Tibetan
ན་བཞིན། །ཡུལ་ཡོད་རྐྱེན་གྱིས་དེ་བློ་འཆར་བ་སྟེ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པ་ན། །རང་ལ་ཤར་བས་རང་བྱུང་ཞེས་བཏགས་ཀྱང་། །རྒྱུན་དུ་མིན་པས་གཞན་འབྱུང་རྐྱེན་གྱིས་ཡུལ། །འཕྲོ་འདུའི་རོལ་པ་འགགས་པ་མེད་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་གཞི་གནས་རང་བྱུང་དབྱིངས་ཡིན་ལ། །ཡུལ་ལ་ཤར་བའི་ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཇི་བཞིན་བཞག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན། །དོན་འདི་མི་ཤེས་རྨོངས་པའི་བསམ་གཏན་པ། །ཁ་གཅིག་དབྱིངས་ཉིད་ངང་བཞག་འབའ་ཞིག་འཚོལ། །འདུ་ཤེས་ཚོར་བ་འགོག་པའི་སེམས་འཛིན་གྱིས། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་བག་ཆགས་འཁོར་བ་བསྒྲུབ། །ཁ་ཅིག་ཡུལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཕྱིར་ལྟས་ལ། །རང་གྲོལ་ཟེར་ནས་འཕྲོ་འདུའི་རྟོག་པ་འདྲེན། །ཀུན་རྟོག་སྤྲོས་པས་འདོད་པའི་སྲིད་པར་འཆིང་། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་རྟོག་པ་མེད། །ལ་ལ་བསྐྱེད་རྫོགས་རྒྱུ་འབྲས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །སྙིང་པོ་སེམས་ཉིད་རྣལ་མའི་དོན་ལ་སྒྲིབ། །འཁོར་བའི་གྲངས་ལས་ཐར་པའི་སྐབས་མེད་དོ།། ༈ འདིར་ནི་གང་ཤར་སྤང་བླང་མེད་པའི་ཚེ། །ངང་དྭངས་དབྱིངས་དེར་རིག་པ་ལ་བཟླས་ནས། །གཉིས་མེད་གཅིག་ཏུ་བདེ་ཀློང་འཁྱིལ་བའི་ཚེ། ། འཕྲོ་གནས་གཉིས་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་གྲོལ། །ངང་ཡིན་ཡེ་ཡིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན། །སྤང་བླང་མི་དགོས་ཡེ་སངས་ཆེན་པོ་ཡིན།། ༈ །ཡེ་ནས་རྟོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ད་ལྟ་གང་ཤར་གཟེར་རེ་མ་བྱས་ན། །སྣང་སེམས་མི་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་དུ་གྲོལ། །ཕྱི་ནས་མཉམ་རྫོགས་དེ་བཞིན་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །རང་བྱུང་གཅིག་ལ་ཡུལ་དྲུག་ཤར་བའི་ཚེ། །བརྟག་དཔྱད་མི་དགོས་ཇི་བཞིན་ལྷུག་པར་ཞོག །མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་མེད་དྭངས་པ་བཞིན། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། ༈ །ཡུལ་ལ་ཤར་ཡང་ཕྱི་རུ་མ་འཕྲོས་པས། །སེམས་ཉིད་དངས་པའི་གཟུགས་བརྙན་རོལ་པ་ཙམ། །ཐམས་ཅད་དབྱིངས་ཅིག་ཡེ་ནས་ཤེས་པའི་ཕྱིར། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མ་བསླད་མེད་པའི་དོན། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ཡིན། ༈ །ཇི་ལྟར་བློ་ཡི་ས་བཀོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །བག་ཆགས་ཡིན་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་འཁོར་བར་འཁྱམས། །བདེ་སྡུག་བཟང་ངན་སྣ་ཚོགས་སོ་སོར་སྣང་། །ས་བོན་ཐ་དད་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་བཞིན། །ཇི་བཞིན་མ་བཅོས་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མེད་ཡེ་ནས་བྱ་བརྩལ་མེད། །མཁའ་བཞིན་མ་སྐྱེས་མི་འགགས་མི་གནས་པས། །དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་བརྗོད་མེད་བསམ་ལས་འདས། །མ་བརྩལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྐྱོན་ཡོན་མེ
Chinese
如是。以境存在之缘故，彼念生起，若无则不生，关联成立时，虽因自显现而名之为自生，然非恒常，故为他生，以缘故为境。 起落之嬉戏无有止息。彼亦为基位自生界，于境显现之觉性为本智，如是安住，二者无别。不解此义之愚昧禅修者，有者唯寻界性之自住，以遮止觉知感受之心执，成办色与无色习气之轮回。有者向外观境之本智，言说自解脱，而引生起落之分别念，以分别戏论束缚于欲有。界与本智无二，无有分别念。有者以生圆次第、因果等种种，障蔽心性真如之义，无有从轮回数量中解脱之时机。 ༈ 此处，于任何显现皆无取舍之时，于自性清净之界中，于觉性上串习，于无二为一之乐空中回旋之时，起住无二，于大圆满中解脱。自性即本初即是大圆满，无需取舍，本初即是大圆满。 ༈ 于本初未曾证悟之心性上，如今任何显现皆不作执著时，显现心识于不分别法身刹土中解脱。从外修习等同圆满，如是不可成办。于自生一者上，六境显现之时，无需观察，如是放松安住。如镜中影像无二清净般，界与本智无二任运成就。 ༈ 虽于境显现，然不外散之时，心性清净之影像仅为嬉戏。以知晓一切为一界之故，自生本智无有错乱之义，乃是显示超越因果之体性。༈ 如同以心布置之法，以是习气之故，于因果轮回中流转。显现苦乐好坏种种各异，如种子各异生出果实。如是无作心性光明，因果无二，本初无有造作。如虚空般不生不灭不住，三时迁变，不可言说，超离思虑。无作任运成就，故无有功过。
