Tibetan
་ཙམ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་ཞིང༌། འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི་ཆོ་ག་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀའང་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་འད་ུལ། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ནི་དེའི་ཆོས་ཉིད་གོམས་པའི་སྟོབས་ལས་སོ། །གསུམ་པ་ས་མཚམས་ནི། སྨོན་སེམས་ནི། །དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ནས་སྡོམ་པ་མ་བཟུང་བར་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་ཡོད་ལ། འཇུག་སེམས་ནི། འཇུག་སྡོམ་བཟུང་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་ན་ཡོད་ཏེ། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འགྲུབ་ཅིང༌། གལ་ཏེ་འཇུག་སེམས་འཕགས་ལམ་ཁོ་ན་ན་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་མ་ངེས་ཏེ། སྡོམ་པའི་རྟེན་སོ་སྐྱེའི་རྟེན་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་དང༌། གཞན་དུ་འཇུག་སྡོམ་བླངས་ནས་རྩ་ལྟུང་སྤྱོད་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་དད་པས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཤེས་ནས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་སྟེ་གསུམ་ལས་སྐྱེ་བར་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། །གྲོགས་སྟོབས་རྒྱུ་སྟོབས་རྩ་བའི་སྟོབས། །ཐོས་སྟོབས་དགེ་བ་གོམས་པ་ལས། །མི་བརྟན་པ་དང་བརྟན་འབྱུང་བ། །གཞན་གྱིས་བརྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད། ཅེས་པས་གྲོགས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཐོས་པ་བྱས་པ་ལས་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་མི་བརྟན་པའི་རྒྱུ་དང་པོར་འབྱུང་ཞིང༌། རང་གིས་དགེ་བ་གོམས་པ་དང་རྒྱུ་རིགས་སད་པ་དང༌། །རྩ་བ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་པ་ལས། འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་བརྟན་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཉན་རང་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཅིང༌། འཇུག་སེམས་ཀྱིས་རྩ་ལྟུང་མ་བྱུང་ན་གཉིད་འཐུག་པོ་ལོག་པའམ། བག་མེད་པར་གྱུར་ཀྱང་བསོད་ནམས་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་འབྱུང་བ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལ། །དེང་ནས་བཟུང་སྟེ་གཉིད་ལོག་གམ། །བག་མེད་གྱུར་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཤུགས། །རྒྱུན་མི་ཆད་པ་དུ་མ་ཞིག །ནམ་མཁའ་མཉམ་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །ཞེས་སོགས་མཐའ་ཡས་པར་གསུངས་པ་ལས་ཆ་ཤས་ཙམ་སྔར་བརྗོད་ཟིན་ནོ། །དྲུག་པ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི། གཙོ་བོར་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བ་རྒྱུན་ མི་ཆད་ཅིང༌། ཇི་ལྟར་ཆོས་ལ་འབད་ཀྱང་ཉན་རང་དུ་གོལ་བ་དང༌། དམྱལ་བར་ལྟུང་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གཏན་གེགས་མ་ཡིན་ཀྱང༌། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་དུ་ལྟུང་བ་ནི་གྲངས་མེད་པའི་བསྐལ་པར་བླ་ན་མེད་པ་རྫོགས་བྱང་གི་གེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་པ་ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་ནི། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་དང༌། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ནས་བརྒྱུད་དེ་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་དང་རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷ་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་བཞེས་དབུ་མ་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ཆེན་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ། མགོན་པོ་བྱམས་པ་ནས་བརྒྱུད་དེ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་དང༌། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཙནྡྲ་གོ་མི་དང་ཇོ་བོ་ཨ་ཏི་ཤ་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་བཞེས་སེམས་ཙམ་ལུགས་སུ་གྲགས་པ་གཉིས་ཡོད། དེ་དག་ཀྱང་བླང་བྱའི་ཡུལ། ལེན་པ་པོའི་གང་ཟག །ལེན་བྱེད་ཆོ་ག། །མི་ཉམས་པར་སྲུང་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སོགས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་དགོས་ཤིང༌། འདིར་དབུ་མ་ལུགས་ཀྱི་ཆོ་ག་བསྒྲུབ་པར་བགྱི་བ་ཡིན། དེ་ལ་ཐོག་མར་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་ཚུལ། བར་དུ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བའི་ཚུལ་མཐར་ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་གང་ལས་བླངས་པའི་ཡུལ། གང་གིས་ལེན་པའི་གང་ཟག །ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཆོ་ག་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་བྱང་སྡོམ་འབོགས་པ་དང་བསླབ་བྱ་ལ་དཀྲི་མཁས་ཤིང༌། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་སོགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། །རྟག་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི། །ཐེག་ཆེན་དོན་ལ་མཁས་པ་དང༌། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་གཏོང་ངོ༌། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུགས་འདི་ལ་སེམས་བསྐྱེད་གསར་དུ་ལེན་པ་དང་ཉམས་པ་གསོ་བ་གཉིས་ཀ་སློབ་དཔོན་མ་འབྱོར་ན་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་བླངས་པས་ཀྱང་རུང་བར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་མེད་ཁམས་པ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལྷ་མ་གཏོགས་སེམས་ཅན་བརྡ་ཤེས་ཤིང་སྡོམ་པ་ལེན་འདོད་ཡོད་པ་ཀུན་ལ་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་བརླབས་པོ་ཆེ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་རྟོགས་ཤིང༌། དེ་དག་ཤིན་ཏུ་སྒྲུབ་དཀའ་བར་ཤེས་ཀྱང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བར་འདོད་ཅིང༌། དེ་ལ་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་དགོས་པར་ཤེས་ནས། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པར་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། བསླབ་བཏུས་ལས། སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་གང༌། དེ་ལྟ་བུ་
Chinese
仅仅从（这些）中产生。进入的菩提心是从仪轨中产生的律仪，这两者都属于世俗菩提心。胜义菩提心则来自串习其法性的力量。第三，分界线是：发愿菩提心，从最初生起菩提心到未受戒律之间的资粮道小位就有。进入菩提心，从受持进入的律仪到生命尽头之间都有，通过“想要去和正在去”等来成就。如果进入菩提心只存在于圣道中吗？不一定，因为律仪的所依是凡夫的所依。否则，受了进入的律仪后，不可能不犯根本堕罪。第四，菩提心的因是：以佛为对境的信心，以众生为对境的慈悲，以及了知菩提心的利益后想要获得，这三者产生菩提心。《经庄严论》中说：“友力、因力、根本力，闻力、善行串习力，不稳固与稳固生，他人稳固说发心。”意思是说，依靠善知识并听闻，最初产生不稳固的发愿菩提心的因。自己串习善行，因的种子苏醒，以及生起根本的慈悲心，这些是产生稳固的进入菩提心的因。第五，生起菩提心的利益是：发愿菩提心胜过声闻、独觉生起的菩提心等所有福德。进入菩提心，如果没有犯根本堕罪，即使沉睡或不谨慎，福德也不会中断。如《入行论》中说：“从今乃至入睡时，或纵放逸而散乱，善力恒常无间断，量等虚空极增长。”等等，无边无际的功德，之前已经说过一部分了。第六，不生起菩提心的过患是：主要是不断地堕入轮回和恶趣。无论如何努力修行，都会堕入声闻或独觉道。堕入地狱虽然不是成佛的永久障碍，但堕入声闻或独觉阿罗汉道，则是无数劫中无上圆满菩提的障碍。
English
It arises from just those. Entering Bodhicitta is the discipline that arises from the ritual, and both of these are included in conventional Bodhicitta. Ultimate Bodhicitta arises from the power of familiarizing oneself with its nature. Third, the demarcation is: Aspirational Bodhicitta is present from the moment Bodhicitta is first generated up to the small stage of the path of accumulation before taking vows. Entering Bodhicitta is present from taking the entering vows until the end of life. It is accomplished through "wanting to go and going," etc. If entering Bodhicitta is only present on the noble path, it is not definite, because the basis of the vows is established as the basis of an ordinary being. Otherwise, having taken the entering vows, it would be impossible to commit a root downfall. Fourth, the causes of Bodhicitta are: faith directed towards the Buddha, compassion directed towards sentient beings, and wanting to attain it after knowing the benefits of Bodhicitta. These three give rise to Bodhicitta. The Ornament of the Sutras says: "The power of friends, the power of causes, the power of roots, the power of hearing, from the habituation of virtue, unstable and stable arise, the Bodhicitta stabilized by others is taught." This means that relying on virtuous friends and hearing gives rise to the first cause of unstable aspirational Bodhicitta. Familiarizing oneself with virtue, awakening the seed of the cause, and the arising of the root of compassion are said to be the causes of the stable arising of entering Bodhicitta. Fifth, the benefits of generating Bodhicitta are: Aspirational Bodhicitta surpasses all the merit of the Bodhicitta generated by Hearers and Solitary Realizers, etc. Entering Bodhicitta, if root downfalls do not occur, even if one falls into a deep sleep or becomes careless, merit will continuously arise. As it says in the Engaging in Bodhisattva Behavior: "From this moment on, even when falling asleep, or when distracted by carelessness, the power of merit will be continuous, and will greatly increase to be equal to the sky." And so on, limitless benefits, a portion of which has already been mentioned. Sixth, the faults of not generating Bodhicitta are: mainly, continuously falling into samsara and the lower realms. No matter how much one strives in Dharma, one will stray into the path of Hearers or Solitary Realizers. Although falling into hell is not a permanent obstacle to enlightenment, falling into the path of Hearers or Solitary Realizer Arhats is an obstacle to unsurpassed perfect enlightenment for countless eons.
