Tibetan
བསྟན་པའི་སྣང་བ་མེད་པས་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་གནས་མེད། མུ་སྟེགས་བྱེད་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་ན་ལོག་པར་ལྟ་བས་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་གནས་མེད། མུན་པའི་བསྐལ་པ་ལ་སྐྱེས་ན་དཀོན་མཆོག་གྱི་སྒྲ་མི་གྲགས་པས་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་གནས་མེད། ལྐུགས་པར་སྐྱེས་ན་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་སྣོད་དུ་མ་རུང་བས་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་གནས་མེད། དེ་བས་ན་བརྒྱད་པོ་དེར་ད་ལྟར་བདག་མ་སྐྱེས་པས་ཁོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྙམས་པ་སྟེ། དེའང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་ནས། མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་དང་དེ་ལས་ལོག་པ་དལ་བ་ཐོབ་པའི་རང་བཞིན་ལ་བསམ་སྟེ་ཆོས་ཁོ་ན་བྱ་སྙམ་པ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསམ་ལ། རྗེས་དགེ་ བ་བསྔོ་ཞིང་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་བསམ་ལ་སྦྱར་རོ། །ཁྲིད་རྐང་དང་པོའོ། །དེ་ནས་ཁྱད་པར་འབྱོར་པ་བསམ་པ་ནི། མིའི་ལུས་མ་ཐོབ་ན་ཆོས་བྱར་མེད་པ་ལས། མིར་སྐྱེས་པས་ཀྱང་རང་ཉིད་འབྱོར་པ་དང་། ཡུལ་ཕྱོགས་ཆོས་མེད་པར་སྐྱེས་ནའང་ཆོས་སྤྱོད་དུ་མེད་པ་ལས། ཆོས་དར་བ་ནི་དོན་གྱི་ཡུལ་དབུས་སུ་སྐྱེས་པས་ཀྱང་རང་ཉིད་འབྱོར་པ་དང་། དབང་པོ་མ་ཚང་ནའང་ཆོས་བྱར་མེད་པ་ལས། དབང་པོའི་སྒོ་ཚང་བས་ཀྱང་རང་ཉིད་འབྱོར་པ་དང་། །ལས་ཀྱི་མཐའ་ལོག་ནས་རྟག་ཏུ་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་ནའང་ཆོས་བྱར་མེད་པ་ལས། ལས་ཀྱི་མཐའ་མ་ལོག་པར་དགེ་བ་ལ་མོས་པས་ཀྱང་རང་ཉིད་འབྱོར་པ་དང་། བསྟན་པ་ལ་མ་དད་ནའང་ཆོས་སྤྱད་དུ་མེད་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པས་ཀྱང་རང་ཉིད་འབྱོར་པ་སྟེ་ལྔ་ཚང་ལ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱོན་ན་ཆོས་ཀྱི་མིང་མེད་པ་ལས། ད་རེས་སངས་རྒྱས་བྱོན་པས་ཀྱང་གཞན་འབྱོར་དམ་པ་ཚང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་བྱོན་ཡང་ཆོས་མ་གསུངས་ན་ཕན་མེད་པ་ལས། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསུམ་དུ་བསྐོར་བས་ཀྱང་གཞན་འབྱོར་དམ་པ་ཚང་བ་དང་། ཆོས་གསུངས་ཀྱང་བསྟན་པ་མི་གནས་ན་ཕན་མེད་པ་ལས། ད་ལྟ་བསྟན་པ་མ་ནུབ་ཙམ་དུ་ཡོད་པས་ཀྱང་གཞན་འབྱོར་དམ་པ་ཚང་བ་དང་། བསྟན་པ་གནས་ཀྱང་མ་ཞུགས་ན་ཕན་མེད་པ་ལས། བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པས་ཀྱང་གཞན་འབྱོར་ཚང་བ་དང་། ཞུགས་ཀྱང་མཐུན་རྐྱེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མེད་ན་བླང་དོར་གྱི་གནས་མི་ཤེས་པ་ལས། ཡང་དག་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྙིང་བརྩེ་བ་ལྷག་པར་ཐུགས་རྗེས་ཡོངས་སུ་འཛིན་མཁན་ཡོད་པས་ཀྱང་གཞན་འབྱོར་དམ་པ་ལྔ་ཚང་བ་སྟེ། ད་རེས་འབྱོར་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཅུ་རང་གི་སྟེང་དུ་ལེགས་ པར་ཚང་བའི་སྐབས་འདིར་སྙིང་ནས་དལ་འབྱོར་དོན་ཡོད་པར་བྱ་སྙམས་པ་
Chinese
因为没有佛法的光芒，所以没有修法的处所。如果生于外道等中，因为邪见，所以没有修法的处所。如果生于黑暗劫，因为听不到三宝的声音，所以没有修法的处所。如果生为哑巴，因为意的能力不适合作为容器，所以没有修法的处所。因此，因为我现在没有生于这八种情况中，所以称为暇满。心想努力修法。也就是通过皈依和发菩提心。反复思索八无暇及其相反的获得闲暇的自性，心想仅仅修法。之后回向善根，并在一切行为中也这样思索并应用。这是引导的第一个要点。然后思索殊胜的圆满，如果没有获得人身，就无法修法。即使生为人，如果出生在没有佛法的地区，也无法修行。因为生于佛法兴盛的中心地区，所以自己是圆满的。如果根不全，也无法修法。因为根门齐全，所以自己是圆满的。如果业的边际颠倒，总是行不善，也无法修法。因为业的边际没有颠倒，而倾向于善，所以自己是圆满的。如果不信仰佛法，也无法修行。因为信仰佛教，所以自己是圆满的，这五种圆满。如果佛陀没有降临世间，就没有佛法的名称。现在佛陀降临世间，所以他人是圆满的。即使佛陀降临，如果不说法，也没有用处。因为转了三次法轮，所以他人是圆满的。即使说法，如果佛法不存续，也没有用处。现在佛法还没有衰败，所以他人是圆满的。即使佛法存续，如果不进入佛法，也没有用处。因为进入了佛法，所以他人是圆满的。即使进入佛法，如果没有顺缘善知识，就不知道取舍之处。因为有真正慈爱的善知识，特别是以慈悲心完全摄受的人，所以他人是圆满的，这五种圆满。现在这十种圆满的富裕，在自己身上圆满具足的时候，从内心深处想让暇满具有意义。
