水泡不稳更何况，一呼一吸顷刻间，能醒已是太稀奇。”。因此，必须迅速努力行善。如果不努力行善，反而作恶，就会堕入恶趣，寂天菩萨说：“未曾行善复造罪，纵经亿劫时，不闻善趣名。”
English
From here on, in order to offer according to the unbroken lineage of our great masters, there are three aspects to the meaning: First, it is necessary to ascertain the basis of bodhicitta and vows; second, to accomplish the application; and finally, to establish the nature. First, there are three aspects to ascertaining the basis: generating revulsion for the end of suffering samsara; rejecting attachment to the end of peaceful nirvana; and generating joy for the mind of enlightenment that is free from both extremes. First, generating revulsion for the end of suffering samsara must be ascertained as follows: Now that we have obtained the leisure and opportunity of a human body, we must strive to attain unsurpassed enlightenment in order to cross the ocean of suffering samsara. The reason is that only this basis can accomplish these two goals, and others cannot. As it says in the Letter to a Friend: "Having obtained that which exhausts the ocean of birth, and also plants the seed of supreme enlightenment, which is more excellent in quality than a wish-fulfilling jewel, who, having obtained a human existence, would make it fruitless? The path of the Sugatas, the vessel for leading beings, is obtained by humans with great mental strength. That path is not obtained by gods, nagas, asuras, khading rigdzin, mi'am chi, or those who eat flesh." It is also difficult to obtain leisure and opportunity, as it says in the Heap of Jewels Sutra: "It is difficult to become a human being. It is difficult to obtain a leisure and opportunity that is complete and pure." And the teacher Shantideva said: "Relying on the boat of a human body, one is freed from the great river of suffering. This boat is difficult to find later, so do not sleep in ignorance." Even if it is obtained, it will not last long, as the noble Nagarjuna said: "This life is full of harm, like a bubble in the wind, how much more unstable is it? It is a great wonder that one can wake up from the reversal of breathing in and breathing out." Therefore, one must quickly strive for virtue. If one does not strive for virtue but instead commits evil, one will fall into the lower realms, as Shantideva said: "If one does not do good and accumulates evil, even after hundreds of millions of kalpas, one will not hear the name of a happy realm."