English
Thus. Because of the condition of the existence of an object, that thought arises. If there is no object, it does not arise. When the connection is established, although it is named self-born because it appears to oneself, it is not constant, so it is other-born, with the object as the condition. The play of rising and falling has no cessation. That is also the base-abiding self-born realm, and the knowledge that appears in the object is primordial wisdom. Remaining as it is, the two are inseparable. Meditators who are ignorant and do not understand this meaning, some only seek the self-abiding of the realm itself. With the mind holding that obstructs perception and feeling, they accomplish the cycle of forms and formless imprints. Some look outward at the primordial wisdom of the object, saying it is self-liberation, and draw in the thoughts of rising and falling. With the elaboration of conceptualization, they are bound in the realm of desire. The realm and primordial wisdom are non-dual, without conceptual thought. Some, with the generation and completion stages, cause and effect, and various things, obscure the meaning of the true essence of mind. There is no opportunity to be liberated from the number of cycles of existence. ༈ Here, when there is no acceptance or rejection of whatever arises, in that naturally pure realm, by familiarizing oneself with awareness, when bliss swirls in the space of non-duality as one, rising and abiding are non-dual, liberated in the Great Perfection. Nature is primordial, is the Great Perfection. There is no need for acceptance or rejection, primordial is the Great Perfection. ༈ On the mind itself, which has never been realized from the beginning, if you do not make any fixation on whatever arises now, appearance and mind are liberated in the realm of the non-conceptual Dharmakaya. From the outside, the equal completion cannot be accomplished in that way. When the six objects arise in the one self-born, there is no need to examine, leave it as it is, relaxed. Like the clarity of a mirror image being non-dual, the realm and primordial wisdom are non-dual, spontaneously accomplished. ༈ Although it appears in the object, because it does not radiate outward, the image of the purity of mind is just a play. Because all is known to be one realm from the beginning, the meaning of the uncorrupted self-born primordial wisdom is that it shows the nature that transcends cause and effect. ༈ Just as the phenomena arranged by the mind, because they are imprints, wander in the cycle of cause and effect. Happiness and suffering, good and bad, appear in various ways, like different seeds producing fruit. The naturally uncorrected mind is clear light, cause and effect are non-dual, and there is no effort from the beginning. Like space, it is unborn, unceasing, and unstaying, the three times change, unspeakable, beyond thought. Without effort, spontaneously accomplished, so there is no fault or merit.