English
Because there is no light of the teachings, there is no place to practice Dharma. If born among non-Buddhists, etc., due to wrong views, there is no place to practice Dharma. If born in a dark age, because the sound of the Three Jewels is not heard, there is no place to practice Dharma. If born as a mute, because the faculty of mind is not suitable as a vessel, there is no place to practice Dharma. Therefore, because I am not born in these eight conditions now, it is called leisure. Thinking of striving to practice Dharma. That is, through taking refuge and generating Bodhicitta. Repeatedly contemplate the eight unfavorable conditions and their opposite, the nature of obtaining leisure, thinking of practicing only Dharma. Afterward, dedicate the merit and apply this contemplation to all actions. This is the first key point of guidance. Then, contemplate the special endowments. If one does not obtain a human body, one cannot practice Dharma. Even if born as a human, if born in a region without Dharma, one cannot practice Dharma. Because one is born in the central region where Dharma flourishes, one is endowed oneself. If the senses are incomplete, one cannot practice Dharma. Because the sense faculties are complete, one is endowed oneself. If the edge of karma is reversed, and one always engages in non-virtue, one cannot practice Dharma. Because the edge of karma is not reversed, and one inclines towards virtue, one is endowed oneself. If one does not have faith in the teachings, one cannot practice Dharma. Because one has faith in the Buddha's teachings, one is endowed oneself, these five endowments are complete. If the Buddha had not appeared in the world, there would be no name for Dharma. Now that the Buddha has appeared in the world, others are endowed. Even if the Buddha appeared, if he did not teach the Dharma, it would be useless. Because he turned the wheel of Dharma three times, others are endowed. Even if the Dharma is taught, if the teachings do not endure, it is useless. Now that the teachings have not yet declined, others are endowed. Even if the teachings endure, if one does not enter the teachings, it is useless. Because one has entered the teachings, others are endowed. Even if one enters, if there is no conducive virtuous friend, one does not know what to accept and reject. Because there is a truly loving virtuous friend, especially one who completely embraces with compassion, others are endowed, these five endowments are complete. Now, when these ten endowments are perfectly complete within oneself, from the depths of one's heart, think of making this leisure and endowment meaningful.