Chinese
第七，仪轨的差别是：追随《树布置经》和《虚空藏经》等，从圣者文殊传承下来，怙主龙树父子和王子寂天等所行持的中观宗；以及追随《菩萨地经》等，从怙主弥勒传承下来，圣者无著兄弟和大学者旃扎果弥、觉沃阿底峡等所行持的唯识宗，共有这两种。这些也都需要从大乘经论中了解领受的对境、领受者、领受的仪轨、不衰败地守护之法等的差别。这里要做的是中观宗的仪轨。其中有最初受戒之法，中间不衰败地守护之法，最终衰败后恢复之法这三种。第一种包括从何处领受的对境，谁来领受的补特伽罗，如何领受的仪轨正文。第一，是对大乘有信心，安住于菩萨戒，精通菩萨的律藏总义，特别是菩萨戒的授予和学处，远离悭吝等六度波罗蜜多的违品。如《入行论》中说： 恒时善知识，精通大乘义， 菩萨之律仪，纵为命不舍。 如是说。此宗，无论是新受菩提心，还是恢复已失菩提心，如果导师不在，在所依处前受也可以。第二，除了无色界众生和无想天神外，凡是能理解语言且想要受戒的众生，都可以生起菩提心。特别是以智慧彻底理解菩萨广大之行，并且知道这些非常难以实行，但以大悲心想要将一切众生从痛苦中解脱出来，并且知道为此自己必须成佛，因此为了成佛而发起菩提心，并且想要学习菩萨的学处。如《集学论》中说： 具有大心的众生，像那样
English
Seventh, the difference in rituals is: following the "Tree Arrangement Sutra" and the "Akashagarbha Sutra," etc., the Madhyamaka tradition practiced by the noble Manjushri, the protectors Nagarjuna and his sons, and the prince Shantideva, etc.; and following the "Bodhisattva Bhumi Sutra," etc., the Mind-Only tradition practiced by the protectors Maitreya, the noble Asanga and Vasubandhu, the great teacher Chandragomin, and Jowo Atisha, etc. There are these two. These also require understanding the differences in the object to be received, the individual who receives, the ritual of receiving, and the method of protecting without decline, etc., from the Mahayana sutras and treatises. Here, we will perform the ritual of the Madhyamaka tradition. Among these, there are three: the method of initially taking vows, the method of protecting without decline in the middle, and the method of restoring after decline at the end. The first includes the object from which to receive, the individual who receives, and the actual text of the ritual of how to receive. First, one who has faith in the Mahayana, abides in the Bodhisattva vows, is proficient in the general meaning of the Bodhisattva's Vinaya, especially the granting of Bodhisattva vows and the precepts, and is free from miserliness and other opposing factors of the six paramitas. As it is said in the "Bodhicharyavatara": "The virtuous friend is always skilled in the meaning of the Great Vehicle, and will not abandon the supreme conduct of a Bodhisattva even for the sake of life." It is said. In this tradition, whether newly taking Bodhicitta or restoring a lost Bodhicitta, if the teacher is not available, it is also acceptable to take it in the presence of a support. Second, it is said that all sentient beings who can understand language and desire to take vows, except for beings in the formless realm and unconscious gods, can generate Bodhicitta. In particular, one who thoroughly understands the vast conduct of Bodhisattvas through wisdom, and knows that these are very difficult to practice, but with great compassion desires to liberate all sentient beings from suffering, and knows that one must attain Buddhahood for this, therefore generates Bodhicitta for the sake of attaining Buddhahood, and desires to learn the Bodhisattva's precepts. As it is said in the "Compendium of Trainings": "A sentient being with a great mind, like that"