Tibetan
ད། །རོལ་པ་འགགས་པ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །རང་བཞིན་གཅིག་ལ་བཅོས་སླད་མ་བྱེད་ཅིག ༈ །བསྒྲོད་པས་མི་ཕྱིན་སྦྱངས་པས་དག་པ་མེད། །བརྩལ་བས་མི་རྙེད་རང་བཞིན་ལྷུག་པར་ཞོག །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་བཅོས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ བཞག་པས་འགྲུབ། །བྱ་བརྩལ་མ་བྱེད་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ཆེ། །ཡེ་ནས་དག་ལ་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་མི་དགོས། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་འགྲོ་འདོད་ན། །གང་སྣང་ཡུལ་སེམས་དམིགས་གཏད་ཞེན་པ་ཤོལ། །འདི་ཞེས་ཆེད་འཛིན་མེད་ན་མངོན་དུ་འགྱུར། །ཀུན་ཡིན་ཅིག་ཡིན་གཟའ་གཏད་མེད་པས་ན། །ཕྱོགས་བྲལ་རིག་པ་མཉམ་ཉིད་ཡན་པར་ཞོག །ཆོས་ལ་བྱར་མེད་བྱས་པས་ཟིན་པ་མེད། །ཟིན་མེད་རང་བཞག་བཅོས་བསླད་མ་བྱེད་པར། །གང་ཡིན་ཀུན་ཡིན་འདི་ཞེས་ངེས་མེད་པས། །མཐའ་བྲལ་ཀློང་ཡངས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ཞོག །བཞག་པ་ཡོད་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མིན། །ཅི་ཡིན་འདི་ཡིན་ངོས་བཟུང་མ་བྱེད་ཅིག ༈ །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མཉམ་ཉིད་རང་གྲོལ་ལས། །ལམ་གོམས་པས་གྲོལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། ༈ །།དེ་ལྟར་གཞི་ལམ་དབྱིངས་རིག་མཐར་ཕྱིན་ཚེ། །གཞི་རྫོགས་འབྲས་བུ་གདོད་མར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རང་དོན་ཆོས་སྐུ་གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་འདུ་འབྲལ་མེད། །འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་རིག་པ་དབྱིངས་གཅིག་ཏུ། །ཞི་བར་བཞུགས་པ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཚེ། །ཀུན་བཟང་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ས་ཞེས་བྱ། །འདི་ནི་མི་གནས་བསམ་རྫོགས་ཆོས་སྐུའི་ངང་། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ།། ༈ །།དེ་ཉིད་ངང་ལ་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ནང་གསལ་འཆར་གཞི་མ་འགགས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ནི། །ཏིང་འཛིན་མི་གཡོ་མཉམ་རྫོགས་ཆེན་པོའི་ས། །དེ་ཉིད་ངང་ལས་རྣམ་པ་ཕྱིར་བཞེངས་ནས། །འོད་གསལ་སྣང་བས་ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་གྱི། །འཕྲོ་འདུའི་རོལ་པ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་ས། ༈ །དེ་ཉིད་ངང་ལས་ཞི་བ་རིགས་ལྔའི་ ཞིང་། །འོད་གསལ་ལྷུན་རྫོགས་རང་སྣང་དག་པ་ནི། །ཞིང་དང་སྟོན་པ་ཆོས་འཁོར་དུས་རྣམས་ཏེ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་ལྔར་སྣང་བ་ལས། །ཆོས་དབྱིངས་མེ་ལོང་མཉམ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས། །བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྔའི་རང་བཞིན་ནི། །སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ངང་ལ་ཁྲོ་བོའ་ཞིང་ཁམས་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྷུན་གྲུབ་རྫོགས་རིགས་ལྔར་སྣང་བ་ཉིད། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་མཉམ་སྦྱོར་བ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། ༈
Chinese
ད། 嬉戏无止息，乃是法界（chos kyi dbyings）。 本性唯一，切莫加以改造。 不靠趋入，不靠勤修而得清净。 不靠努力寻觅，安住于自然本性。 身与智慧，功德任运成就。 安住于无为的如是性中，即可成就。 莫作任何努力，心性犹如虚空般广大。 本初即已清净，无需因果之勤作。 若欲自心成为任运成就之法身（chos sku）。 则应舍弃任何显现、境、心、执着与系缚。 若无“此是”之分别执着，则将显现。 一切皆是，唯一亦是，因无所执着。 故当安住于无偏之觉性，平等之中。 对于佛法，无所作为，有所作为则无法证得。 不执着，自然安住，莫作改造。 一切皆是，无有“此是”之定见。 故当安住于无边广大之大圆满中。 若有所安住，则非大圆满。 莫作“这是什么”之分别。 大圆满（rdzogs pa chen po）平等自解脱。 由修习道而得解脱之第二品。 如是，当基础、道、法界、觉性达到究竟时。 基础圆满，果位本初即任运成就。 自利为法身（chos sku），利他为色身（gzugs sku）二者。 法界（dbyings）与智慧二者无二，无有分离。 轮回与涅槃无二，觉性于法界（dbyings）中合一。 安住于寂静之中，远离戏论之时。 称之为普贤（kun bzang）无分别之地。 此乃不住之圆满思惟法身（chos sku）之状态。 自性本初即清净之法性。 于彼性中，微细之智慧乃是。 内明、显现之基础不灭，遍知一切。 身与智慧无有分离乃是。 禅定不动摇，平等大圆满之地。 于彼性中，形相向外显现。 光明显现，普贤（kun bzang）父母之。 放射与收摄之嬉戏，大乐轮之坛城。 于彼性中，寂静五部之 刹土。 光明任运圆满，自显清净乃是。 刹土与导师，法轮与时间等。 从五种圆满显现之中。 法界（chos dbyings）、明镜、平等各自证悟。 行成就，五种智慧之自性乃是。 称为致密严饰之地。 于彼性中，忿怒之刹土乃是。 坛城任运成就，圆满显现五部。 身与智慧，虚空平等结合。 称为金刚持之地。