Tibetan
སྟེ། སྦྱོར་བ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་འབྱོར་བའི་རྒྱུ་མཚན་བསམ་པ། རྗེས་བསྔོ་བ་དང་སྤྱོད་ལམ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་གཉིས་པའོ། །དེ་ནས་ངན་འགྲོའི་གཡང་ས་བསམ་པ་ནི། ད་རེས་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པའི་རྟེན་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ཤིག་མ་བསྒྲུབས་ན་ལས་ཀྱིས་དབང་གིས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེས་དུས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་མི་ཐོས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཡང་མི་མཇལ། དགེ་སྡིག་གི་ངོ་ཡང་མི་ཤེས། གང་ཅི་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྡིག་པ་མ་གཏོགས་པ་དགེ་བ་མེད་པས། རྟག་ཏུ་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བ་འདི་མཚང་རེ་ཆེ་ན་ཨང་སྙམས་པ་སྟེ་སྦྱོར་བ་བ་དངོས་གཞི་མཇུག་གི་རིམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་དེ་ལྟར་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་གསུམ་པའོ། །དེ་ནས་ཐོབ་དཀའི་དཔེ་ལ་བསམ་པ་ནི། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་སྟེང་ན་གཉའ་ཤིང་བུ་ག་གཅིག་པ། གཅིག་ཏུ་མི་གནས་པར་ཆུའི་རླབས་ཀྱིས་འཁྱོར་པ་དང་ཆུའི་འོག་ན་རུས་སྦལ་ཞར་བ་ལོ་བརྒྱ་བརྒྱན་སྟེང་དུ་ལེན་གཅིག་འོང་བ་དེ་འཛོམ་ནས། གཉའ་ཤིང་གི་བུག་པར་རུས་སྦལ་གྱི་མགྲིན་པ་ཚུད་པ་བས། ངན་སོང་ལས་མི་ལུས་ཐོབ་པ་དཀའ་བ་དང་། གྱང་གི་ཞལ་བ་འཇམ་པོ་ལ་སྲན་མ་སྤར་གང་གཏོར་ན་གཅིག་ཙམ་ཆགས་པ་ཡང་དཀའ་བས་མི་ལུས་ཐོབ་དཀའ་བ་བསམ་སྟེ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་བཞི་པའོ། །དེ་ནས་རིམ་པའི་རྣམ་དབྱེ་བསམ་པ་ནི། སྤྱིར་སེམས་ཅན་ཙམ་གྱི་རིམ་པ་དང་གྲངས་ལ་བསམས་ན་མི་ལུས་ཐོབ་པ་སྲིད་པ་ཙམ་ལ་མི་ལའང་ཆོས་མེད་པ་རྟག་ཏུ་སྡིག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་བསམས་ན། ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་ཆོས་ཐོས་པ་སྲིད་པ་ཙམ་སྟེ། དེ་ལས་ཀྱང་སྙིང་ནས་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་པ་དང་སྤྱོད་པ་སྲིད་པ་ཙམ་ལ་བསམས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་བླ་མ་དང་མཇལ། ཟབ་མོའི་ཆོས་ཐོས། ཐར་པའི་ལམ་ལ་བསླབ་ཏུ་ཡོད་པ་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་པ་འདི་ལ་འབད་དགོས་སྙམ་དུ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་པས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཁྲིད་རྐང་ལྔ་པའོ། །དེ་ནས་དོན་མེད་ཆུད་ཟོས་བསམ་པ་ནི། ནོར་བུའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་སྟོང་པར་ལོག་ན་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་པ་དོན་མེད་པ་ལྟར། ད་རེས་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ནོར་སྣ་རེ་མ་བླངས། ཐར་པའི་ལམ་སྣ་མ་ཟིན། ཚེ་འདིའི་བྱ་བས་གཡེང་ན་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་ཀྱང་སྟོང་ལོག་བྱས་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམས་སུ་བླང་ཞིང་དལ་འབྱོར་བསམ་པའོ། །ཁྲིད་རྐང་དྲུག་པའོ། །དེ
Chinese
即，前行是皈依和发菩提心，正行是思维获得闲暇之理，后行是回向和行为瑜伽。这是第二个引导。之后是思维恶趣的悬崖：如今获得了具有闲暇的所依，如果没有修持殊胜的佛法，那么在业力的支配下，死后投生到三恶趣时，连佛法的声音也听不到，也见不到善知识，也不懂善恶之别，所做的一切都是恶业，没有善业，所以总是流转于轮回中，想到这个轮回的过患极大啊！这样以加行、正行、后行的三个次第来修持。这是第三个引导。之后是思维难得之比喻：在被风吹动的大海之上，有一个独孔的轭木，它不会固定在一个地方，而是被海浪漂动，在海面之下，有一只瞎了眼的乌龟，每百年才浮上水面一次，这两者相遇，轭木的孔中恰好套住乌龟的脖子，这比从恶趣获得人身还要困难。又如在光滑的墙面上撒一把豆子，能粘住一颗都很困难，想到人身难得，以加行、正行、后行三者圆满地修持。这是第四个引导。之后是思维次第的差别：总的来说，如果思维仅仅是众生的次第和数量，获得人身的机会微乎其微，即使是人，也有不信佛法，总是行恶之人，想到这些人，对佛法有兴趣和听闻佛法的机会也很少。 其中，从内心真正进入佛法之门并修行的人，机会更是微乎其微，想到能遇到真正的上师，听闻甚深的佛法，能够修学解脱之道，对于获得如此珍贵的人身，要努力啊！这样以加行、正行、后行三者圆满地修持。这是第五个引导。之后是思维无意义地浪费：就像去了宝洲却空手而归，就像去了大海却一无所获一样，如今去了人身宝洲，却没有取走一点殊胜佛法的宝物，没有抓住解脱的道路，如果被今生的琐事所迷惑，那么即使获得了珍贵的人身，也是空手而归啊！这样以加行、正行、后行三者圆满地修持，这就是思维闲暇。这是第六个引导。结尾。
English
So, the preliminary is taking refuge and generating bodhicitta, the main part is contemplating the reasons for obtaining leisure, and the conclusion is dedication and conduct as yoga. This is the second instruction. Then, contemplating the precipice of bad migrations: Now that we have obtained a support with leisure and have not accomplished a sacred Dharma, then under the power of karma, when we are born in the three bad migrations after death, we will not even hear the sound of Dharma. We will not meet virtuous spiritual friends. We will not even know the difference between virtue and sin. Everything we do will be sinful, and there will be no virtue. Therefore, we will always be in samsara, thinking that this samsara is very flawed! Thus, practice in this way with the three stages of preliminary, main part, and conclusion. This is the third instruction. Then, contemplating the example of how difficult it is to obtain: On the great ocean moved by the wind, there is a yoke with only one hole. It does not stay in one place, but is swayed by the waves of the water, and under the water there is a blind turtle that comes up to the surface once every hundred years. When these two meet, and the turtle's neck fits into the hole of the yoke, it is more difficult to obtain a human body from the bad migrations than that. Also, if you throw a handful of peas on a smooth wall, it is difficult for even one to stick. Thinking about how difficult it is to obtain a human body, practice with the three complete parts of preliminary, main part, and conclusion. This is the fourth instruction. Then, contemplating the distinctions of the order: In general, if you think about the order and number of sentient beings alone, the opportunity to obtain a human body is very small. Even among humans, there are those who do not have Dharma and always engage in sin. Thinking about these people, the opportunity to be interested in Dharma and hear Dharma is also very small. Among them, the opportunity for those who truly enter the door of Dharma from the heart and practice is even smaller. Thinking that we can meet a true lama, hear profound Dharma, and be able to learn the path to liberation, we must strive to obtain this precious human body! Thus, practice with the three complete parts of preliminary, main part, and conclusion. This is the fifth instruction. Then, contemplating wasting time meaninglessly: Just as going to a jewel island and returning empty-handed is like going to the ocean and getting nothing, now that we have gone to the island of the precious human body, we have not taken any treasures of the sacred Dharma, and we have not grasped the path of liberation. If we are distracted by the affairs of this life, then even if we obtain a precious human body, we will have returned empty-handed! Thus, practice with the three complete parts of preliminary, main part, and conclusion, and this is contemplating leisure. This is the sixth instruction. The end.