English
Da. The play is unceasing, it is the Dharmadhatu (chos kyi dbyings). Do not modify or alter the one nature. It is not reached by approaching, nor purified by practice. It is not found by striving, let the natural state be relaxed. Body, wisdom, and qualities are spontaneously accomplished. Accomplishment comes from resting in the unaltered Suchness. Do not engage in actions or efforts, the mind itself is vast as the sky. It is pure from the beginning, no need for cause, effect, or effort. If you wish your own mind to become the spontaneously accomplished Dharmakaya (chos sku), Then let go of whatever appears, objects, mind, attachment, and fixation. If there is no deliberate grasping of "this," it will become manifest. Everything is, one is, because there is no object of fixation. Therefore, let the impartial awareness rest in equanimity. In Dharma, there is nothing to do; doing does not lead to attainment. Without grasping, naturally abiding, without modification or alteration, Everything is, there is no certainty of "this." Therefore, rest in the boundless, vast expanse of the Great Perfection. If there is something to rest in, it is not the Great Perfection. Do not identify or label "what is this." The Great Perfection (rdzogs pa chen po) is equality, self-liberation. The second chapter on liberation through familiarizing with the path. Thus, when the basis, path, space, and awareness reach their culmination, The basis is perfected, and the fruit is spontaneously accomplished from the beginning. Self-benefit is Dharmakaya (chos sku), benefit for others is the two Rupakayas (gzugs sku). Dhatu (dbyings) and wisdom are non-dual, without separation. Samsara and Nirvana are non-dual, awareness is unified in the Dhatu (dbyings). When abiding in peace, free from elaboration, It is called the ground of Samantabhadra (kun bzang), without differentiation. This is the state of the non-abiding, perfect contemplation Dharmakaya (chos sku). The nature is the Dharma-nature, pure from the beginning. In that very state, the subtle wisdom is: Inner clarity, the basis of appearance is unceasing, all-knowing. Body and wisdom are inseparable, It is the unwavering Samadhi, the ground of the Great Perfection of equality. From that very state, forms arise outwardly, With the light of clarity, the play of Samantabhadra (kun bzang), Father and Mother, The play of radiating and gathering, the great wheel of the Mandala. In that very state, the peaceful five families' Buddha-fields. The clear light is spontaneously perfect, self-appearing purity is: The fields, the teachers, the Dharma wheels, and the times, From the appearance of the five perfections, The Dharmadhatu (chos dbyings), mirror, and equality are individually realized. The nature of the five accomplishing wisdoms is: It is called the dense array of the ground. In that very state, the wrathful realm is: The Mandala is spontaneously accomplished, appearing as the five complete families. Body and wisdom, the union of sky-like equality. It is called the ground of Vajradhara.